ΟΡΕΙΝΟΣ

Στης αμυγδαλιάς τα χιόνια,
στις λιακάδες του Φλεβάρη,
στου Μαρτιού τα χελιδόνια
και στ’ Αυγούστου το φεγγάρι
είχες μου, καρδιά, σπαρτάρει.

Κ.Βάρναλης: Σκλάβοι πολιορκημένοι

Προφήτη, ποιο είναι το νόημα της ζωής;
– Αποκτήστε πρώτα ζωή και μετά ψάχνετε το νόημά της.

Αρκάς, ‘Ελληνας δημιουργός κόμικς

Το Χόλιγουντ (Hollywood) θα ήταν ένα άσημο προάστιο του Λος Άντζελες, αν δεν γινόταν στο διάβα του χρόνου η πρωτεύουσα της πανίσχυρης αμερικανικής βιομηχανίας της κινούμενης εικόνας, πρώτα του κινηματογράφου και κατόπιν της τηλεόρασης.

Η ιστορία του ξεκινά μόλις το 1886, όταν στην περιοχή καταφθάνει ένας κτηματομεσίτης από το Κάνσας, ο 54χρονος Χάρβεϊ Χέντερσον Γουίλσον. Αγόρασε μία έκταση εξακοσίων στρεμμάτων και πολύ σύντομα άρχισε να ξεδιπλώνει το όραμά του. Θα δημιουργούσε μια κοινότητα για αφοσιωμένους χριστιανούς, που θα ζούσαν μια ηθική ζωή, απαλλαγμένη από τις αμαρτίες και το αλκοόλ. Το όνομα «Χόλιγουντ» ήταν έμπνευση της συζύγου του Νταΐντα. Είχε σχέση με τα πιστεύω τους και το εμπνεύστηκε από το όνομα της θερινής κατοικίας ενός οικογενειακού τους φίλου στο Σικάγο.

Τα επόμενα χρόνια, το Χόλιγουντ άρχισε ν’ αλλάζει όψη, όχι προς την κατεύθυνση που επιθυμούσε ο Γουίλκοξ, καθώς το όραμά του αποδείχτηκε μια ακόμη ουτοπία. Η περιοχή άρχισε να οικοδομείται με ταχείς ρυθμούς, εξαιτίας του καλού της κλίματος, αλλά και της ανάπτυξης και επέκτασης του σιδηροδρόμου. Η κεντρική λεωφόρος Πρόσπεκτ -η σημερινή Χόλιγουντ Άβενιου- μετατράπηκε σ’ έναν δρόμο με κύρος, όπου κάθε πλούσιος από τη Δύση επιθυμούσε μία κατοικία. Το 1903 η κοινότητα απέκτησε νομική οντότητα, αλλά λόγω της έλλειψης πόσιμου νερού αναγκάστηκε να υπαχθεί το 1910 στην πόλη του Λος Άντζελες.

Το ίδιο διάστημα η πόλη υπέστη μια ακόμη μετάλλαξη, όταν μια μικρή ομάδα Εβραίων εμπόρων της Ανατολικής Ακτής, που πίστευαν πολύ στο μέλλον του κινηματογράφου, βρήκαν στην νότια Καλιφόρνια τις ιδανικές συνθήκες για τα γυρίσματα των ταινιών του. Συνδύαζε ήπιο κλίμα, παρατεταμένη ηλιοφάνεια και πολυμορφία χώρων, Το ήσυχο προάστιο του Λος Άντζελες με τις πορτοκαλιές, γέμισε σύντομα από πρόχειρα υπαίθρια πλατό, καθώς οι ταινίες τότε γυρίζονταν μόνο στο φως του ήλιου. Μέσα σε λίγα χρόνια, οι πρώην παλιατζήδες και πωλητές γαντιών κατάφεραν να μετατρέψουν αυτό το ριψοκίνδυνο πείραμα σε κερδοφόρα επιχείρηση και να καταστήσουν το Χόλιγουντ την πρωτεύουσα της βιομηχανίας των ονείρων με παγκόσμια απήχηση.

