Τα Οινοποιεία της Νότιο-Ανατολικής Αττικής

Κυρίαρχη ποικιλία εδώ είναι το Σαββατιανό που πετυχαίνει εύκολα υψηλές ωριμότητες. 

ΑΠΟ ΤΟΝΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΛΑΖΑΡΑΚΗ, MASTER OF WINE

 

Η πρώτη σημαντική υπό-περιοχή του Αττικού Αμπελώνα είναι η πεδιάδα στα Μεσόγεια που εκτείνεται νότια της Πεντέλης και ανατολικά των Αθηνών. Τα Μεσόγεια είναι η πιο θερμή από τις τρεις υπό-περιοχές με τους παραθαλάσσιους αμπελώνες να δροσίζονται από τις θαλάσσιες αύρες. 

Σχεδόν ο μισός αμπελώνας της περιοχής είναι ξηρικός με αποτέλεσμα τα φυτά να κινδυνεύουν από την παρατεταμένη ανομβρία, ειδικά στις ζεστές χρονιές. Κυρίαρχη ποικιλία είναι το Σαββατιανό που πετυχαίνει εύκολα υψηλές ωριμότητες. Τα Μεσόγεια θεωρούνται ο πιο σημαντικός και ιστορικός αμπελώνας της Αττικής με αρκετούς παλιούς αμπελώνες διαμορφωμένους σε κύπελα. 

 

Η μεταφορά του Διεθνούς Αεροδρομίου των Αθηνών στα Σπάτα και η δημιουργία της Αττικής οδού αφενός έκανε την πρόσβαση πολύ πιο γρήγορη και εύκολη και αφετέρου πυροδότησε την ανοικοδόμηση της περιοχής με αποτέλεσμα πολλοί ιστορικοί αμπελώνες είτε να χαθούν είτε να βρίσκονται εντός του αστικού ιστού. Εκτός από το Σαββατιανό, στην περιοχή συναντάμε τη Μαλαγουζιά, το Ασύρτικο και τον Ροδίτη με τα ΠΓΕ Μαρκόπουλο, Παλλήνη, Σπάτα και Ανάβυσσο να αναφέρονται αποκλειστικά σε σταθερά λευκά κρασιά. Στα Μεσόγεια βρίσκονται και αρκετά ΠΓΕ αφιερωμένα αποκλειστικά στη Ρετσίνα. Αυτά είναι τα ΠΓΕ Ρετσίνα Κορωπίου, Μαρκόπουλου, Σπάτων, Παιανίας, Παλλήνης και Πικερμίου

Οινοποιεία στη Νότιο-Ανατολική Αττική (Μεσόγεια)

Αναστασία Φράγκου/Photo: Περικλής Μεράκος

Αναστασία Φράγκου/Photo: Περικλής Μεράκος

Αναστασία Φράγκου

Το οινοποιείο δημιουργήθηκε το 1985 από τον Κωνσταντίνο Φράγκο και από το 1999 τα ηνία ανέλαβε η Αναστασία και ο σύζυγός της, Διονύσης. Οι δυο τους προχωρήσανε στον εκσυγχρονισμό των μηχανημάτων, στην επέκταση των κτιρίων, στην κατασκευή υπογείων για την φιλοξενία βαρελιών και σε αναμπελώσεις. Η πρώτη εμφιάλωση έγινε το 2002 με το λευκό Σαββατιανό και το ερυθρό Αγιωργίτικο. Αυτή τη στιγμή καλλιεργούνται 140 στρέμματα ιδιόκτητου αμπελώνα, ενώ υπάρχουν και συνεργασίες με τοπικούς αμπελουργούς. Τα 80 στρέμματα, που είναι φυτεμένα με την ποικιλία Σαββατιανό, φυτεύτηκαν στο τέλος της δεκαετίας του 1950 και βρίσκονται διάσπαρτα στα Σπάτα στο Πικέρμι και στη Ραφήνα. Σε έναν ενιαίο αμπελώνα στην περιοχή του Πικερμίου, σε μια έκταση 40 στρεμμάτων έχουν φυτευτεί οι ποικιλίες Αγιωργίτικο, Merlot, Syrah και Μαλαγουζιά. Μετά τη φωτιά στο Μάτι το 2018, καταστράφηκε ο χώρος γευσιγνωσίας και οι εργασίες αποκατάστασης του χώρου ολοκληρώνονται το καλοκαίρι του 2023. Από το οινοποιείο κυκλοφορούν οι μονοποικιλιακές ετικέτες Σαββατιανό, Μαλαγουζιά, Ασύρτικο και Αγιωργίτικο, το «Heart» που είναι χαρμάνι Σαββατιανό και Μαλαγουζιά, το «Soul» από Merlot και Αγιωργίτικο, και η αρωματική Ρετσίνα από 100% Σαββατιανό. Όλα είναι χαρακτηρισμένα ως ΠΓΕ Αττική.
Διεύθυνση: Λεωφόρος Μαραθώνα και Μακεδονομάχων, ΤΚ 19 009 Ραφήνα, Αττική
Τηλ.: +30 22940 32508
www.fragouwines.gr
[email protected]

 

Κτήμα Παπαγιαννάκος/Photo: Περικλής Μεράκος

Κτήμα Παπαγιαννάκος/Photo: Περικλής Μεράκος

Κτήμα Παπαγιαννάκος

Η ιστορία της οικογένειας Παπαγιαννάκου στην οινοποίηση ξεκινά τις αρχές του εικοστού αιώνα. Ο Βασίλης Παπαγιαννάκος ήταν ένας από τους πρώτους Έλληνες οινοποιούς που πίστεψε και ανέδειξε τις δυνατότητες και τα χαρίσματα του Σαββατιανού. Το βιοκλιματικό οινοποιείο λειτουργεί ως επισκέψιμο και βρίσκεται πλησίον του Διεθνούς Αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος». Από το οινοποιείο κυκλοφορεί μια σειρά από κρασιά Σαββατιανού όπως είναι η ετικέτα «παλιά κλήματα» που προέρχεται από φυτά με ηλικίες που ξεπερνούν τα πενήντα έτη και ένα που έχει ζυμώσει και ωριμάσει σε δρύινα βαρέλια. Η ρετσίνα του κτήματος εκπέμπει φρεσκάδα και φινέτσα ενώ τα λευκά από Μαλαγουζιά και Ασύρτικο έχουν την καθαρότητα του τραγανού φρούτου και μια ελαφριά αλμύρα λόγω της εγγύτητας με τη Θάλασσα. Τα ερυθρά κρασιά από Merlot και Cabernet Sauvignon είναι μαλακά και φρουτώδη. Τέλος, το «Μελιάς» παράγεται από την ποικιλία Μαλαγουζιά της οποίας ο μούστος, σε ένα ποσοστό 40%, έχει συμπυκνωθεί με βρασμό ώστε να προκύψει ένα γλυκό κρασί που αποτελεί παραδοσιακή σπεσιαλιτέ της περιοχής.
Διεύθυνση: Πούσι-Καλογέρι, ΤΚ 19 003 Μαρκόπουλο, Αττική
Τηλ.: +30 22990 25206
www.papagiannakos.gr
[email protected]

 

