Σύγχρονος στρατός !

Ο Κάμπραντ ιδρυτής των ΙΚΕΑ λέει συχνά ότι το πιο επικίνδυνο δηλητήριο είναι η αίσθηση που έχει κάποιος για τα κατορθώματα του. Το αντίδοτο είναι να σκέφτεται κάθε βράδυ τι μπορεί να κάνει καλύτερο αύριο…

Από το αγρόκτημα στο πιάτο: μια ανθεκτική στρατηγική για τη βελτίωση των συστημάτων τροφίμων μας

01/03/2021 

Ένα χρόνο μετά την έναρξή της η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο», στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, θα φέρει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο παράγουμε, μεταφέρουμε και καταναλώνουμε τα τρόφιμά μας. Η Αναπληρώτρια Γενική Διευθύντρια, κ. Claire Bury, σχολιάζει τους στόχους της στρατηγικής εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού.

Υπό το πρίσμα των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας της νόσου COVID-19 θα συνεχίσει να αποτελεί σημαντική προτεραιότητα για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο»; 

Οι Ευρωπαίοι ενδιαφέρονται όσο ποτέ άλλοτε για τα τρόφιμα που καταναλώνουν, την προέλευσή τους και τις επιπτώσεις που έχουν στον πλανήτη μας. Η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» αποτελεί θεμελιώδη προτεραιότητα της παρούσας Επιτροπής.

Η πανδημία του κορονοϊού είχε σημαντικό αντίκτυπο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, συμπεριλαμβανομένου του γεωργικού τομέα και της βιομηχανίας παραγωγής τροφίμων. Μας θύμισε όμως τον στενό δεσμό που υπάρχει μεταξύ της υγείας και της καλής διαβίωσης των ζώων και της δημόσιας υγείας, καθώς και την ανάγκη να εξετάζουμε τα ζητήματα αυτά υπό το πρίσμα της προσέγγισης «Μία υγεία». Αν και η πανδημία μας καθυστέρησε σε μικροπρόθεσμο επίπεδο, η στρατηγική αυτή έχει μακροπρόθεσμο χαρακτήρα. Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εξασφαλιστεί πως τα συστήματα τροφίμων της Ευρώπης παραμένουν βιώσιμα και ανθεκτικά στο μέλλον.

Η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» περιλαμβάνει δραστική μείωση του κινδύνου και της χρήσης φυτοφαρμάκων. Πώς θα επιτευχθεί αυτό; 

Η στρατηγική καθορίζει στόχους για τα φυτοφάρμακα που πρέπει να υιοθετηθούν σε επίπεδο ΕΕ: μείωση της συνολικής χρήσης και της επικινδυνότητας των φυτοφαρμάκων κατά 50 % έως το 2030. Μπορούμε να επιτύχουμε τον στόχο αυτό ενθαρρύνοντας τη χρήση εναλλακτικών λύσεων, και παράλληλα διατηρώντας τα εισοδήματα των γεωργών. Κανένας δεν θα μείνει στο περιθώριο. Η Επιτροπή θα λάβει μια σειρά από μέτρα, όπως η αναθεώρηση της οδηγίας για την ορθολογική χρήση των φυτοφαρμάκων, η ενίσχυση των διατάξεων για την ολοκληρωμένη φυτοπροστασία και η προώθηση της μεγαλύτερης χρήσης ασφαλών εναλλακτικών τρόπων για την προστασία της συγκομιδής από επιβλαβείς οργανισμούς και ασθένειες.

Πώς θα ωφελήσει τους πολίτες ο κώδικας δεοντολογίας για τις επιχειρήσεις τροφίμων, που ανακοινώθηκε πρόσφατα; 

Κάναμε ήδη τα πρώτα βήματα για την κατάρτιση ενός «κώδικα δεοντολογίας για υπεύθυνες επιχειρήσεις και επιχειρηματικές πρακτικές». Ο κώδικας αυτός θα περιέχει δράσεις τις οποίες θα μπορούν να εφαρμόζουν σε εθελοντική βάση όλα τα μέρη κατά μήκος της τροφικής αλυσίδας ώστε να προωθούν τη βιωσιμότητα.  Αυτό σημαίνει όλα τα μέρη που παρεμβάλλονται στην αλυσίδα από το αγρόκτημα στο πιάτο, όπως οι επιχειρήσεις επεξεργασίας τροφίμων, οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων και οι έμποροι λιανικής πώλησης. 

Οι δράσεις αυτές θα μπορούν να αναληφθούν η καθεμία χωριστά ή από κοινού. Και στις δύο περιπτώσεις όμως μπορούν να ενθαρρύνουν τους ομοτίμους στον κλάδο παραγωγής και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη στο σύστημα τροφίμων, όπως οι γεωργοί και οι καταναλωτές, να προχωρήσουν σε παρόμοιες αλλαγές. Θα εργαστούμε μαζί για να εξασφαλίσουμε στους πολίτες περισσότερη και καλύτερη πρόσβαση σε υγιεινές και βιώσιμες εναλλακτικές επιλογές τροφίμων. Στόχος μας είναι ο κώδικας δεοντολογίας να είναι έτοιμος προς έγκριση και υπογραφή από τα ενδιαφερόμενα μέρη τον Ιούνιο του 2021.

Θα συμβάλει η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» στη βελτίωση της καλής μεταχείρισης των ζώων στην ΕΕ;  

Στην Ευρώπη η καλή μεταχείριση των ζώων αποτελεί θέμα που μας απασχολεί όλως ιδιαιτέρως.  Η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» αναγνωρίζει τη σημασία που δίνουμε στη βελτίωση της καλής μεταχείρισης των ζώων και αποσκοπεί στην επίτευξη προόδου σε αυτόν τον τομέα. Γι’ αυτό αναθεωρούμε τη νομοθεσία της ΕΕ σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, ώστε να ευθυγραμμιστεί με τη σύγχρονη επιστήμη, να διευκολυνθεί η επιβολή της και να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής της. 