Οι ανάγκες αυτής της νέας βιομηχανίας έφεραν ραγδαίες αλλαγές στην κοινότητα, προκαλώντας συγκρούσεις ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους κατοίκους. Οι αγροτικές εκτάσεις στα βόρεια της κεντρικής λεωφόρου κόπηκαν σε οικόπεδα, όπου χτίστηκαν σπίτια για τη φιλοξενία των εργαζομένων. Εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, κινηματογράφοι, κλαμπ και τράπεζες άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού, κατά τις δεκαετίες του’ 20 και του ’30.

Επί τρεις περίπου δεκαετίες, από τον βωβό κινηματογράφο ώς τις ομιλούσες ταινίες, προσωπικότητες όπως οι Ντέιβιντ Γκρίφιθ, Σάμιουελ Γκόλντουιν, Άντολφ Ζούκορ, Γουίλιαμ Φοξ, Λούις Μάγερ, Τζέσι Λάσκι, Ντάριλ Ζάνουκ και Χάρι Κον διετέλεσαν επικεφαλής τών μεγάλων κινηματογραφικών εταιρειών (20th Century Fox, Metro-Goldwyn-Mayer, Paramount Pictures, Columbia, Warner Brothers κ.ά.), παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του κινηματογράφου.

Οι πρωταγωνιστές των ταινιών, μυθικά ονόματα πλέον σε όλο τον κόσμο, ζούσαν και εργάζονταν μέσα σε ένα περιβάλλον πλούτου και λάμψης, ενώ η συμπεριφορά τους συχνά σκανδάλιζε την κοινή γνώμη. Η συντηρητική Αμερική θεωρούσε το Χόλιγουντ συνώνυμο της αμαρτίας και «Νέα Βαβυλώνα».

Το Χόλιγουντ ήταν πλέον μια αντιφατική πόλη, «…ελαφρόμυαλη και σοβαρή, τολμηρή και φιλόδοξη, ανήθικη και φανταχτερή, πρόστυχη και φτηνή και απίθανα μεγαλοπρεπής, σκουπίδια και μεγαλοφυία σε μια απίστευτη ένωση», όπως συμπέρανε μια ατάκα από ένα μιούζικαλ του 1935. Ποιος να φανταζόταν την εξέλιξη αυτή, με δεδομένο το αρχικό όραμα του ιδρυτή της.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, άρχισε σταδιακά να χάνει την λάμψη του. Με τήν διάδοση της τηλεόρασης την δεκαετία του ’60, τα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο εγκατέλειψαν την περιοχή και το Χόλιγουντ έγινε ή έδρα της τηλεοπτικής βιομηχανίας των ΗΠΑ. Οι περισσότεροι αστέρες της μεγάλης οθόνης μετακόμισαν στο κοντινό Μπέβερλι Χιλς και τα κομψά εστιατόρια και μαγαζιά τους ακολούθησαν.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Οι περισσότεροι από τους πετυχημένους ανθρώπους που ξέρω, ακούνε περισσότερο παρά μιλάνε.

ΑΛΠΕΡΤ ΜΠΑΡΟΥΧ

«Ο αρχηγός της Αστυνομίας εκτελεί ένα Βιετκόνγκ». Ίσως η πιο διάσημη φωτογραφία του Πολέμου στο Βιετνάμ, που φούντωσε το αντιπολεμικό κίνημα στις ΗΠΑ…
Τραβήχτηκε την 1η Φεβρουαρίου 1968 στη Σαϊγκόν από τον φωτογράφο του πρακτορείου ειδήσεων Associated Press (AP), Έντι Άνταμς. Το περιστατικό αποτυπώθηκε και από την κάμερα του τηλεοπτικού δικτύου NBC.

