Η δράση λυτρώνει, η αδράνεια σκοτώνει… Ένας, μονάχα ένας είναι ο δρόμος να νικήσεις τον θάνατο. Να ζήσεις τη ζωή που γεννήθηκες να ζήσεις και να μη συμβιβαστείς ποτέ με τον φόβο

8/6/2023

Το πρόγραμμα :

Έναρξη της εκδήλωσης με video αφιέρωμα στον Δημήτρη Κοντομηνά.

Καλωσόρισμα και λίγα εισαγωγικά λόγια για τον Δημήτρη Κοντομηνά και για την εκδήλωση, από τον Αντώνη Σρόιτερ.

Σύντομη ομιλία από Γιάννη Καντώρο, Διευθύνοντα Σύμβουλο Interamerican.

Σύντομη ομιλία από Βαγγέλη Σπύρου, εκδότη Ασφαλιστικού Τύπου.

Χαιρετισμός από Mίνο Μωυσή, πρώην Διευθύνοντα Σύμβουλο της Interamerican.

Xαιρετισμός από Κώστα Μπερτσιά, πρώην Διευθύνοντα Σύμβουλο της Interamerican.

Χαιρετισμός από Γιώργο Κώτσαλο, πρώην Διευθύνοντα Σύμβουλο της Interamerican.

Xαιρετισμός από Γιώργο Βελιώτη, Γενικό Διευθυντή Ζωής & Υγείας και συγγενή του Δημήτρη Κοντομηνά.

Αποκαλυπτήρια της προτομής από τους κ.κ Γιάννη Καντώρο, Μίνο Μωυσή, Κώστα Μπερτσιά και Γιώργο Κώτσαλο

Ομιλία Κ Μπερτσιά.

Νομίζω πως οι μέτοχοι της Ιντεραμέρικαν και η διοίκηση της εταιρίας έπραξαν σωστά, που σχεδόν ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Δ. Κοντομηνά, ιδρυτή και για πάνω από σαράντα χρόνια εμπνευσμένος τιμονιέρης αυτής της εταιρίας, να τοποθετήσουν σήμερα την προτομή του στα κεντρικά τους γραφεία.

Μια πράξη που τιμά ιδιαίτερα και όλους εμάς, και σας βεβαιώ ότι είμαστε παρά πολλοί, που βοηθήσαμε άλλος λίγο άλλος περισσότερο στην υλοποίηση ενός μεγαλόπνοου ονείρου, που ο νεαρός Κοντομηνάς κουβαλούσε μαζί του, όταν γύρισε από τις σπουδές του στο Αμερικάνικο πανεπιστήμιο της Βηρυττού.

Οφείλουμε ως κοινωνία να τιμούμε τους ανθρώπους που ανοίγουν νέους δρόμους, πρωτοπορούν, και προφέρουν στην κοινωνία. Στους ώμους αυτών των ανθρώπους έρχονται και πατούν κάποιοι άλλοι και έτσι εξελίσσεται και προοδεύει ο Κόσμος.

Ο Δ. Κοντομηνάς ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος στο χώρο του επιχειρείν. Αυτοδημιούργητος, οπλισμένος με τεράστια θέληση, λάτρης της καινοτομίας και συνάμα πρακτικός άνθρωπος που μπορούσε και ανίχνευε επιχειρηματικές ευκαιρίες και με ελκυστικό τρόπο τις πρόσφερε στην Αγορά. Πολύπλευρη προσωπικότητα που του επέτρεπε να δρα αποτελεσματικά σε περισσότερους επαγγελματικούς χώρους.

Η ελληνική ασφαλιστικη αγορά του περασμένου αιώνα χωρίς υπερβολή μπορεί να διαχωριστεί σε δυο περιόδους: στην περίοδο πριν Κοντομηνά και στην περίοδο μετά Κοντομηνά.

Ο Κοντομηνάς ουσιαστικά συνέβαλλε στην ανάπτυξη των ασφαλειών ζωής μέσω ενός καλά οργανωμένου agency, αναβάθμισε με την συστηματική εκπαίδευση το επάγγελμα του ασφαλιστή προσδίδοντας του ιδιαίτερο κύρος.

Η interamerican εφάρμοσε πρωτοποριακά συστήματα οργάνωσης συμπαρασύροντας και την υπόλοιπη αγορά να μετεξελιχθεί σε μια αγορά εφάμιλλη προηγμένων αγορών.

