


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.


Στα 1566 ολόκληρη η Ουγγαρία είχε κατακτηθεί από τον Σουλεϊμάν (αυτόν, της Χουρέμ). Ολόκληρη; Όχι – γιατί υπήρχε ακόμα ένα ελεύθερο κάστρο, που αντιστεκόταν πάντοτε στον κατακτητή!
Αντιγράφω από το βιβλίο του Στήβεν Βιζίνσεϋ Εγκώμιον ωρίμων γυναικών*:
Δεν υπήρχε ούτε ένας φοιτητής στις συγκεντρώσεις αυτές που να μην είχε κατά νου το προηγούμενο του κόμη Ζρίνι το 1566. Ο κόμης Μίκλος Ζρίνι αντιστεκόταν για χρόνια στους Τούρκους κλεισμένος στο μικρό του κάστρο στο Σιτγκεβαρ ώσπου, τελικά, το 1566 ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής αυτοπροσώπως αποφάσισε να τον συντρίψει με έναν ισχυρό στρατό εκατό χιλιάδων ανδρών.
Ο Ζρίνι και οι σύντροφοί του αντιστάθηκαν για εβδομάδες στον πολυάριθμο στρατό, κι όταν τους τελείωσν τα τρόφιμα και τα πυρομαχικά, φόρεσαν τις επίσημες στολές τους, έβαλαν χρυσά νομίσματα στις τσέπες για τους στρατιώτες που θα αποδεικνυόντουσαν αρκετά άντρες για να τους σκοτώσουν και ξεχύθηκαν μέσα από τα χαλάσματα του κάστρου σε μια έφιππη έφοδο αυτοκτονίας. Κατόρθωσαν να διεισδύσουν αρκετά βαθιά στις εχθρικές γραμμές προτού πέσουν νεκροί, κι ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, ταραγμένος από την απρόσμενη επίθεση και έχοντας ήδη πέσει σε αθεράπευτη απελπισία που τόσο καιρό χρονοτριβούσαν μπροστά από μια «μυρμυγκότρυπα», κατέρρευσε πάνω σ’ όλη εκείνη την αναστάτωση γύρω από τη σκηνή του και πέθανε από αποπληξία. Οι έριδες που ακολούθησαν μεταξύ των μογγόλων Τούρκων για τη νομή της εξουσίας χάρισαν στους Ούγγρους μια ανάπαυλα αρκετών ετών.
Και σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, όχι μόνο ο κόμης Ζρίνι κατάφερε να μετατρέψει την ήττα του σε θεαματική επιτυχία, αλλά και ο δισέγγονός του έγραψε ένα θαρραλέο επικό ποίημα πάνω στο θέμα, έτσι που από τότε ο γέρο – κόμης οδηγεί το ιππικό του στη μάχη στη φαντασία κάθε νέας ουγγρικής γενιάς, παροτρύνοντάς την να αγωνιστεί παρά τις αντιξοότητες και ν’ αποδείξει ότι ακόμη και οι λίγοι μπορούν να απειλήσουν θανάσιμα τους πολλούς.
Πηγή: greekcivilwar.Wordpress.com
To διάβασμα είναι ένας άλλος τρόπος να είσαι κάπου.
Ζοζέ Σαραμάγκου, 1922-2010, Πορτογάλος συγγραφέας [Νόμπελ 1998]
Ο Τσάρλι Τσάπλιν έζησε 88 χρόνια….
Μας άφησε 4 δηλώσεις:
(1) Τίποτα δεν είναι για πάντα σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματά μας….
(2) Λατρεύω να περπατάω στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυά μου….
(3) Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάμε….
(4) Έξι καλύτεροι γιατροί στον κόσμο…:

«Τι κάνει ένας αριστερός; Παρέμβαση. Τι κάνουν δύο αριστεροί; Οργάνωση. Τι κάνουν τρεις αριστεροί; Κίνημα. Τι κάνουν τέσσερις αριστεροί; Διάσπαση».
Συνέντευξη στην Κορίνα Γεωργίου/skytv
Γνήσιος φιλέλληνας, διακεκριμένος διδάκτωρ της ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας εδώ και 50 χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, ο Καναδός Ζακ Μπουσάρ γεννήθηκε στο Κεμπέκ το 1940.