Επιπλέον, η Επιτροπή θα μελετήσει επιλογές για την επισήμανση σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, έτσι ώστε να προωθήσει αποτελεσματικότερα τις αξίες μας κατά μήκος της τροφικής αλυσίδας και για να ικανοποιήσει το αίτημα των καταναλωτών να υπάρξει διαφάνεια σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων. Ως πρώτο βήμα η Επιτροπή συγκρότησε μια νέα υποομάδα για την επισήμανση στο πλαίσιο της πλατφόρμας της ΕΕ για την καλή μεταχείριση των ζώων και θα δρομολογήσει φέτος μια εξωτερική μελέτη που θα συλλέξει στοιχεία ως προς τις υφιστάμενες ετικέτες για τον σκοπό αυτό. 

Η επισήμανση των τροφίμων είναι σημαντική για τους καταναλωτές. Η στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» θα προωθήσει την επισήμανση για την ενθάρρυνση ενός υγιέστερου τρόπου ζωής;  

Οι πολίτες θέλουν υγιεινή διατροφή από έναν υγιή πλανήτη και χρειάζονται σαφείς πληροφορίες για να μπορούν να κάνουν συνειδητά τις επιλογές τους. Η στρατηγική δίνει προτεραιότητα στην παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές. Έχουν ήδη ξεκινήσει οι εργασίες για την παροχή σαφών και εύκολα κατανοητών πληροφοριών σχετικά με το περιεχόμενο των τροφίμων στην ΕΕ, από τον τρόπο παραγωγής τους έως τον αντίκτυπό τους στην υγεία, το περιβάλλον και την καλή μεταχείριση των ζώων. 

Επιθυμούμε να δώσουμε δύναμη στους Ευρωπαίους καταναλωτές ώστε να κάνουν τις σωστές επιλογές, αλλά και να παροτρύνουμε τη βιομηχανία τροφίμων να παράγει υγιεινά τρόφιμα. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να ενθαρρύνει την αλλαγή της σύνθεσης των προϊόντων, καταρτίζοντας θρεπτικά προφίλ, με σκοπό να περιορίσει την προώθηση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι μέσω ισχυρισμών επί θεμάτων διατροφής ή υγείας.

Η λεωφόρος Αθηνών (Καβάλας) στην συμβολή με την Ιερά Οδό.
Δεξιά είναι η Μονή Δαφνίου.
«Ο δρόμος αναφέρεται για αρκετά χρόνια στο διαδίκτυο λανθασμένα, ως Ιερά Οδός»
Ταυτοποίηση δρόμου: Η Αθήνα από τον 19ο αιώνα / Athens photo gallery
Φωτογραφία από την συλλογή του: Γιάννη Ιγγλέση
Φωτογράφος άγνωστος

Ανάλυση 1600 x 1191

Το 2019

Σήμερα (google earth 2019)

Πηγή:iloveoldathens.blogspot.com

…Μεταξύ των υπαρχόντων ιερέων υπάρχουσιν ακόμη πολλοί ενάρετοι και αγαθοί, εις τας πόλεις και εις τα χωρία. Είναι τύποι λαϊκοί, ωφέλιμοι, σεβάσμιοι. Ας μην εκφωνούσι λόγους. Ηξεύρουσιν αυτοί άλλον τρόπον πώς να διδάσκωσι το ποίμνιον. Γνωρίζω ένα ιερέα εις τας Αθήνας. Είναι ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκώτερος των ανθρώπων.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Άγιος Νικόλαος Πλανάς (1851 – 1932)

Έλληνας ιερωμένος, από τους νεώτερους Αγίους της Ορθοδοξίας.

Ο Νικόλαος Πλανάς γεννήθηκε στη Νάξο το 1851 από εύπορη και ευσεβή οικογένεια. Ο πατέρας του, Ιωάννης Πλανάς, είχε ένα εμπορικό καΐκι και η μητέρα του, Αυγουστίνα Μελισσουργού, ήταν κόρη του ιερέα Γεωργίου Μελισσουργού. Ο μικρός Νικόλας ανατράφηκε σε χριστιανικό περιβάλλον και βοηθούσε στα εκκλησιαστικά του καθήκοντα τον παππού του, από τον οποίον έμαθε τα πρώτα γράμματα.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του και σε ηλικία 14 ετών ήλθε με τη μητέρα του και την αδελφή του στην Αθήνα. Στα 17 του νυμφεύθηκε, κατόπιν επιθυμίας της μητέρας του, την Ελένη Προβελέγγιου από τα Κύθηρα. Χήρευσε όμως νωρίς, καθώς η σύζυγός του πέθανε μόλις γεννήθηκε το παιδί τους, ο Γιαννάκης, που το μεγάλωσε μόνος του.

Στη συνέχεια αφοσιώθηκε στην εκκλησία και στις 28 Ιουλίου 1879 χειροτονήθηκε διάκονος στο ναό Μεταμορφώσεως της Πλάκας. Μετά από πέντε χρόνια, στις 2 Μαρτίου 1884, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στο ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, στο Μοναστηράκι, όπου έψελναν δύο πασίγνωστοι Έλληνες συγγραφείς, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και ο εξάδελφός του Αλέξανδρος Μωραϊτίδης.

