Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του άρθρου του στοdokumento είναι η κατάληξή του. Στο υστερόγραφο ο κ. Βαξεβάνης επισημαίνει το εξής: «Το πρωί της Παρασκευής έµαθα από την κυρία που απασχολείται κάποιες µέρες µε τον καθαρισµό του σπιτιού µου ότι ψήφισε Ν∆. Οταν τη ρώτησα γιατί, µου απάντησε: «Γιατί οι άλλοι δεν είναι σοβαροί, δεν είναι να τους εµπιστεύεσαι».

 

Κάποτε είχα μία απορία που με παίδευε, πως είναι δυνατόν να μαθαίνεις, χωρίς να αποκτάς γνώση, κατάλαβα ότι, μπορείς να θυμάσαι και να αποστηθίζεις και να απομνημονεύεις οπτικά και όχι νοητικά, γιαυτό,

Εκτιμώ περισσότερο αυτούς που παιδεύονται, γιατί αυτοί δεν αποκτούν την γνώση, αλλά την κατακτούν.

Αυτή η απορία μου έδωσε την απάντηση και στο ερώτημα, πως είναι δυνατόν υποτίθεται μορφωμένοι ανθρώπου να ακολουθούν στενές έννοιες, απόψεις και ιδεολογίες, εμπειρικά και ρεαλιστικά αποτυχημένες, αυτό δηλαδή που καταλαβαίνει, αισθάνεται και υποψιάζεται το απλό μυαλό, γιατί δεν το καταλαβαίνει το υποτίθεται σύνθετο.

Μία ακόμη απάντηση είναι ότι, η γνώση της μόρφωσης όταν περιορίζεται αυστηρά στο δικό της πεδίο αφήνει κενά και ελλείψεις σε άλλης μορφής γνώσης και εμπειρίες στο εμπειρικό πεδίο.

Απόδειξη ότι, οι πραγματικά καλοί επιστήμονες στο πεδίο τους αποτυγχάνουν στην εφαρμογή τους και ποτέ δεν γίνονται καλοί πολιτικοί, γιατί η πολιτική απαιτεί πρακτικό πνεύμα και όχι θεωρητικό.

Υπήρξε κάποτε ένας δικηγοράκος, από φτωχή οικογένεια από κάποιο χωριό, γνώσεις; της επιστήμης του, αλλά μεγαλούργησε σαν πολιτικός, γιατί;

επειδή είχε ανοιχτό μυαλό και άμεση επαφή με την πραγματικότητά του, μάθαινε γρήγορα και προσαρμοζόταν αμέσως, αντιλαμβανόταν τις εξελίξεις, διάβαζε σωστά την εποχή που ζούσε και τους ανθρώπους που συναναστρεφόταν.

Γιαυτό, χαίρομαι που επιτέλους ξεφύγαμε από την εποχή της αναζήτησης σωτήρων και ιδιοφυών, γιατί τους δοκιμάσαμε κι αυτούς, με τις μεγαλοφυείς προτάσεις τους για τον σοσιαλισμό που θα ερχόταν, αν δεν έχανε τον δρόμο, και,

κοντέψαμε να χάσουμε την χώρα από τους πολλούς φωστήρες που θα μας έσωζαν.

‘Ένας σαν κι εμάς, που έχει όλα τα παραπάνω προσόντα μας αρκεί, και όσοι στρέφουν τα φώτα επάνω τους και υπόσχονται, νόμους με ένα άρθρο και νταούλια να βαρούν, μην κρατάτε όχι μικρό καλάθι, για αυτούς, αλλά, ούτε και καθόλου, γιατί κι αυτό κινδυνεύεται να το χάσετε, κι επιτέλους.

Η μεγαλύτερη εξυπνάδα που υπάρχει είναι να μαθαίνεις από τα λάθη σου και να μην τα επαναλαμβάνεις, γιατί, έτσι χτίζονται οι αλήθειες και οι επιτυχίες, αργά, μεθοδικά, υπομονετικά και με γνώση.

 

 

 

“Σε εκείνους τους ανθρώπους που με ενδιαφέρουν εύχομαι βάσανα, ερήμωση, αρρώστιες, κακομεταχείριση, ταπεινώσεις… Δεν τους λυπάμαι, γιατί τους εύχομαι το μόνο πράγμα που μπορεί να αποδείξει σήμερα αν αξίζει κανείς κάτι ή όχι -να αντέξει”.

