ΟΡΕΙΝΟΣ

Τη πολιτική μυωπία των αμερικανών πολιτικών της δεκαετίας του ’90 καυτηρίασε ο Φρίντμαν, (Τόμας Φρίντμαν, αρθρογράφος των New Υοrk Times ) οι οποίοι, αν και δεν μπορούσε να απειλήσει κανέναν η Ρωσία που προέκυψε από τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, αποφάσισαν να εντάξουν στο ΝΑΤΟ χώρες όπως η Πολωνία, οι βαλτικές, η Ουγγαρία, η Τσεχία, κ.ά.

Τι μεγάλο λάθος! «Οι Αμερικανοί, καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, είχαν ένα όνειρο: η Ρωσία να γίνει δημοκρατία και να ενταχθεί στη Δύση. Και όταν έγινε η δημοκρατική επανάσταση εκεί, εμείς φέραμε το ΝΑΤΟ στο πρόσωπό της, και ας ήταν πλέον αδύναμη».

Οι μαρτυρίες που επικαλέστηκε ο αρθρογράφος συγκλίνουν στο συμπέρασμά του περί τραγικού λάθους των Αμερικανών. Μνημόνευσε δηλώσεις του υπουργού Αμυνας επί προεδρίας Κλίντον, του Μπιλ Πέρι: «Εκείνη την εποχή, συνεργαζόμασταν στενά με τη Ρωσία και είχαν αρχίσει να συνηθίζουν στην ιδέα ότι το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να είναι φίλος παρά εχθρός… Αλλά ένιωσαν πολύ άβολα που είχαν το ΝΑΤΟ ακριβώς στα σύνορά τους, έτσι μας παρακάλεσαν να μην προχωρήσουμε…». Θυμήθηκε και τι του είχε πει το 1998 για την επέκταση του ΝΑΤΟ ο γηραιός Τζορτζ Κέναν, βετεράνος της αμερικανικής διπλωματίας και βαθύς γνώστης των σοβιετικών και ρωσικών πραγμάτων: «Νομίζω ότι είναι η αρχή ενός νέου Ψυχρού Πολέμου. Οι Ρώσοι, εν καιρώ, θα αντιδράσουν. Νομίζω ότι είναι τραγικό λάθος. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να γίνει. Κανείς δεν απειλεί κανέναν».

Εγραψε και άλλα ο Φρίντμαν, ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται πως οι διαφορές των Αμερικανών με τους Ρώσους κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου αφορούσαν το κομμουνιστικό καθεστώς και τίποτε άλλο – όπως, δηλαδή, του τα είχε πει τότε ο Κέναν. Ο έμπειρος σοβιετολόγος-ρωσολόγος ήταν ακριβής στις προβλέψεις του, τόνισε ο Φρίντμαν. Είχε προβλέψει τότε ό,τι συνέβη αργότερα και ό,τι συμβαίνει και σήμερα: «Εχουμε δεσμευτεί να προστατεύσουμε μία σειρά από χώρες, αν και δεν έχουμε τους απαιτούμενους πόρους, ούτε τη διάθεση. Η επέκταση του ΝΑΤΟ ήταν επιπόλαιη ενέργεια της Γερουσίας. Με ενόχλησε η έλλειψη ενημέρωσής της και η ρηχότητά της. Κυρίως οι αναφορές στη Ρωσία που υποτίθεται ότι ζει για να επιτεθεί στη Δυτική Ευρώπη. Γυρίσαμε την πλάτη σε εκείνους που έκαναν τη μεγαλύτερη αναίμακτη επανάσταση στην Ιστορία και κατήργησαν τον σοβιετισμό.

Οι Ρώσοι θα αντιδράσουν, και τότε θα βρεθούν κάποιοι να σας πουν ξανά ότι φταίνε οι κακοί Ρώσοι, όπως πάντα έλεγαν – τι λάθος θα κάνουν!» Κλείνοντας το σημείωμά του, ο αμερικανός δημοσιολόγος σημείωσε ότι συνήθως οι ηγέτες αντιδρούν στην ταπείνωση με δύο τρόπους: ή με επιθετικότητα ή με ενδοσκόπηση. Και έδωσε το παράδειγμα της Κίνας: «Αφού η Κίνα γνώρισε τον αιώνα της ταπείνωσης από τη Δύση, όπως οι ίδιοι οι Κινέζοι λένε, απάντησε με τον Ντενγκ Σιάο-πινγκ, επί της ουσίας λέγοντας: ‘‘Θα σας δείξουμε… Θα σας νικήσουμε στο δικό σας παιχνίδι’’. Ετσι και ο Πούτιν. Οταν ένιωσε ταπεινωμένος από τη Δύση μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και την επέκταση του ΝΑΤΟ, είπε: ‘‘Θα σας δείξω… Θα νικήσω την Ουκρανία’’».