Ο πατέρας Νικόλαος ιερουργούσε κάθε Κυριακή στους ναούς του Αγίου Παντελεήμονος Ιλισσού (οδός Καλλιρρόης) και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου του λεγομένου «Κυνηγού», στη σημερινή οδό Βουλιαγμένης. Τις καθημερινές λειτουργούσε στο εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, όπου οι αγρυπνίες του άφησαν εποχή και προσήλκυαν τον πνευματικό κόσμο της πρωτεύουσας, ειδικά όταν στο ψαλτήρι βρισκόταν το δίδυμο Παπαδιαμάντη και Μωραϊτίδη. Οι δύο συγγραφείς σε κείμενά τους έχουν εξάρει την απλότητα, την ταπεινότητα και την αγιοσύνη του πατέρα Νικόλα. Έχουν αναφερθεί μαρτυρίες παιδιών ότι τον έβλεπαν κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας μεταρσιωμένο να στέκεται υπεράνω της γης.

παπα-Νικόλας ζούσε λιτά, σχεδόν ασκητικά. Του αρκούσε για τροφή λίγο ψωμί και λίγα χόρτα, τα οποία συνέλεγε ο ίδιος, και κάποιες φορές, λίγο γάλα που του πρόσφεραν βοσκοί στην ερημική τότε περιοχή του Αϊ-Γιάννη. Βοηθούσε τους φτωχούς ενορίτες του, ακόμη και από το υστέρημά του. Είναι αμέτρητα τα θαύματά του, σύμφωνα με μαρτυρίες. Θεράπευε ασθενείς, απομάκρυνε δαιμόνια, προέλεγε το μέλλοντα, έλυνε δύσκολα θέματα, συμβούλευε πρεπόντως.

Την Κυριακή του Ασώτου, 28 Φεβρουαρίου 1932, ο παπα-Νικόλας λειτούργησε για τελευταία φορά στον Άγιο Ιωάννη της οδού Βουλιαγμένης. Μετά τη Θεία Λειτουργία έχασε τις αισθήσεις του και στις 2 Μαρτίου 1932 αποδήμησε εις Κύριον, σε ηλικία 82 ετών. Το επόμενο πρωί το λείψανό του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα επί τριήμερο στον ναό του Αγίου Ιωάννου της οδού Βουλιαγμένη. Χιλιάδες λαού κατέφθασαν από κάθε σημείο του λεκανοπεδίου Αττικής για να αποχαιρετήσουν τον σύγχρονο Άγιο. Η κηδεία του έγινε στις 5 Μαρτίου, παρουσία πλήθους κόσμου και χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου, ο οποίος εκφώνησε τον επικήδειον λόγον.

Στις 29 Αυγούστου του 1992, τα λείψανα του Νικολάου Πλανά τοποθετήθηκαν σε ασημένια λάρνακα, που βρίσκεται στο δεξιό κλίτος του ναού του Αγίου Ιωάννη της οδού Βουλιαγμένης. Τον ίδιο χρόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε Άγιο τον Νικόλαο Πλανά, με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η μνήμη του τιμάται την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου.

Απολυτίκιο

Τας του πλάνου παγίδας εκφυγών, ιερώτατε, απλανῶς επορεύθης δια βίου, πατὴρ ημών, Νικόλαε αοίδιμε Πλανά, ουράνια χαρίσματα λαβών, αγρυπνίαις και νηστείαις, ιερουργών οσίως τω Κυρίῳ σου. Όνπερ καθικετεύων εκτενῶς, Νάξιον ιεράτευμα, πρέσβευε δωρηθῆναι καὶ ημίν το θείον έλεος.

Κοντάκιο

Εν παντί έθνει, καιρώ και χρόνω Θεός αμάρτυρον ουκ αφήκεν Αυτού την θείαν δόξαν και την θειότητα τους δε όντας αγίους εν τη γη αυτού και Πλανάν τον Νικόλαον εδόξασε και ημίν εδωρήσατο πρεσβευτήν, πατέρα και θερμόν εν ανάγκαις αντιλήπτορα.

Μεγαλυνάριο

Χαίροις, του Προδρόμου δούλος πιστός, των αγρυπνιών τε ο εργάτης ο θαυμαστός, χαίροις, εκκλησίας προφήτου Ελισσαίου το σέμνωμα και δόξα, πάτερ Νικόλαε!

Σχετικά

Το 1984, κυκλοφόρησε ο βίος του παπα-Νικόλα Πλανά, από το πνευματικό του τέκνο, τη μοναχή Μάρθα (Ουρανία Παπαδοπούλου). Το βιβλίο με τίτλο «Ο Άγιος παπα-Νικόλας Πλανάς: Ο απλοϊκός ποιμήν των απλών προβάτων», με πρόλογο του Φώτη Κόντογλου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αστήρ.

Στο διήγημά του Τραγούδια του Θεού (1908), ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης αναφέρεται στον παπα-Νικόλα Πλανά να ιερουργεί με ξεχωριστό τρόπο στην κηδεία της «μικράς κορασίδας Κούλας»:

…Μετά τρείς ημέρας την προεπέμπομεν εις τον τάφον. Οι επαγγελματικοί ιερείς κι οι ψάλται έψαλλον τὰ κατὰ συνθήκην, από την «Άμωμον ὁδὸν» έως τον «Τελευταίον ασπασμόν». Μόνος ο παπα-Νικόλας από τον Ἁι-Γιάννη του Αγροῦ, ὁ Ναξιώτης, εφαίνετο ότι έπιανε χωριστὴν ακολουθίαν, εμουρμούριζε μέσα του, καὶ τα όμματά του εφαίνοντο δακρυσμένα.

― Τι μουρμουρίζεις, παπά; του είπα, από το όπισθεν του στασιδίου, όπου είχεν ἀκουμβήσει.
― Λέγω την ακολουθίαν των Νηπίων μέσα μου, είπεν ο παπα-Νικόλας. Εις αυτὸ το άκακον αρμόζει η κηδεία των νηπίων.

