ΟΡΕΙΝΟΣ

Εργασίες για απεγκλωβισμό κατοίκων του οροπεδίου Τσιγκουρατίου

“Κόφτο, Ανθρωπάκο. Είσαι και θα είσαι ο αιώνια μετανάστης. Τυχαία βρέθηκες σ΄ αυτό τον κόσμο και σιωπηλά θα τον αφήσεις. Κραυγάζεις επειδή φοβάσαι θανάσιμα. Αισθάνεσαι το σώμα σου να παγώνει και φωνάζεις την αστυνομία σου. Αλλά ούτε και η αστυνομία έχει την εξουσία πάνω στην αλήθεια. Κι ο αστυνομικός σου έρχεται σε μένα γεμάτος ανησυχία για τη γυναίκα του ή για το άρρωστο παιδί του. Όταν φορά τη στολή του κρύβει τον άνθρωπο. Μα δεν μπορεί να κρυφτεί από μένα. Τον έχω δει γυμνό κι αυτόν.”

Το εμβληματικό αυτό έργο του Βίλχελμ Ράιχ, που δικαιολογημένα τον έχει καταξιώσει στους απανταχού φοιτητικούς κύκλους, είναι ένα κατ’ εξοχήν ανθρωπιστικό και όχι επιστημονικό βιβλίο, που γράφτηκε το 1946, χωρίς πρόθεση να δημοσιευτεί.

Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα παρατηρήσεων που έκανε επί δεκαετίες ο Ράιχ, ανησυχώντας τρομακτικά για τον τρόπο που ο Ανθρωπάκος μεταχειρίζεται τον εαυτό του.

Ο Ανθρωπάκος δεν είναι άλλος από τον “κοινό άνθρωπο” που επαναστατεί επειδή κουράστηκε να υποφέρει, που δοξάζει τους εχθρούς του και σκοτώνει τους φίλους του, που ανεβαίνει στην εξουσία και κάνει κατάχρηση της εξουσίας που προσωρινά του δόθηκε, κάνοντας όλο και περισσότερους ανθρώπους να υποφέρουν και ξεχνώντας πόσο “ανθρωπάκος” είναι κατά βάθος.

Πηγή: Κοραλία Ξεπαπαδέα/ neolaia.gr