Η επίδραση του σε ολόκληρη την αγορά ήταν τεράστια. Όλοι τον αντέγραφαν, λίγοι όμως το ομολογούσαν..

Μάλιστα ένας συνάδελφος που ηγείτο μια μεγάλης εταιρίας του τηλεφώνησε την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι η ιντεραμερικαν πέρασε στο έλεγχο της όλα δίκης euriko και του είπε ότι λυπάται πολύ γιατί έχασε την πυξίδα του. Δημήτρη του λέει: σε αντέγραφα.. ακόμη και την γραβάτα σου αν την φορούσε στραβά θα το ακολουθούσα και εγώ.. τώρα ποιον θα αντιγράφω;

Ο Κοντομηνάς πίστευε παρά πολύ και το έδειχνε και έμπρακτα ότι οι άνθρωποι κάνουν τις εταιρίες, πίστευε πολύ στη δύναμη και στην δημιουργικότητα, που κρύβουν οι άνθρωποι και οι οποίοι χρειάζονται το κατάλληλο περιβάλλον για να την αναδείξουν. Δημιουργούσε αυτό το περιβάλλον και έδινε απλόχερα ευκαιρίες. Ενθάρρυνε τους ανθρώπους του να παίρνουν ρίσκα και να δοκίμαζαν νέες ιδέες και ήταν ανεκτικός στις αποτυχίες . Προετοιμαστείτε καλύτερα και δοκιμάστε πάλι ενθάρρυνε τους συνεργάτες του..

Δεν υπάρχουν κακοί υπάλληλοι έλεγε πολυ συχνά στις συναντήσεις μας αλλά κακοί προϊστάμενοι….

Οι άνθρωποι που δούλευαν δίπλα στον Κοντομηνά είχαν το προνόμιο να ζουν στα όνειρα αυτού του ανθρώπου. Χάρισμα που έχουν οι μεγάλοι ηγέτες.

Και ο Δ. Κοντομηνάς ήταν ένας μεγάλος ηγέτης!!

Ταξίδι και προορισμός είναι ένα… Η Ιθάκη που κινήσαμε να πατήσουμε βρίσκεται μέσα μας, ο δρόμος ετέλεψε όταν βρούμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Μακρύς, πολύ μακρύς ο δρόμος! Ευτυχώς…

Ο Yuval Noah Harari υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει χακάρει το λειτουργικό σύστημα του ανθρώπινου πολιτισμού

Oι φόβοι για την τεχνητή νοημοσύνη (AI) στοιχειώνουν την ανθρωπότητα από την αυγή της εποχής των υπολογιστών. Μέχρι τώρα αυτοί οι φόβοι επικεντρώνονταν σε μηχανές που χρησιμοποιούν φυσικά μέσα για να σκοτώσουν, να υποδουλώσουν ή να αντικαταστήσουν ανθρώπους. Όμως τα τελευταία δύο χρόνια έχουν εμφανιστεί νέα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης που απειλούν την επιβίωση του ανθρώπινου πολιτισμού από μια απροσδόκητη κατεύθυνση. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει αποκτήσει μερικές αξιοσημείωτες ικανότητες χειρισμού και δημιουργίας γλώσσας, είτε πρόκειται για λέξεις, είτε για ήχους είτε για εικόνες. Με αυτόν τον τρόπο έχει χακάρει το λειτουργικό σύστημα του πολιτισμού μας.

Η γλώσσα είναι το υλικό από το οποίο αποτελείται σχεδόν όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, για παράδειγμα, δεν είναι εγγεγραμμένα στο DNA μας. Μάλλον, είναι πολιτιστικά αντικείμενα που δημιουργήσαμε λέγοντας ιστορίες και γράφοντας νόμους. Οι θεοί δεν είναι φυσικές πραγματικότητες. Μάλλον, είναι πολιτιστικά αντικείμενα που δημιουργήσαμε επινοώντας μύθους και γράφοντας «ιερές» γραφές.

