Η Google έχει ξοδέψει πολλά χρόνια αναλύοντας το ποιος επιτυγχάνει στην εταιρεία. Και το συμπέρασμά της είναι ότι το κλειδί δεν βρίσκεται στη βαθμολογία του πτυχίου ή στο όνομα του πανεπιστημίου.

Σε μια συνέντευξη με τον Τομ Φρίντμαν των New York Times, ο επικεφαλής ανθρώπινων πόρων της Google, Λάζλο Μποκ, εξήγησε τι αναζητά πλέον η εταιρεία. Και δεν είναι τα τυπικά προσόντα.

Σύμφωνα με τη Google, οι απόφοιτοι των κορυφαίων πανεπιστημίων μπορεί να μη διαθέτουν «διανοητική ταπεινότητα». Οι επιτυχημένοι απόφοιτοι έχουν διδαχθεί να βασίζονται στο ταλέντο τους, και αυτό τους καθιστά ανίκανους να αποτύχουν με …χάρη.

Όπως σημειώνει το Fortune Greece, η Google αναζητά στους υποψηφίους την ικανότητα να μπορούν να κάνουν ένα βήμα πίσω και να υιοθετούν τις ιδέες άλλων εάν αυτές είναι καλύτερες. «Ονομάζεται ‘διανοητική ταπεινότητα’. Χωρίς ταπεινότητα, δεν μπορείς να μάθεις» λέει ο Μποκ. «Οι επιτυχημένοι έξυπνοι άνθρωποι σπανίως γεύονται την αποτυχία, και έτσι δεν μαθαίνουν πώς να διδάσκονται απ’ αυτήν».

Αντιθέτως, άνθρωποι χωρίς την τέλεια πανεπιστημιακή μόρφωση είναι συχνά αυτοί που ξεχωρίζουν. Το ταλέντο βρίσκεται παντού, και εν τέλει οι υπεύθυνοι προσλήψεων που βασίζονται μοναχά στα πολύ καλά πανεπιστήμια χάνουν κάτι πολύ σημαντικό, σύμφωνα με τον Μποκ.

«Υπάρχουν ξεχωριστά άτομα που δεν πήγαν πανεπιστήμιο και τα κατάφεραν, και πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να τους εντοπίζουμε» λέει ο Μποκ.

Εν τέλει, η ακαδημαϊκή επιτυχία δεν σημαίνει πάντα και ικανότητα εκπλήρωσης των επαγγελματικών καθηκόντων. Το πανεπιστήμιο συχνά μπορεί να είναι ένα «τεχνητό περιβάλλον» που επιβάλλει έναν τρόπο σκέψης μόνο. Το IQ είναι λιγότερο πολύτιμο από την ικανότητα εκμάθησης.

«Το νούμερο 1 πράγμα που αναζητούμε είναι η γενική γνωστική ικανότητα, κι αυτή δεν ισούται με το IQ. Πρόκειται, αντίθετα, για την ικανότητα να μαθαίνεις, να επεξεργάζεσαι νέα ερεθίσματα, να ενοποιείς μια σειρά πληροφοριών» καταλήγει ο Μποκ.

Πρακτικά, ως προς τη διαδικασία πρόσληψης, αυτό σημαίνει ότι η Google δίνει πλέον προτεραιότητα στις συμπεριφορικές συνεντεύξεις στις οποίες ο υποψήφιος καλείται να πει πώς αντέδρασε σε κάποιο συγκεκριμένο, δύσκολο πρόβλημα στο παρελθόν. Αυτό το είδος συνέντευξης συμβάλλει στον εντοπισμό ανθρώπων που ταιριάζουν με τον ορισμό της ηγεσίας από την εταιρεία. Η ηγεσία δεν αφορά το να ήσουν κάποτε επικεφαλής μιας φοιτητικής οργάνωσης ή μιας λέσχης, λέει ο Μποκ, αλλά το να μπορείς ανά πάσα στιγμή να παρέμβεις και να ηγηθείς, όποτε αυτό είναι αναγκαίο.

Αντέχω

αντί να έχω

και προσέχω

μη μου πεθάνει κι ελπίδα.

Σταμάτησα να τρέχω.