Gikas winery/Photo: Περικλής Μεράκος

Gikas winery/Photo: Περικλής Μεράκος

Gikas winery

Η ενασχόληση της οικογένειας με την οινοποιεία ξεκίνησε το 1875 όταν τα μέλη της οικογένειας εργάζονταν ως επιστάτες στα αμπέλια των μεγαλοκτηματιών Σκουζέ και Καμπά. Όταν οι ιδιοκτήτες της γης αποφάσισαν να την πουλήσουν, η οικογένεια Γκίκα επένδυσε στους αμπελώνες που είχε μάθει να αγαπά και να φροντίζει. Η παράδοση της αμπελουργίας συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα περνώντας τα μυστικά της από γενιά σε γενιά. Μετέπειτα, η οικογένεια μετέφερε τους αμπελώνες της από την πεδιάδα των Σπάτων, στα εύφορα εδάφη της Βοιωτίας. Σήμερα οι βραβευμένοι αμπελώνες της οικογένειας βρίσκονται στους πρόποδες του Κιθαιρώνα -ένα μέρος αρχαίας λατρείας του Διονύσου. Η συνολική έκταση του αμπελώνα φθάνει τα 150 στρέμματα και οι ποικιλίες που καλλιεργούνται είναι Ασύρτικο, Μαλαγουζιά, Syrah, Cabernet Sauvignon, Merlot, Βραδιανό, Αυγουστιάτης, Σαββατιανό, Αθήρι και Grenache Rouge. Από αυτές προκύπτουν οι ετικέτες Μαλαγουζιά, Syrah, Cabernet Sauvignon, Vradiano, Merlot και το «Santovato» από Σαββατιανό. Επίσης, από το οινοποιείο κυκλοφορούν, η ετικέτα «Pine Forest» λευκός ξηρός οίνος από Ασύρτικο με προσθήκη ρητίνης, η «Esperia» λευκός γλυκός οίνος και η σειρά Μαΐστρος που είναι λευκός από Μαλαγουζιά και ερυθρός από Merlot. Τα κρασιά έχουν πιστοποιηθεί ως ΠΓΕ. Το οινοποιείο είναι επισκέψιμο καθημερινές 10:00-17:00 και Σαββατοκύριακα κατόπιν ραντεβού, ενώ διαθέτει ειδικό χώρο για γευσιγνωσίες.
Διεύθυνση: Λεωφόρος Κιάφας, Σπάτα 190 04, Αττική
Τηλ.: +30 210 6634595
www.gikaswinery.gr
[email protected]

Μυλωνάς Μικροοινοποιία/Photo: Περικλής Μεράκος

Μυλωνάς Μικροοινοποιία/Photo: Περικλής Μεράκος

Μυλωνάς Μικροοινοποιία

Η ιστορία της οινοποιίας Μυλωνά ξεκίνησε το 1917 με την καλλιέργεια της Αττικής Γης και την οινοποίηση σε πήλινους αμφορείς. Στις αρχές του νέου αιώνα η τρίτη γενιά της οικογένειας ανέλαβε να συνεχίσει την όμορφη αυτή ιστορία. Το νέο σύγχρονο μικρό οινοποιείο, αρωγός στην δημιουργία οίνων υψηλής ποιότητας, κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί τις όλο και αυξανόμενες ανάγκες. Σκοπός της μικρο-οινοποιίας Μυλωνά είναι η ανάδειξη του Αττικού αμπελώνα και ιδιαίτερα της μοναδικής ποικιλίας «Σαββατιανό». Τα αμπελοτόπια φτάνουν τα 170 στρέμματα και βρίσκονται διάσπαρτα στη Λαυρεωτική. Στις φυτεύσεις κυριαρχεί το Σαββατιανό, διαμορφωμένο σε κυπελλοειδή μορφή, με μέσο όρο ηλικίας 55 έτη και αποδόσεις στα 400kg/στρέμμα. Σε φυτεύσεις ακολουθούν τα Ασύρτικο, Μαλαγουζιά, Αϊδάνι, Αγιωργίτικο, Λημνιώνα, Μανδηλαριά και Merlot. Από το οινοποιείο κυκλοφορεί μια ενδιαφέρουσα σειρά ετικετών από Σαββατιανό: το απλό Σαββατιανό, το Σαββατιανό βαρέλι, το orange «Naked Truth», η Ρετσίνα (Ονομασία κατά Παράδοση) και ένα αφρώδες τύπου «Pet-Nat». Η γκάμα των κρασιών συμπληρώνεται από τα λευκά Ασύρτικο και Μαλαγουζιά, το ροζέ από μαλαγουζιά και Μανδηλαριά, το ερυθρό Merlot-Αγιωργίτικο Μανδηλαριά, και το γλυκό «Sunday». Το οινοποιείο είναι επισκέψιμο κατόπιν ραντεβού και υπάρχει η δυνατότητα γευσιγνωσίας για μικρά group έως 8 άτομα.
Διεύθυνση: Ιπποκράτους 3, ΤΚ 19 001 Κερατέα, Αττική
Τηλ.: +30 22990 68156
www.mylonas-wines.gr
[email protected]

Οινοποιείο Λιέπουρη/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο Λιέπουρη/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο Λιέπουρη

Το Οινοποιείο Λιέπουρη είναι μια οικογενειακή επιχείρηση που μετρά ήδη τρεις γενιές. Ιδρύθηκε το 1935 από τον παππού Δημήτριο Λιέπουρη που μετέφερε μούστο στις ταβέρνες της παλιάς Αθήνας με κάρα. Έπειτα, ανέλαβε ο γιος του Σταμάτιος, ο οποίος με μεράκι και αγάπη μεταφέρει τις γνώσεις του στον πρωτότοκο γιο του Δημήτριο Λιέπουρη, ο οποίος έχει αναλάβει τα ηνία της επιχείρησης. Το οινοποιείο είναι ένας χώρος με πλούσια ιστορία, καθώς το 1941 το κατέλαβαν οι Ιταλοί και το λειτουργούσαν ως μαγειρείο. Για πολλά χρόνια παρέμεινε ως ένα παραδοσιακό οινοποιείο, όμως το 2014 ο χώρος ανακαινίστηκε πλήρως. Οι αμπελώνες βρίσκονται κατά κύριο λόγο στην περιοχή της Κερατέας, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Λαυρεωτικής. Συνολικά καλλιεργούνται 250 στρέμματα (150 ιδιόκτητα) με τις ποικιλίες Σαββατιανό, Μαλαγουζιά, Μανδηλαριά, Μοσχάτο Αμβούργου και Λημνιώνα. Από το οινοποιείο κυκλοφορούν τα ΠΓΕ Αττικής Σαββατιανό, Μαλαγουζιά και Μανδηλαριά, η Ρετσίνα (Ονομασία κατά Παράδοση) και ο ποικιλιακός οίνος Σαββατιανό Μαλαγουζιά. Στο οινοποιείο λειτουργεί αίθουσα γευστικής δοκιμής σε ένα όμορφο πετρόχτιστο κτίριο με ξύλινη οροφή.
Διεύθυνση: Αθηνών Σουνίου 113, ΤΚ 19 001 Κερατέα, Αττική
Τηλ.: +30 694 4988089
www.liepouriswines.gr
[email protected]

 

Οινοποιείο «Το Πατητήρι»/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο «Το Πατητήρι»/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο «Το Πατητήρι»