Τα χρήματα, επίσης, είναι ένα πολιτιστικό τεχνούργημα. Τα τραπεζογραμμάτια είναι απλά πολύχρωμα κομμάτια χαρτιού και επί του παρόντος περισσότερο από το 90% των χρημάτων δεν είναι καν τραπεζογραμμάτια — είναι απλώς ψηφιακές πληροφορίες σε υπολογιστές. Αυτό που δίνει αξία στα χρήματα είναι οι ιστορίες που μας λένε γι’ αυτό τραπεζίτες, υπουργοί Οικονομικών και γκουρού κρυπτονομισμάτων. Ο Σαμ Μπάνκμαν-Φριντ, η Ελίζαμπεθ Χολμς και ο Μπέρνι Μάντοφ δεν ήταν ιδιαίτερα καλοί στη δημιουργία πραγματικής αξίας, αλλά ήταν όλοι εξαιρετικά ικανοί αφηγητές.

Τι θα συνέβαινε όταν μια μη ανθρώπινη νοημοσύνη γίνει καλύτερη από τον μέσο άνθρωπο στο να λέει ιστορίες, να συνθέτει μελωδίες, να σχεδιάζει εικόνες και να γράφει νόμους; Όταν οι άνθρωποι σκέφτονται το Chatgpt και τα άλλα νέα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, συχνά προσελκύονται από παραδείγματα του τύπου: «τα παιδιά στο σχολείο χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για να γράψουν τα μαθήματά τους. Τι επιπτώσεις θα χει στο εκπαιδευτικό μας σύστημα αυτό;» Όμως αυτού του είδους η ερώτηση χάνει τη μεγάλη εικόνα. Ξεχάστε τις σχολικές εκθέσεις. Σκεφτείτε τις επόμενες εκλογές και προσπαθήστε να φανταστείτε τον αντίκτυπο των εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να κατασκευαστούν για τη μαζική παραγωγή πολιτικού περιεχομένου, ψεύτικων ειδήσεων και «ιερών» γραφών για νέες αιρέσεις (όπως οι qAnon στην Αμερική).

Εικόνα από ΑΙ

[..] Σε ένα πιο απλό επίπεδο, μπορεί σύντομα να βρεθούμε να κάνουμε μακροσκελείς διαδικτυακές συζητήσεις για την άμβλωση, την κλιματική αλλαγή ή τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία με οντότητες που πιστεύουμε ότι είναι ανθρώπινες – αλλά στην πραγματικότητα είναι τεχνητή νοημοσύνη. Το πρόβλημά μας είναι ότι είναι εντελώς άσκοπο να ξοδεύουμε το χρόνο μας προσπαθώντας να αλλάξουμε τις προγραμματισμένες απόψεις ενός bot τεχνητής νοημοσύνης, όταν η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να ρυθμίσει τα μηνύματά του με τόση ακρίβεια ώστε να έχει πολλές πιθανότητες να μας επηρεάσει.

Μέσω της δεξιοτεχνίας της στη γλώσσα, μπορούσε ακόμη και να δημιουργήσει στενές σχέσεις με τους ανθρώπους και να χρησιμοποιήσει τη δύναμη της οικειότητας για να αλλάξει τις απόψεις και τις κοσμοθεωρίες μας. Αν και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το AI έχει συνείδηση ​​ή συναισθήματα, για να καλλιεργηθεί ψεύτικη οικειότητα με τους ανθρώπους αρκεί η τεχνητή νοημοσύνη να τους κάνει να αισθάνονται συναισθηματικά δεμένοι μαζί του. Τον Ιούνιο του 2022, ο μηχανικός της Google, Blake Lemoine, υποστήριξε δημόσια ότι το chatbot Lamda με τεχνητή νοημοσύνη στο οποίο δούλευε είχε γίνει «αισθανόμενο». Ο αμφιλεγόμενος ισχυρισμός του κόστισε τη δουλειά του. Το πιο ενδιαφέρον σε αυτό το επεισόδιο δεν ήταν ο ισχυρισμός του κ. Lemoine, ο οποίος ήταν μάλλον ψευδής. Αντίθετα, ήταν η προθυμία του να ρισκάρει την προσοδοφόρα δουλειά του για χάρη του chatbot AI. Εάν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους να ρισκάρουν τις δουλειές τους για αυτό, τι άλλο θα μπορούσε να τους παρακινήσει να κάνουν;