Τῳόντι και εγώ με όλον τον πόνον και τὰ δάκρυά μου, είχα αναλογισθῆ ἐκείνην την στιγμὴν την ακολουθίαν τῶν Νηπίων. Καὶ ακουσίως έλεγα μέσα μου τα τραγούδια του Θεοῦ: «των του κόσμου ηδέων αναρπασθὲν άγευστον» και «ως καθαρόν, Δέσποτα, στρουθίον προς καλιὰς επουρανίους έσωσας» και «του Αβραάμ, ἐν κόλποις σε, εν τόποις ανέσεως, ένθα το ύδωρ εστὶ το ζων, τάξαι σε Χριστὸς ο δι᾿ ημάς νηπιάσας» καὶ «οις αριθμοίς το πλάσμα σου, νήπιον φοιτήσαν τανύν προς σε»…

Το 1896 σε άρθρο του με τίτλο Ιερείς των Πόλεων και Ιερείς των Χωρίων ο Παπαδιαμάντης αναφέρεται στην προσωπικότητα του Αγίου Νικολάου Πλανά:

…Μεταξύ των υπαρχόντων ιερέων υπάρχουσιν ακόμη πολλοί ενάρετοι και αγαθοί, εις τας πόλεις και εις τα χωρία. Είναι τύποι λαϊκοί, ωφέλιμοι, σεβάσμιοι. Ας μην εκφωνούσι λόγους. Ηξεύρουσιν αυτοί άλλον τρόπον πώς να διδάσκωσι το ποίμνιον. Γνωρίζω ένα ιερέα εις τας Αθήνας. Είναι ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκώτερος των ανθρώπων. Διά πάσαν ιεροπραξίαν αν τού δώσης μίαν δραχμήν, ή πενήντα λεπτά, ή μίαν δεκάραν, τα παίρνει. Αν δεν τού δώσης τίποτε, δεν ζητεί. Διά τρεις δραχμάς εκτελεί παννύχιον Ακολουθίαν. Λειτουργίαν. Απόδειπνον. Εσπερινόν. Όρθρον. Ώρας. Λειτουργίαν. Το όλον διαρκεί εννέα ώρας. Αν τού δώσης μόνο δύο δραχμάς, δεν παραπονείται. Κάθε ψυχοχάρτι, φέρον τα μνημονευτέα ονόματα των τεθνεώτων, αφού άπαξ τού το δώσης, το κρατεί διά πάντοτε. Επί δύο, τρία έτη εξακολουθεί να μνημονεύη τα ονόματα. Εις κάθε προσκομιδήν μνημονεύει δύο ή τρεις χιλιάδας ονόματα. Δεν βαρύνεται ποτέ. Η προσκομιδή παρ’ αυτώ διαρκεί δύο ώρας. Η Λειτουργία αλλάς δύο. Εις την απόλυσιν της Λειτουργίας, όσα κομμάτια έχει εντός τού ιερού, από πρόσφορα ή αρτοκλασίαν, τα μοιράζει όλα εις όσους τύχουν. Δεν κρατεί σχεδόν τίποτε.

Μίαν φοράν έτυχε να χρεωστή μικρόν χρηματικόν ποσόν, και ήθελε να το πλήρωση, είχε δέκα ή δεκαπέντε δραχμάς, όλα εις χαλκόν, επί δύο ώρας εμετρούσεν, εμετρούσεν, εμετρούσε και δεν ημπορούοε να τα εύρη πόσα ήσαν. Τέλος εις άλλος χριστιανός έλαβε τον κόπον και τού τα εμέτρησεν. Είναι ολίγον τι βραδύγλωσσος και περισσότερον αγράμματος. Εις τας ευχάς, τας περισσοτέρας λέξεις τας λέγει ορθάς, εις το Ευαγγέλιον τας περισσοτέρας εσφαλμένας. Θα ειπήτε, διατί η αντίθεσις αύτη; Αλλά τας ευχάς τας ιδίας απαγγέλλει καθ’ εκάστην, ενώ την δείνα περικοπήν τού Ευαγγελίου θα την αναγνώση άπαξ ή δις ή, το πολύ, τρις του έτους, εξαιρέσει ωρισμένων περικοπών συχνά, άλλ’ ατάκτως επανερχομένων, ως εις τούς Αγιασμούς, εις τας Παρακλήσεις. Τα λάθη όσα κάμνει εις την ανάγνωσιν, είναι πολλάκις κωμικά και όμως εξ όλων των ακροατών του, εξ όλου τού εκκλησιάσματος, κανείς μας δεν γελά. Διατί; Τον εσυνηθήσαμεν και μας αρέσει. Είναι αξιαγάπητος. Είναι απλοϊκός και ενάρετος. Είναι άξιος τού πρώτου των Μακαρισμών τού Σωτήρος.

Τώρα υποθέσατε δύο υποθέσεις ότι αυτός ο ίδιος ιερεύς είχε εξέλθει από ιεροδιδασκαλείον, παλαιόν ή νέον, θα είχε διαφοράν επί το βέλτιον; Θα ήτο πασαλειμμένος με ολίγα ατελή, κακοχώνευτα και συγκεχυμένα γράμματα, με περισσοτέραν οίησιν και αξιώσεις; Θα ήτο δια τούτο καλύτερος;…
Πηγή: https://www.sansimera.gr/

«Ὅτι τὰ πράγματα δὲν βαίνουν κατ’ εὐχὴν στὴν Ἀποικία

Δὲν μένε’ ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία·»

Το βιβλίο περιέχει ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό, χειρόγραφα και ημερολόγια.