Στη φωτογραφία εικονίζεται ο αρχηγός της Αστυνομίας του Νοτίου Βιετνάμ, στρατηγός Νγκουγιέν Νγκοκ Λόαν, τη στιγμή που εκτελεί εν ψυχρώ τον Βιετκόνγκ (νοτιοβιετναμέζο κομμουνιστή) Νκουγιέν Βαν Λεμ. Ο Λόαν ισχυρίστηκε ενώπιον των εκπροσώπων του Τύπου ότι προέβη στην ενέργειά του αυτή από δικαιολογημένη αγανάκτηση, επειδή νωρίτερα ο Λεμ με τους συντρόφους του σε μια καταδρομική επιχείρηση είχαν σκοτώσει αδιακρίτως πολλούς αστυνομικούς και μέλη των οικογενειών τους, ανάμεσά τους και κάποιους συγγενείς του στρατηγού. Πολλοί από τους παριστάμενους δημοσιογράφους επιβεβαίωσαν τα λεγόμενα του Λόαν, αλλά δεν δικαιολόγησαν την πράξη του.

Η φωτογραφία έκανε τον γύρο του κόσμου και γρήγορα έγινε το σύμβολο της βαρβαρότητας του Πολέμου στο Βιετνάμ. Προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στην εικόνα των Αμερικανών, που είχαν αναλάβει το κύριο βάρος διεξαγωγής του πολέμου στο πλευρό των συμμάχων τους Νοτιοβιετναμέζων εναντίον των κομμουνιστών της Βορείου Κορέας και των ομοϊδεατών τους Βιετκόνγκ στο Νότιο Βιετνάμ. Πολλοί χαρακτήρισαν έγκλημα πολέμου την πράξη του Λόαν, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης περί αιχμαλώτων. Κάποιοι άλλοι αντέταξαν ότι ο Λεμ δεν μπορούσε να θεωρηθεί αιχμάλωτος επειδή δεν ήταν και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να εφαρμοσθεί η Σύμβαση της Γενεύης στην περίπτωσή του.

Ο φωτογράφος Έντι Άνταμς δοξάστηκε και το 1969 τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ για το καλύτερο φωτορεπορτάζ. Αργότερα, όμως, δήλωσε ότι λυπήθηκε για τον αντίκτυπο που είχε η φωτογραφία του και υπερασπίστηκε τον εκτελεστή στρατηγό. Σε μια επιστολή του στο περιοδικό TIME έγραφε: «Ο στρατηγός σκότωσε ένα Βιετκόνγκ κι εγώ τον σκότωσα με τη φωτογραφική μου μηχανή. Οι φωτογραφίες είναι το πιο ισχυρό όπλο στον κόσμο. Οι άνθρωποι τις πιστεύουν, αλλά οι φωτογράφοι συχνά ψεύδονται, έστω και χωρίς δόλο. Οι φωτογραφίες λένε συχνά τη μισή αλήθεια, όπως και στην περίπτωση του Λόαν».

Ο στρατηγός Λόαν πέθανε εξόριστος στις ΗΠΑ το 1998 και ο Άνταμς τον χαρακτήρισε «ήρωα ενός δίκαιου σκοπού».

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Ο ανέραστος άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει ούτε Άγιος,ούτε Επαναστάτης, ούτε Ελεύθερος

Όταν φλερτάρεις ένα όμορφο κορίτσι, μια ώρα σου φαίνεται σαν δευτερόλεπτο. Όταν καθίσεις σε μια καυτή επιφάνεια, ένα δευτερόλεπτο σου φαίνεται σαν μια ώρα. Αυτό είναι η σχετικότητα.

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να εμφορείται από λάθος απόψεις. Αλλά κανένας άνθρωπος δεν έχει δικαίωμα να κάνει λάθος στα γεγονότα.

Μπέρναντ Μπαρούχ.

