Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
•Η αισθηση μου είναι πως η εκλογή αυτή θα κριθεί με ένα νεύμα του Αλεξη Τσιπρα.Ένα νεύμα καλά δουλεμένο στις ομορφιές της Καλιφόρνια.
Στη νότια πλευρά της προς το Σαν Ντιεγκο,έχει και εξημερωμένες φώκιες,που σου κάνουνε χαρούλες.Ένα νεύμα αδιόρατο,σαν γκριμάτσα,σαν μισοκλεισμενο μάτι,ένας υποτονθορισμός,μια ηχηρή σιωπή.
•Κάτι μου λέει ότι το νευμα έχει ήδη γινει.Αλλά με τη δέουσα τεθλασμένη για να μην εκτεθεί ακόμα.Γιατί δεν είναι σίγουρο πως αρκεί. •Αμερικανικό Δημοκρατικό Κομμα.Μια μεγάλη κατεστημένη χοάνη που ξέρει να νικάει.Εχει ακαταμάχητα θέλγητρα για κάθε πρώην,νυν και επόμενο.
……Πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι οι φωτιές δεν σβήνουν το καλοκαίρι αλλά τον χειμώνα. Ο κ. Λαγουβάρδος σχολιάζει: «Όλα κρίνονται από τις ενέργειες που γίνονται προτού ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος. Χρειάζεται σοβαρότητα, καλύτερη ενημέρωση και καταγραφή παρατηρήσεων και προγνώσεων των μετεωρολογικών συνθηκών. Ο καιρός αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα ως προς την εξέλιξη, τη συμπεριφορά ή την προειδοποίηση σχετικά με τις πυρκαγιές.
Προσωπικά, θεωρώ ότι απαιτείται καλύτερη συνεργασία μεταξύ θεσμικών και επιχειρησιακών φορέων. Δεν μπορεί στις μέρες μας μία υπηρεσία να καλύπτει τα πάντα, επειδή αυτό γινόταν παλιά. Δεν υποτιμώ κανέναν, αλλά οι εποχές αλλάζουν. Δυστυχώς, πρέπει να ξεκινήσουμε από τα βασικά, διότι δεν έχουμε καν διαύλους επικοινωνίας. Οι εξελίξεις τρέχουν και έχουμε τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να στέλνουμε τα δεδομένα. Αλλά αυτό δεν γίνεται, γι’ αυτό πάσχουμε σε επίπεδο ενημέρωσης και πρόβλεψης των συνθηκών. Επί παραδείγματι, εμείς έχουμε συστήματα που προβλέπουν τη μετακίνηση και την εξάπλωση του μετώπου της πυρκαγιάς, μάλιστα τα έχουμε αναπτύξει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ωστόσο, χρησιμοποιήθηκαν δύο χρόνια και πλέον έχουν εγκαταλειφθεί. Επίσης, διαθέτουμε εκατοντάδες μετεωρολογικούς σταθμούς που μεταδίδουν δεδομένα τα οποία δεν ζητούνται. Παράγουμε προγνωστικούς χάρτες και δεν αξιοποιούνται….
Πως διασπαθίζεται το δημόσιο χρήμα με τις ευλογίες της νομοθετικής εξουσίας !!
Γιατί άραγε για ποσά πάνω από 30.000 ευρώ δεν αξιολογούνται τέτοιες προσφορές και για τα ποσά μικρότερα δεν λαμβάνονται υπόψη. Τι άλλο κρύβει αυτή η διατύπωση;
Ο ερωτών αιπόλος της Πάρνηθας και απάντηση δεν περιμένει..
Για τις συμβάσεις του άρθρου 118, περί απευθείας ανάθεσης, ισχύουν τα ακόλουθα:
α) Η πρόσκληση της παρ. 2 ειδικά για συμβάσεις προμήθειας αγαθών και παροχής υπηρεσιών με εκτιμώμενη αξία άνω του ορίου των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ δύναται να απευθύνεται και σε έναν οικονομικό φορέα και αναρτάται στο ΚΗΜΔΗΣ τουλάχιστον πέντε (5) ημέρες πριν από την κοινοποίηση της απόφασης ανάθεσης. Δεν λαμβάνονται υπόψη προσφορές οικονομικών φορέων που δεν προσκλήθηκαν να υποβάλουν προσφορά.