• NewsroomHuffPost Greece

EUROKINISSI

«Θυμάμαι ότι έφευγα από το σχολείο και πήγαινα σπίτι μου για να γράψω το ίδιο ποίημα εκατό φορές. Είχα ανακαλύψει πώς να γράφω το ίδιο πράγμα με διαφορετικούς τρόπους, κάτι που μου έμεινε σε όλη μου τη ζωή».

Τα «Μαλαματένια Λόγια» του Μάνου Ελευθερίου (εκδόσεις Μεταίχμιο), η αυτοβιογραφική αφήγηση του ποιητή στους Σπύρο Αραβανή και Ηρακλή Οικονόμου, όπως προέκυψε από την τρίχρονη (2010 – 2013) συνάντησή τους τα κυριακάτικα πρωινά στο σπίτι του, στο Ψυχικό, είναι ένα βιβλίο που θα συγκινήσει.

Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, ξεδιπλώνει πτυχές από τα άγνωστα παιδικά χρόνια του Μάνου Ελευθερίου (1938 – 2018) στη Σύρο, από την νεανική του ηλικία στην Αθήνα, από την περίοδο της στρατιωτικής του θητείας, την επταετία της Χούντας, καθώς και αναμνήσεις από τα τραγούδια του και από τους ποιητές φίλους του.

«Ψηλώνω μόνο αν γράψω μια αράδα της προκοπής -τότε είμαι ευχαριστημένος».

Στο παράρτημα του βιβλίου, που μόλις κυκλοφόρησε, υπάρχουν σελίδες από τα προσωπικά του ημερολόγια, ως πρόσθετες αυτοβιογραφικές μαρτυρίες, ενώ η έκδοση συνοδεύεται από ανέκδοτο – σπάνιο φωτογραφικό υλικό και από ορισμένα από τα χειρόγραφα του.

«Η ιδέα να συγγράψουμε, συνομιλώντας με τον Μάνο Ελευθερίου, τη βιογραφική (μυθ)ιστορία του μας ήρθε όπως έρχονται οι ωραίες ιδέες. Τυχαία, μια αυγουστιάτικη βραδιά στις κοινές μας διακοπές, το 2010. Τον γνωρίζαμε ήδη μερικά χρόνια, έχοντας αναπτύξει μια φιλική σχέση. Τον ξέραμε όμως καλά, πολλά χρόνια πριν από αυτή τη γνωριμία, μέσα από το έργο του, που είχε σημαδέψει τη νεότητά μας. Όταν του αποκαλύψαμε, Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου, τις προθέσεις μας, δεν απάντησε τίποτα σαφές. Είπε μόνο: «Σας περιμένω την Κυριακή στις 10.30». Έτσι, για τα επόμενα τρία χρόνια συναντιόμασταν τα κυριακάτικα πρωινά, στο σπίτι του στο Νέο Ψυχικό, και εκείνος, καθισμένος στην πολυθρόνα του, ορμώμενος από τις ερωτήσεις μας, άφηνε αβίαστη τη μνήμη του να κυλάει σε τόπους όπου τον πήγαινε η ανάμνηση και το συναίσθημα», σημειώνουν Αραβανής – Οικονόμου.

«Γεννήθηκα Μάρτη του ’38. Σε ένα μεγάλο σπίτι, διώροφο, νεοκλασικό, μέσα στην Ερμούπολη. Δεν υπάρχει σήμερα. Αργότερα η μητέρα μου αγόρασε ένα νεοκλασικό με έναν ωραίο κήπο, ένα από τα λίγα σπίτια με κήπο. Δεν έχει γκρεμιστεί. 

Τον πατέρα μου τον γνώρισα μεγάλος, έξι χρονών πρέπει να ’μουνα. Λόγω του πολέμου είχε αποκλειστεί στο εξωτερικό και δεν μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα. Όταν επέστρεψε, το 1945, έμεινε μαζί μας μέχρι το 1952. 

Από τον πατέρα μου δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα από εκείνη την εποχή. Ήταν ένας ξένος. Τον απωθούσαμε κι εγώ και η αδελφή μου. Δεν έχω αναμνήσεις».

Στιχουργός τραγουδιών που αγαπήθηκαν πολύ, ποιητής, μυθιστοριογράφος, ιστορικός της Σύρου και του μουσικού της θεάτρου, μανιώδης συλλέκτης, ζωγράφος, δημιουργός κολάζ, αλλά και συγγραφέας παιδικών βιβλίων, ο Μάνος Ελευθερίου έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 2018, σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας σπουδαία παρακαταθήκη.

Κ. Τσατσος

 

Θα ‘μουνα δέκα χρονών. Το καλοκαίρι, όταν τέλειωνα το σχολείο κατέβαινα στο ισόγειο δικηγορικό γραφείο του πατέρα μου, όπου και με έβαζαν να αντιγράφω δικόγραφα. Για τις τέσσερις σελίδες χωρίς περιθώριο, πληρωνόμουν μια δραχμή.Καθισμένος σ’ ένα από τα γραφεία των βοηθών χάζευα πού και πού τους πελάτες, κάθε λογής, πού μπαινόβγαιναν.Ένα πρωινό ήρθε ένας λεβεντόγερος με κάτασπρη φουστανέλλα.

Οι φουστανελλάδες ακόμη τότε δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Είδα τους βοηθούς δικηγόρους να σηκώνονται και να του κάνουν μιαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή.Ο πρώτος βοηθός που φαίνεται να τον γνώριζε καλά, έπιασε κουβέντα μαζί του. Και μια στιγμή τον ρωτάει: «Και τώρα, μπάρμπα Μήτρο, πόσων χρόνων είσαι;» Και ο μπάρμπα Μήτρος, με τ’ όνομα Δημήτριος Μαλαμούλης που είχε εν τω μεταξύ στρογγυλοκαθίσει, του απαντάει μονολεκτικά… «Δύο».

