«Στη ζωή πάντα πίστευα πως για να πετύχει κάποιος πρέπει να έχει αίσθηση του ρίσκου, λαγνεία για τη ζωή και άγρια φαντασία. Αρα, το ρίσκο για μένα είναι συνυφασμένο με τις επιλογές μου. Όπως έχει πει και ο Καμί, μου αρέσουν οι άνθρωποι που ρισκάρουν και που πάνε μέχρι την άκρη του γκρεμού, αλλά ταυτόχρονα έχουν και τη σοφία να κάνουν πίσω, όταν πρέπει».

Νίκος Νανόπουλος, αστροφυσικός

Συμμετρία

Η εικασία του Ντα Βίντσι ότι η περιοχή της εγκάρσιας τομής ενός δένδρου παραμένει η ίδια σε κάθε επίπεδο διακλάδωσης.

Η ζυγαριά απεικονίζει την κρυφή συμμετρία της δύναμης που ισούται με την μάζα επι την απόσταση.

Παλιό αλλά καλό!

Ένας βοσκός, ενώ έβοσκε τα πρόβατά του,βλέπει από μακριά να πλησιάζει
μιά αστραφτερή porsche.
Ο οδηγός, ένας νεαρός ντυμένος σταματάει δίπλα του, κατεβάζει το
παράθυρο και του λέει:
-“Αν σου πω ακριβώς πόσα πρόβατα έχεις στο κοπάδι σου,θα μου δώσεις ένα;”
Ο βοσκός κοιτάει το νεαρό, που ήταν φανερά ένας γιάπης,
κοιτάει και το κοπάδι και του απαντά ήρεμα:
-” Ναι, γιατί όχι;”
Αμέσως λοιπόν ο γιάπης κατεβαίνει από το αυτοκίνητo
μαζί με ένα laptop το οποίο και συνδέει με ένα
κινητό, πηγαίνει σε μια σελίδα
και επιλέγει ένα σύστημα δορυφορικού
προσδιορισμού το οποίο υπολογίζει την
ακριβή τοποθεσία στην οποία βρίσκονται και σκανάρει την περιοχή και βγάζει μια φωτογραφία.
Αφού επεξεργάζεται τη φωτογραφία με το πρόγραμμα, στέλνει την εικόνα σε ένα εργαστήριο ερευνών
και μετά από μερικά δευτερόλεπτα λαμβάνει ένα e-mail που επιβεβαιώνει ότι η
φωτογραφία έχει αναλυθεί και τα στοιχεία έχουν
καταχωρηθεί σε μια βάση δεδομένων.
Μετά από λίγα λεπτά εκτυπώνει μια έκθεση 150 σελίδων με έγχρωμες φωτογραφίες από τον καινούργιο του
LaserJet εκτυπωτή και αφού τη διαβάζει λέει στο βοσκό:
-“Έχεις ακριβώς… 1586 πρόβατα!!!!”.
-“Ακριβώς. Μπορείς να πάρεις όποιο πρόβατο θέλεις” λέει ο βοσκός
και κοιτάζει το νεαρό καθώς διαλέγει το ζώο και το μεταφέρει
στο αυτοκίνητο του.
Εκείνη τη στιγμή, λέει ο βοσκός στο νεαρό:
-“Να σου πω….αν βρω ακριβώς τι δουλειά κάνεις θα μου επιστρέψεις το Ζωντανό;
Ο γιάπης το σκέφτεται για μια στιγμή και μετά λέει γελώντας στο βοσκό:
-”ΟΚ, γιατί όχι;”
-“Είσαι σύμβουλος επιχειρήσεων” λέει ο βοσκός.
-“Απίστευτο λέει αποσβολωμένος ο νεαρός έτσι είναι!!
Μα πως το μάντεψες”
-Δεν είναι και τόσο δύσκολο, λέει ο βοσκός .
Ήρθες χωρίς να στο ζητήσει κανείς,
θέλεις να πληρωθείς για μια απάντηση την οποία ήδη ξέρω,
σε μια ερώτηση που δεν σε ρώτησε κανείς
και όλα αυτά ενώ δεν έχεις ιδέα για τη δουλειά μου.
Τώρα δώσε μου πίσω το σκύλο μου!!!!.”

Λες ότι δεν έχεις αρκετή βούληση; Μύθος!

«Και πόσα δε θα έκανα αν είχα αρκετή βούληση! Θα έτρεχα μαραθώνιους, θα έκοβα τη ζάχαρη, θα ζητούσα προαγωγή… Αλλά δεν έχω, ούτε βούληση ούτε πειθαρχία.» Λάθος! Ο αυτοέλεγχος δεν είναι κάτι εγγενές. Δε γεννιέσαι με αυτό, δεν το χαρίζει ο θεός σε κάποιους εκλεκτούς.

Η ενσυναίσθηση του εαυτού μας είναι σημαντικό βήμα για την πειθαρχία.

Δε βοηθά να σκεφτόμαστε μόνο με άσπρο ή μαύρο, ως επιτυχία ή αποτυχία. Αν, για παράδειγμα, προσπαθείτε να κόψετε το ποτό και πιείτε ένα ποτηράκι κρασί παραπάνω, δε θα ωφελήσει να σκέφτεστε πόσο αδύναμος είστε. Αυτή η σκέψη μάλλον θα σας κάνει να πιείτε όλο το μπουκάλι. Πιο ωφέλιμη φαίνεται η εξής σκέψη: «Είχα δύσκολη μέρα, ήπια ένα ποτηράκι που δε χρειαζόταν, αλλά τώρα μπορώ να σταματήσω.»