β) Για τις δημόσιες συμβάσεις έργου με εκτιμώμενη αξία μέχρι και τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ, η πρόσκληση της παρ. 2 δύναται να απευθύνεται και σε έναν οικονομικό φορέα και αναρτάται στο ΚΗΜΔΗΣ τουλάχιστον πέντε (5) εργάσιμες ημέρες πριν από την κοινοποίηση της απόφασης ανάθεσης. Δεν λαμβάνονται υπόψη προσφορές οικονομικών φορέων που δεν προσκλήθηκαν να υποβάλουν προσφορά.
Για τις δημόσιες συμβάσεις έργου άνω των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ, η πρόσκληση για την υποβολή προσφοράς αποστέλλεται σε τουλάχιστον τρεις (3) οικονομικούς φορείς και αναρτάται στο ΚΗΜΔΗΣ για τουλάχιστον πέντε (5) εργάσιμες ημέρες πριν από την κοινοποίηση της απόφασης ανάθεσης. Δεν αξιολογούνται προσφορές οικονομικών φορέων που δεν προσκλήθηκαν να υποβάλουν προσφορά.
γ) Οι προσκλήσεις για την υποβολή προσφοράς στις συμβάσεις έργων, μελετών και τεχνικών και λοιπών συναφών επιστημονικών υπηρεσιών αναρτώνται και στην ιστοσελίδα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
Η διαδικασία της περ. α’ λαμβάνει χώρα και για τις συμβάσεις που ανατίθενται δυνάμει της παρ. 6 του άρθρου 118.
*Ο Αννίκερις ήταν φιλόσοφος ο οποίος πίστευε ότι η ηδονή εξαρτάται και από τις σχέσεις του ατόμου με το περιβάλλον του.
Η πραγματική χαρά και η απόλαυση επιτυγχάνονται μέσα στην κοινωνία με τους φίλους, τους οικείους και τους συγγενείς.
Φίλους τους οποίους θα πρέπει να επιλέγουμε όχι μόνο με βάση τις δικές μας ανάγκες αλλά εξαιτίας της αγαθότητας και της φυσικής στοργής.
Η χαρούμενη διάθεση της διδασκαλίας του αναπτύσσεται σε αντίθεση με την πεσιμιστική διάθεση άλλων φιλοσόφων.
Τέλος δεν πίστευε ότι ο «λόγος», η λογική δηλαδή από μόνη της μπορεί να μας εξασφαλίσει από το λάθος.
Σοφός είναι ο άνθρωπος, ο οποίος έχει κληρονομήσει συνήθεια σοφής δράσης.
*Νεφεληγερέτης: προσωνύμιο που αποδόθηκε από τον Όμηρο στο Δία και χαρακτηρίζει αυτόν που μαζεύει τα σύννεφα.
Λατρεύω τον άνεμο των Κυκλάδων. Την αναστάτωση που προκαλεί, το αγκομαχητό του βαποριού πριν δέσει. Τους θορύβους και τους συριγμούς του. Τις ανεμοδίνες κοντά στους βραχοσχηματισμούς. Τις ριπές που σαρώνουν τα σιμούν της άμμου. Όταν ο άνεμος δείχνει τα δόντια του και αγριεύει ο αφρός. Όποιος δεν έχει αισθανθεί τον άνεμο είναι αδύνατο να απολαύσει πραγματικά την νηνεμία. Η ηδονή της νηνεμίας προέρχεται από τη γνώση του ανέμου. Όταν σε παίρνει και σε σηκώνει και νοιώθεις να κατακλύζει το είναι σου, από κορυφής μέχρις ονύχων.
Το σπίτι του Αννίκερι στην Άνδρο πέτρινο και στέρεο σαν βράχος είναι στο μάτι του βοριά. Χαμογελάει στο βοριά, όταν αντικρίζει δυο πετραετούς που πλανάρουν στο μελτέμι, κάνουν βουτιές και φιγούρες, απλώνουν και ξεκουράζουν τις φτερούγες τους, σα να πλέουν μέσα στον αγέρα, αναζητώντας μέσα από τις λόχμες την άστοχη έξοδο του λαγού, του κουναβιού και του σκαντζόχοιρου.