Έχοντας τιμηθεί με τον τίτλο του Αντεπιστέλλοντος Μέλους της Εταιρείας Συγγραφέων στην Ελλάδα από το 1987 αλλά και με το Χρυσό Σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο το 2005, μιλά άπταιστα ελληνικά και αποτελεί έναν εξέχοντα πρεσβευτή του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό.
Ο παγκοσμίου φήμης καθηγητής μίλησε αποκλειστικά στην Κορίνα Γεωργίου και την εκπομπή “Σαββατοκύριακο Παρέα” για τη σπουδαιότητα της ελληνικής γλώσσας, την οποία μάλιστα χαρακτήρισε και “μητρική γλώσσα του δυτικού πολιτισμού”, καθώς επίσης και για τη διδασκαλία της στους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ. Ακόμη, περιέγραψε την πεντέμισι μηνών μάχη του με τον κορωνοϊό, τον οποίο με ισχυρή θέληση κατάφερε να νικήσει.
Ο Ζακ Μπουσάρ, είναι μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Καναδά. Γεννήθηκε και ζει στο Μόντρεαλ και, από το 1973, είναι καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο της καναδέζικης μεγαλούπολης.
Ο κ. Μπουσάρ είναι μεταφραστής κειμένων της ελληνικής λογοτεχνίας στα γαλλικά, είναι επίτιμο μέλος της Ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ, αλλά και ένας πραγματικά ένθερμος και φανατικός οπαδός της ελληνικής γλώσσας. Έχει τιμηθεί με τον τίτλο του Αντεπιστέλλοντος Μέλους της Εταιρείας Συγγραφέων στην Ελλάδα από το 1987 καθώς και με τον Τίτλο του Φιλέλληνα από την Ελληνική Κοινότητα του Μόντρεαλ στις 24 Μαΐου 2000. Τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο το 2005.

Τυχερός όποιος έμαθε νωρίς στη ζωή τη διαφορά ανάμεσα στις επιθυμίες του και στις δυνατότητές του.

Ψευδοεπιστημονική θεωρία, κατά την οποία η τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου (18 Ιανουαρίου 2021) θεωρείται ως η πιο μελαγχολική ημέρα του χρόνου. Γι’ αυτό αποκαλείται από τους αγγλοσάξωνες Blue Monday. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της θεωρίας, οι άνθρωποι αυτή την ημέρα κατακλύζονται από μελαγχολικά συναισθήματα περισσότερο από οποιαδήποτε μέρα του χρόνου.

Όλα ξεκίνησαν τα πρώτα χρόνια της νέας χιλιετίας, όταν μία διαφημιστική εταιρεία στη Μεγάλη Βρετανία ετοίμαζε καμπάνια για το ταξιδιωτικό γραφείο Sky Travel. Η ιδέα ήταν να ορίσουν μία ημερομηνία ως την πιο μελαγχολική του χρόνου και η απάντηση στη μελαγχολία να είναι «κλείστε σήμερα τις διακοπές σας και διώξτε τη στενοχώρια».
O ψυχολόγος του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, Κλιφ Αρνάλ, ανέλαβε να δώσει επιστημονικό περίβλημα στη θεωρία αυτή. Το 2005 ανακοίνωσε ένα μαθηματικό τύπο για να βρει ποια είναι η πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου και κατέληξε στην τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου. Συνδύασε τον άσχημο καιρό του Ιανουαρίου, τα χρέη του Δεκεμβρίου και τα Χριστούγεννα που πέρασαν και χρειάζεται να περιμένουμε έναν ολόκληρο χρόνο για να ξαναέρθουν.
Ο μαθηματικός τύπος του Αρνάλ περιλαμβάνει έξι παράγοντες, όπως ο καιρός (W), τα έσοδα (D), τα χρέη (d), ο χρόνος από τα Χριστούγεννα (T), o χρόνος από την αποτυχία υλοποίησης των αποφάσεων για το νέο έτος (Q), τα χαμηλά επίπεδα κινήτρων (Μ) και η ανάγκη για δράση (Na).

