το δημοκρατικό σύστημα

Οι άνθρωποι ζουν κάτω από την ψευδαίσθηση ότι έχουμε ένα δημοκρατικό σύστημα, αλλά αυτή είναι μόνο η εξωτερική μορφή αυτού του συστήματος.

Στην πραγματικότητα ζούμε σε μια πλουτοκρατία, το σύστημα διακυβέρνησης των πλουσίων. Είναι η οικονομική δύναμη που καθορίζει την πολιτική εξουσία, έτσι ώστε οι κυβερνήσεις να γίνουν πολιτικές μαριονέτες της οικονομικής δύναμης.

Ο κόσμος κυβερνάται από μη δημοκρατικούς θεσμούς: την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου κλπ.

Η κοινωνία πρέπει να αλλάξει, αλλά οι πολιτικές δυνάμεις που διαθέτουμε σήμερα δεν αρκούν για να κάνουν αυτή την αλλαγή.

Για το λόγο αυτό, το δημοκρατικό σύστημα στο σύνολό του θα πρέπει να επανασχεδιαστεί

ΖΟΖΕ ΣΑΡΑΜΑΓΚΟΥ πορτογαλος συγγραφέα, νομπελίστας

Η ιστορία του «Σκαραβαίου»

Η ιστορία του Σκαραβαίου ταυτίζεται με αυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen κι αρχίζει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1930, στη Ναζιστική Γερμανία…

Η ιστορία του Σκαραβαίου ταυτίζεται με αυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen κι αρχίζει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1930, στη Ναζιστική Γερμανία. Η ιδέα για τη δημιουργία του ανήκει στον Αδόλφο Χίτλερ, ο οποίος οραματίστηκε ένα φθηνό αυτοκίνητο, που θα μπορούσε να το αποκτήσει σχεδόν ο καθένας με τις οικονομίες του.

Στις 22 Ιουνίου 1934 η German Automobilistic Industry National Association υπέγραψε συμβόλαιο με τον σχεδιαστής αυτοκινήτων Φέρντιναντ Πόρσε. Σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 1936, ο Χίτλερ ανακοίνωσε επισήμως την κατασκευή του Σκαραβαίου και ο Πόρσε παρουσίασε τα σχέδιά του, που ήταν βασισμένα κατά πολύ στα προηγμένης τεχνολογίας Tatra. Ο πρώτος Σκαραβαίος κατασκευάστηκε την ίδια χρονιά στη Στουτγάρδη και είχε την ίδια μορφή με την οποίο τον γνωρίζουμε και σήμερα.

Παρότι σχεδιάστηκε ως το «λαϊκό αυτοκίνητο», το θρυλικό κατσαριδάκι διέψευσε κάθε πρόβλεψη. Έγινε διαχρονικό, κυρίως μετά τη δεκαετία του ’60, οπότε «υιοθετήθηκε» από τους χίπις.

Στις 21 Ιουλίου του 2003 βγήκε από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Μεξικό ο τελευταίος κλασσικός Σκαραβαίος, ο οποίος τοποθετήθηκε στο μουσείο της εταιρίας στο Βόλφσμπαργκ της Γερμανίας. Έως τότε είχαν πωληθεί περισσότερα από 21,5 εκατομμύρια μοντέλα.

Στις μέρες μας, οι φανατικοί φίλοι του «Σκαραβαίου» παραμένουν πολλοί και κάθε χρόνο στις 22 Ιουνίου γιορτάχουν την Παγκόσμια Ημέρα Σκαραβαίου.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Σήμερα

Θερινό Ηλιοστάσιο

Η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου για το βόρειο ημισφαίριο και αντιστρόφως η μικρότερη ημέρα για το νότιο ημισφαίριο

«ΛΕΥΚΟΤΗΤΑ»

Στιγμιότυπα από την παρουσίαση του βιβλίου «ΛΕΥΚΟΤΗΤΑ» της Μαρίας Παπαδημητριου

Το πόνημα της Μαρίας με άγγιξε ως ένα έργο αλληγορικό με ιδιαίτερη έμφαση στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. 

Οι ήρωες της Μαρίας παλεύουν μέσα από μια περίεργη ατομικότητα να καλλιεργήσουν σχέσεις και δεσμούς με τους συνανθρώπους τους.

Το εύρημα με τις μπαλίτσες με το χιόνι να τις ακουμπά η κυρία Ζωή στα μάγουλα των κοριτσιών είναι εκπληκτικό!

Πόσες μπαλίτσες με χιόνι μας προσφέρονται, και εμείς τις δεχόμαστε,  από την ίδια την ζωή στο πέρασμα μας από αυτό τον κόσμο. 

Αυτές οι  μπαλίτσες  μας μεταλαμπαδεύουν τον ίλιγγο της ελπίδας. 

Ελπίδα αναγκαία για να συνεχίσουμε να παλεύουμε …

Και όπως γράφει η Μαρία :

Στο πεδίο της μάχης θα αποκτήσεις παράσημα και τραύματα και οι νίκες σου θα είναι πύρρειες γι΄αυτόμπορώ να σου μιλώ με δύναμη κι αλήθεια …. 

Η ελπίδα είναι παρούσα στο γραπτό της Μαρίας γιατί όπως χαρακτηριστικά γράφει: 

όταν υποφέρεις προσπάθησε να ακούσεις τον εαυτό σου γιατί από εκεί αντλείς ελπίδα. 

Η ελπίδα για την συγγραφέα είναι κυρίως εσωτερική διαδικασία είναι η ώθηση για να ξαναπροσπαθήσειςνα κερδίσεις τον χαμένο αγώνα … 

Να ξεκινήσεις το πλέξιμο της καινούργιας δαντέλας …

Να αποφασίσεις να ξαναγίνεις αρχάρια στην μάθηση….

Να μάθεις να αντλείς από την δίκη σου σοφία σου που τώρα κοιμάται στον πάτο του πηγαδιού .….

Τελικά αγαπητή μου Μαρία ξέρεις να γράφεις όχι γιατί σε φοβίζει το λευκό αλλά γιατί σου περισσεύει ψυχή και την εναποθέτεις στην λευκή σελίδα !!

20/6/2022

Κ. Μπερτσιάς

Ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που βρίσκεται συνεχώς «υπό κατασκευήν», αλλά επίσης, κατά ένα παράλληλο τρόπο, πάντα σε μια κατάσταση αέναης καταστροφής….

Z S