Σε μια πολιτική μάχη που εξαπολύει συναισθηματικά μηνύματα, η οικειότητα είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο. Όλοι γνωρίζουμε ότι την τελευταία δεκαετία τα social media έχουν γίνει πεδίο μάχης για τον έλεγχο της προσοχής των ανθρώπων. Με τη νέα γενιά τεχνητής νοημοσύνης, το μέτωπο της μάχης μετατοπίζεται από την προσοχή στην οικειότητα. Τι θα συμβεί στην κοινωνία μας και την ψυχολογία μας όταν μια τεχνητή νοημοσύνη θα ανταγωνίζεται μια άλλη τεχνητή νοημοσύνη σε μια μάχη που θα προσεταιρίζεται την οικειότητά μας, και  οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για να μας πείσουν να ψηφίσουμε ορισμένους πολιτικούς ή να αγοράσουμε συγκεκριμένα προϊόντα;

Ακόμη και χωρίς τη δημιουργία «ψευδής εξοικείωσης», τα νέα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης θα είχαν τεράστια επιρροή στις απόψεις και τις κοσμοθεωρίες μας. Οι άνθρωποι μπορεί να φτάσουν στο σημείο να χρησιμοποιούν έναν μόνο σύμβουλο τεχνητής νοημοσύνης ως μαντείο που γνωρίζει τα πάντα. Δεν είναι περίεργο που η Google είναι τρομοκρατημένη. Γιατί να μπω στον κόπο να ψάξω όταν μπορώ απλώς να ρωτήσω το μαντείο; Οι βιομηχανίες ειδήσεων και διαφήμισης θα πρέπει επίσης να έχουν τρομοκρατηθεί. Γιατί να διαβάζω μια εφημερίδα όταν μπορώ απλώς να ζητήσω από τη μάντισσα να μάθω τα τελευταία νέα; Και τι νόημα έχουν οι διαφημίσεις όταν μπορώ απλώς να ζητήσω από τη μάντισσα να μου πει τι να αγοράσω;

Και ακόμη και αυτά τα σενάρια δεν αποτυπώνουν πραγματικά τη μεγάλη εικόνα. Αυτό για το οποίο μιλάμε είναι δυνητικά το τέλος της ανθρώπινης ιστορίας. Όχι το τέλος της ιστορίας, απλώς το τέλος του ανθρωποκεντρικού μέρους της. Η ιστορία είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ βιολογίας και πολιτισμού. Ανάμεσα στις βιολογικές μας ανάγκες και επιθυμίες για πράγματα όπως το φαγητό και το σεξ, και τις πολιτιστικές μας δημιουργίες όπως οι θρησκείες και οι νόμοι. Η ιστορία είναι η διαδικασία μέσω της οποίας νόμοι και θρησκείες διαμορφώνουν το φαγητό και το σεξ.

Τι θα γίνει με την πορεία της ιστορίας όταν [η τεχνητή νοημοσύνη] κυριαρχήσει στον πολιτισμό και αρχίσει να παράγει ιστορίες, μελωδίες, νόμους και θρησκείες; Παλαιότερα εργαλεία όπως το τυπογραφείο και το ραδιόφωνο βοήθησαν στη διάδοση των ανθρώπινων πολιτιστικών ιδεών, αλλά ποτέ δεν δημιούργησαν νέες δικές τους πολιτιστικές ιδέες. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι κάτι θεμελιωδώς διαφορετικό. Μπορεί να δημιουργήσει εντελώς νέες ιδέες, εντελώς νέα κουλτούρα.

Στην αρχή, το AI πιθανότατα θα μιμηθεί τα ανθρώπινα μοντέλα στα οποία εκπαιδεύτηκε. Αλλά κάθε χρόνος που περνά, η κουλτούρα της τεχνητής νοημοσύνης θα προχωρά χωρίς δισταγμό εκεί που δεν είχε τολμήσει ο άνθρωπος. Για χιλιετίες οι άνθρωποι έχουν ζήσει στα όνειρα άλλων ανθρώπων. Τις επόμενες δεκαετίες μπορεί να βρεθούμε να ζούμε στα όνειρα μιας εξωγήινης νοημοσύνης.

