ΟΡΕΙΝΟΣ

•Πρόκειται για ένα σπουδαίο σύγγραμμα δυο Αμερικανών καθηγητών.Των Λεβιτσκι και Ζιμπλατ.Αποδεικνύουν τρια αυτονόητα.Οι δημοκρατιες ασφυκτιούν και πεθαίνουν α)Όταν δεν λειτουργούν οι θεσμοί.β)Όταν οι θεσμοί λειτουργούν προσχηματικά.γ)Όταν καταλύεται το «άγραφο δίκαιο» που συμπληρώνει το γραπτο.Αυτό το δίκαιο οι καθηγητές αποκαλούν «προστατευτικό κιγκλίδωμα »της δημοκρατίας.Είναι αυτό που υπαγορεύει σε όλους «άγραφα» τι μπορείς και τι δεν μπορείς να κάνεις όταν ασκείς εξουσία.Με η χωρίς έγκριση Εισαγγελέως.Τι να πει ρε παιδιά ο Εισαγγελέας;Αυτόν παρακολουθείστε τον αλλά τον άλλο όχι;Μιλάμε για μεγαλεπήβολη θεσμική υποκρισία.
•Αρχίζει η συζήτηση για την ΕΥΠ.Ενώπιον προσχηματικών θεσμών όπως η Επιτροπή Θεσμών και Διαφανειας και κάποιας ακομα εξεταστικής επιτροπής.Ανούσια διαδικασία.Η ΕΥΠ μπορεί να λειτουργήσει μόνο με «άγραφο δίκαιο».Εκ φύσεως η δράση της έχει απόσταση απο το γραπτό δίκαιο.Όλοι το ξέρουν και κανεις δεν το λέει.Δεν εχει σημασία ποια εργαλεία έχει στη διάθεση της αλλά πως τα χρησιμοποιεί.Για να αρχισει να λειτουργεί το «άγραφο δίκαιο» δεν απαιτουνται νόμοι.Απαιτείται ένα και μόνο.Ευρεία και υποχρεωτική ,ως προυποθεση διορισμού συναίνεση ,στο πρόσωπο του διοικητή και των υποδιοικητών.Δυο αναμφίβολα προσόντα πρέπει να περνούν τα σαράντα κύματα πριν το διορισμό.Επιχειρησιακή ικανότητα και αποδεδειγμένη προσήλωση στη Δημοκρατία και το Κρατος Δικαίου.Αμφότερα απαιτούν ηλικία και κύρος.
•Δηλαδή εν ολίγοις.Δεν μπορεί να είναι διοικητής της ΕΥΠ ο κ.Κοντολέων η κάτι ανάλογο.Δεν γίνεται.Ας τον έβαζαν αρμόδιο για τις παιδικές χαρές.Τα υπόλοιπα είναι για το θεαθήναι.
•Κι ας το καταλάβουν επίσης.Η ΕΥΠ έχει σοβαρότατο εθνικό έργο να επιτελέσει.Δεν είναι χώρος κατάλληλος για χοροεσπερίδες πρακτόρων ,όπως προκαλώντας το γέλωτα ,έπραττε στο παρελθόν.Ο δε έλεγχος της δράσης της πρέπει να ανήκει σε ένα μικρό σώμα Δικαστών υψηλού κύρους και με αισθηση ευθύνης και σεβασμού των απόρρητων και της εχεμύθειας..Αλλά χωρίς καμία έκπτωση στην καταστολή των παρατραγουδων.Έχουμε ανθρώπους Ουκ ολίγους να επιτελέσουν υπεύθυνα αυτές τις αποστολές.
•Τέλος ας το πω.Η ΕΥΠ είναι εθνική υπηρεσία.Δεν είναι παράρτημα υπηρεσιών συμμαχικών χωρών.Το λέω με απλά λόγια και ο νοών νοείτο.

Πάνος Μπιτσαξής

 Ό,τι πληρώνεις, παίρνεις. Αν θέλεις να έρθουν μυρμήγκια, βάλε ζάχαρη στο πάτωμα….

Θα τα καταφέρεις καλύτερα αν έχεις πάθος για κάτι στο οποίο έχεις ικανότητα να το κάνεις. Αν ο Warren Buffett είχε πάει στο μπαλέτο, κανείς δεν θα είχε ακούσει για αυτόν!!

Να ζήσετε! να ευτυχίσετε!