Αφού δεν φθάνω,

συνήθισα να στέκομαι

Κι υπομονή να κάνω

ΘΠ

Με τα προθεσμιακά Mπορντό, βάζεις τα χρήματα τώρα και παραλαμβάνεις εμφιαλωμένα κρασιά σε δύο χρόνια!

Château Margaux, 620 δολάρια η φιάλη, Château Lafite Rothschild, 695 δολάρια, Haut-Bailly, 139 δολάρια, Ducru-Beaucaillou, 239 δολάρια. Σας ακούγεται ακριβό; Δεν θα έπρεπε.

Σε μια εποχή που οι σχεδόν όλες οι αξίες ενεργητικού έχουν εκτιναχθεί σε ιστορικά υψηλά, η τιμή του εξαιρετικού γαλλικού κρασιού δεν θα μπορούσε να μην ακολουθήσει. Η για να ακριβολογούμε, να μην ηγηθεί αυτής της τάσης.

Η Ελιν Μακόι δοκίμασε για λογαριασμό του Bloomberg τα καλύτερα γαλλικά κρασιά και παρουσίασε τις καλύτερες προτάσεις για φέτος.

Οι τελικές προθεσμιακές τιμές για τα κρασιά Μπορντό του 2020 διέρευσαν αυτή την εβδομάδα, κάτι που σημαίνει ότι βρισκόμαστε κοντά στο τέλος της πιο σημαντικής εαρινής τελετουργίας για τον κόσμο του κρασιού: το en primeur, δηλαδή την αγορά κρασιού ενώ αυτό βρίσκεται ακόμη στα βαρέλια, πριν εμφιαλωθεί.

Η τελετουργία αυτή ουσιαστικά ολοκληρώνει ένα δίμηνο δοκιμών για τους ειδικούς του κρασιού. Μετά από αυτή τη διαδικασία, η τελική επιλογή ανήκει πλέον στους καταναλωτές. Αυτοί θα επιβραβεύσουν τελικά την παραγωγή. Η Μακόι δοκίμασε δείγματα κρασιού από περισσότερα από 350 βαρέλια και η ετυμηγορία της είναι εξαιρετικά θετική.

Τα κρασιά του 2020 της περιοχής Μπορντό είναι εξαιρετικά για τρίτη διαδοχική χρονιά, 2018, 2019 και 2020. Η προηγούμενη φορά που αυτό το σενάριο συνέβη ξανά ήταν πριν 30 χρόνια το 1988, 1989 και 1990.

«Το 2020 είναι το grand finale, τα πυροτεχνήματα», δήλωσε η Βερονίκ Σάντερς, διευθύντρια του Haut-Bailly. «Τα κρασιά έχουν τη συγκέντρωση και το βάθος του 2018 και τη γοητεία και την λεπτότητα του 2019.»

Τα καλύτερα του 2020 είναι κλασικά, φωτεινά και φρέσκα, κομψά και ραφινάτα, με πλούσιες, ώριμες τανίνες, μεταξένια υφή και ειδικά έντονη ενέργεια. Μερικά έχουν μια ασυνήθιστη φωτεινή ποιότητα και τεράστια ακρίβεια, με πολύ καθαρές και λεπτομερείς στρώσεις γεύσης. Εχουν μεγαλύτερη πυκνότητα και πλούτο απ΄ ότι το 2019 και πιο ήρεμες τανίνες και λιγότερο αλκοόλ απ΄ ό,τι το 2018.

Όμως η ποιότητα δεν είναι τόσο ομοιογενής όπως η σοδειά του 2019 η οποία επίσης πρόσφερε τις καλύτερες τιμές (400 δολάρια για μια φιάλη Mouton Rothschild, για παράδειγμα) σε διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας. Παρότι υπάρχουν καλές ευκαιρίες, οι περισσότερες τιμές της σοδειάς του 2020 είναι αυξημένες κατά 2%-53% (πρώτες καλλιέργειες Mouton Rothschild και Haut-Brion) φτάνοντας μέχρι το εντυπωσιακό 88,8% (Château Petit Village) σε σύγκριση με τις περυσινές τιμές. Η παραγωγή ήταν μικρότερη απ΄ ό,τι το 2019.

Τα καλά οικονομικά νέα είναι ότι στις 15 Ιουνίου, η κυβέρνηση Μπάιντεν ανέστειλε τους δασμούς 25% στο κρασί για την επόμενη πενταετία, το οποίο σημαίνει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει πρόσθετη επιβάρυνση τα εμφιαλωμένα κρασιά θα κυκλοφορήσουν το 2023.