Από τις αρχές του 21ου αιώνα, η οικογένεια αντλεί από τον κάμπο των Μεσογείων τον καρπό των ποικιλιών Σαββατιανό, Μαλαγουζία και Merlot. Η οινοποίηση γίνεται στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις με στόχο να προσφέρονται κρασιά υψηλής ποιότητας. Το πρώτο Οινοποιείο είχε έδρα στην Παιανία Αττικής και στη δεκαετία του ’90 μεταφέρθηκε στις τωρινές εγκαταστάσεις στην Παλλήνη με τον διακριτικό τίτλο «Το Πατητήρι». Η δεκαετία του ‘90 αποτελεί ορόσημο για την εταιρεία καθώς η οικογένεια εκσυγχρόνισε την επιχείρηση με σύγχρονα μηχανήματα και επιστημονικό προσωπικό. Σήμερα, ο Βασίλης Παπαγιάννης και η κόρη του Μαριλένα, σεβόμενοι την οινοποιητική παράδοση του τόπου, παράγουν κρασιά που εκφράζουν καθαρά τις ποικιλίες και τα αμπελοτόπια της Αττικής. Η έκταση του αμπελώνα φθάνει τα 126 στρέμματα και αποτελείται από τις ποικιλίες Σαββατιανό (100 στρέμματα), Μαλαγουζιά (14 στρέμματα) και Merlot (12 στρέμματα). Από το οινοποιείο κυκλοφορούν οι ετικέτες ΠΓΕ Αττικής για τα Σαββατιανό, Ρετσίνα, Μαλαγουζιά και Merlot. Χωρίς ένδειξη ΠΓΕ κυκλοφορούν λευκά, ροζέ και ερυθρά κρασιά. Τέλος, η ετικέτα «Πέπειρον» παράγεται επίσης σε τρεις χρωματισμούς, ερυθρό, ροζέ και λευκό. Το Οινοποιείο διαθέτει επισκέψιμο χώρο με υποδομές ΑΜΕΑ. Εκεί πραγματοποιούνται γευστικές δοκιμές και λιανική πώληση κρασιών.
Διεύθυνση: Λεωφόρος Μαραθώνος 3, ΤΚ 15 351 Παλλήνη, Αττική
Τηλ.: +30 210 6031020
www.topatitiri.gr
[email protected]

Άωτον/Photo: Περικλής Μεράκος

Άωτον/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο Άωτον

Η λέξη «Άωτον» στα αρχαιοελληνικά σημαίνει το εκλεκτότερο δείγμα ενός είδους. Στο οινοποιείο δημιουργούνται αντιπροσωπευτικά κρασιά της περιοχής των Μεσογείων. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, στην καρδιά της Παιανίας, στο Παλαιό Χωριό, η οινοποίηση λάμβανε χώρα στο οικογενειακό πατητήρι, στο οποίο παράγονταν οίνοι με την παραδοσιακή μέθοδο. Σήμερα, ο οινολόγος Σωτήρης Γκίνης, συνεχίζει την οικογενειακή του παράδοση στην αμπελοκαλλιέργεια και στην παραγωγή οίνου, με στόχο τη διαφύλαξη και διάδοση της πολιτιστικής του κληρονομιάς. Οι τοπικές ποικιλίες σταφυλιών, το Σαββατιανό, ο Ροδίτης και η Μανδηλαριά, καλλιεργούνται στα Μεσόγεια της Αττικής, σε έκταση 60 στρεμμάτων με βιολογική πιστοποίηση (ΒΙΟ Hellas). Η οινοποίηση γίνεται με σεβασμό στην τυπικότητα των ποικιλιών και της περιοχής, υιοθετώντας την πρακτική ήπιας παρέμβασης. Από τις τοπικές ποικιλίες, παράγονται οίνοι προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης (ΠΓΕ) Σαββατιανό, Ροδίτης, Μανδηλαριά και Ρετσίνα Ονομασία κατά Παράδοση.
Διεύθυνση: Ιωάννου Χατζηκυριάκου 13, ΤΚ 19 002 Παιανία, Αττική
Τηλ.: +30 210 6642347, +30 694 4591258
www.aoton.gr
[email protected]

Αμπελώνες Μάρκου/Photo: Περικλής Μεράκος

Αμπελώνες Μάρκου/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο «Αμπελώνες Μάρκου»

Οι «Αμπελώνες Μάρκου» έχουν συνεχόμενη λειτουργία από το 1908. Σήμερα, τα ηνία έχουν αναλάβει η 3η και η 4η γενιά οινοποιών και η επιχείρηση λειτουργεί αποκλειστικά από τα επτά μέλη της οικογένειας που καλύπτουν όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων: αμπελουργία, οινοποίηση, σχεδιασμό προϊόντος και πωλήσεις. Ο ιδιόκτητος αμπελώνας φθάνει τα 200 στρέμματα είναι ξερικός και αποτελείται από παλιά κλήματα. Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται είναι το Σαββατιανό, το Αγιωργίτικο, το Ασύρτικο, ο Ροδίτης, το Μοσχάτο, η Μαλαγουζιά, η Μανδηλαριά, το Cabernet Sauvignon και το Merlot. Η ετήσια παραγωγή σε φιάλες δεν ξεπερνά τις 130.000 και κυκλοφορούν δώδεκα διαφορετικές ετικέτες. Τα «Savatiano-ΠΓΕ Αττική», «Phenomena-ΠΓΕ Αττική», «kleftes-ΠΓΕ Αττική» και «Σχινόπευκο» είναι από Σαββατιανό, το δεύτερο έχει ζυμώσει και ωριμάσει σε δρύινα βαρέλια, στο τρίτο δεν έχουν προστεθεί θειώδη και το τέταρτο είναι Ρετσίνα. Επίσης, κυκλοφορούν το «Theros Amphora-ΠΓΕ Αττική» από Ασύρτικο που έχει ζυμώσει κατά 30% σε αμφορείς, μια Μαλαγουζιά-ΠΓΕ Αττική, τα ερυθρά «Echoes-ΠΓΕ Αττική» από Αγιωργίτικο και «Paleo-ΠΓΕ Αττική» από Cabernet Sauvignon και Merlot, και τα ροζέ «Euphoria» από Αγιωργίτικο και Ασύρτικο και «Pixie» από Αγιωργίτικο και Μοσχάτο. Τέλος, η ετικέτα «Emeis» κυκλοφορεί σε λευκό από Ασύρτικο, Μοσχάτο και Ροδίτη και σε ερυθρό από Μανδηλαριά με Αγιωργίτικο. Στο οινοποιείο υπάρχει ειδικός χώρος για τους επισκέπτες όπου γίνονται παρουσιάσεις και γευσιγνωσία κρασιών. Επίσης, λειτουργεί μουσειακός χώρος όπου εκτίθενται αμπελουργικά μηχανήματα και συσκευές οινοποίησης.
Διεύθυνση: 1ο χιλ. Παιανίας Μαρκόπουλου, ΤΚ 19 002 Παιανία, Αττική
Τηλ.: +30 210 6644711
www.markouwines.gr
[email protected]

 

Οινοποιείο «Κτήμα Εύοινος»/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο «Κτήμα Εύοινος»/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο «Κτήμα Εύοινος»