“Αυτή η αμφισβητήσιμη αντίληψη ότι η φιλοσοφία είναι ένας οδηγός για μια πιο ήρεμη ζωή είναι τόσο παλιά όσο και ο ίδιος ο κλάδος της φιλοσοφίας”, υποστηρίζει η δημοσιογράφος του Atlantic, Μπέκα Ρόθφελντ . “Για παράδειγμα, τον 4ο αιώνα ο Άγιος Αυγουστίνος περιέγραψε τη φιλοσοφία ως ένα ‘λιμάνι για ταραγμένες ψυχές’ και ο Ρωμαίος πολιτικός του 6ου αιώνα, Βοήθιος, ονόμασε την πραγματεία που έγραψε ενώ περίμενε να εκτελεστεί, ‘Η παρηγοριά της φιλοσοφίας’.

Πιο πρόσφατα, στις ‘Φιλοσοφικές Έρευνες’ (1953), ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν υποστήριξε ότι ο στόχος της φιλοσοφίας δεν είναι να αναζητήσει την αλήθεια αλλά μάλλον να προσφέρει ανακούφιση -‘να δείξει στη μύγα το δρόμο για να βγει μέσα από το μπουκάλι που την έχουν κλείσει’”.

Ο Βιτγκενστάιν δεν ασπάστηκε “μια μοναδική φιλοσοφική μέθοδο”. Αντίθετα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι “υπάρχουν πράγματι διαφορετικές μέθοδοι, διαφορετικές θεραπείες” για να καταλαγιάσουν “το βουητό της αμηχανίας μας”.

ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ

Ο Νίτσε απ’ την άλλη μεριά δεν είχε αυτήν τη διάθεση. Όπως γράφει ο Τζον Κάαγκ στο νέο του βιβλίο “Πεζοπορία με τον Νίτσε: Για να γίνεις αυτός που είσαι”, ο Γερμανός στοχαστής είχε στόχο “περισσότερο να μας τρομοκρατήσει παρά να μας διδάξει”.

Το “Γίνε αυτό που είσαι”, το απόφθεγμα που επέλεξε ο Νίτσε ως επίγραμμα της μεταπτυχιακής του διατριβής, είναι ένας στίχος από μια ωδή του Πίνδαρου, του αρχαίου ποιητή. Χωρίς να ξέρει κανείς το ευρύτερο πλαίσιο, αυτή η δήλωση μπορεί να ακούγεται τόσο κενή όσο και το περιεχόμενο ενός σύγχρονου βιβλίου αυτοβοήθειας.

Θα μπορούσε να σε κάνει να σκεφτείς “μα πώς θα μπορούσε κανείς να αποτύχει να γίνει αυτός που είναι; Υπάρχει κάποια οδηγία πιο ασήμαντη απ’ αυτήν;” Εντούτοις, το πλήρες απόφθεγμα του Πίνδαρου περιγράφει μια τρομακτική αποστολή: “Μάθετε και γίνετε αυτό που είστε”. Ο Νίτσε ήξερε ότι αν η φιλοσοφία μπορεί να χρησιμεύσει ως θεραπεία είναι με το να προσφέρει ένα ηλεκτροσόκ στην ψυχή.

Ο Κάαγκ, ο πρόεδρος του τμήματος φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, άρχισε νωρίς να πειραματίζεται με αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί “φιλοσοφία πρώτου προσώπου” -όχι μία αποξηραμένη τροφή που καταλαβαίνουν λίγοι αλλά μία δυνατή έρευνα πάνω σε αυτό που αποκαλεί “πράγματα της καθημερινής ζωής”. Έτσι προέκυψε και το βιβλίο του 2016, “American Philosophy: A Love Story”.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Πώς να ζήσεις μια καλύτερη ζωή σύμφωνα με τον Νίτσε”

 