Η σοδειά του 2020 δεν ήταν εύκολη, αρχίζοντας με το εμφανές γεγονός ότι συνέβη εν μέσω μιας τρομερής παγκόσμιας πανδημίας. «Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν, λόγω του κορωνοϊού, ότι ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε νέες ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης των ανθρώπων και των οργανισμών συνολικά,» δήλωσε ο Ντομινίκ Αρανγκό της Cos d’Estournel. Ο Ζαν-Εμανουέλ Ντανζόι της Mouton Rothschild, πρόσθεσε: «Το καλό ήταν ότι δεν υπήρχε ανάγκη για βιαστικά ταξίδια και εστιάσαμε μόνο στα σημαντικά θέματα: τα κρασιά και τους ανθρώπους».

Ένα από τα κλειδιά της σοδειάς ήταν ότι άρχισε και τέλειωσε νωρίς, πριν τις βροχές του φθινοπώρου και ενώ η περίοδος άρχισε με ανοιξιάτικες βροχές, συνεχίστηκε με ένα ξηρό καλοκαίρι με δροσερές νύχτες. Είχαμε έντονη ξηρασία για περίπου δύο μήνες,» ανέφερε ο Φιλίπ Μπασκόλ του Chateau Margaux, για να προσθέσει: «Το παράδοξο είναι ότι παρά αυτή την ξηρασία, τα επίπεδα αλκοόλ είναι χαμηλότερα απ’ ό,τι συνήθως.» Ο Ερίκ Κόλερ της Château Lafite Rothschild τονίζει: «Είναι σοδειά του οινοποιού επειδή έπρεπε να είσαι έτοιμος να αλλάξεις και να προσαρμοστείς γρήγορα».

Πώς λειτουργούν τα προθεσμιακά

Με τα προθεσμιακά Mπορντό, βάζει τα χρήματα τώρα και παραλαμβάνεις εμφιαλωμένα κρασιά σε δύο χρόνια. Αν περιμένεις να αγοράσεις αργότερα, θα πληρώσεις περισσότερα. Όμως υπάρχει μια προειδοποίηση: οι τιμές δεν ανεβαίνουν πάντα και έχει δεσμεύσει χρήμα για δύο χρόνια. Πράλληλα, μπορείς να επιλέξεις το φορμάτ της εμφιάλωσης: κανονικά μπουκάλια, μεγάλα, ακόμη και 6λιτρα αυτοκρατορικά. Ο οίκος δημοπρασιών Sotheby’s προσφέρει 60-80 κρασιά, αρκετά εκ των οποίων εκτιμά ότι θα έχουν μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Η λίστα της Μακόι περιλαμβάνει μόνο Margaux, το καλύτερο κρασία της σοδειάς του 2020, ενώ τονίζει τις διαφορετικές προσωπικότητες που ξεχωρίζουν: Mouton πολύ πλούσιο, γεύση σοκολάτας και βελούδινο, Lafite εκλεκτό και διακριτικό, Haut-Brion με στρώσεις, συγκεντρωμένο και με δομή. Ξεχωρίζουν επίσης τα: La Conseillante, Clinet, Figeac, Belair-Monange, Beausejour Duffau-Lagarosse, Langoa Barton, Laroque, La Gaffliere, La Croix Ducru-Beaucaillou, Tour Saint-Christophe.

10 κρασιά με τιμή πάνω από 100 δολάρια

Πηγή: Vendors

Troplong-Mondot ($107)
Haut-Bailly ($139)
Smith Haut Lafitte ($139)
Pichon Baron ($159)
Cos d’Estournel ($222)

Ducru-Beaucaillou ($239)
Trotanoy ($335)
Angelus ($375)
La Mission Haut-Brion ($360)

Château Margaux ($620)

9 κρασιά με τιμή κάτω από 100 δολάρια

Talbot ($59)
Château d’Issan ($62)
Clerc Milon ($86)
Leoville Barton ($90) 
Lilian Ladouys ($20)
Siran ($33)
Lafon-Rochet ($40)
La Lagune ($40)
Fonplegade ($45)

Πηγή: ΟΤ