Στο κτήμα Εύοινος, στα Σπάτα, συνεχίζεται η παράδοση της οικογένειας του Σταύρου Κουλοχέρη που από το 1888 διέθετε κρασί στην αγορά των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια μικρή μονάδα οινοποίησης με σύγχρονο εξοπλισμό. Τα 78 στρέμματα ιδιόκτητων αμπελώνων χωρίζονται σε δύο τμήματα. Το πρώτο βρίσκεται στα Μεσόγεια, στα Σπάτα και στο Μετόχι Κερατέας. Εκεί, σε μακρόστενα κομμάτια γης καλλιεργούνται με μεράκι, εδώ και τουλάχιστον 50 χρόνια, τα κυπελοειδή αμπέλια του Σαββατιανού. Εκτός από τα παραπάνω καλλιεργούνται οι ποικιλίες Ροδίτης, Μαλαγουζιά και Ασύρτικο. Στο Αμπελωχώρι Βοιωτίας βρίσκεται το δεύτερο τμήμα ενιαίας έκτασης 25 στρεμμάτων. Στα κτήματα οι περισσότερες εργασίες γίνονται χειρωνακτικά. Από το οινοποιείο κυκλοφορούν ως ΠΓΕ Αττικής, η Ρετσίνα «ANODOS» και τα δυο μονοποικιλιακά κρασιά «Κτήμα ΕΥΟΙΝΟΣ» το ένα από Σαββατιανό και το άλλο από Ασύρτικο. Στο χώρο του οινοποιείου γίνονται οργανωμένες επισκέψεις και ξεναγήσεις με δοκιμασία όλων των κρασιών του κτήματος καθώς και κοινωνικές-πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Διεύθυνση: 2ο χλμ Σπατών Αρτέμιδας, Σπάτα 19 004, Αττική
Τηλ.: +30 210 6634704, +30 210 663 2542, +30 697 4306200
www.evinoswines.gr
[email protected]

Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Κορωπίου/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Κορωπίου/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Κορωπίου

Η ιστορία του συνεταιρισμού ξεκίνησε το 1934 για να λάβει τη σημερινή του μορφή το 1986.
Σήμερα είναι ο μοναδικός συνεταιρισμός στο Κορωπί και παράγει ετησίως περίπου 900 τόνους κρασί. Ο αμπελώνας των μελών του συνεταιρισμού φθάνει τα 3.000 στρέμματα με κύρια ποικιλία το Σαββατιανό. Άλλες ποικιλίες που καλλιεργούνται είναι οι λευκές Mαλαγουζιά και Sauvignon Blanc και οι ερυθρές Aγιωργίτικο, Merlot, Syrah και Grenache Rouge. Από το οινοποιείο κυκλοφορούν τρεις ετικέτες βασισμένες αποκλειστικά στο Σαββατιανό: το «Μικρό Μετόχι», το «Σαββατιανό», η «Ρετσίνα Μεσογείων» και ένα γλυκό κρασί. Επίσης, κυκλοφορούν δυο ροζέ. Οι ετικέτες «Λαμπτρεύς» και «Άλικος» αφορούν ερυθρά κρασιά. Τέλος, το «Mxm=m2» είναι ένα γλυκό κρασί από αρωματικές ποικιλίες. Οι εγκαταστάσεις του οινοποιείου βρίσκονται εντός ιδιόκτητου οικοπέδου και μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν πωλητήριο προϊόντων και Πολιτιστικό Μουσειακό χώρο στο παλαιό εμφιαλωτήριο με έκθεση φωτογραφίας. Στον προαύλιο χώρο εκτίθεται αρχαίος ληνός του 350 π.Χ.. Το οινοποιείο είναι επισκέψιμο κατόπιν ραντεβού και υπάρχει ειδικός χώρος γευσιγνωσίας. Επίσης, οργανωμένα γκρουπ επισκεπτών μπορούν να ξεναγηθούν στους Αμπελώνες της περιοχής, όπου επικρατεί η διαμόρφωση των πρέμνων σε χαμηλό κύπελλο και η ηλικία τους ξεπερνά τα 50 έτη.
Διεύθυνση: Bασ. Κωνσταντίνου 31, Κορωπί 194 00, Αττική
Τηλ.: +30 210 6623006
www.hellenicwinery.gr
[email protected]

Οινοποιείο «Κτήμα Μάτσα»/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο «Κτήμα Μάτσα»/Photo: Περικλής Μεράκος

Οινοποιείο «Κτήμα Μάτσα»

Το κτήμα Μάτσα είναι ένας ιστορικός αμπελώνας 122 στρεμμάτων, που καλλιεργείται από τα τέλη του 19ου αιώνα. Με τη συνεργασία της οινοποιίας Μπουτάρη, τη συνέχιση αυτής της παράδοσης έχει αναλάβει η Ρωξάνη Μάτσα, μια αυθεντική αμπελοκαλλιεργήτρια, Οινική Προσωπικότητα της Ένωσης Ελλήνων Δημοσιογράφων Οίνου για το 2001 και βραβευμένη με το “Exemplary Award” τον Απρίλιο του 2010 από το WSPC. Σήμερα το κτήμα αποτελείται από ένα ξεχωριστό οινοποιείο με ένα μοναδικό οίκημα που πρόσφατα αποτελεί το σπίτι της Ρωξάνης Μάτσα. Η ζωή μέσα στο κτήμα δίνει στη Ρωξάνη τη χαρά της καθημερινής φροντίδας του αμπελώνα, των κρασιών και την ενεργή συμμετοχή σε όλη τη διαδικασία παραγωγής και οινοποίησης, βάζοντας έτσι την προσωπική της σφραγίδα. Το κτήμα καλλιεργείται σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής καλλιέργειας. Τα εδάφη του είναι μέσης μηχανικής σύστασης, αργιλλοπηλώδη, πλούσια σε ασβέστιο, κάλιο και μαγγάνιο. Ο αμπελώνας αρχικά ήταν φυτεμένος με Σαββατιανό. Με την αναμπέλωση, η Μαλαγουζιά κυριαρχεί καθώς έδωσε εξαιρετικά αποτελέσματα και συμπληρώθηκε με τα Syrah, Ασύρτικο, Σαββατιανό, Ροδίτη και Sauvignon Blanc. Από το κτήμα κυκλοφορούν οι ετικέτες «Μαλαγουζιά Μάτσα – Βιολογικής Καλλιέργειας» ΠΓΕ Παλλήνη, το «Syrah Naturally» ΠΓΕ Αττική και ο «Ροδίτης Naturally» ΠΓΕ Παλλήνη. Το Κτήμα της Ρωξάνης Μάτσα είναι επισκέψιμο κατόπιν ραντεβού.
Διεύθυνση: Λεονταρίου 61, Κάντζα 153 51, Αττική
Τηλ.: +30 694 7007021
www.roxanematsaestate.com
[email protected]

Oινοποιείο «Vasilis Markou»/Photo: Περικλής Μεράκος

Oινοποιείο «Vasilis Markou»/Photo: Περικλής Μεράκος

Oινοποιείο «Vasilis Markou»