Ο φόβος της τεχνητής νοημοσύνης στοιχειώνει την ανθρωπότητα μόνο τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι στοιχειώνονται από έναν πολύ βαθύτερο φόβο. Πάντα αναγνωρίζαμε τη δύναμη των αφηγήσεων και των εικόνων να χειραγωγούν το μυαλό μας και να δημιουργούν ψευδαισθήσεις. Κατά συνέπεια, από την αρχαιότητα οι άνθρωποι φοβούνταν ότι θα παγιδευτούν σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων.

Yuval Noah Harari 

***

Πηγή: economist 28/4/2023

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Με αυτό τον χαρακτηρισμό έμεινε στην ιστορία του ποδοσφαίρου η επέμβαση του άγγλου τερματοφύλακα Γκόρντον Μπανκς στην κεφαλιά του Πελέ, κατά τη διάρκεια του αγώνα Βραζιλίας – Αγγλίας για την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970, που διεξήχθη στα γήπεδα του Μεξικού.

Στις 7 Ιουνίου, οι εθνικές ομάδες της Βραζιλίας και της Αγγλίας παρατάχθηκαν στο γήπεδο Χαλίσκο της Γουαδαλαχάρα, ενώπιον 66.000 θεατών, για το ντέρμπι του τρίτου ομίλου. Στο 18ο λεπτό του αγώνα ο Ζαϊρζίνιο έκανε μία κούρσα από τα δεξιά, απέφυγε έναν αντίπαλο και την κατάλληλη στιγμή σέντραρε προς την εστία του Μπανκς. Εκεί βρισκόταν ο Πελέ, ο οποίος σηκώθηκε σχεδόν ανενόχλητος, έπιασε μια καρφωτή κεφαλιά και έστειλε την μπάλα στην κάτω δεξιά γωνία του τέρματος του Μπανκς.

Το γκολ ήταν κάτι παραπάνω από σίγουρο, καθώς η μπάλα είχε προσκρούσει στο χορτάρι, προτού πάρει πορεία προς τα δίχτυα. Ο Πελέ άρχισε να πανηγυρίζει προκαταβολικά φωνάζοντας «Γκολ!», αλλά αμέσως μετά συνειδητοποίησε ότι η μπάλα δεν βρήκε τον στόχο. «Από το πουθενά εμφανίστηκε ένα χέρι και αποσόβησε το γκολ» είπε σε μία συνέντευξή του. Ο Μπανκς από την πλευρά του, όπως έχει δηλώσει σε πολλές συνεντεύξεις του, δεν πολυκατάλαβε τι έκανε. Κινήθηκε ενστικτωδώς και αντιλήφθηκε την μπάλα να χτυπά στο χέρι του και να βγαίνει έξω.

Τελικά, με γκολ του Ζαϊρζίνιο στο 59ο λεπτό η μεγάλη Βραζιλία της εποχής εκείνης νίκησε με 1-0 την εξίσου σπουδαία αντίπαλό της, που ήταν και η κάτοχος του τίτλου. Και οι δύο ομάδες προχώρησαν στην επόμενη φάση, αλλά στο τέλος η Βραζιλία πανηγύρισε τον τίτλο.

Η απίστευτη απόκρουση του Μπανκς θεωρείται από τους ειδικούς η κορυφαία επέμβαση τερματοφύλακα τον 20ο αιώνα. Ο Γκόρντον Μπανκς (1937) έχει ψηφισθεί ως ένας από τους 2-3 καλύτερους τερματοφύλακες όλων εποχών.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Κι εσύ που ξέρεις από ποίηση
κι εγώ που δεν διαβάζω
κινδυνεύουμε.
Εσύ να χάσεις τα ποιήματα
κι εγώ τις αφορμές τους.

•Η μεταπολίτευση ,επί Πασοκ κυρίως ,θεμελίωσε απρόσμενα και παράξενα ,μια μορφή αταξικής κοινωνίας.

Το λέω κι ας φρικάρουν οι μαρξιστές .Κατάργησε τις διακρίσεις μεταξύ των τάξεων.Εγκαθίδρυσε εισοδηματικές διάφορες,συχνά μεγάλες,αλλά όχι ταξικής φύσεως ,δηλαδή εμφορουμενες από συγκεκριμένη ταξική συνείδηση και θέση.Το σύνορο από το μικρο στο μεσαίο και μεγάλο εισόδημα ήταν ανοιχτό και βατό.Η εκμετάλλευση άνθρωποι από άνθρωπο περιορίστηκε στους μετανάστες.Αυτοί στήριξαν την αγροτική παραγωγή,την οικοδομή και τα ταπεινά επαγγέλματα.Μέχρι κι αυτοί να γίνουν νοικοκυραίοι.