Βραβευμένο αγρόκτημα στην Ουγγαρία μας δείχνει πώς η διασκέδαση μπορεί να είναι βιώσιμη

Το αγρόκτημα «Η πασχαλίτσα», στη νότια Ουγγαρία, είναι ένα πρωτότυπο πάρκο αναψυχής. Το αγρόκτημα, που διαθέτει πολλές δραστηριότητες τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά, καλύπτει το 80 % των ενεργειακών αναγκών του με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Ένα από τα πιο πρωτότυπα χαρακτηριστικά του είναι ότι επιτρέπει στους επισκέπτες του να «πληρώνουν» μέρος του εισιτηρίου εισόδου με ανακυκλώσιμα οικιακά απορρίμματα, όπως χαρτί ή πλαστικό, ενθαρρύνοντας έτσι τους ανθρώπους να καταλάβουν την αξία των πόρων και τι σημαίνει κυκλική οικονομία.
Η πρωτοποριακή πρακτική του είχε ως αποτέλεσμα να λάβουν οι ιδιοκτήτες του το .Ευρωπαϊκό Βραβείο Επιχειρήσεων για το Περιβάλλον για την περίοδο 2016-2017.
Η πρωτεύουσα αρχή του αγροκτήματος «Katica Tanya» είναι ο σεβασμός του περιβάλλοντος. Το κτήμα των 1 250 στρεμμάτων, που βρίσκεται στους παραδουνάβιους λόφους, προσφέρει περιπέτειες κάθε είδους, από πεταλοκίνητα οχήματα μέχρι συναρπαστικές δραστηριότητες με σχοινιά.
Κάθε χρόνο, περίπου 65 000 επισκέπτες καταφθάνουν για να μάθουν πώς να φροντίζουν πρόβατα, αγελάδες, χοίρους και άλογα, να συμμετέχουν σε εργαστήρια παραδοσιακών τεχνών ή να λάβουν συμβουλές για τον βιώσιμο τρόπο ζωής.
Το πάρκο παραμένει ανοικτό όλον τον χρόνο, και μια φορά τον μήνα διοργανώνει παρέλαση μεσαιωνικών ιπποτών.
Οι εκτάσεις για κατασκήνωση και πικ-νικ καθώς και οι ξενώνες δίνουν τη δυνατότητα στις οικογένειες να χαρούν τη διαμονή τους όσο το δυνατόν περισσότερο.
Η περιγραφή της αποστολής του αγροκτήματος είναι σαφής:
«να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να ξαναβρούν τη χαρά και την αξία της υπέροχης φύσης και του υπέροχου περιβάλλοντος μας, ανασαίνοντας τον καθαρό αέρα, γνωρίζοντας τα κατοικίδια ζώα, μαθαίνοντας για τις συνήθειες των προγόνων μας […] όλοι οι συνάδελφοί μας στο αγρόκτημα πιστεύουν ότι η εμπειρία είναι ο καλύτερος δάσκαλος και ότι η εκπαίδευση μπορεί και πρέπει να είναι διασκεδαστική».
«Αναπτύσσουμε ενδιαφέρουσες δραστηριότητες που δεν καταναλώνουν καθόλου ενέργεια» εξηγεί ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης János Handó. «Κι αν καταναλώνουν, φροντίζουμε να την παρέχουμε από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως ηλιακούς συλλέκτες και βιομάζα. Στόχος μας είναι να διασκεδάζουμε τους ανθρώπους με βιώσιμο τρόπο.»
«Αφιέρωσα αρκετό χρόνο μέχρι να καταλάβω τι κάνουμε με τον πλανήτη μας, και το μέλλον δεν είναι ευοίωνο» προσθέτει. «Το μέλλον της κόρης μου έχει τη μεγαλύτερη σημασία σε αυτό που κάνω.»
Πράσινη συμφωνία
Το αγρόκτημα «Η πασχαλίτσα» προσφέρει 15 πράσινες θέσεις εργασίας σε μία από τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές της Ευρώπης. Στο εστιατόριο του αγροκτήματος προσφέρονται σπιτικά πιάτα 365 ημέρες τον χρόνο. Η διαρκής καινοτομία αποτελεί βασική προτεραιότητα στο αγρόκτημα «Η πασχαλίτσα»: η ανεύρεση νέων δραστηριοτήτων που κάνουν τους επισκέπτες να επιστρέφουν ξανά και ξανά. «Ελπίζουμε να χτίσουμε το πρώτο ξενοδοχείο παγκοσμίως με μηδενική κατανάλωση ενέργειας» δηλώνει ο κ. Handó. «Όλη η ενέργεια που καταναλώνεται θα προέρχεται από τοπικές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.»
Το αγρόκτημα «Η πασχαλίτσα» κέρδισε το πολυπόθητο βραβείο διαχείρισης για τις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, μία από τις έξι κατηγορίες των Βραβείων Επιχειρήσεων της ΕΕ που απονέμονται ανά διετία, το οποίο τιμά επιχειρήσεις που πρωτοστατούν στην οικολογική καινοτομία. Οι νικήτριες επιχειρήσεις, που έχουν επιλεγεί από έναν κατάλογο 148 υποψηφίων που καταρτίστηκε από διεθνή κριτική επιτροπή, έλαβαν τα βραβεία τους σε τελετή στο Ταλίν της Εσθονίας, τον Οκτώβριο του 2016.
«Συγχαίρω όλους τους νικητές. Αυτοί αποτελούν πραγματικά παράγοντες αλλαγής» είπε ο επίτροπος της ΕΕ, αρμόδιος για το περιβάλλον, Karmenu Vella. «Ας εμπνευστούμε από όλες αυτές τις καινοτόμες λύσεις.»