Το οικογενειακό οινοποιείο «Vasilis Markou» ξεκίνησε την πορεία του το 1983 και βρίσκεται στη καρδία των Μεσογείων. Η σκυτάλη πέρασε από τον ιδρυτή Βασίλη Μάρκου στις επόμενες γενιές που συνεχίζουν με μεράκι την παραγωγή κρασιών. Σήμερα, το οινοποιείο διαθέτει σύγχρονο εξοπλισμό και η δυναμική του ξεπερνά τους 1.000 τόνους ανά έτος. Η εταιρία διατηρεί μακροχρόνιες συνεργασίες με αμπελουργούς της περιοχής των Μεσογείων, της Βοιωτίας, της Αχαΐας και της Νεμέας. Στους ιδιόκτητους αμπελώνες που βρίσκονται στα Σπάτα, στη θέση Γιαλού, καλλιεργούνται οι ερυθρές ποικιλίες Merlot, Cabernet Sauvignon και οι λευκές Σαββατιανό και Ροδίτης. Από το οινοποιείο παράγονται κρασιά από τις ποικιλίες Σαββατιανό, Ροδίτη, Μαλαγουζιά, Μοσχάτο, Αγιωργίτικο, Merlot και Cabernet Sauvignon. Επίσης, το οινοποιείο παράγει Ρετσίνα Αττικής.
Διεύθυνση: Λεωφόρος Πικερμίου 18, ΤΚ 19 004 Σπάτα, Αττική
Τηλ.: +30 210 6634102
www.markouvasilis.gr
[email protected]

«ΜΑΡΚΟ»/Photo: Περικλής Μεράκος

«ΜΑΡΚΟ»/Photo: Περικλής Μεράκος

Συνιδιοκτησία ή Αναγκαστικός Συνεταιρισμός «ΜΑΡΚΟ» Μαρκοπούλου

Ο «MARKO» είναι ένας ιστορικός αγροτικός συνεταιρισμός που ιδρύθηκε από τους κατοίκους του Μαρκοπούλου και υφίσταται από το 1831. Από το 1914 ο συνεταιρισμός ΜΑΡΚΟ έθεσε σε λειτουργία το κοινοτικό οινοποιείο με το οποίο διαχειρίζεται την παραγωγή σταφυλιών του Μαρκόπουλου. Σήμερα, η έκταση του αμπελώνα φθάνει τα 4.000 στρέμματα και οι συνεργαζόμενοι αμπελουργοί είναι περίπου εκατό (100). Προς το παρόν, το οινοποιείο δεν είναι επισκέψιμο. Παρόλα αυτά οι άνθρωποι του συνεταιρισμού βρίσκονται σε διαδικασία να δημιουργηθεί επισκέψιμος χώρος για το μέλλον. Από το οινοποιείο κυκλοφορούν δύο ετικέτες το λευκό «Σαββατιανό ΜΑΡΚΟ» με ένδειξη ΠΓΕ Μαρκόπουλο και ο ξηρός ποικιλιακός ερυθρός οίνος «MERLOT MARKO».
Διεύθυνση: Ι. Πρίφτη 2, Μαρκόπουλο, 19003, Αττική
Τηλ.: +30 22990 22261
[email protected]

Πηγή:WINE & SPIRITS

Με όλα τα ψεύτικα και σπασμένα όνειρα

Ο κόσμος εξακολουθεί να είναι όμορφος.

Να είστε χαρούμενοι. Να προσπαθείτε να είστε ευτυχισμένοι.

Απόσπασμα από το πεζό ποίημά του Μαξ Έρμαν: “Desiderata” του 1927

Για τον Brian Wong έχουμε ξανά μιλήσει εδώ στο It’s Possible. Πρόκειται για τον νεαρό επιχειρηματία, ο οποίος μόλις στα 19 του ίδρυσε την Kiip. Μια startup που ασχολείται με την διαφήμιση στο mobile.

Η καινοτόμος επιχείρηση του… εκτοξεύτηκε με το καλημέρα. Και κατάφερε να κλείσει συνεργασίες με κολοσσούς, όπως η Pepsi, τα McDonald’s και η Coca Cola. Ενώ μέχρι σήμερα η Kiip έχει λάβει πάνω από 32 εκατ. δολάρια σε χρηματοδοτήσεις. Ο Wond είναι πλέον 28 χρονών και CEO στην ίδια επιχείρηση που είχε δημιουργήσει πριν μερικά χρόνια.

Μιλώντας στο CNBC, δίνει μια απρόσμενη συμβουλή. Όπως λέει, δεν πρέπει να σπαταλάς χρόνο για να βελτιώσεις τις αδυναμίες σου. Δεν έχει νόημα να εστιάζεις στα πράγματα που δεν είσαι καλός. Γιατί πολύ απλά… κανείς δεν είναι καλός σε όλα.

Τα κέρδη θα είναι πολύ μεγαλύτερα, αν προσπαθήσεις να βελτιώσεις κάτι στο οποίο είσαι ήδη δυνατός. «Υπάρχουν πράγματα στα οποία είσαι ήδη πολύ καλός, και στα οποία μπορείς να γίνεις word class παίχτης. Έτσι, όχι μόνο θα αναπτύξεις την καριέρα σου σε κορυφαίο επίπεδο, αλλά είναι και ένας τρόπος για να καταλάβεις που μπορείς να είσαι πιο πετυχημένος» σημειώνει ο 26χρονος. Αφού όπως είπαμε και πριν, δεν μπορείς να είσαι πετυχημένος σε όλα τα μέτωπα. Πρέπει να κάνεις κάποιες επιλογές.

Μόλις εντοπίσεις την «σούπερ δύναμη» σου, τότε βρες ένα μέρος στο οποίο αυτή η δύναμη μπορεί να αναπτυχθεί.

«Δεν πρέπει να αξιολογείς ένα ψάρι, από το πόσο καλά μπορεί να σκαρφαλώσει σε ένα δέντρο. Αν δεν βρίσκεσαι στο σωστό περιβάλλον, θα είσαι σαν το ψάρι που προσπαθεί να ανέβει στο δέντρο. Αλλά αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να βρεις τον ωκεανό» τονίζει ο Wond. Δεν μετρά μόνο το να είσαι καλός σε κάτι, πρέπει να είσαι και στο κατάλληλο περιβάλλον.

Πηγή:It’s Possible.gr

Στο σπίτι του Γκαίτε μαζεύονταν τα βράδια κάποιοι φίλοι του και συζητούσαν γύρω από διάφορα θέματα, της θρησκείας, των τεχνών, των γραμμάτων και των επιστημών.

Το μόνο θέμα για το οποίο απαγορευόταν να μιλούν, ήταν τα ελαττώματα των απόντων. Ο οικοδεσπότης και μέγας άνθρωπος των γραμμάτων σιχαινόταν όσο τίποτε άλλο την κατάκριση.

[Σ ε ῖ ς ἀπὸ τὴ μιὰ μεριά, ὅλοι –μὲ τοὺς πολέμους σας, τοὺς «ἱερούς» ἀγῶνες σας, τὶς «ἱερές» σας καὶ μεγάλες «σκοπιμότητες» (καὶ μὲ τὰ ψεύδη σας, τά «ἱστορημένα» καί «διαπιστωμένα» σας, τὰ ὅποια «ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεώς» σας)– κ’ ἐ γ ώ ἀπ’ τὴν ἄλλη, μ ό ν ο ς, ἢ μὲ τοὺς χιλιάδες τοὺς νεκρούς, τοὺς βουβὰ μαρτυρήσαντες, μὲ τὰ ἴδια τὰ πράγματα, ποὺ παρὰ τὶς ὅποιες προπαγάνδες κι ἀντιπροπαγάνδες σας ὅ μ ο ι α βοοῦν ἀκόμα – μ ό ν ο ς, μὲ τὰ προσωπικά μου βιώματα, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ μὲ γελάσουν (ἤ, κι ἂν μὲ γελοῦν πιὰ κι αὐτά, χαλάλι μου τὸ γέλασμα κ’ ἡ ἀπὸ παραίσθησή μου προσωπική μου ἀπώλεια μὲς στὴν πλάνη), μ ό ν ο ς _ τ ε λ ε ί ω ς, μὲ ὅσα εἶδα ἐγώ, ὅσα ἄγγιξα ἐγώ, ὅσα βεβαιώθηκα ἐγὼ πὼς στέκαν τ έ τ ο ι α, κι ὄχι ἄλλα, μπροστά μου…

// «Κατηγορῶ», σ. 69.]