Οι Έλληνες ανήκουν,ουσιαστικά και ψυχολογικά ,στην συντριπτική τους πλειονότητα ,σε μια αχανή αστική τάξη και η συνείδηση τους είναι αστική.Αυτό απειλήθηκε και μάλιστα πολύ σοβαρά με το μνημόνιο.Γι αυτό και το ΠΑΣΟΚ πλήρωσε τη νύφη και μάλιστα άδικα.Οι μη προνομιούχοι που έγιναν ,επί των ημερών του ,mini η maxi προνομιούχοι ,έχαναν τα προνόμια.Η ιδιοκτησία τους απαξιωνόταν,η επιχείρηση τους κλυδωνίζονταν,οι μισθοί έπεφταν,η ανεργία ήταν μεγάλη.Ήρθε ο θυμός η ανασφάλεια και ο ΣΥΡΙΖΑ.Η πύλη της φτώχειας ,που τελικά δεν ήρθε στη κυριολεξία της.Τη φτώχεια όπως την έζησαν οι προδικτατορικές γενιές δεν τη περάσαμε κι ας λένε.Όσοι τα λένε ας διαβάσουν ιστορία.Μιζέρια αλλά όχι φτώχεια ήταν ο κανόνας.Τώρα ζούμε τη μεγάλη επάνοδο.
•Δίκαιη κοινωνία και ευημερία για όλους είναι το νέο μοτίβο του ΣΥΡΙΖΑ.Πολύ ωραίο μοτίβο δεν λέω.Συνοψίζει την πολιτική μου αντίληψη 100%. Ονομαζεται ευρωπαϊκός δημοκρατικός σοσιαλισμός αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να προφέρει τη λέξη.Ο σοσιαλισμός δεν είναι όρος που χρησιμοποιεί η «αριστερά». Της φαίνεται λιγότερο αριστερός από τη θολούρα της.
•Το μόνο πρόβλημα στο νέο μοτίβο είναι ότι δεν υπάρχει ούτε αμυδρά άποψη για το πως θα γίνει αυτό.Γιατί δεν υπάρχει άποψη ούτε για το τι είναι «δίκαιη κοινωνία» ούτε το τι σημαίνει «ευημερία για όλους». Αντιθετα ο Μητσοτάκης δείχνει να ξέρει.Απαντά.Η κοινωνία είναι άδικη αλλά θα τη κάνω λιγότερο άδικη λέει.Και το κάνει.Ευημερία για όλους δεν γίνεται αλλά γίνεται για τους περισσότερους και οι υπόλοιποι δεν θα πεινάσουν.Καταλάβατε τώρα γιατί πλεονεκτεί.Γιατί η κυβερνητική πράξη του ΣΥΡΙΖΑ σήμαινε άδικη κοινωνία γενικώς και ευημερία μόνο στα τρωκτικά της κρίσης.Δεν έφταιγε γι αυτό πλην πρώτου εξάμηνου αλλά είναι νόμος ότι στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό.Ούτε το ΠΑΣΟΚ έφταιγε.Ο φταίχτης έτρωγε μπριζόλες στη Ραφήνα.
•Τώρα το νέο μοτίβο είναι οι λίγοι και οι πολλοί.Είμαστε με τους πολλούς και όχι με τους λίγους.Είναι ρητορική που διαπερνά και το ΠΑΣΟΚ.Η ψευδό ρητορική των φόρων που δεν αντικρίζει την πραγματικότητα.Γιατί οι κεντρικές ηγεσίες δεν έχουν ποτέ εργασθεί.Πως να το καταλάβουν;με ύπνο παιδεία;Οι πολλοί δεν πληρώνουν άμεσο φόρο.Καθόλου η σχεδόν καθόλου όπως λέει η Ελστατ και το ξέρουμε στην πιάτσα.

