«Πιο συχνά φοβόμαστε παρά πληγωνόμαστε. Υποφέρουμε περισσότερο στη φαντασία μας παρά στην πραγματικότητα».
Σενέκας
historia magistra vitae
η ιστορία είναι ο δάσκαλος της ζωής!
Απογείωση και προσγείωση σε 2 λεπτά: Πού πηγαίνει η συντομότερη πτήση του κόσμου
Σε αυτή την πτήση δεν υπάρχουν αεροσυνοδοί που σερβίρουν αναψυκτικά και γεύματα. Δεν υπάρχει καν τουαλέτα. Μόνο οι οκτώ επιβάτες που βρίσκονται μερικά εκατοστά μακριά από τον πιλότο. Η πτήση LM711 της Loganair δεν είναι άνετη. Είναι όμως διάσημη. Είναι η συντομότερη προγραμματισμένη πτήση αεροπορικής εταιρείας στον κόσμο. φωτ.: CNN
Δύο ή τρεις φορές την ημέρα, αυτό το μικροσκοπικό αεροπλάνο με τους δύο έλικες συνδέει το Westray, ένα νησί στην άκρη του αρχιπελάγους Orkney της Σκωτίας, με το ακόμα πιο απομακρυσμένο νησί Papa Westray.
Η διαδρομή είναι μόλις 2,7 χιλιόμετρα. Με ούριο άνεμο και λίγες αποσκευές, η πτήση διαρκεί 53 δευτερόλεπτα. Σε κάθε περίπτωση, συνήθως έχει τελειώσει μέσα σε δύο λεπτά.
Μέσα στην καμπίνα του αεροπλάνου, που δεν είναι μεγαλύτερη από ένα βανάκι, οι επιβάτες είναι στρυμωγμένοι και ο θόρυβος της μηχανής κάνει κάθε συζήτηση δύσκολη.
Όμως, η πτήση αυτή είναι που ενώνει τους περίπου 80 κατοίκους του Papa Westray με τον υπόλοιπο κόσμο. Και το καλοκαίρι, φέρνει τουρίστες, που θέλουν να δουν τις ομορφιές του νησιού, αλλά και να βιώσουν την συντομότερη πτήση του κόσμου.φωτ.: CNN
Για αυτούς, η διαδρομή, πάντως, είναι μακριά. Το ταξίδι ξεκινά από το αεροδρόμιο του Kirkwall, της πρωτεύουσας του Orkney στο μεγαλύτερο από τα νησιά του αρχιπελάγους. Από εκεί, η πτήση για το Westray διαρκεί ένα τέταρτο. Γίνεται με το ίδιο αεροπλάνο που στη συνέχεια συνεχίζει για το Papa Westray και ξεκινά αφότου ο πιλότος γυρίζει το κεφάλι του και δίνει μερικές σύντομες οδηγίες ασφαλείας στους επιβάτες. φωτ.: CNN
Οι πιο τυχεροί, αυτοί που κάθονται στις μπροστινές σειρές, μπορούν να νιώσουν σαν συγκυβερνήτες, αφού βλέπουν την κάθε κίνηση του πιλότου την ώρα που πετά το αεροπλάνο. Όμως, κανείς δεν επιλέγει τη θέση του. Αυτές ορίζονται με βάση την σωστή κατανομή του βάρους, για την ασφάλεια της πτήσης.
Όσο για το κόστος του εισιτηρίου στη συντομότερη πτήση του κόσμου; Ανέρχεται μόλις στα 20 δολάρια.
moneyreview.gr με πληροφορίες από CNN
Γιατί οι μέτριοι μαθητές γίνονται τελικά οι καλύτεροι leaders
ΑΠΌ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΛΕΓΡΙΝΗ/itspossible.gr
Το βλέπουμε και στην Ελλάδα έντονα: Συχνά υπάρχει μια πίεση από τους γονείς προς τα παιδιά, για να φέρουν καλούς βαθμούς στο σχολείο. Να διαβάσουν όσο περισσότερο γίνεται. Να μπουν σε ένα καλό πανεπιστήμιο. Ακόμα κι αν αυτό το πανεπιστήμιο δεν είναι η πρώτη επιλογή για το ίδιο το παιδί.
Και ενώ οι σπουδές και το διάβασμα δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό, φαίνεται ότι τελικά δεν αποτελεί «διαβατήριο» για την επαγγελματική επιτυχία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μέτριοι μαθητές είναι αυτοί που γίνονται οι καλύτεροι leaders. Και δεν θα αναφέρουμε τώρα τα παραδείγματα πολλών κορυφαίων επιχειρηματιών που παράτησαν το πανεπιστήμιο (δες το TOP-10 που είχαμε φτιάξει εδώ).
Την απάντηση είχε δώσει κάποτε ο Jack Ma. Ναι, ο άνθρωπος που ξεκίνησε από ένα φτωχό χωριό της Κίνας και ίδρυσε την Alibaba. Και φυσικά έγινε δισεκατομμυριούχος.
Ο Jak Ma δίνει πολλές συμβουλές κατά καιρούς, προς τους νέους σε όλο τον κόσμο. Έχει ενδιαφέρον όμως, να δούμε την συμβουλή που έχει δώσει στον γιό του, σχετικά με την Εκπαίδευση. Ενώ πολλοί θα περίμεναν να τον παροτρύνει να είναι ο Νο1 μαθητής και να ξεχωρίζει στην τάξη, κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
«Είπα στον γιό μου: Δεν χρειάζεται να είσαι μέσα στους 3 καλύτερους στην τάξη σου», σημειώνει ο Jack Ma.
Και εξηγεί το σκεπτικό του: «Το να είσαι κάπου στη μέση είναι εντάξει, από τη στιγμή που οι βαθμοί σου δεν είναι τόσο κακοί. Μόνο αυτού του είδους οι άνθρωποι έχουν ελεύθερο χρόνο για να μάθουν άλλα skills». Και κάπου εδώ ανοίγει η συζήτηση, του κατά πόσο οι γνώσεις από ένα σχολείο ή πανεπιστήμιο αρκούν για να σε φτάσουν στην επιτυχία. ‘Η χρειάζονται κι άλλες δεξιότητες. Ο Jack Ma φαίνεται ότι πιστεύει το δεύτερο. Ακόμα κι αν χρειαστεί να «θυσιάσεις» ως ένα σημείο το πρώτο.
Μνήμες
“Οι κοινωνίες βασίζονταν πάντα στη μνήμη για να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, ξεκινώντας από τον γέρο που, καθισμένος κάτω από ένα δέντρο, έλεγε ιστορίες για την εκμετάλλευση των προγόνων του και τον ιδρυτικό μύθο της φυλής. Και όταν κάποια πράξη λογοκρισίας εξαφανίζει ένα μέρος της μνήμης μιας κοινωνίας, αυτή η κοινωνία περνάει μια κρίση ταυτότητας.”
Ουμπέρτο Έκο
Στον καφενέ Κυριακή πρωί