Τ’ ΑΕΡΙΚΟ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Κάτω στὰ Βουρλίδια, καθὼς κατηφορίζεις ἀπὸ τὶς Βίγλες, ἀνάμεσα Πλατάνα καὶ Πετράλωνο, σιμὰ στῆς Γανωτίνας τὸν Μύλον, ἐκεῖ κατεβαίνει τὸ ρεῦμα χείμαρρος, νᾶμα, δρόσος καὶ ἴαμα, ἀπὸ τὰ ὄρη τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ εὐφροσύνη ὀρνέων, ἐπαύλεις Σειρήνων, καὶ καλάμη καὶ χλόη· ἐκεῖ τὸ ὄμμα ἀπολαύει γωνίαν παραδείσου, καὶ ἡ ψυχὴ δροσίζεται, ὡς σώφρων Ἄννα, κινοῦσα τὰ χείλη εἰς προσευχήν, χωρὶς ν᾿ ἀκούεται ἡ φωνή της, φωνὴ μυστηριωδῶς ψιθυρίζουσα εἰς τὴν καρδίαν: Σὺ ἐποίησας πάντα τὰ ὡραῖα τῆς γῆς, θέρος καὶ ἔαρ σὺ ἔπλασας αὐτά.

Τέσσαρα ἢ πέντε καλύβια ἀγροτῶν καὶ βοσκῶν, ἀντικρύζοντα εἰς ἄλληλα, ἦσαν κτισμένα ἐπὶ τῶν κλιτύων ἔνθεν κ᾿ ἔνθεν τῆς κοιλάδος. Ὅλα τ᾿ ἀνήλικα παιδία τῶν ἀγροδιαίτων αὐτῶν οἰκογενειῶν συνηγελάζοντο καθημερινῶς πρὸς τὸ βάθος τῆς ρεματιᾶς, κυλιόμενα μέσα εἰς τὰ παχέα χόρτα, ἀνάμεσα εἰς τὰς πυκνὰς λόχμας καὶ τοὺς καλαμῶνας, παίζοντα εἰς τὸν ἴσκιον τῶν βαθυφύλλων δένδρων, τὰ ὁποῖα ἠγκαλίζετο ὁ κισσὸς ἀπὸ τῆς ρίζης σπειροειδῶς ἀνέρπων μέχρι τῆς κορυφῆς, σιμὰ εἰς τὸ διαυγὲς ρεῦμα τοῦ ὁποίου ἠκούετο ὁ ψίθυρος, κελαρύζων βαθιὰ εἰς τὴν ψυχήν, ἐνῶ ἡ αὔρα ἔσειε μυστικὰ τοὺς βαθυπρασίνους θάμνους, κ᾿ οἱ παπαροῦνες ἔβαπτον μὲ κόκκινα στίγματα ὅλα τὰ κατηφορικὰ χωράφια γύρω, ἐν μέσῳ πληθύος ἄλλων ποικιλοχρώμων ἀνθέων, ὁποὺ ἐνθύμιζαν τὸ ᾆσμα τὸ ψαλὲν εἰς τὰς ἐκκλησίας τὴν ἡμέραν ἐκείνην τὴν σεβάσμιον: «ἀνεδήσω στέφανον ὕβρεως, ὁ τὴν γῆν ζωγραφήσας τοῖς ἄνθεσι· καὶ τὴν χλαῖναν τὴν κοκκίνην ἐφόρεσας…» Κ᾿ ἐκεῖ τὰ πετεινὰ εὐφραινόμενα ἐπετοῦσαν ἀπὸ κλάδον εἰς κλάδον, ἀνταποκρινόμενα φαιδρῶς μὲ τὰ κελαδήματά των εἰς τὰς χαρμοσύνους τῶν παιδίων κραυγάς.

Ἦσαν ὁ Στάθης κι ὁ Λευθέρης τῆς Κρατήρας, δίδυμα ἑπτὰ ἐτῶν, κι ὁ Γιώργης κ᾿ ἡ Μαλάμω τοῦ Καρυοφύλλη, ἑπτὰ καὶ ἓξ ἐτῶν, κι ὁ Κῶτσος τοῦ Κοντονίκου, ὀκταέτης, κι ὁ Χαράλαμπος καὶ τὸ Τσιτσὼ τοῦ Καλλιμάνη, ἓξ καὶ πέντε ἐτῶν, ὅλα χαρούμενα, παίζοντα μέσα εἰς τὰς λόχμας, πηδῶντα τὰ μικρὰ χανδάκια, καραβίζοντα* φύλλα δένδρων ἢ ξυλάρια εἰς τὸ νερὸν τοῦ ρύακος. Τὴν πρωίαν ἐκείνην τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, μία μικρὰ σπεῖρα ἀπὸ μάγκας τῆς πολίχνης, ἡλικίας ἀπὸ δώδεκα μέχρι δεκαπέντε ἐτῶν, εἶχεν ἐξέλθει εἰς ἐκδρομὴν ἀνὰ τὴν κοιλάδα, διὰ νὰ κόψουν βέργες ἴσως, διὰ νὰ φάγουν κότσικα* ἀνθοβολοῦντα εἰς τὰς λόχμας, διὰ νὰ κλέψουν ρόδα ἀπὸ τὰς αἱμασιὰς καὶ τοὺς φράκτας τῶν περιβολίων, ἢ διὰ νὰ κυνηγήσουν φωλεὰς πουλιῶν ἀναρριχώμενοι εἰς τὰ δένδρα. Ἡ συμμορία εἰσέβαλε θορυβωδῶς μέσα εἰς τὰ Βουρλίδια, ἠκούοντο αἱ ἄγριαι φωναί της μακράν, ἀτακτοῦσαν κ᾿ ἐκτυποῦσαν τοὺς θάμνους καὶ κατέβαλλον τὰς καλαμιὰς εἰς τὸ ἔδαφος. Ἡ μικρὰ ἀγέλη τῶν χωρικῶν παιδίων, ἅμα εἶδε καὶ ἤκουσε τὴν σπεῖραν τῶν παιδίων τῆς πόλεως, τὰ ὁποῖα ἦσαν πολὺ μεγαλύτερα τὴν ἡλικίαν καὶ τὸ ἀνάστημα ―ἐφαίνοντο δὲ ἀγριώτερα ἀπὸ τὰ τέκνα τῶν ἀγροδιαίτων τῆς κοιλάδος― ἐτράπησαν εἰς ἄτακτον καὶ ραγδαίαν φυγήν.