Ο Πέρσης ποιητής και μύστης Σααντί Σιραζί (1210-1291) διηγείτο πως όταν ήταν νέος και θερμόαιμος, έκανε παρατήρηση σε κάποιον ηλικιωμένο συγγενή του, για τον μαλακό και ήπιο χαρακτήρα του.
Εκείνος τότε του άποκρίθηκε:
– Παιδί μου, κάποτε είχα κι εγώ δόντια, που ήταν σκληρά και δάγκωνα. Εκείνα μου έπεσαν, όμως, με τον καιρό. Ενώ η γλώσσα μου, που ήταν μαλακή κι ευκίνητη, όπως βλέπεις, μου έμεινε και δεν έπαθε τίποτε.
Το δημοφιλές ποτό των πικ νικ

Από τον φίλο μου τον Δημήτρη στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση:
Ακούστε πρώτα αυτό!
https://youtube.com/watch?v=KvtT3UyhibQ&feature=share
Μαγικές μελωδίες από γυναικείες αγγελικές φωνές, διασχίζουν αχανείς εκτάσεις στη Σουηδία. Στο άκουσμα τους, αγελάδες αλλά και άλλα ζώα, επιστρέφουν πίσω στους ιδιοκτήτες τους, σαν «υπνωτισμένα».
Αυτή η τεχνική τραγουδιού που ονομάζεται «kulning» είναι ένα αρχαίο σουηδικό κάλεσμα κοπαδιών, το οποίο χρησιμοποιούνταν από γυναίκες εδώ και πολύ καιρό για να καλέσουν τα βοοειδή τους, να επιστρέψουν πίσω στο σπίτι στο αγρόκτημα τα βράδια. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως μορφή επικοινωνίας, δεδομένου ότι οι ήχοι υψηλής συχνότητας μπορούν να ακουστούν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.
Μία από τις περιοχές από όπου έχει τις ρίζες του το «kulning», είναι το Skallskog στη Σουηδία. Το Skallskog είναι ένα απομονωμένο αγρόκτημα χωρίς τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα που οι περισσότεροι Σουηδοί δεν έχουν ακούσει ποτέ. Κρυμμένo βαθιά στη σκανδιναβική ερημιά, αυτό το ταπεινό με μέρος με στάβλους και κόκκινες αγροικίες, μπορεί να μοιάζει με μέρος ελάχιστης σημασίας. Αλλά εδώ θα βρείτε τις εξαφανισμένες ρίζες μιας αρχαίας σουηδικής παράδοσης τραγουδιού, τόσο στενά συνδεδεμένη με τη φύση που μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως μαγική.
Το Kulning είναι μια παράδοση τραγουδιστικού καλέσματος, που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, όταν οι τραγουδιστές συγκέντρωναν ζώα εκτροφής με τις υπνωτικές μελωδίες τους, τραβώντας αγελάδες, κατσίκες, πρόβατα και πάπιες προς αυτούς, σαν κάθε νότα να έχει τη δική της βαρύτητα.
Αυτή η μυστικιστική ικανότητα προέρχεται από τις εδώ και αιώνες fäbods (καλοκαιρινές φάρμες) όπως το Skallskog, όπου οι αγρότισσες παραδοσιακά καλούσαν τα περιπλανόμενα ζώα τους, πίσω στο σπίτι τους, καθώς βοσκούσαν ελεύθερα κατά τους λίγους ζεστούς μήνες σε αυτές τις ψυχρές περιοχές. Τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς η θέση των γυναικών στην κοινωνία έχει αλλάξει, αυτοί οι ήχοι έχουν μετατραπεί από μια πρακτική λειτουργία σε κάτι πιο αιθέριο.
Ένα είδος σκανδιναβικής «σούπερ δύναμης», όπου μπορείς να επικοινωνείς με τα ζώα, το μοντέρνο kulning έχει μια μαγευτική ποιότητα που ενέπνευσε τη Disney να συμπεριλάβει τις συναρπαστικές μελωδίες του στην ταινία «Frozen 2». Το 2016, η YouTuber, Jonna Jinton, δημοσίευσε ένα βίντεο στο οποίο τραγουδά σε αγελάδες, συγκεντρώνοντας πάνω από οκτώ εκατομμύρια προβολές. Υπαίθριες συναυλίες και φεστιβάλ λαϊκής μουσικής με εκπαιδευμένους τραγουδιστές kulning συνεχίζουν να διαδίδουν αυτήν τη συναρπαστική τέχνη της επικοινωνίας με τη φύση.
