Ποιός είναι ο θεός των «αθέων» και «άπιστων»;*

δεν υπάρχουν κατά κυριολεξία άθεοι και άπιστοι, και μόνο κατ’ επίφαση εμφανίζονται έτσι ! Κι αυτό γιατί οι εμφανιζόμενοι ως άθεοι και θεό έχουν και πιστεύουν σ’ αυτόν. Με την διαφορά ότι ο θεός τους δεν είναι ο Θεός που όλοι εμείς οι άλλοι ομολογούμε και πιστεύουμε. Αυτό όμως δεν τους καθιστά στην κυριολεξία άθεους

G. Chesterton έλεγε: « Όταν κάποιος παύει να πιστεύει στον Θεό αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύει σε τίποτε. Πιστεύει σε οτιδήποτε! ». 

Στην πραγματικότητα ο άθεος φοβάται το «μηδέν» ως αφετηρία της υπάρξεως του και επίσης το «μηδέν» ως κατάληξη της ζωής του επί της γης.

*Βασίλειος Ευτ. Νικόπουλος, Πρόεδρος Αρείου Πάγου ε.τ. Δ.Ν., αποσπάσματα από : “Η δυστυχία του να είσαι άθεος”, εκδ.Αρμός,

Η Πολιτική της Απάτης..

Σε ένα ταξίδι ενός Ρώσου εβραϊκής καταγωγής στο Ισραήλ, όταν ελέγχθηκαν οι αποσκευές του κατά την αναχώρηση από το αεροδρόμιο της Μόσχας, ο επιθεωρητής βρήκε ένα άγαλμα του Λένιν στα υπάρχοντά του.

-Ο επιθεωρητής τον ρώτησε:

«Τι είναι αυτό;»

-Ο Ρώσος απάντησε:

«Η διατύπωση της ερώτησής σας είναι λάθος! Έπρεπε να ρωτήσετε ποιός είναι αυτός;

Αυτός είναι ο Λένιν … ο ιδρυτής του κομμουνισμού της Ρωσίας μας. Τον παίρνω μαζί μου για να υποκλίνομαι στη μνήμη του!»

-Ο Ρώσος υπάλληλος επηρεάστηκε. Είπε,

«όλα καλά , να περάσετε.»

-Κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, ο αξιωματικός επιθεώρησης είδε το άγαλμα και τον ρώτησε:

«Τι είναι αυτό;»

-Απάντησε:

«Η ερώτησή σας είναι λάθος, κύριε!Έπρεπε να ρωτήσετε ποιος είναι αυτός;

Αυτός είναι ο Λένιν, ο τρελός εγκληματίας για τον οποίο έφυγα από τη Ρωσία! Τον έφερα μαζί μου, για να τον βρίζω όποτε τον βλέπω.»

-Ο Ισραηλινός υπάλληλος εντυπωσιάστηκε και είπε: «Λοιπόν, παρακαλώ περάστε».

Όταν έφτασε στο σπίτι του, τοποθέτησε το άγαλμα σε μια γωνιά του δωματίου.

-Ένα από τα παιδιά του τον ρώτησε:

«Ποιός είναι αυτός;»

-Απάντησε:

«Μωρό μου, η ερώτησή σου σχετικά με αυτό είναι λάθος!

Έπρεπε να ρωτήσεις τι είναι αυτό;

Αυτό, είναι 20 κιλά χρυσού 24 καρατίων, το έφερα χωρίς τελωνείο ή φόρους !! .»

“Η Πολιτική της Απάτης, είναι η ικανότητα να μιλάς (αν και τα λόγια σου στερούνται ειλικρίνειας) ,

Συμπέρασμα:

να πείθεις πολλούς ανθρώπους ή και μεμονωμένα άτομα για το ίδιο θέμα με διαφορετικούς τρόπους…

με την προϋπόθεση να γνωρίζεις εκ το προτέρων τι θα ήθελαν να ακούσουν’’.

Chryca Carakerezi & Dionisis Liaros