Το 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ίδρυσε τη ΝΔ.Πιο προσωποπαγές κόμμα από τη ΝΔ δεν μπορούσε να υπάρχει.Πιο προσωποπαγές σκότωνε.Ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος αφενός λόγω της συγκυρίας αφετέρου αφετέρου λόγω του 52% των πρώτων μεταπολιτευτικών εκλογών.Ο λόγος ακόμα και το νεύμα του ήταν νόμος γενικής ισχύος.
•Κάπως έτσι αλλά με πολλές επιμέρους διάφορες ήταν και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.Εκεί η αρχηγική μονοκρατορία υπήρχε αλλά παράλληλα υπήρχε και έντονη πολιτική ζύμωση.Αυτό που σήμερα θα ονομάζαμε «παραγωγή πολιτικής».
•Τότε το μακρινό 1976 η ΝΔ αποφάσισε κάτι εξωτικό για την Δεξιά.Να κάνει συνέδριο.Αν είναι δυνατόν.Συνέδρια έκαναν τα κομμουνιστικά κόμματα.Οργάνωσε μάλιστα και προσυνέδριο στη Χαλκιδική.Εκει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διατύπωσε το εξής «ανέκδοτο».Γιατί εκείνη την εποχή μόνο ως ανέκδοτο μπορούσε να ακουστεί.
«Τα κόμματα για να εκπληρώσουν την αποστολή τους πρέπει: Πρώτον, να έχουν σαφή ιδεολογία και σταθερό προσανατολισμό. Δεύτερον, να κατέχονται από υψηλό αίσθημα ευθύνης. Τρίτον, να είναι δημοκρατικά οργανωμένα.»
Η διορατικότητα του ανδρός δεν μπορούσε να γίνει τότε κατανοητή.Πολλω μάλλον η ευρύτερη σημασία της.50 σχεδόν χρόνια μετά η ΝΔ εξακολουθεί να υπάρχει.
•Κατα σειρά.Κωνσταντίνος Καραμανλής,Γεωργιος Ραλλης,Ευάγγελος Αβερωφ,Κωνσταντινος Μητσοτάκης,Μιλτιαδης Εβερτ,Κώστας Καραμανλής,Αντώνης Σαμαράς,Κυριάκος Μητσοτάκης.Όποιος έχανε έπαιρνε το καπελάκι του και πήγαινε σπιτάκι του.Οι δε ήττες ήταν πολλές και επάλληλες η σχεδόν επάλληλες.
•Αν συλλογιστει η Αριστερά αυτή τη πορεία ίσως να βρει καποιες απαντήσεις η τέλος πάντων κάτι χρήσιμο.Και για το Πασοκ ισχύει αν και αυτό τις έχει ανιχνεύσει αρκετά.Όχι πλήρως βέβαια. «Σαφής ιδεολογία,σταθερός προσανατολισμός,υψηλό αίσθημα ευθύνης,δημοκρατική οργάνωση.»Αναγνωρίζετε κάτι από όλα αυτά στον ΣΥΡΙΖΑ,όπως έχει διαμορφωθεί;Δεν θα το έλεγα προσωπικά.Γι αυτό και η άνοδος αλλά και η αιφνίδια πτώση έχουν αιτία.Την ίδια αιτία και η άνοδος και η πτώση.Αλέξης Τσίπρας.Υπάρχει άραγε άλλη εξήγηση;Θρίαμβος και πανωλεθρια ενώνονται σε ένα πρόσωπο.

Πάνος Μπιτσαξής

Αν στον κόσμο σήμερα υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που επιθυμούσε τη δική του ευτυχία περισσότερο απ’ ό,τι επιθυμούσε τη δυστυχία των άλλων, σε μερικά χρόνια θα είχαμε έναν παράδεισο.

Μ. Ράσελ

Επικίνδυνα νεοφανή κόμματα με περί-πλανώμενους ηγούμενους και τάσεις γεροντολαγνείας, όπως την εποχή της τσαρικής Ρωσίας.

Δρ. Ιωάννης Π. Μπουγάς, Αρθρογράφος

Εκπαιδευτικός

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, τον Μάιο του 2023, συμμετείχε και θα συμμετάσχει και στις επόμενες του Ιουνίου, ένα νεοφανές κόμμα με χαρακτήρα εθνικοθρησκευτικής ιδεολογίας και ηθικοπλαστικού κηρύγματος. Κηρύττει κατά των μεταναστών, των ομοφυλόφιλων και κάθε άλλης διαφορετικής ανθρώπινης έκφρασης, η οποία δεν είναι σύμφωνη με το κομματικό του ιδεολόγημα, τον ελληνοχριστιανισμό. Καπηλεύεται μάλιστα και τον λαοφιλή προσφάτως ανακηρυχθέντα Όσιο εξ Αγίου Όρους, χρησιμοποιώντας ως υποψήφιο βουλευτή συγγενικό του πρόσωπο.

