Σκουρτα Βοιωτίας

Βαγγελης Θωμόπουλος, Κώστας Τσίρος, Αννα Καρακατσάνη, Θεόφραστος Λύχρος και πίσω ο Μίνος Μωϋσής

«Άλλαξε τις απόψεις σου, κράτα τις αρχές σου: άλλαξε τα φύλλα σου, κράτα ανέπαφες τις ρίζες σου.»

Βίκτωρ Ουγκώ, γνωστός για τα επικά του μυθιστορήματα, όπως “Οι Άθλιοι” και “Η Παναγία των Παρισίων”, συνδύασε επιδέξια τη ζωντανή αφήγηση με τον κοινωνικό σχολιασμό.

*Βασίλης Καραποστόλης καθηγητής επικοινωνίας και πολιτισμού

ΕΠΩΝΥΜΩΣ / Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης
Το παράδειγμα του Ισραήλ

Τα μεγάλα και δυνατά έθνη συνήθως φαίνονται από το πώς αντιδρούν στα λάθη τους, πώς αντιδρούν μετά την καταστροφή, πώς αντιδρούν μετά από έναν αιφνιδιασμό. Θυμηθείτε τις ΗΠΑ μετά το Περλ Χάρμπορ και τις εξελίξεις που ακολούθησαν. Ταυτόχρονα, ας αναλογιστούμε από τι γλύτωσε τότε ο ελεύθερος κόσμος με την έστω και αργοπορημένη αφύπνιση των ΗΠΑ.
Το Ισραήλ κτυπήθηκε και βιάστηκαν όλοι να εντοπίσουν την αδυναμία του εκεί ακριβώς που είναι παντοδύναμο. Όμως επανήλθε, οργανώνεται, και είναι εντυπωσιακή η υποδειγματική επιστράτευση μέσα σε ελάχιστες μέρες όπως και η παγκόσμια κινητοποίηση των απανταχού ευρισκομένων Ισραηλινών που επέστρεψαν για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους.
Θυμηθείτε απλά την παρωδία της επιστράτευσης του Πούτιν… Η Ρωσία των δεκάδων εκατομμυρίων είχε βάλει στόχο να επιστρατεύσει 300 χιλιάδες στρατιώτες χωρίς να τα καταφέρει και το Ισραήλ των δέκα εκατομμυρίων συγκέντρωσε αυτόν τον αριθμό συντεταγμένα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα ενώ πλέον οι δυνάμεις που δραστηριοποιούνται επί του πεδίου πλησιάζουν το μισό εκατομμύριο. Το Ισραήλ αντί να διαλυθεί, αντί να δημιουργηθεί πολιτική αναταραχή και κοινωνικός πανικός που θα εκμεταλλευόταν ο εχθρός, συγκρότησε αμέσως κυβέρνηση εθνικής ενότητας, κανείς δεν ξεστόμισε ούτε κιχ, πρώην υπουργοί και πρωθυπουργοί ντύθηκαν στο χακί και βρέθηκαν δίχως φανφάρες στο μέτωπο με το όπλο στο χέρι για να υπερασπίσουν τη δημοκρατία και τον τρόπο ζωής τους, την πατρίδα τους, τις οικογένειές τους, τους φίλους τους και τον πολιτισμένο κόσμο.
Δύσκολο να το φανταστώ αυτό για την χώρα μου σήμερα. Το 2010, μια οικονομική κρίση ήταν αρκετή για να διαλυθεί το πολιτικό σύστημα, να τιναχθεί στον αέρα και να μηδενιστεί κάθε επίτευγμα, κάθε πρόοδος, κάθε αδιανόητο επίπεδο ζωής (που δεν μας αναλογούσε και κυρίως δεν μας άξιζε), προς όφελος κυριολεκτικά τυχοδιωκτικών κομμάτων, με αποτέλεσμα η χώρα να περάσει μια εφιαλτική δεκαετία όπου κινδύνευσε σοβαρά η υπόστασή της και η εθνική της ακεραιότητα.

Όλο το άρθρο εδώ: https://www.topontiki.gr/2023/10/13/to-paradigma-tou-israil/

Ηλιακό ρολόι

Το αν υπάρχει πραγματικά ο χρόνος ή όχι είναι ένα καθαρά φιλοσοφικό ερώτημα. Γεγονός, όμως, είναι ότι από αρχαιοτάτων χρόνων ο άνθρωπος προσπάθησε να τον ορίσει.

Στην αρχή, η μέτρησή του γινόταν με συσκευές που στηρίζονταν σε υλικά που ρέουν, όπως το νερό και η άμμος. Το βασικό χρονομετρικό όργανο όμως από την αρχαιότητα έως τον 16ο αιώνα ήταν το ηλιακό ρολόι, διαφόρων τύπων, που έδειχνε την ώρα με τη βοήθεια της σκιάς που δημιουργούσε ο ήλιος. Σταθμό στην τεχνολογία της χρονομέτρησης αποτέλεσε η κατασκευή του αστρολάβου, με τον οποίο προσδιοριζόταν η ώρα με ακρίβεια λεπτού. Μόλις τον 13ο αιώνα μ.Χ. επινοήθηκαν τα μηχανικά και ακολούθησαν τα ρολόγια με εκκρεμές.

Από το 17ο αιώνα άρχισε η καταλυτική επίδραση του χρόνου στις δραστηριότητες των δυτικών κοινωνιών. Όμως κάθε τόπος είχε ρυθμίσει ξεχωριστά την ώρα του και υπήρχε πρόβλημα για τους ναυτικούς, αφού ο καθένας χρησιμοποιούσε το μεσημβρινό του λιμανιού του για τον προσδιορισμό της θέσης του στους ωκεανούς που ταξίδευε.

Σε μια διεθνή σύσκεψη που έγινε στις 13 Οκτωβρίου του 1884 στην αμερικανική πρωτεύουσα, η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ ζήτησαν να υιοθετηθεί απ’ όλες τις χώρες ως πρωτεύων μεσημβρινός αυτός του Γκρίνουιτς, όπου λειτουργούσε το βασιλικό αστεροσκοπείο της Αγγλίας. Πριν απ’ αυτό είχαν ήδη προταθεί η Ιερουσαλήμ και η μεγάλη πυραμίδα της Αιγύπτου.

Τις επόμενες δεκαετίες ακολούθησαν αρκετές ακόμα βελτιώσεις: οι ΗΠΑ χωρίστηκαν σε χρονικές ζώνες το 1883, ολόκληρος ο κόσμος το 1884, και το 1915 καθιερώθηκε για πρώτη φορά διαφορετική ώρα για τους μήνες του χειμώνα. Ο χρόνος άρχισε να σφίγγει όλο και πιο δυνατά τη ζωή των ανθρώπων – και τα χέρια τους επίσης – από την ημέρα που εμφανίστηκαν τα ρολόγια χειρός…

Πηγή: https://www.sansimera.gr