Ωστόσο, ενώ το kulning μπορεί να αναβιώνει μέσω της ποπ κουλτούρας, ο μέσος Σουηδός θα δυσκολευόταν να εντοπίσει από πού προέρχεται η παράδοση. Αυτή η μορφή κλήσης κοπαδιών συνδέει την υπερ-ψηφιακή Σουηδία με το ποιμαντικό της παρελθόν. Ωστόσο, όπως οι Σουηδοί απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από το αγρόκτημα, οι ρίζες του kulning έχουν σχεδόν ξεχαστεί.
«Το Kulning είναι μια φωνητική τεχνική που συμβαίνει σε πολλές περιοχές στις σκανδιναβικές χώρες», είπε στον δημοσιογράφο του BBC, Justin Calderon, η Jennie Tiderman-Österberg, μια τραγουδίστρια της όπερας και πρώην punk rocker, εξηγώντας ότι η μουσική παράδοση ξεκίνησε στο δύσκολο έδαφος των παγωμένων χωραφιών τη Σκανδιναβίας όπου το kulning ήταν περισσότερο ανάγκη, παρά τέχνη. Η ίδια συχνά ασκεί kulning και ερευνά τον εξαφανισμένο τρόπο της αγροτικής ζωής Fäbod στο Skallskog και τη γύρω περιοχή. Οι αγρότες εδώ μεταναστεύουν και εκτρέφουν τα ζώα τους σε fäbods κατά τους καλοκαιρινούς μήνες για να βοσκήσουν φρέσκο γρασίδι. Σε αντίθεση με πολλές κτηνοτροφικές κουλτούρες, οι βοσκοί της Σκανδιναβίας ήταν ως επί το πλείστον γυναίκες που μιμούνταν τους ήχους των ζώων.
«Οι μακριές, μελωδικές κλήσεις κατευθύνονται συχνά προς τις αγελάδες. Οι κατσίκες και τα πρόβατα έχουν διαφορετικούς ήχους, συχνά πιο σύντομους, πιο ρυθμικούς και πιο λαρυγγικούς», είπε, προσθέτοντας ότι η «μαγεία» που κάνει το kulning να λειτουργεί, είναι ένας συνδυασμός του ελέγχου του τρόπου με τον οποίο η φωνή κάποιου ταξιδεύει σε φυσικά τοπία και της γνώσης του να καλείς τα ζώα.
Η Tiderman-Österberg αποφάσισε να επανασυνδεθεί με τις μουσικές ρίζες του πολιτισμού της κατά τη διάρκεια μιας καμπής στη ζωή της. Το 2017, ήταν μια καταθλιπτική και ανήσυχη νέα μητέρα δίδυμων κοριτσιών, όταν ανακάλυψε ότι το kulning θα μπορούσε να προσφέρει μια συναισθηματική και ακαδημαϊκή διέξοδο για τα ταλέντα της ως τραγουδίστρια της όπερας και εθνομουσικολόγος.
Εκείνη την πρώτη φορά που η Tiderman-Österberg τραγούδησε και έκανε kulning, οι ήχοι του ξύπνησαν κάτι μέσα της, που κατέστρεψε τα χρόνια της κατάθλιψης. «Ήταν μια τεράστια στιγμή. Ένιωσα ξανά τη ζωή μέσα μου», θυμήθηκε.
Έκτοτε, η Tiderman-Österberg έχει αφιερώσει αμέτρητες ώρες σε ένα έργο που στοχεύει στην αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για την προέλευση του kulning. Το Fäbod Landscape and Herding Music, που φιλοξενείται από το μουσείο Dalarnas, περιλαμβάνει αρκετές ταινίες μικρού μήκους, μια ανθολογία ιστοριών και μια περιοδεία, όπου οι επισκέπτες μπορούν να ακούσουν τους καθηλωτικούς τραγουδιστές σε υπαίθριες συναυλίες, βαθιά σε απομακρυσμένα σουηδικά δάση. Οι συναυλίες Kulning γενικά προγραμματίζονται για το καλοκαίρι.