•Την καμαρώσαμε με το χέρι στη καρδιά κατα την ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Μια ακόμα υπέροχη νέα Ελληνίδα.Εδώ γεννήθηκε,εδώ μεγάλωσε,εδώ πήγε σχολείο. Με γονεις Αλβανούς μετανάστες. Με τη γνωστή δυσανεξια των αρχών να αναγνωρίσουν ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν εδώ,έλαβαν ελληνική παιδεία,και διαμόρφωσαν ελληνική συνείδηση είναι Έλληνες και συχνά πιο Έλληνες απ τους Ελληναράδες. Κι ας κρατούν από τις γενιές την μνήμη της καταγωγής τους.
•Λες και δεν ξέρουμε τις δίκες μας Ελλαδες σε όλη τη γη. Ο Αμερικανός πρέσβυς George Tsounis γέννημα θρεμα της Ν.Υόρκης είναι Αμερικανος και Ελληνας. Έχει Έλληνες γονείς από τον Πλάτανο Ναυπακτου.Έφυγαν και έχτισαν εκεί επιχειρηματική αυτοκρατορία.
•Μαθαίνουμε λειψή την ιστορία μας. Ξέρουμε ελάχιστα για την περιπλοκότητα της διαμόρφωσης της σύγχρονης εθνικης μας συνειδησης. Το ρόλο πχ της Αρβανιτιας στην Επανάσταση του 21 ιδιως στην ελληνική ναυτοσύνη. Ότι ο Μάρκος Μπότσαρης στη νεότητα του συνέγραψε,παρά τη περιορισμένη του μορφωση «Λεξικό της Ρωμαιικης και Αρβανιτικης απλής» (κρατώ ορθογραφία). Το πρωτότυπο σώνεται στο Παρίσι.
•Χαίρομαι που σιγά σιγά ξεπερνούμε τα στερεότυπα και συνειδητοποιούμε το συνδυασμό του έθνους με τη συνείδηση και την οικουμενικότητα. Πως η συζήτηση αυτή βαίνει προς το οριστικό της πέρας.

Πάνος Μπιτσαξής

«Φτάνει πια με το “Οσα παίρνει ο άνεμος”»

«Οχι, όχι, όχι! Οι Αμερικανοί δεν πρέπει να είναι περήφανοι για τους υπέρμαχους της δουλείας που διαίρεσαν τη χώρα για μία τετραετία, αιματοκυλίζοντάς την.

Ο Νότος ηττήθηκε στα πεδία των μαχών, αλλά κέρδισε στα δικαστήρια, νομιμοποιώντας τον φυλετικό διαχωρισμό. Στη συνέχεια επικράτησε και στις συνειδήσεις των Αμερικανών, στις οποίες η προπαγάνδα ενστάλαξε τη νοσταλγία για τους παλιούς καλούς καιρούς, για τον χαμένο αγώνα, για τους ρομαντικούς χαρακτήρες των στρατιωτών της Συνομοσπονδίας.

Φτάνει πια με το “Οσα παίρνει ο άνεμος”, μία από τις πιο δημοφιλείς ταινίες που προκαλεί εμετό, φτάνει πια με τη “Γέννηση ενός έθνους” του Ντ. Γ. Γκρίφιθ που αφηγείται τη γέννηση της Κου Κλουξ Κλαν αλλά ο Γούντροου Ουίλσον επέτρεψε να γυριστεί στον Λευκό Οίκο. Οχι δεν μετανοήσαμε ποτέ. Οπότε δεν μπορέσαμε να λυτρωθούμε. Δεν μπορούμε να επανορθώσουμε τις φριχτές συμφορές που επιφέραμε και τις διαιωνίζουμε.

Δεν έχουμε πει ούτε μια κουβέντα για τη γενοκτονία των γηγενών πληθυσμών αυτής της ηπείρου. Τους σφαγιάσαμε. Πήραμε τη γη, δηλώνοντας πως ήταν νόμιμα δική μας. Και το ζήτημα δεν είναι μόνον οι ΗΠΑ, γιατί όλα προήλθαν από την Ευρώπη. Επιβιβαστήκαμε σε πλοία και πήγαμε να κατακτήσουμε. Γιατί εμείς είμαστε χριστιανοί, λευκοί, ανώτεροι και μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Να κατακτήσουμε την Αφρική; Γιατί όχι; Την Ασία, τη Νότια Αμερική; Γιατί όχι;».

Paul Auster

Ο Paul Auster (Πολ Όστερ) γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1947 στο Νιου Τζέρσι από γονείς πολωνοεβραϊκής καταγωγής. Απόφοιτος του πανεπιστηµίου Κολούµπια, µετά τις σπουδές του έζησε για ένα διάστηµα στη Γαλλία.
Το πρώτο του πεζογραφικό βιβλίο είναι το αυτοβιογραφικό δοκίµιο Η επινόηση της μοναξιάς (1982). Ακολούθησε η Τριλογία της Νέας Υόρκης: Γυάλινη πόλη (1985), Φαντάσµατα (1986) και Το κλειδωµένο δωµάτιο (1986), µεταµοντέρνες παραλλαγές της ιστορίας µυστηρίου που τον καθιέρωσαν ως έναν από τους σηµαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς. Έκτοτε έχει γράψει πλήθος πεζογραφικών έργων µεταξύ των οποίων τα µυθιστορήµατα: Mr. Vertigo, Το βιβλίο των ψευδαισθήσεων, Σάνσετ Παρκ, Αόρατος, 4 3 2 1.
Έχει ασχοληθεί µε τον κινηµατογράφο τόσο ως σκηνοθέτης όσο και ως σεναριογράφος.
Ζει στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Είναι µέλος της Αµερικανικής Ακαδηµίας Τεχνών και Γραµµάτων