Πηγή: Protagon.gr

Οι επιθέσεις των δυνάμεων του Άξονα κατά του ηπειρωτικού εδάφους των ΗΠΑ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμος ήταν σπάνιες και με μηδαμινά αποτελέσματα, εξαιτίας της γεωγραφικής τους απόστασης από τα θέατρα των επιχειρήσεων σε Ασία και Ευρώπη. Η πολύνεκρη επίθεση στο Περλ Χάρμπορ (7 Δεκεμβρίου 1941), δεν θα μας απασχολήσει εδώ, επειδή σημειώθηκε στη νήσο Χαβάη, που εκείνη την εποχή δεν είχε το καθεστώς της Πολιτείας και βρισκόταν πλησιέστερα προς τις ιαπωνικές ακτές.

Οι Γιαπωνέζοι υπήρξαν πιο δραστήριοι από τους Γερμανούς στον τομέα αυτό και επιχείρησαν με διάφορους τρόπους να πλήξουν το ηπειρωτικό έδαφος των ΗΠΑ. Στις 23 Φεβρουαρίου 1942, το υποβρύχιο Ι-17 έβαλε κατά ενός πετροχημικού εργοστασίου στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας. Αν και οι ζημιές ήταν ελάχιστες, ο καπετάνιος του υποβρυχίου Νισίνο Κόζο ανέφερε στους προϊσταμένους του ότι η Σάντα Μπάρμπαρα φλέγεται. Οι ζημιές στο εργοστάσιο εκτιμήθηκαν σε μόλις 500 δολάρια.

Στις 21 Ιουνίου 1942, το ιαπωνικό υποβρύχιο Ι-26 υπό τον πλωτάρχη Ταγκάμι Μέιτζι αναδύθηκε στο δέλτα του ποταμού Κολούμπια και βομβάρδισε με οβίδες το στρατόπεδο Φορτ Στίβενς στο Όρεγκον, προκαλώντας ασήμαντες ζημιές στο γήπεδο μπέιζμπολ του στρατοπέδου. Κοντά στην περιοχή αυτή δύο μήνες αργότερα (9 Σεπτεμβρίου 1942) σημειώθηκε η πρώτη αεροπορική επίθεση σε αμερικανικό έδαφος. Ιαπωνικό υδροπλάνο τύπου Γιοκοσούκα Ε14Υ, με κυβερνήτη τον Νομπούο Φουτζίτα, έριξε 80 κιλά εμπρηστικών βομβών σε δασική έκταση στο βουνό Μάουντ Έμιλι, προκαλώντας ασήμαντες ζημιές. Η επίθεση επαναλήφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1942, με πενιχρά και πάλι αποτελέσματα.Ιαπωνικό εμπρηστικό αερόστατο

Πιο σοβαρή ήταν η επίθεση με εμπρηστικά αερόστατα από το Νοέμβριο του 1944 έως τον Απρίλιο του 1945. Οι Γιαπωνέζοι εξαπέλυσαν 9.000 εμπρηστικά αερόστατα, επωφελούμενοι ενός αεροστρόβιλου του Ειρηνικού. Πίστευαν ότι αυτά θα εκραγούν στην αμερικάνικη ενδοχώρα και θα προκαλέσουν σημαντικές ζημιές κυρίως σε δάση και οικίες. Μόνο 300 κατόρθωσαν να φθάσουν στον προορισμό τους. Οι ζημιές ήταν μικρές, αλλά έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, πέντε παιδιά, επειδή τα εξέλαβαν ως παιγνίδια και μία γυναίκα από την περιέργειά της.

Οι Γερμανικές επιθέσεις έμειναν σχεδόν όλες στο στάδιο της απόπειρας. Επρόκειτο για περιπτώσεις σαμποτάζ. Μία ομάδα κατασκόπων, που δρούσε πριν από την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, συνελήφθη από πράκτορες του FBI στις 29 Ιουνίου 1942 στη Νέα Υόρκη. Τα 33 μέλη της μοιράσθηκαν 300 χρόνια φυλακής.

