ΟΡΕΙΝΟΣ

— Κάτι που συνέβαινε παλιότερα στην επαρχία και ακόμα και στις πόλεις είναι ότι επιδίωκαν την αυτάρκεια, η δε ανακύκλωση ήταν κανόνας, δεν πετούσαν τίποτε, ούτε αγόραζαν κάτι που οι ίδιοι μπορούσαν να φτιάξουν. Το DIY που σήμερα παρουσιάζεται ως κάτι πολύ προχωρημένο το εφάρμοζαν στην πράξη.

Ακριβώς. Και τα σπίτια τους ήταν κι αυτά άκρως ταπεινά και ενσωματωμένα στη φύση, «σπίτι όσο χωρείς και χωράφι όσο θωρείς» λέγανε. Και ήταν μεν ταπεινή εξωτερικά και η ζωή, όμως υποθέτω ότι εφόσον είχαν τον ουρανό, τον «μαγικό» περίγυρο και τις δεισιδαιμονίες, είχαν και μια τρομερή εσωτερική γλυκιά ταραχή. Ζούσαν δηλαδή μαγευτικά, το τώρα γι’ αυτούς, η κάθε στιγμή ήταν πολύ μεγεθυσμένη, η μια τους μέρα ήταν ένας μήνας.

Απόσπασμα από συνέντευξη του συγγραφέα Σωτήρη Δημητρίου

«Είναι πάντα αδύνατο να διαβάσεις την ανάγνωση»

Πωλ ντε Μαν*

*Ο Paul de Man (6 Δεκεμβρίου 1919 – 21 Δεκεμβρίου 1983), γεννημένος ως Paul Adolph Michel Deman , Βέλγος κριτικός, λογοτεχνίας και θεωρητικός της λογοτεχνίας.

Τώρα πάμε αεροπορικώς στην Αμερική, γυρνάμε μετά από είκοσι μέρες και δεν έχουμε την ανάγκη να διηγηθούμε ταξιδιωτικές εμπειρίες διότι δεν είδαμε κάτι πολύ διαφορετικό. Τότε πήγαινε μέχρι το αμπέλι η θεία ή η γιαγιά και γυρνώντας είχε ένα σωρό πράγματα να διηγηθεί. Υπήρχε πλούτος γιατί η ζωή ήταν χειρόλατη και ποδήλατη.

Σωτήρης Δημητρίου συγγραφέας