Οἱ μάγκαι τῆς πόλεως ἔμειναν κύριοι τοῦ πεδίου, ἀμαχητεί. Εἷς μόνος ἐκ τῆς σπείρας των, ὁ Μιχάλης ὁ Βεργής, κρατῶν μακρὰν βέργαν τὴν ὁποίαν ἀρτίως εἶχε κόψει ἀπὸ ἓν δένδρον καὶ τὴν εἶχε πελεκήσει μὲ τὸν γκέκαν, τὸν κυρτὸν σουγιάν του, εὐχαριστήθη νὰ κυνηγήσῃ ἓν παιδάριον ἐκ τῆς συνοδίας, τὸν Κῶτσον τοῦ Κοντονίκου, ὅστις εἶχε μικρὰν χωλότητα εἰς τὸν ἀριστερὸν πόδα κι ἀργοπατοῦσε, μείνας τελευταῖος ἀπὸ ὅλην τὴν ἀγέλην τὴν παθοῦσαν τὸ πανικὸν πάθημα. Ὁ Μιχάλης ὁ Βεργὴς τὸν ἔφθασε, τὸν ἔψαυσε μὲ τὴν μακρὰν ράβδον, καὶ τὸν ἔκαμε νὰ πέσῃ κάτω, ἂν δὲν εἶχε πέσει ἤδη ἀπὸ τὸν φόβον του, πρὶν τὸν φθάσῃ ἡ βέργα τοῦ Μιχάλη. Τὸ παιδίον, ἀρχίσαν νὰ κραυγάζῃ καὶ πρὶν πέσῃ, ἔβαλε σπαρακτικὰς φωνὰς ἀφοῦ ἔπεσε, κ᾿ ἐβάρεσεν, ὡς φαίνεται, εἰς τὸ πόδι του τὸ πονεμένον. Ὅλαι αἱ ἠχοὶ τῶν κοίλων βράχων, καὶ τῶν ἀπορρώγων κρημνῶν καὶ τῶν καθέτων κλιτύων τῆς βαθείας κοιλάδος, ἐξύπνησαν ἀπὸ τὰς κραυγὰς τοῦ μικροῦ Κώτσου, καθὼς εἶχε πέσει ἀνὰ τὸ ὀλισθηρὸν χῶμα, δίπλα εἰς τὸν ὑγρὸν χορταριασμένον βράχον, ἄνωθεν τοῦ ρεύματος.

Ἀπὸ τὸ ἀντικρινὸν καλύβι, τὸ πλησιέστερον εἰς τὸν βράχον τὸν βρεχόμενον ἀπὸ τὸν ρύακα, κάτω ἀπὸ τὴν φυλλάδα τῶν κισσοειδῶν θάμνων καὶ τὸ σύμπλεγμα τῆς ἀγραμπελιᾶς καὶ τῶν αἰγοκλημάτων, ἐξῆλθεν ἡ γρια-Κοντονίκαινα, ἡ μάμμη τοῦ μικροῦ Κώτσου. Εἶχεν ἀποθάνει ἡ νύμφη της πρὸ χρόνων, καὶ αὐτὴ εἶχεν ἀναθρέψει τὸ παιδίον, καὶ τὸ ἠγάπα ὡς «δυὸ φορὲς παιδί της». Χωρὶς νὰ ἐξακριβώσῃ καλὰ τί εἶχε συμβῆ, ἤρκει ὅτι εἶδε τὸν Μιχάλην νὰ κρατῇ ἀκόμη τεταμένην τὴν βέργαν του, καὶ τὸ παιδίον νὰ κεῖται χαμαί, ᾐσθάνθη ὅτι τὸ ἐγγόνι της εἶχε πάθει κακόν τι ἀπὸ τὸν μάγκαν τῆς πόλεως, καὶ ἤρχισε συνάπτουσα τὰς χεῖρας νὰ ὀνειδίζῃ καὶ νὰ καταρᾶται:

―Ἀρὲ σύ, σκύλε ἀγαρηνέ, τί ἔκαμες!… Τί σοῦ ἔφταιξε τὸ παιδί, τὸ σακάτικο, καὶ τὸ κυνηγᾷς;… Κακὸ ἀερικὸ νὰ σοῦ ᾽ρθῃ ἀπάνω σου, νὰ σὲ μαράνῃ, σὰν ἐκεῖνο τὸ δεντρί, ἐκεῖ!…

*
* *

Ὅλη ἡ μικρὰ συμμορία τῶν ἀγυιοπαίδων τότε, μὲ ἓν βλέμμα καὶ μὲ ἓν κίνημα ἀπέβλεψεν εἰς τὸ μέρος ὅπου ἔδειξε διὰ τῆς χειρονομίας της ἡ γραῖα. Ὑπῆρχε τῷ ὄντι μία κηλὶς εἰς τὴν φαιδρὰν πασχαλινὴν εἰκόνα τῆς ἀνοίξεως καὶ τῆς καλλονῆς. Ἓν δένδρον, ἀχλαδιά, ἵστατο ἐκεῖ, ἐπὶ τοῦ κατωφεροῦς τῆς κλιτύος, μὲ μαραμένα φύλλα καὶ ἄνθη, μὲ χρῶμα τέφρας καὶ σποδοῦ ἐπὶ τῆς κορυφῆς καὶ τῶν κλώνων του· πολύκλαδον κούτσουρον, ἀπειλητικόν, παραπονεμένον. Εἶχε περάσει «ἀερικὸ» ἀπὸ πάνω του, καὶ τὸ εἶχε μαράνει διὰ μιᾶς, προώρως, ἐν πλήρει ἀνθήσει. Ἵστατο ἐν μέσῳ τῶν ἄλλων δένδρων, ὡς φάντασμα ἐν μέσῳ ζώντων.

Τὰ παιδία ἐτράπησαν εἰς φυγήν. Ἡ πικρὰ ἀρὰ τῆς γραίας, καὶ τὸ θέαμα τοῦ ἀπεξηραμμένου δένδρου, τὰ κατεπτόησεν. Ἀλλ᾿ ὁ Μιχάλης τοῦ Βεργῆ ἔμεινε τελευταῖος, ὀπίσω ἀπὸ τοὺς ἄλλους, καθὼς εἶχε μείνει πρὸ ὀλίγων λεπτῶν, τελευταῖος ἀπὸ τὴν συνοδίαν του, ὁ Κῶτσος τοῦ Κοντονίκου.

*
* *

Τὴν νύκτα ἐκείνην, νύκτα Ἀναστάσεως, ἡ Ἀνάστασις ἐτελεῖτο εἰς τὸν ναΐσκον τοῦ Ἁι-Γιώργη τῆς Χριστοδουλίτσας, κείμενον χίλια βήματα ἄνω ἀπὸ τὸν ἀνήφορον τοῦ λόφου, ὄχι μακρὰν ἀπὸ τὰ τέσσαρα Καλύβια τῆς κοιλάδος τῶν Βουρλιδίων. Ἐκεῖ ἀνήφθησαν φαιδραὶ λαμπάδες ἀνάμεσα εἰς τὰ δένδρα, κάτω ἀπὸ τὰ γλυκὰ λάμποντα ἄστρα τ᾿ οὐρανοῦ, πρὶν ἀνατείλῃ ἀκόμη ἡ σελήνη. Καὶ ἦσαν ἐκεῖ ὅλοι οἱ βοσκοὶ κ᾿ οἱ βοσκοποῦλες τοῦ διαμερίσματος, φοροῦσαι τὰ στολίδια των τὰ πασχαλινά, εὐφραινόμεναι καὶ ἀπολαύουσαι τὴν ἄρρητον χαρὰν καὶ εὐωδίαν τοῦ Πάσχα.