Η δεύτερη προσπάθεια για σαμποτάζ στο έδαφος των ΗΠΑ έγινε το ίδιο διάστημα από άνδρες της Abwehr (Γερμανική Κατασκοπεία και Αντικατασκοπεία) του Φον Κανάρις, υπό την κωδική ονομασία Επιχείρηση Παστόριους. Στις 12 Ιουνίου 1942, το γερμανικό υποβρύχιο U-202 αποβίβασε στη Νέα Υόρκη μία τετραμελή ομάδα σαμποτέρ υπό τον Γκέοργκ Ντας, με διαταγή να ανατινάξει το υδροηλεκτρικό φράγμα του Νιαγάρα και άλλα εργοστάσια κοινής ωφελείας. Πέντε μέρες αργότερα, το υποβρύχιο U-584 αποβίβασε μια άλλη τετραμελή ομάδα σε ακτή της Φλώριδας, με σκοπό το σαμποτάζ σε δίκτυα υποδομών. Και οι 8 άνδρες της Abwehr έγιναν αντιληπτοί από την Ακτοφυλακή και συνελήφθησαν, δίνοντας πολύτιμα στοιχεία στους Αμερικανούς για τα σχέδια εισβολής του Χίτλερ στις ΗΠΑ.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Πολλοί από εμάς ξεκινούμε με ένα πολύ σαφές όραμα για το πώς θέλουμε να είναι η καριέρα μας. Ίσως ονειρευόσασταν να φτάσετε σε έναν εξαιρετικά εξειδικευμένο ρόλο σε έναν αναγνωρισμένο Οργανισμό ή μια start-up. Ίσως φανταζόσασταν τον εαυτό σας ως έναν πετυχημένο freelancer ή έναν περιζήτητο καλλιτέχνη.

Αλλά η διαδρομή είναι συνήθως πιο δύσκολη από ότι περιμέναμε. Όπως σημειώνει τοHarvard Business Review σε άρθρο του, η επαγγελματική επιτυχία δεν έχει να κάνει μόνο με τον σχολαστικό σχεδιασμό και την προετοιμασία. Κάθε ευκαιρία στην ζωή, εμπεριέχει και ένα ποσοστό τύχης.

Αυτό σημαίνει ότι όλα είναι θέμα τύχης και εσύ… δεν πρέπει να κάνεις τίποτα; Όχι φυσικά. «Αναζητήστε την τύχη βάζοντας σκόπιμα τον εαυτό σας σε καταστάσεις που διευρύνουν τη ζώνη άνεσής σας και σας ωθούν να μάθετε περισσότερα για το τι σας αρέσει και στο οποίο πράγμα είστε καλοί» λέει το HBR.

Με απλά λόγια, η τύχη παίζει τον ρόλο της. Αλλά πρέπει να την… αναζητήσεις. Και εδώ είναι μερικές κινήσεις που μπορείς να κάνεις.

Να είσαι ανοιχτόμυαλος

Μία καριέρα σε μία συγκεκριμένη θέση, συνήθως είναι διαφορετική από αυτό που αρχικά είχαμε στο μυαλό μας. Όταν φανταζόμαστε τον εαυτό μας σε έναν ρόλο, συχνά οραματιζόμαστε τη δουλειά που πρόκειται να κάνουμε- ως ένα σύνολο εργασιών και παραδοτέων. Ξεχνάμε να εξετάσουμε άλλες σημαντικές πτυχές της δουλειάς όπως: Τους ανθρώπους με τους οποίους θα συνεργαστούμε, τις σχέσεις που θα δημιουργήσουμε, τις ευκαιρίες μάθησης που θα μας δοθούν (ή όχι) και την εταιρική κουλτούρα. Μια καριέρα δεν είναι να προοδεύεις απλά από τη μια θέση στην άλλη. Είναι μια συνάρτηση του ποιος θα μας βοηθήσει, σε ποιους τομείς θα λάμψουμε και ποιοι ρόλοι είναι διαθέσιμοι σε μια συγκεκριμένη στιγμή. 

Η διατήρηση ενός «ανοιχτού μυαλού» μάς επιτρέπει να πειραματιζόμαστε ευρύτερα με τα διάφορα στοιχεία που συνθέτουν έναν ρόλο, ενώ ο περιορισμός του εαυτού μας σε έναν άκαμπτο στόχο μπορεί επίσης να περιορίσει την κατανόησή μας για το τι είναι δυνατό να συμβεί. Επιπλέον, η έρευνα δείχνει ότι πληροφορίες για ευκαιρίες εργασίας μπορεί να προέρχονται από τα πιο απροσδόκητα μέρη: Συζητήσεις σε ένα πάρτι διακοπών, κατά τη διάρκεια των μετακινήσεών μας προς τη δουλειά ή από τους συναδέλφους μας.

