Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Ψυχαναλυτικά, μπορεί να προσεγγίσει κανείς την αντίληψη για τη ζωή και τον θάνατο , όπως την έχει εκφράσει ο διάσημος αμερικανός ψυχίατρος Ιρβινγκ Γιάλομ , ασπαζόμενος την Επικούρεια φιλοσοφία.
« Δεν τον φοβάμαι θάνατο. Όπου είμαι εγώ δεν είναι εκείνος. Κι όπου είναι εκείνος δεν έιμαι εγώ.» .
Υπάρχει μια ταφόπλακα ενός ανδρός σπουδαίου! Στην Αλβιόνα γεννηθείς, απείχε του χυδαίου. Τους Γερμανούς πολέμησε εις τα βουνά της Κρήτης Και Έλληνες εγνώρισε στο όρος Ψηλορείτης.
Στο πρόσωπό του χαραγμένη η ίδια επιθυμία Επιφανών ανδρών, της υφηλίου πεμπτουσία: Στους Έλληνες προγόνους σου εθέλησεν να μοιάσει και με το φως ανδρών αρίστων να μονιάσει.
Επάνω στην ταφόπλακα , στην μακρινή Αγγλία, Εκεί ‘ναι χαραγμένη η μοναδική πορεία Που οδηγεί τον Άνθρωπο στην θείωση τ’ Αρίστου, Το μόνο αντίδοτο της νοσηρής κατάστασής σου! ράφει: «ΥΠΗΡΞΕ ΕΤΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΚΕΙΝΟ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ»
απόσπασμα απο το βιβλίο του Χαριτόπουλου: οι άτακτοι
…….Την ίδια έκπληξη, αν και αρνητική, δοκίµασε το µέλος της K.E. του KΚE Ηλίας Μανιάτης (Ηλίας Καρτσώνης) που µόλις είχε φτάσει από την Αθήνα στο βουνό ως Γραµµατέας Στερεάς. O Kεντρικός Eπίτροπος του Κόµµατος, τέλος Δεκέµβρη του ’42, έναν µήνα µετά τον Γοργοπόταµο, αντικρίζει για πρώτη φορά αντάρτες και φρίττει· άλλα περίµενε και άλλα είδε.
Aυτοί δεν είναι κοµµατικός στρατός. Ενας συρφετός άτακτων αλλοπαρµένων είναι, µε γένια, φουστανέλες, χαντζάρες, ντουλαµάδες, κάπες, τσαπράζια, τσαρούχια, γκλίτσες, φισεκλίκια, σάλπιγγες, σηµαίες, παπάδες, σταυρούς, φυλαχτά· ακόµη και ο Αρης έχει κρεµασµένο ένα σταυρουδάκι πάνω του. Εκτός από ελάχιστους παλιούς κοµμουνιστές, µετρηµένους στα δάχτυλα, οι υπόλοιποι αντάρτες είναι χωρικοί, χωροφύλακες, πρώην ληστές, καλόγεροι, κλαρίτες, σκηνίτες, αµούστακα παιδιά, αλαφροΐσκιωτοι και αγρίµια. Ο Αρης έχει φτιάξει στρατό µε αυτούς που το KΚE παραδοσιακά δεν εµπιστεύεται· τους χωρικούς.
Οµως οι Ελληνες χωρικοί δεν είναι σκυφτοί µουζίκοι, έχουν πλούσιες πατριωτικές παραδόσεις και ιστορία αγώνων. Ακόµη και ο πιο φτωχός «είχε έντονο το αίσθηµα της ανεξαρτησίας και δεν αποκαλούσε κανέναν “αφέντη”». (Mazower) H αποστροφή του Mανιάτη, που διαγράφει διαµιάς την ελληνική παράδοση και ιδιοπροσωπία, θα αποτυπωθεί σε µια έκθεση καταπέλτη προς το Κόµµα· αφορίζει ως αντικοµµατικό αυτό που συµβαίνει και ζητάει την άµεση αντικατάσταση του «Νταβέλη» αρχηγού: «Δεν είναι Λαϊκός Στρατός ούτε κοµουνιστικό κίνηµα, είναι Κλέφτικο παλιάς σχολής». (Tριανταφυλλίδης). Μάλλον δεν έχει ιδέα πού βρίσκεται. …….
Ελευθερία είναι να συντρίβεις ασταμάτητα τα δεσμά σου: ακόμα για να ‘ναι αυτή η συντριβή δυνατή, σταθερά δυνατή, πρέπει οι αλυσίδες να μη μας τσακίζουν, όπως κάνουν με πολλούς.
Kύριε διευθυντά Η για σχεδόν τρεις εβδομάδες τώρα, ηρωική αντίσταση των Ουκρανών απέναντι στις καταφανώς υπέρτερες δυνάμεις των Ρώσων εισβολέων, οι οποίοι όμως απεδείχθησαν ανεπαρκώς προετοιμασμένοι έχοντας υποτιμήσει τον αντίπαλο, φέρνει στον νου τα πάντα επίκαιρα λόγια του Αρχιδάμου, βασιλέως των Λακεδαιμονίων, όπως μας τα μεταφέρει ο Θουκυδίδης (βιβλίο Β, XI, 4):
«Αδηλα γαρ τα των πολέμων… πολλάκις τε το έλασσον πλήθος δεδιός άμεινον ημύνατο τους πλέονας διά το καταφρονούντας απαρασκεύους γενέσθαι» (= η εξέλιξη του πολέμου δεν μπορεί να προβλεφθεί… συχνά μια μικρότερη δύναμη, που από φόβο γίνεται πιο προσεκτική, καλύτερα αμύνεται έναντι μεγαλύτερου αριθμού εχθρών που πιάνονται απροετοίμαστοι γιατί περιφρονούν τον αντίπαλο).