Εἰς τὸ τέλος τῆς χαρμοσύνου Λειτουργίας, ὅλοι οἱ ἀγρόται, χριστιανοὶ καὶ χριστιαναί, ἐμετάλαβαν ἐκ «τοῦ καινοῦ τῆς ἀμπέλου γεννήματος». Ἀλλ᾿ ἡ γρια-Κοντονίκαινα εἶχεν ἐξομολογηθῆ εἰς τὸν παπα-Ἡσύχιον πρὶν ἀρχίσῃ ἀκόμη ἡ ἱερὰ ἀκολουθία.

Ὁ παπὰς ἠρνήθη νὰ τὴν μεταλάβῃ. Διηγήθη δύο ἢ τρία ἀληθῆ γεγονότα, πῶς, πρὸ ὀλίγων χρόνων, ἡ γρια-Κυρατσούλα τὸ Μοσχοβάκι (ἀποθανοῦσα τῷ 1864), ἐνῷ ἐπήγαινεν ἕνα πρωὶ εἰς τὸ σπίτι τοῦ γυιοῦ της, ἐσπρώχθη καθ᾿ ὁδὸν ἀπὸ ἓν ἄτακτον παιδίον, υἱὸν οἰκογενείας, τὸν Εὐτυχῆ τοῦ Παυλίνη, καὶ πεσοῦσα ἐπάνω εἰς τὴν κοπτερὰν γωνίαν μιᾶς οἰκοδομῆς ―τοῦ δημοτικοῦ Σχολείου― ἔθραυσε τὴν μίαν τῶν πλευρῶν της. Ἡ γραῖα ἐξέφερεν ἕνα γογγυσμόν, μίαν ἀράν: «νὰ κοπῇ τὸ χεράκι του!» Καὶ ὕστερον ἀπὸ χρόνους, ὁ Εὐτυχὴς τοῦ Παυλίνη, ὅταν ἔγινεν ἀνήρ, ἐπανέκαμψεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ὅπου εἶχε διατρίψει ἐπὶ καιρὸν ἐμπορευόμενος, μ᾿ ἕνα καὶ μόνον χέρι. Εἶχε χάσει τὴν δεξιάν του χεῖρα ἐν ὥρᾳ συμπλοκῆς, τίς οἶδεν, ἴσως ἐκ μέθης. «Τώρα, τί ἐκέρδισεν ἡ γρια-Κυρατσούλα;» προσέθηκεν ὁ ἱερεύς. Ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος.

Παλαιότερον ἀκόμη, ἡ γρια-Σινιώρα, ἡ μήτηρ αὐτῆς τῆς Κυρατσούλας, ἐπέζη ὀγδοηκοντοῦτις, ἐνῶ καὶ οἱ τρεῖς υἱοί της ἱερομόναχοι, μονάζοντες εἰς τὴν Παναγίαν τὴν Κουνίστραν ―ὁ παπα-Καλλίνικος, ὁ παπα-Ἰωσήφ, καὶ ὁ παπα-Εὐγένιος― εἶχον προαποθάνει. Μίαν τῶν ἡμερῶν ὁ προεστὼς τοῦ χωρίου, ὁ γερο-Καλοειδής, τὴν ἐνώχλησε καὶ τῆς εἶπεν: «Ἐσύ, γριὰ στρίγλα, ποὺ ἐψωμόφαες καὶ τοὺς τρεῖς γυιούς σου, καὶ σὺ ἀκόμη ζῇς!…» Ἡ γρια-Σινιώρα ἐταράχθη, ἔγινε κάτωχρος, καὶ τρέμουσα εἶπεν: «Ὅπως μ᾿ ἐτάραξε, νὰ τὸν ταράξῃ!» Ὀλίγῳ ὕστερον, τρεῖς υἱοὶ τοῦ γερο-Καλοειδῆ ἐχάθησαν, ὁ εἷς ἀπὸ πνιγμόν, ἄλλος ἀπὸ συγκοπήν, καὶ ὁ τρίτος ἀπὸ πῦρ, καὶ ὁ γηραιὸς πατήρ των ἐπέζη ἀκόμη. «Τώρα τί ἐκέρδισεν ἡ γρια-Σινιώρα;… Εὐλογεῖτε, καὶ μὴ καταρᾶσθε, εἶπεν ὁ Κύριος…»

Ποῦ νὰ μᾶς ξεσυνερισθῇ ὁ Θεός! εἶπεν ὁ ἱερεύς. Εἶναι μεγάλη ἡ μακροθυμία του. Εὐτυχῶς δὲν μᾶς ξεσυνερίζεται, ἀλλ᾿ ὅμως συμβαίνουν κάποτε, εἰ καὶ σπανίως, παράδοξα πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι προωρισμένα νὰ χρησιμεύσουν ὡς παραδείγματα. Στὰ χίλια ἕνα! Τὸ καλὸν εἶναι νὰ φυλάγῃ κανεὶς τὸν θυμόν του καὶ τὴν γλῶσσάν του, καὶ ἂν τυχὸν ἀδικῆται, «ἕκαστος ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν».

Καὶ μάλιστα, ἐπέφερεν ὁ παπα-Ἡσύχιος, «χρονιάρα μέρα», τοιαύτην ὑψηλὴν καὶ πανσέβαστον ἡμέραν, ὑπερέχουσαν πασῶν τῶν ἡμερῶν, ὅπως τὸ Μέγα Σάββατον, πρέπει μεγάλως νὰ προσέχῃ τις, ὅπως μὴ ἐξέλθῃ κατάρα ἀπὸ τὸ στόμα του. Πολλάκις δὲ ἡ τιμωρία φαίνεται δυσανάλογος πρὸς τὸ πταῖσμα, καὶ φαίνεται ὡς νὰ ἔγινε πρὸς τιμωρίαν ὄχι τόσον τοῦ πρώτου πταίστου, ὅσον ἐκείνου ὅστις ἐβαρυθύμησε, καὶ ἐχολώθη, καὶ ἀφῆκε πικρὰν κατάραν νὰ ἐκφύγῃ τὸ ἕρκος τῶν ὀδόντων του.

*
* *

Περὶ τὰ μέσα τῆς Διακαινησίμου ἑβδομάδος ἦλθεν εἰς τὰ Καλύβια τὸ ἄγγελμα ὅτι ὁ Μιχάλης τοῦ Βεργῆ εἶχε πέσει αἰφνιδίως ἄρρωστος ἀπὸ τὸ δειλινὸν τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, καὶ μετὰ συνεχῆ πυρετὸν ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας, ἐσηκώθη ἀπὸ τὴν κλίνην πελιδνός, σκελετώδης, δυσκίνητος, καὶ μετὰ κόπου ἀναπνέων. Ἐφαίνετο ὅτι εἶχε περάσει «ἀερικὸ» ἀπὸ πάνω του, καὶ τὸν ἐμάρανε.

Εὐλογεῖτε, καὶ μὴ καταρᾶσθε, εἶπεν ὁ Χριστός.