Δηλαδή εκατόν δύο. Από τα εκατό είχε αρχίσει νέα αρίθμηση.Βγήκε εν τω μεταξύ ο πατέρας μου. Τον οδήγησε στο μέσα γραφείο τα είπανε με αυτόν και το γιο του, ένα λεβέντη εβδομηνταπεντάρη, και όταν βγήκαν στο δωμάτιο που βρισκόμουν και εγώ, πρώτα με σύστησε και ύστερα μου ανήγγειλε ότι θα πάμε την Κυριακή να επισκεφθούμε τον Μαλαμούλη στο χειμαδιό του, κάπου στον Ωρωπό.Από κουβέντα δεν έπαιρνε ο μπάρμπα Μήτρος. Λίγα λόγια, μετρημένα, βαριά. Τους βοηθούς τού πατέρα μου κι εμένα είχα το αίσθημα ότι μας έβλεπε σαν μικρό κοπάδι αρνάκια. Μικρό, διότι ό Μαλαμούλης είχε απάνω από 3000 αρνιά και κατσίκια, στα Άγραφα το καλοκαίρι και τον χειμώνα στα ορεινά της Αττικής.Την Κυριακή, όταν φθάναμε στον τόπο όπου είχε στήσει τα τσαντήρια του, των παιδιών, των εγγονών και των δισεγγόνων του, ρίχτηκαν οι καθιερωμένες μπαταριές και μετά μαζευτήκαμε στο μεγάλο τσαντήρι του Γέρου. Είχα μαζί μου, νέο εικοσάχρονο, τον δάσκαλό μου Basset, αυτόν που έκανα πρόσωπο στους «Διαλόγους σε μοναστήρι». Αυτός που δεν χόρταινε να θαυμάζει.Σε λίγο σταύρωσε ο Γέρος το πρώτο ψωμί. Και οι γυναίκες, αμίλητες και φασαρεμένες μοίραζαν τα κοψίδια, αρνάκι, κατσικάκι, όλα τα αγαθά. Θυμάμαι ακόμη τις βεδούρες τα γιαούρτια. Ο γέρο Μαλαμούλης, στη μέση καθισμένος σταυροπόδι, μέσ’ στις άσπρες βελέντζες, τα επόπτευε όλα και έδινε στις γυναίκες και στους παραγιούς προσταγές

.Όταν λίγο μεγαλύτερος διάβασα «Οδύσσεια» τον γέρο Μαλαμούλη τον ταύτιζα μέσ’ στη φαντασία μου με τον Νέστορα, όταν δέχονταν τον Τηλέμαχο.Καθώς ήμουν καθισμένος πλάι στον πατέρα μου τον ρώτησα ψιθυριστά: «Qu’est-il ce vieux;». «C’est un grand seigneur» μου απαντάει o πατέρας μου και αυτός ψιθυριστά. Και γυρίζοντας αργότερα το λόγο στα ελληνικά: «Να καταλάβεις τι είναι αρχοντιά».Ήταν το πρώτο μάθημά μου για το μέγα τούτο ηθικό αγαθό: την αρχοντιά.Αργότερα, μεγάλος σ’ ένα πελοποννησιακό χωριό, γνώρισα έναν άλλο πιο νέο, σχεδόν μεσόκοπο, χωρικό.

Στο πρόσωπό του ξανασυνάντησα αυτό που είχα γνωρίσει παιδί στο πρόσωπο του Μαλαμούλη: την αρχοντιά. Το σταύρωμα του καρβελιού από αυτόν ήταν μια ιεροπραξία.Η αρχοντιά δεν είναι συνώνυμο με την αριστοκρατικότητα, δεν σημαίνει καμιά ταξική διαφορά ή μια διαφορά πλούτου. Αλλά δεν είναι και ένα ηθικό απλώς γνώρισμα. Είναι μια σύνθεση υπερηφάνιας, ευπρέπειας, αυτοπεποίθησης, μεγαλοψυχίας.

Άρχοντες βρίσκεις εγκατεσπαρμένους σε όλα τα είδη ανθρώπων. Ο άρχοντας δεν γίνεται ποτέ μάζα, σε όποια τάξη και αν ανήκει, μένει πάντα πρόσωπο. Δεν μπορώ — ίσως αδυναμία μου — με μια φράση να την ορίσω την αρχοντιά. Αλλά όταν συναντώ κάποιον που έχει αυτό το σύμπλεγμα των αρετών που την απαρτίζουν, τότε την αναγνωρίζω. Λέω μέσα μου: Αυτός είναι άρχοντας. Ανήκει σε ααυτή την εκλεκτή κατηγορία ανθρώπων.Έχομε άρχοντες κατά την νομικήν έννοια, που δεν έχουν αρχοντιά. Έχομε όμως χειρώνακτες που έχουν αρχοντιά.

by Αντικλείδι

Κωνσταντίνος Τσάτσος (1899-1987)

Έξι καλύτεροι γιατροί στον κόσμο

1. Ο ήλιος,

2. Ξεκούραση,

3. Άσκηση,

4. Διατροφή,

5. Αυτοσεβασμός

6. Φίλοι.

Μείνε σε αυτούς σε όλα τα στάδια της ζωής σου και απόλαυσε μια υγιή ζωή…

“Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής μας“

Business

Το «μαρκάρισμα» των 180 εκατ. ευρώ και τα «όχι» της κ. Τίνας Κωτσιοπούλου

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη

• Δημήτρης Κατακουζηνός
• 1 Μαρτίου 2021

 

---

Το πείσμα και την εμμονή του θείου της, Γιάννη Κωτσιόπουλου, να μην περάσει ποτέ η εταιρεία σε ξένα χέρια φαίνεται πως κληρονόμησε η Κωνσταντίνα (Τίνα) Κωτσιοπούλου.