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει, μα κι αν κάνει πως κακιώνει, (αν θυμώσει) μες στο χιόνι θα μας χώσει.

Τα περισσότερα βοοειδή βιολογικής εκτροφής στην Ευρώπη

Την πρωτιά μεταξύ των 27 χωρών-μελών της ΕΕ κατέχει η Ελλάδα στα βοοειδή βιολογικής εκτροφής, με ποσοστό που ανέρχεται σε 26,9% στο σύνολο του ζωικού κεφαλαίου, από 25,5% το 2018, ενώ ανέβηκε στη δεύτερη θέση σε ό,τι αφορά το ποσοστό βιολογικών αγελάδων γαλακτοπαραγωγής, που το 2019 ανήλθε σε 19,7% από 15,1% το 2018.

Αναλύοντας τα επίσημα στοιχεία της ΕΕ, προκύπτει ότι συνολικά το 5,83% των βοοειδών (περισσότερα από 4,5 εκατομμύρια ζώα) είναι βιολογικής εκτροφής.

Η Λετονία είχε το μεγαλύτερο μερίδιο οργανικών αιγοπροβάτων (36,2% στο συνολικό πληθυσμό αιγοπροβάτων) και το δεύτερο μεγαλύτερο μερίδιο του οργανικού πληθυσμού βοοειδών (25,1%). Η Αυστρία είχε το υψηλότερο μερίδιο βιολογικών αγελάδων γαλακτοπαραγωγής (22,0%) ακολουθούμενη από την Ελλάδα και τη Σουηδία (18,8%).

Για τα περισσότερα κράτη-μέλη της ΕΕ, οι χοίροι που έχουν εκτραφεί βιολογικά αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μερίδιο στον συνολικό πληθυσμό χοίρων, με το υψηλότερο μερίδιο στη Δανία να είναι κάτω από το 4

Το αγγούρι είναι πικρό; Πέταξέ το. Υπάρχουν θάμνοι στον δρόμο; Απόφυγέ τους. Αυτό είναι αρκετό. Δεν είναι ανάγκη να λες «γιατί υπάρχουν τέτοια πράγματα στον κόσμο;»

Μάρκος Αυρήλιος

Ζωγραφικός πίνακας του Α. Σερέλη «το αλώνισμα».