Το υπαίθριο σκηνικό εκτός από τη μαγεία που προσφέρει, είναι και πρακτικό: «Υπάρχουν τόσο δυνατοί ήχοι στο kulning που θα μπορούσε κάποιος να κουφαθεί αν χρησιμοποιηθεί σε ένα δωμάτιο ή ακόμα και σε μια αίθουσα συναυλιών», δήλωσε η Tiderman-Österberg.
Παρακολουθώντας μια τέτοια υπαίθρια συναυλία, ο δημοσιογράφος του BBC, δήλωσε πως «οι ερμηνευτές έκαναν στροφές καλώντας στον υπνωτικό χορό τους αόρατα ζώα. Η αρχέγονη δύναμη του τραγουδιού φάνηκε να ξυπνά κάτι αόρατο. Τα πουλιά τιτίβιζαν σε απάντηση, ή ίσως ως συνοδεία. Μια φυσική ηχώ που προστέθηκε στη μουσική. Τα φύλλα των δέντρων κουνήθηκαν. Δεν ξέρω αν ήταν ο άνεμος ή τα πνεύματα».
Όταν ήρθε η σειρά της Tiderman-Österberg, χτύπησε ένα κουδούνι αγελάδας, για να βοηθήσει στην απεικόνιση των ζώων που καλούσε. «Πρέπει να ακούσω τον ήχο των βοοειδών για να τα καλέσω, ακόμα κι αν είναι φανταστικά σε μια υπαίθρια συναυλία», είπε. «Αλλά μπορώ να αισθανθώ σχεδόν τη μυρωδιά τους και να τα ακούσω να μουγκρίζουν όταν ακούω το κουδούνι τους. Γίνονται ένα μέρος της αίσθησης που δημιουργεί το σωστό συναίσθημα για μένα. Τότε έρχομαι σε επαφή με όλες τις γυναίκες που τραγουδούσαν πριν από εμένα σε αυτά τα δάση. Είναι πολύ πνευματικό, πραγματικά».
Μία από αυτές τις γυναίκες, είναι η 81χρονη Alice Gustafsson. Έμαθε να περπατά στο Skallskog πριν από πολλές δεκαετίες, και εξακολουθεί να βγάζει τα ζώα της εδώ κάθε καλοκαίρι, 20 χιλιόμετρα με τα πόδια από το αγρόκτημα στη Dalarna που χρησιμοποιεί η οικογένειά της για το υπόλοιπο του έτους.
Όπως και άλλοι αγρότες σε αυτήν την περιοχή, καλεί στα ζώα της. Αυτές τις μέρες, η δημοφιλής αντίληψη για το kulning έχει αλλάξει τόσο δραματικά που ακόμη και γυναίκες όπως η Gustafsson που γεννήθηκαν σε ένα fäbod δεν βλέπουν πλέον το να καλούν το κοπάδι τους ως kulning. Αντίθετα, το kulning θεωρείται αδιαχώριστο από την τέχνη, κάτι που πρέπει να εκτελείται από εκπαιδευμένους τραγουδιστές. Αυτό κάνει τους αγρότες όπως η Gustafsson να νιώθουν ότι δεν είναι αρκετά μορφωμένοι ώστε να αποκαλούνται πραγματικά τραγουδιστές, παρόλο που είναι οι πιο κοντινοί κληρονόμοι της παράδοσης.
Αλλά αυτό που κάνει η Gustafsson, είναι το kulning, επιμένει η Tiderman-Österberg , ακόμα κι αν δεν το ονομάζει απαραίτητα έτσι. Η Tiderman-Österberg λέει ότι αυτό συμβαίνει επειδή το kulning έχει περάσει από μια διαδικασία «ωραιοποίησης». «Η φωνή μιας γυναίκας πρέπει να είναι όμορφη, αγγελική και όχι τραχιά, να βγάζει ήχους. Δεν θέλουν όλοι να ακούσουν αυτούς τους ήχους, που είναι πιο αληθινά συνδεδεμένοι με τους βοσκούς», είπε.