Η ανιψιά του ανθρώπου που «εκτόξευσε» την ΙΟΝστα «επιχειρηματικά… ουράνια» παραμένει όπως όλα δείχνουν αταλάντευτα προσηλωμένη στην οικογενειακή… παράδοση, απορρίπτοντας κάθε πρόταση εξαγοράς ανεξαρτήτως του ποσού και των μηδενικών που την συνοδεύει.null

Και όπως αναφέρουν οι πληροφορίες του mononews.gr η CEO της εταιρείας, έχει δεχθεί αρκετές προτάσεις τους τελευταίους μήνες, αφού τουλάχιστον δύο funds μεγάλου βεληνεκούς την έχουν προσεγγίσει, καταθέτοντας ιδιαίτερα δελεαστικές προσφορές…

«Η ΙΟΝ είναι η μεγάλη αγάπη των funds. Την θέλουν σαν τρελοί», εξηγεί τραπεζίτης που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του.

«Όμως η επικεφαλής της αρνείται πεισματικά να πουλήσει», λένε οι ίδιες πηγές.null

Το τίμημα

Οι πηγές του mononews.gr δεν αποκαλύπτουν το προσφερόμενο τίμημα άλλά όπως εξηγούν: «Μια τέτοιου μεγέθους εταιρεία εύκολα θα μπορούσε να πουληθεί από 140 έως 180 εκατ. ευρώ.»null

Όμως παρά την απουσία διαδοχής η επικεφαλής της, δεν θέλει να πουλήσει τα ποσοστά που της κληρονόμησε ο θείος της.

Οπως έπραττε ο αείμνηστος θείος της που έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών πριν από περίπου έξι χρόνια αρνείται σταθερά, καθώς θέλει να διατηρήσει την εταιρεία ελληνική.null

Η άγνωστη Φιλάνθρωπος 

Βέβαια παρά το γεγονός οτι διατηρεί χαμηλό προφίλ εν τούτοις το καλοκαίρι του 2020 η κ . Κωνσταντίνα (Τίνα) Κωτσιοπούλου της ΙΟΝ έγινε μέλος του Γενικού Συμβουλίου του ΣΕΒ μαζί με τις Πέγκυ Αντωνάκου της Google ΝΑ Ευρώπης, Δανάη Βιτουλαδίτου της «ΜΕΓΑ Προϊόντα Ατομικής Υγιεινής», Νίκη Γιαβρόγλουτης «Ελληνικά Εκλεκτά Ελαια», Σοφία Κουνενάκη-Εφραίμογλου από τον Ελληνικό Κόσμο, Αικατερίνη Λαλαούνη της Greek Gold, Μαριάννα Πολιτοπούλου της ασφαλιστικής ΝΝ Ελλάδος, Κωνσταντίνα Ουζουνοπούλου της «Μύλοι Θράκης», Ολγα Παναγοπούλου της ΚΟΝΕΞ Α.Ε. και Ντενίζ Τσιμή της ΤΣΙΜΗΣ ΑΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΥΚΑΜΠΤΗΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ.

Επιπρόσθετα το 2020  η κ. Τίνα Κωτσιοπούλου δώρισε ένα σεβαστό ποσό για την  κάλυψη όλων των εξόδων για την ανάπτυξη 12 νέων κλινών στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας.

Η δωρεά ύψους άνω του 1,5 εκατ. ευρώ ήταν από κοινού με τον κ. Ευάγγελο Μαρινάκη και την κ. Αγγελική Φράγκου.

Ο Γιάννης Κωτσιόπουλος

Ακόμη ηχεί στους διαδρόμους της εταιρείας η απάντηση του «παππού» της ΙΟΝ, όταν ενημερώθηκε από συνεργάτες του, ότι μεγάλη πολυεθνική θέλει να εξαγοράσει την εταιρεία: «Ρωτήστε τους πόσα θέλουν να τους εξαγοράσουμε εμείς. Η ΙΟΝ δεν πωλείται», λέγεται πως απάντησε ο Γιάννης Κωτσιόπουλος.

Ανάμεσα στους υποψήφιους μνηστήρες… ήταν η Kraft Jacobs Suchard, Nestle, η Vivartia και η RJR Nabisco.

Το διαχρονικά ισχυρό ενδιαφέρον των επενδυτών δεν είναι τυχαίο. Αντίθετα, εξηγείται και μάλιστα πολύ εύκολα με μια ματιά στα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας, τα οποία… «βγάζουν μάτια».

Ακόμη και μέσα στα δύσκολα χρόνια των Μνημονίων και της σκληρής λιτότητας, η εταιρεία υπό την καθοδήγηση της «δεσποινίδος Τίνας» όπως την αποκαλούν πολλοί στην εταιρεία, έχει καταφέρει να υπεραποδώσει κυρίως στην… τελική γραμμή.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία οι πωλήσεις της εταιρείας το 2019 έκλεισαν σε 118,8 εκατ. ευρώ έναντι 113,3 εκατ. ευρώ το 2018 και 113 εκατ. ευρώ το 2017, ενώ τα καθαρά κέρδη προ φόρων ανήλθαν σε 14,2 εκατ. ευρώ από 12,7 εκατ. ευρώ το 2018 και 7,8 εκατ. ευρώ το 2017. 

Μέσα σε μόλις δυο χρόνια πέτυχε να διπλασιάσει σχεδόν (!) την κερδοφορία της.

Την ίδια στιγμή, κατόρθωσε να μειώσει το βάρος των συνολικών υποχρεώσεων από 74,6 εκατ. ευρώ το 2018 σε 66,5 εκατ. ευρώ το 2019.