Μια συμπεριφορά, μια συνήθεια, δύσκολα αλλάζει. Γι’ αυτό είναι άδικο να κρίνετε τον εαυτό σας απόλυτα. Αντί αυτού, δείτε τη σταδιακή σας πρόοδο. «Δεν τα πήγα τέλεια σήμερα, αλλά κάτι σημαντικό έμαθα για αύριο.»

Τι μπορούμε να μάθουμε από ανθρώπους που έχουν πολλή βούληση

Το πρώτο πράγμα που ακονίζει τη βούληση είναι να κοπούν οι κακές συνήθειες. Για αρχή, καλό είναι να αποφεύγετε τελείως τις καταστάσεις που θα σας βάλουν σε πειρασμό. Για παράδειγμα, μην αγοράσετε ανθυγιεινά σνακ, γιατί θα σας βάλουν σε πειρασμό να τα φάτε μέσα στη μέρα. Εστιάστε ενεργά σε αυτό που θέλετε να κάνετε, όχι σε αυτό που δε θέλετε.

Βάλτε στόχους με νόημα για σας

Είναι παγίδα να βάζετε στόχους που σας ξεπερνούν κατά πολύ. Είναι όμως τελείως προσωπική υπόθεση να δείτε ποιοι στόχοι όντως σας ταιριάζουν και ποιοι όχι. Ξεκινήστε με μια ενδοσκόπηση: «Γιατί έθεσα αυτό το στόχο; Τι οφέλη θα μου προσφέρει;» Αυτή η πορεία σκέψης θα σας αποκαλύψει πολλά πράγματα για το πώς βλέπετε τη ζωή.

Άλλες χρήσιμες στρατηγικές

Κρατήστε στον κύκλο σας ανθρώπους με τους ίδιους στόχους με εσάς – είτε είναι δάσκαλοί σας, είτε εσείς δάσκαλοι για αυτούς. Μπορεί να είναι εύκολο να απογοητεύσετε τον εαυτό σας, αλλά όχι κι έναν άλλο άνθρωπο.

Καλή τακτική επίσης είναι να βάλετε στη ζωή σας μια ρουτίνα, ένα πρόγραμμα στο οποίο θα πειθαρχείτε. Έτσι, θα περιοριστεί ο αριθμός των αποφάσεων που πρέπει να πάρετε.

Τέλος, εστιάστε σε ένα στόχο τη φορά. Είναι προτιμότερο να κάνετε μια αλλαγή και να την κρατήσετε, παρά πέντε και να μη μείνει τελικά καμία.

(Πηγή: abc.net.au, Μετάφραση-Απόδοση: philosophyreturns.gr)

Και ο νοών νοείτω και ουαί τω ανοήτω!


Στην μέση του μαθήματος της δημόσιας οικονομίας και ενώ ο καθηγητής ανέλυε τα εργαλεία που χρησιμοποιεί ένα κράτος για να βοηθήσει τους πολίτες του, ένας φοιτητής ξαφνικά ρώτησε τον καθηγητή του:

  • Κύριε, ξέρετε πώς πιάνονται τα αγριογούρουνα;
    Ο καθηγητής σκέφτηκε ότι αυτό είναι ένα αστείο και περίμενε την συνέχεια λέγοντας…
  • Όχι! Για πες μου…
  • Πρώτα ανακαλύψτε πού συχνάζουν στο δάσος και εκεί αφήστε στο έδαφος λίγο καλαμπόκι. Τα αγριογούρουνα θα έρχονται κάθε μέρα για να φάνε το “τζάμπα” καλαμπόκι, και όταν συνηθίσουν να έρχονται καθημερινά φτιάξτε περίφραξη από την μία πλευρά, γύρω από το σημείο που έχουν συνηθίσει να τρώνε…..
    Όταν συνηθίσουν με την περίφραξη από τη μία πλευρά και γυρνάνε ξανά για να φάνε καλαμπόκι, εσείς φτιάχνετε περίφραξη από την άλλη πλευρά… Ξανά συνηθίζουν και ξαναέρχονται να τραφούν ενώ εσείς φτιάχνετε την περίφραξη γύρω γύρω, λίγο λίγο, μέχρι να ολοκληρώσετε και τις τέσσερις πλευρές…
    Στο τέλος τοποθετήστε και μία πόρτα στην τελευταία πλευρά…Τα αγριογούρουνα έχουν συνηθίσει πια με το “τζάμπα” καλαμπόκι και έρχονται κάθε μέρα και μπαίνουν μόνα τους μέσα και τρώνε. Έτσι τελικά θα κλείσετε την πόρτα και θα πιάσετε όλο το κοπάδι!!!
    Τόσο απλά, βήμα – βήμα, μέχρι τα αγριογούρουνα να χάσουν την ελευθερία τους. Όταν το καταλαβαίνουν βέβαια, ξεκινάνε να τρέχουν, αλλά είναι πλέον στη “φυλακή”… Μετά από λίγο αρχίζουν να τρώνε και πάλι το εύκολο και “τζάμπα” καλαμπόκι… Τόσο πολύ συνηθίζουν πού ξεχνάνε πώς είναι να κυνηγάνε για τον εαυτό τους και έτσι δέχονται την “σκλαβιά”…
    Δείχνουν και ευγνωμοσύνη στους φυλακές τους, και πηγαίνουν χωρίς αντίσταση στο σφαγείο. Δεν ανησυχούν που το χέρι που τους ταΐζει είναι το ίδιο που τους …. “σκοτώνει”…