Το κόμμα αυτό, έλαβε ποσοστό κοντά στο όριο του 3% και παρ’ ολίγο να εκλέξει βουλευτές. Εμφανίζει μάλιστα μία περίεργη, υποφώσκουσα και απρόβλεπτη δυναμική. Σύμφωνα δε με διάφορα ειδησεογραφικά δημοσιεύματα έκαναν υπέρ αυτού κομματική προπαγάνδα, προεκλογική εκστρατεία και συλλογή ψήφων μοναχοί από κάποιες Μονές του Αγίου Όρους αλλά και εκτός αυτού, όπως από διάφορες μοναστικές κοινότητες, κάποιοι ονομαζόμενοι πνευματικοί Γέροντες και παρεκκλησιαστικές οργανώσεις.

Ψηφοθηρούσαν μάλιστα στέλνοντας μηνύματα SMS υπέρ αυτού του θρησκευτικού μορφώματος με περιεχόμενο απειλητικό, σε περίπτωση που δεν εφαρμοστούν οι εντολές του γκουρού-πνευματικού, ή αν δηλαδή δεν ψηφίσει ο πιστός αυτό το «θεόσταλτο» και «θεοφίλητο» κόμμα. Τα δημοσιεύματα αυτά κάνουν λόγο και για εμπλοκή, στην κομματική αυτή εκστρατεία, ξένης μεγάλης δύναμης από Βορρά αλλά και για κάποιους Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας. Ξένη δύναμη, η οποία κατά καιρούς ασκεί επεκτατική πολιτική με όχημα την ορθόδοξη πίστη ενώ ιστορικά η πολιτική αυτή έχει χαρακτηριστεί ως πανσλαυϊσμός. Επίσης έχει σύμμαχο και όχημα Μέγιστες Μονές του Αγίου Όρους, δημιουργώντας συνεχώς προβλήματα στην ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και στην εξωτερική πολιτική του Ελληνικού κράτους.

Ψηφοσυλλέκτες όμως για τη νίκη του κόμματός τους, είναι ακόμη οι συνήθως περί-πλανώμενοι Ηγούμενοιαλλά και άλλοι μοναχοί κάποιων Σκητών, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια εκμεταλλευόμενοι τη νωχελικότητα, την αδιαφορία ή τη συμβιβαστικότητα κάποιων Επισκόπων πείθουν τους πιστούς με διάφορα «μαγιολίκια», και αναβιώνουν το φαινόμενο της «ηγουμενολαγνείας» και «γεροντολαγνείας», όπως την εποχή της τσαρικής Ρωσίας και του γνωστού Ρασπούτιν, ενώ πολλοί πιστοί θεωρούν, την επικοινωνία και την κομματική εντολή, το λόγο δηλαδή μετακινουμένων γερόντων σε διάφορες οικίες και αίθουσες συλλόγων, ως τον αυθεντικό τρόπο έκφρασης της εκκλησιαστικής αλήθειας, αγνοώντας συγχρόνως ή και αντιπαλεύοντας το λόγο της μοναδικής αυθεντικής έκφρασης της πίστης στον Χριστό, ο οποίος εκφράζεται δια των Επισκόπων και δια των Συνόδων και που είναι λόγος ενότητας και αγάπης και όχι διαίρεσης και διάσπασης.

Βεβαίως κάθε πολιτικό κόμμα στην Ελληνική Δημοκρατία μπορεί να προπαγανδίζει τις θέσεις του, όπως αυτό νομίζει, και όλα τελικά θα τα κρίνει ο Ελληνικός λαός. Το πρόβλημα όμως ανακύπτει όταν μοναχοί εμπλέκονται σε πολιτικά δρώμενα και μάλιστα με μικροκομματικό άγαρμπο και κακόγουστο (κιτς) τρόπο, που θυμίζει πρακτικές άλλων εποχών.