Πρόκειται τηρουμένων των αναλογιών για έναν «μικρό άθλο», όπως επισημαίνουν επενδυτικοί κύκλοι, οι οποίοι χαριτολογώντας αναφέρουν πως «η ΙΟΝ αποτελεί την πρώτη και παντοτινή αγάπη των επενδυτών», παραφράζουν τη διάσημη φράση που συνοδεύει το πιο γνωστό προϊόν της εταιρείας, την σοκολάτα αμυγδάλου.

Και όλα αυτά προσπαθώντας ταυτόχρονα να προσαρμοσθεί στις επιταγές των καιρών της εποχής, οι οποίες επιβάλλουν ακόμη και οι οικογενειακές επιχειρήσεις να εκσυγχρονισθούν και να υιοθετήσουν τις αρχές της εταιρικής υπευθυνότητας.
Εννέα δεκαετίες πρωτοπορίας

Η ΙΟΝ παρά τον οικογενειακό χαρακτήρα της αποτελεί μια από τις πιο ανθεκτικές εταιρείες στην χώρα. Όλα ξεκίνησαν πριν από 91 χρόνια και συγκεκριμένα το 1930, όταν μία ομάδα επιχειρηματιών που έχουν ως όνειρο να γίνουν σοκολατοποιοί συμπράττουν για να δημιουργήσουν κάτι καινούριο.

Και το καταφέρουν με όχημα την αγάπη για τη σοκολάτα, την αφοσίωση στην ποιότητα και την επιμονή στην καινοτομία. Τρία χαρακτηριστικά τα οποία διατηρεί μέχρι και σήμερα.

Με σήμα το ευωδιαστό «ίον» (μενεξές) – από όπου πήρε το όνομά της – και πολλή όρεξη, γεννιέται η ΙΟΝ. Το πρώτο καταστατικό δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 23 Σεπτεμβρίου του 1930 και ένα λαχταριστό ταξίδι ξεκινά.

Το 1938, η ΙΟΝ αποκτά ένα καραμελένιο «αδερφάκι», την εταιρεία ΝΑΣΚΟ Α.Ε., που ανήκε στους επιχειρηματίες Νασιόπουλο και Κωτσιόπουλο και που θα δημιουργήσει αργότερα τις χαρακτηριστικές καραμέλες ΙΟΝ. Το 1947, αμέσως μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δημιουργείται η ΙΟΝ Αμυγδάλου, που αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία της ΙΟΝ. Το πιο αναγνωρισμένο κλαδί αμυγδαλιάς της Ελλάδας… ανθίζει.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, μπαίνει στην επιχείρηση, μαζί με τον στενό του φίλο Γιώργο Καρκαζή, ο Ιωάννης Κωτσιόπουλος (ανιψιός του τότε ιδιοκτήτη). Αυτή η συνεργασία δίνει καρπούς και δημιουργεί μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες τροφίμων στην Ελλάδα.

Το 1956, στο κέντρο της Αθήνας ανοίγει το πρώτο κατάστημα και η φήμη της ΙΟΝ εξαπλώνεται από στόμα σε στόμα… κυριολεκτικά. Η ΙΟΝ μεγαλώνει, αφομοιώνει τη ΝΑΣΚΟ Α.Ε. και αρχίζει σταδιακά να υλοποιεί τις πιο λαχταριστές ιδέες, με νέες σοκολάτες, καραμέλες, τσίχλες, γκοφρέτες κι άλλες λιχουδιές!

Τα διαφημιστικά μηνύματα της εταιρείας της δεκαετίας του 1960 και 1970 σήμερα αποτελούν μία vintage κληρονομιά, αλλά τότε ήταν μία ακόμη καινοτομία της εταιρείας. Η ΙΟΝ βγαίνει πρώτη μπροστά στην επικοινωνία με τις έντυπες διαφημίσεις της που γράφουν ιστορία.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, θα επεκταθεί το εργοστάσιο και οι δυνατότητες του, και θα γίνουν μια σειρά από αξιόλογες εξαγορών ελληνικών επιχειρήσεων, σοκολάτας και ζαχαρωτών, όπως ηΙντέρια, Mabel κ.α.

Το 1975 μια νέα σελίδα ανοίγει, με τα εγκαίνια των εγκαταστάσεων στην Άρτα.

Εκεί, ξεκινά η γραμμή παραγωγής γκοφρέτας – και υλοποιείται μία μεγάλη ιδέα… ενώ το 1976 η λαχταριστή σοκολάτα ΙΟΝ αγκαλιάζει ένα ολόκληρο φουντούκι κι όλα μαζί τυλίγονται στην κλασική κι αγαπημένη πράσινη Noisetta.

Δύο χρόνια μετά από τη δημιουργία του εργοστασίου παραγωγής γκοφρέτας στην Άρτα, γεννιέται η μία και μοναδική: σοκολάτα ΙΟΝ και γκοφρέτα γίνονται ένα στη Σοκοφρέτα και η Ελλάδα αποκτά το αγαπημένο της γλυκό σνακ!

Σήμερα, η εταιρεία συνεχίζει να μεγαλώνει αποδεικνύοντας ότι η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα έχει ιστορία, αλλά και μέλλον και μπορεί να σταθεί επάξια απέναντι σε πολυεθνικές κολοσσούς.

Με τρεις υπερσύγχρονες μονάδες παραγωγής στην Ελλάδα, με περίπου 950 εργαζομένους και με κύκλο εργασιών που προσεγγίζει τα 120 εκατ. ευρώ ετησίως, κατατάσσεται στις μεγαλύτερες ελληνικές βιομηχανίες ενώ παράλληλα, αναπτύσσει διαρκώς και επιτυχώς την εξαγωγική της δραστηριότητα από τη Δύση ως την Ανατολή