Φόρο πληρώνουν οι λίγοι και οι πολύ λίγοι.Άρα ποιος έχει ανάγκη ποιον.Οι λίγοι τους πολλούς ή οι πολλοί τους λίγους;Ιδού το ερώτημα της δίκαιης κοινωνίας.Όταν ο Μητσοτάκης απαντά με τους λίγους μήπως έτσι τάσσεται με τους πολλούς που έχουν ανάγκη τους λίγους;μήπως γι αυτό τον ψηφίζουν και οι πολλοί και οι λίγοι;Τη ζωή δεν τη μαθαίνεις από τα εγχειρίδια ούτε από το Ευρωκοινοβούλιο,ατυχώς.

Π Μπιτσαξής

Ύμνος της ροκ μουσικής και σήμα κατατεθέν της τραγουδοποιίας των Rolling Stones.

Η γέννηση του «Satisfaction» κυοφορήθηκε ένα ανοιξιάτικο βράδυ του 1965 στο μυαλό του Κιθ Ρίτσαρντς. Ο νεαρός κιθαρίστας μόλις είχε πέσει για ύπνο, όταν του ήρθε η ιδέα. Αμέσως σηκώθηκε, πήρε το κασετοφωνάκι του και ψιθύρισε μια μελωδία, ενώ σε ένα κομμάτι χαρτί έγραψε τις λέξεις «I can’t get no satisfaction». Στη συνέχεια επέστρεψε στο κρεβάτι του για να συνεχίσει τον ύπνο του. Το τραγούδι, που χαρακτήρισε μια ολόκληρη γενιά, βρισκόταν στα σπάργανα.

Στις αρχές Μαίου οι Στόουνς καταπιάστηκαν με το κομμάτι στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στο Κλίαργουοτερ της Φλώριδας. Ο Τζάγκερ έγραψε τους τολμηρούς για την εποχή στίχους με τα σεξουαλικά υπονοούμενα και το αντικαταναλωτικό μήνυμα. Ο Ρίτσαρντς δίσταζε να προχωρήσει στην ηχογράφησή του, γιατί πίστευε ότι έμοιαζε με το τραγούδι των Martha and the Vandellas «Dancing in the Street» (το ερμήνευσε χρόνια αργότερα ο Τζάγκερ με τον Μπάουι για φιλανθρωπικό σκοπό).

Πείστηκε, όμως, και το συγκρότημα μπήκε στα στούντιο της Τσες στο Σικάγο στις 10 Μαίου 1965. Το ξαναηχογράφησαν λίγες μέρες αργότερα στο Λος Αντζελες, εμπλουτίζοντας με εφέ το κιθαριστικό του μέρος. Το «Sarisfaction» κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 1965 στις ΗΠΑ ως προπομπός του άλμπουμ του συγκροτήματος «Out of our Ηeads». Στην Αγγλία και την υπόλοιπη Ευρώπη θα κυκλοφορήσει στις 20 Αυγούστου του ίδιου χρόνου.

Η επιτυχία του τραγουδιού ήταν άμεση και απογείωσε την καριέρα των Rolling Stones. Αμέσως μπήκε στο Hot 100 του Billboard και παρέμεινε στο Νο1 για τέσσερεις εβδομάδες. Άμεση, όμως, ήταν η αντίδραση. Από κάποιους συντηρητικούς κύκλους, το τραγούδι θεωρήθηκε ανήθικο και επικίνδυνο για την καθεστηκυία τάξη. Σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης απαγορεύτηκε αρχικά κι έγινε γνωστό μέσα από τους πειρατικούς σταθμούς, ενώ και οι Στόουνς σε κάποιες εμφανίσεις τους αναγκάστηκαν να προσαρμόσουν τους στίχους του τραγουδιού.

Το Satisfaction θεωρείται σήμερα ένα από τα τραγούδια που σημάδεψαν το ροκ και το νεολαιίστικο κίνημα της δεκαετίας του ’60. Στον κατάλογο του περιοδικού Rolling Stone με τα 500 κορυφαία τραγούδια όλων των εποχών κατέχει τη 2η θέση και πρόσφατα η Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου το συμπεριέλαβε στους καταλόγους της. Πολλοί καλλιτέχνες και συγκροτήματα το έχουν ερμηνεύσει και διασκευάσει (Otis Redding, Devo, Britney Spears, The Supremes, The Residents κ.ά.), ενώ αποτελεί σταθερή επιλογή του συναυλιακού ρεπερτορίου των Rolling Stones.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Ιούνιος 1990 ( interamerican με τον αξέχαστο συνάδελφο Τ. Παπαγαννόπουλο)