Μπορείτε να ανοιχτείτε σε γόνιμα και απροσδόκητα μονοπάτια προς τα εμπρός, εξασκώντας την «ασυνήθιστη δικτύωση» ή κάνοντας συνδέσεις με τους άλλους για να τους γνωρίσετε, να δείτε τις προοπτικές τους και τις ιστορίες τους. Ο στόχος είναι… να μην εστιάσετε πολύ σε έναν ξεκάθαρο στόχο, αλλά απλώς να κάνετε μια συζήτηση. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις έχουν σκοπό να σας κρατήσουν με περιέργεια, να σας διδάξουν νέα πράγματα και να σας ωθήσουν να φανταστείτε διαφορετικούς τρόπους σκέψης για την καριέρα σας. Εάν σας ελκύει η ιστορία ή η εμπειρία κάποιου, ”σκάψτε” βαθύτερα. Ρωτήστε τους ερωτήσεις σχετικά με το πώς ανακάλυψαν το πάθος τους, τι έμαθαν και τι τους αρέσει ή δεν τους αρέσει στον επαγγελματικό ρόλο ή τη βιομηχανία τους. Καθώς ακούτε, σκεφτείτε τα σημεία της ζωής σας που σας ενθουσιάζουν, τροφοδοτούν τη δημιουργικότητά σας και σας εμπνέουν μια αίσθηση σκοπού και αξίας.

Αγκάλιασε την αλλαγή ως πηγή ευκαιρίας

Είναι χρήσιμο να είσαι ανοιχτός στην αλλαγή. Φυσικά, η αλλαγή θα σε κάνει να νιώθεις άβολα και δύσκολα μερικές φορές, αλλά μπορεί να ανοίξει νέες δυνατότητες. Για παράδειγμα, η καταστροφική πανδημία του Covid-19 οδήγησε επίσης σε υπολογισμό άλλων ζητημάτων σχετικά με την ισότητα, τη δικαιοσύνη και την κλιματική κρίση. Από τη σκοπιά της δουλειάς, έχουμε δει μια άνοδο νέων επαγγελματικών ρόλων, δεξιοτήτων και μερικές φορές εντελώς νέων επαγγελματικών πορειών.

Αντί να αποφεύγετε την αλλαγή, χρησιμοποιήστε την προς όφελος σας. Οι ατελείωτα εξελισσόμενες τεχνολογίες συνεχίζουν να εξελίσσουν το μέλλον της εργασίας, αλλά θα υπάρχει πάντα ζήτηση για ορισμένες δεξιότητες στην αγορά εργασίας. Μπορείτε να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να πετύχετε, κατανοώντας και χτίζοντας τις δεξιότητες που είναι πολύτιμες σε όλους τους τομείς, όπως η ανθεκτικότητα, η ενσυναίσθηση, η καλή επικοινωνία.

Πηγή: ΑΠΌ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ/it’s possible.gr

Αγαπητοί φίλοι,

Ο Ορεινός συμπλήρωσε σήμερα δέκα χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στην μπλογκόσφαιρα, αυτή την σύγχρονη επικοινωνιακή πλατφόρμα.

Το ιστολόγιο μας, που ξεκίνησε πειραματικά στις 22/2/2012 και συνεχίζει πειραματικά και «πειρατικά» να εκπέμπει σε καθημερινή βάση και να διαβάζεται και να ακούγεται μέσα σε αυτή την ζούγκλα των κοινωνικών αμφίδρομων ή μονόδρομων επικοινωνιακών διαύλων.
Στα δέκα χρόνια αποκτήσαμε φίλους, συνεργάτες και συνοδοιπόρους, που και μόνο , η αίσθηση ότι μας παρακολουθούν, με την βροντερή σιωπή τους ή με την αιχμηρή απουσία τους ή ακόμη και με την φανερή επιδοκιμασία τους, έδωσαν την απαραίτητη δύναμη στα πτερύγια του σύγχρονου επικοινωνιακού μύλου ώστε οι μυλόπετρες του να παράγουν ή να αναπαράγουν αναρτήσεις και να μεταφέρουν στο ωκεανό του Διαδικτύου μνήμες καταχωνιασμένες στα χρονομπαούλα για να γίνουν φανερές και να «κλέβουν» και να σταματούν τον χρόνο το άχρονο….

Ο ΟΡΕΙΝΟΣ ευχαριστεί θερμά τους χιλιάδες αναγνώστες φίλους του και πιστεύει και αισιοδοξεί ότι θα τους κρατεί αλλά και θα του κρατούν συντροφιά και στα επόμενα ταξίδια του ………

Καλή δύναμη σε όλους.

Ορεινός (22/2/2022)