Ωστόσο, η σχέση της Gustafsson με τις έξι αγελάδες της – που μιμείται τις φωνές τους και τις φροντίζει – είναι ένα σπάνιο στιγμιότυπο αυτού που ήταν αρχικά το kulning. «Δεν εξασκώ το kulning με τον τρόπο που πολλοί από εμάς μιλάμε γι’ αυτό σήμερα, αλλά επικοινωνώ με τα ζώα. Τα καλώ, μιλάω μαζί τους και τους τραγουδάω, απλά ως έναν τρόπο να συσχετιστώ μαζί τους», είπε. «Είναι μέρος της οικογένειάς μου».
«Δεν είναι κάτι το οποίο σκεφτόμαστε. Είναι κάτι που κάνουμε απλώς», πρόσθεσε ο Lars Arnesson, ένας από τους γείτονες της Gustafsson. «Το ασκούμε γιατί πρέπει να τα ζώα μας να επιστρέψουν στο σπίτι τους».
Η Tiderman-Österberg λέει ότι οι αγρότες fäbod όπως η Gustafsson που εξακολουθούν να ασκούν κτηνοτροφία «πεθαίνουν» και μαζί τους ο τελικός σύνδεσμος για την προέλευση του kulning. Αυτό οδήγησε την Tiderman-Österberg να αναζητήσει προστατευτικό καθεστώς γι’ αυτούς. Σήμερα, εργάζεται ακούραστα για να αποκτήσουν τα σκανδιναβικά fäbods και η τραγουδιστική παράδοση του kulning, το status Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Ωστόσο, ακόμα και αν οι αγρότες του Fäbod προστατευθούν, το kulning βρίσκεται ήδη σε μια πορεία εξέλιξης προς κάτι άλλο.
Σύμφωνα με τη Susanne Rosenberg, καθηγήτρια στο Τμήμα Λαϊκής Μουσικής στο Royal College of Music στη Στοκχόλμη, οι σύγχρονες συναυλίες και οι παραστάσεις έχουν αντίκτυπο στην αποκατάσταση της γνώσης σχετικά με την καταγωγή του fäbod, και το kulning υπάρχει πλέον σε μεγάλο βαθμό στο πλαίσιο της μουσικής τέχνης. «Υπάρχει μια αναβίωση. Αλλά όταν πρόκειται για το kulning ως χρήση φωνής, δεν ήταν ποτέ πιο ζωντανό», είπε.
Η YouTuber, Jonna Jinton, παραδέχεται ότι «το kulning δεν θα είναι ποτέ το ίδιο που ήταν κάποτε. Ήταν από αγρότες που καλούσαν τα ζώα, αλλά ίσως τώρα μπορεί να εξελιχθεί και μπορούμε να επωφεληθούμε από αυτό με άλλο τρόπο».
Η Jinton, η οποία μετακόμισε στο απομακρυσμένο χωριό Grundtjärn της βόρειας Σουηδίας το 2010, έχει πάρα πολλούς ακολούθους, γεγονός που οφείλεται κατά κύριο λόγο στο αγγελικό πρόσωπο και τη φωνή της, αλλά και στο πάθος της για τη φύση. Ένας σχολιαστής στο κανάλι της την ονόμασε «πραγματική Έλσα» (ηρωίδα του Frozen). Η ίδια γελάει με αυτό, αλλά παραδέχεται ότι υπάρχει «κάτι μαγευτικό» με το να μοιράζεται την αγάπη της για το kulning.
Όπως λέει,«Δεν έχει σημασία αν είστε από τη Σουηδία ή την Αφρική, το kulning λαμβάνει την ίδια αντίδραση, ανεξάρτητα από τον πολιτισμό. Δεν ξέρω ακόμα τι είναι. Ίσως έχει να κάνει με αυτόν τον ήχο και τη συχνότητα που μας θυμίζει κάτι πολύ αρχαίο που έχει κλειδωθεί στο DNA μας για πολύ καιρό. Αυτή η μουσική βοηθά τους ανθρώπους, θεραπεύει τους ανθρώπους. Νομίζω ότι το kulning θα συνεχίσει να είναι καλό για εμάς με αυτόν τον τρόπο».
Ακούστε και αυτό :
Πηγή: iefimerida.gr