Ο άνεμος σμιλεύει τους κορμούς της αγριοσυκιάς, της αγριελιάς, της κυανόφυλλης, του αλμυρικιού, δημιουργώντας τα περίπλοκα ξύλινα γλυπτά της φυσικής αισθητικής. Κάνει τα σύννεφα να τρέχουν και να διαλύονται, ομιχλώνοντας τις κορφές των λοφοσειρών. Να αλλάζουν σχήματα, να ελαφραίνουν και να βαραίνουν, να ροδίζουν στη δύση, να γίνονται πορτοκαλί στην ανατολή. Γι’ αυτό ύμνησε τον άνεμο ο Ελύτης. Γι’ αυτό έψαλε στους Θεούς του, τον Αίολο και το Ζέφυρο, Άξιον Εστί, «Ο Μαΐστρος, ο Λεβάντες, ο Γαρμπής, ο Πουνέντες, η Όστρια, ο Γραίγος, η Τραμουντάνα, ο Σιρόκος». Άξιον Εστί, «στο μελτέμι ορτσάροντας με κόντρα φλόκο». Και τέλος το Άξιον Εστί του Αννίκερι, «το Ατένι, η Βόρη η Άχλα, η Πούντα Κοχύλι, ο Πισωλιμνιώνας, η Βλυχάδα, τα Πέζα, το Πόρτο Τζίγιο».
Ο Αμερικανός φαρμακοποιός Caleb Bradham ψάχνει ένα νέο όνομα για το ανθρακούχο αναψυκτικό του, το Brad’s Drink, το οποίο πουλά στο φαρμακείο του, σε μια μικρή πόλη της Β. Καρολίνας από το 1893.
Ελπίζοντας να αντιγράψει την επιτυχία της Coca Cola, που είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει, αλλά και πιστεύοντας ότι το αναψυκτικό του βοηθά στην πέψη και γενικότερα, στην καλή υγεία όσων το καταναλώνουν, ο Bradham αγοράζει τα δικαιώματα του ονόματος «Pep Cola» και έτσι, γεννιέται η Pepsi Cola. Σήμερα, η PepsiCo πραγματοποιεί τζίρο που ξεπερνά τα 90 δισ. δολάρια τον χρόνο.
Το αναψυκτικό του Bradham αποδείχθηκε τόσο δημοφιλές, ώστε το 1902, ο φαρμακοποιός ίδρυσε και επίσημα την Pepsi Cola Company. Λίγο αργότερα, κατοχύρωσε την πατέντα για την Pepsi.
Τα χρόνια που ακολούθησαν, η επιχείρησή του γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Έως το 1910, το αναψυκτικό του εμφιαλωνόταν από τουλάχιστον 300 εταιρείες σε 24 αμερικανικές πολιτείες.
Ο Bradham αποδείχθηκε καλός επιχειρηματίας και δεινός διαφημιστής. Άρχισε να χρησιμοποιεί γυναίκες και διασημότητες στις διαφημιστικές του καμπάνιες, για να προωθήσει τα πλεονεκτήματα της Pepsi. Τα χρόνια εκείνα, μάλιστα, η Pepsi-Cola Company έγινε μία από τις πρώτες εταιρείες που χρησιμοποίησαν τις μηχανοκίνητες μεταφορές για την αποστολή των προϊόντων της.
Όμως, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η επιχείρηση αντιμετώπισε προβλήματα. Η επιβολή δελτίου στη ζάχαρη περιέπλεξε τις δραστηριότητες της Pepsi Cola Company και μια σειρά από λανθασμένες επιχειρηματικές κινήσεις από την πλευρά του Bradham είχαν ως αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο της εταιρείας του
Έπειτα από μία χρεοκοπία, αρχικά, η Pepsi Cola Company πουλήθηκε για 35.000 δολάρια σε έναν επενδυτή από τη Βιρτζίνια και στη συνέχεια άλλαξε χέρια τέσσερις φορές και χρεοκόπησε ξανά το 1931.
Τότε, περιήλθε υπό τον έλεγχο του Charles G. Guth, που θεωρείται ο ιδρυτής της σύγχρονης Pepsi Cola. Εκείνος ίδρυσε μια νέα εταιρεία με το όνομα Pepsi-Cola Company, ανέθεσε σε έναν χημικό να δημιουργήσει μία καλύτερη συνταγή, έστησε δραστηριότητες εμφιάλωσης και άρχισε να πουλά τα μπουκάλια του για 5 σεντς. Τα υπόλοιπα είναι λίγο-πολύ γνωστά, με την Pepsi Cola να βρίσκεται όλα αυτά τα χρόνια σε μία αιώνια μάχη με την Coca Cola για την κορυφή της αγοράς αναψυκτικών.
Όσο για τον δημιουργό της, αφότου έχασε τον έλεγχο της Pepsi, ο Caleb Bradham επέστρεψε στο φαρμακείο του. Πέθανε σε ηλικία 67 ετών, στις 19 Φεβρουαρίου του 1934.