Το συγκεκριμένο κόμμα καθοδηγείται από πολιτικούς ακραίων απόψεων, από φασιστικά μορφώματα ποικίλων αποχρώσεων και από μοναχούς της κανονικής Εκκλησίας αλλά και των παλαιοημερολογητικών παρατάξεων, τους λεγόμενους στον εκκλησιαστικό χώρο «πνευματικούς», που μπορεί να είναι εντός του Αγίου Όρους, ιερείς στον κόσμο, στα μοναστήρια, μοναχοί και μοναχές εντός και εκτός Μονών, αλλά και κληρικοί, γνήσιοι ρεβιζιονιστές (αναθεωρητές), των αλήστου μνήμης θρησκευτικών οργανώσεων, οι οποίοι κρυφίως και υπούλως, παροτρύνουν τα πνευματικά τους τέκνα (διάβαζε οπαδούς), να ψηφίσουν το συγκεκριμένο «καλό και χριστιανικό» κόμμα, αγνοώντας την παράδοση της Εκκλησίας που διδάσκει να μην διχάζονται οι άνθρωποι ανάλογα με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Προς ψηφοσυλλέκτες μοναχούς και κληρικούς”

Να τον χαίρονται! Ο σεσημασμένος αντικομμουνιστής Μαραντζίδης αναλαμβάνει την προεκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ

Από atexnos.gr στο ΜΆΙ 28, 2023

Ήταν… δίκαιο, έγινε πράξη! Ο σεσημασμένος για τα αντικομμουνιστικά του πονήματα Νίκος Μαραντζίδης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, αναλαμβάνει τώρα σύμβουλος της προεκλογικής καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ. 

Την είδηση έφερε στη δημοσιότητα η στήλη «Θεωρείο» της «Καθημερινής» της Κυριακής. Ο Ν. Μαραντζίδης θα παρακολουθεί τις δημοσκοπήσεις και τα focus group της Κουμουνδούρου, θα συμμετέχει στις αναλύσεις για τον προεκλογικό σχεδιασμό, θα προτείνει τις κινήσεις με βάση την εικόνα που θα εισπράττεται, ενώ θα συμμετέχει και στον πρωινό καφέ παρουσία του Αλέξη Τσίπρα.

Διόλου τυχαία εξέλιξη αν αναλογιστεί κανείς ότι τα τελευταία χρόνια ο Μαραντζίδης διατηρούσε στενότατες σχέσεις με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα ο γνωστός… «σταλινολόγος» και ιστοριοδίφης είχε βρει φιλόξενη στέγη και στην κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, την «Αυγή».

Να τον χαίρονται εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ τον αντικομμουνιστή ιστορικό.

Και όπως λέει και η γνωστή παροιμία του ελληνικού λαού «όμοιος τον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα»…

Πηγή:
atexnos.gr

Και ρίχτηκε με τ’ άτι του μες στων εχθρών τα πλήθια,
το πύρινο το βλέμμα του σκορπούσε την τρομάρα,
και το σπαθί του τη θανή. Στα χάλκινά του στήθια,
εξέσπασε η όργητα σε βροντερή κατάρα.

Εθόλωσαν τα μάτια του. Τ’ αγνό το μέτωπό του,
θαρρείς ο φωτοστέφανος της Δόξας τ’ αγκαλιάζει.
Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Θρηνήστε το χαμό του.
Μα, μη! Σε τέτοιο θάνατο ο θρήνος δεν ταιριάζει.

Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Κυλίστηκε στο χώμα,
ένας Τιτάν π’ ακόμα χτες εστόλιζ’ ένα θρόνο,
κι εσφάλισε – οϊμένανε! – για πάντ’ αυτό το στόμα,
που κάθε πίκρα ρούφαγε κι έχυν’ ελπίδες μόνο,

Μαρμαρωμένε Βασιλιά, πολύ δε θα προσμένεις.
Ένα πρωί απ’ τα νερά του Βόσπορου κει πέρα
θε να προβάλει λαμπερός, μιας Λευτεριάς χαμένης,
ο ασημένιος ήλιος. Ω, δοξασμένη μέρα!

Ο ΘΡΥΛΟΣ

Μέσα στους καπνούς της καταστροφής και τις λίμνες του αίματος που πότισαν τη γη της Πόλεως των πόλεων, ο χαμός του τελευταίου Αυτοκράτορα στάθηκε αφορμή για να γεννηθεί ένας θρύλος.

Σύμφωνα με αυτόν, τη στιγμή που οι εχθροί είχαν κυκλώσει τον Αυτοκράτορα και ήταν έτοιμοι να τον σκοτώσουν, ένας Άγγελος σταλμένος από τον ουρανό, τον μαρμάρωσε και τον πήρε μαζί του.

Τον έκρυψε λένε σε μια σπηλιά μέχρι να έρθει «το πλήρωμα του χρόνου». Τότε ο Άγγελος θα τον ξυπνήσει, και θα του δώσει το σπαθί του, για να απελευθερώσει την Πόλη.