Συντάκτης: Kostas Bertsias

ΦΟΡΤΩΜΕΝΟΣ ἀ­πὸ τὶς κα­θη­με­ρι­νὲς μι­κρο­έ­γνοι­ες τοῦ βι­ο­πο­ρι­σμοῦ κα­τευ­θύν­θη­κα σ’ ἕ­να κρη­τι­κὸ στέ­κι γιὰ μιὰ ρα­κή.

        — Ἡ ρα­κή, εἶ­πε ὁ τα­βερ­νιά­ρης, κε­ρα­σμέ­νη ἀ­πὸ τὸν μπάρ­μπα-Γιάν­νη, ταυ­τό­χρο­να ὅ­μως μοῦ ἔ­κλει­σε τὸ μά­τι μὲ νό­η­μα. Πῆ­ρα τὸ πο­τή­ρι καὶ πῆ­γα στὸ τρα­πέ­ζι τοῦ γέ­ρον­τα, ποὺ ἐ­κεί­νη τὴν ὥ­ρα ἦ­ταν ὁ μο­να­δι­κὸς θα­μώ­νας. Σὲ λί­γο προ­σποι­ή­θη­κα κά­ποι­α δου­λειὰ καὶ πῆ­γα στὴν κου­ζί­να.

        — Ξέ­ρεις ποιός εἶ­ναι, μὲ ρώ­τη­σε ὁ τα­βερ­νιά­ρης.

        — Ὄ­χι, ποι­ός εἶ­ναι;

        — Εἶ­ναι ὁ Γιά­ννης ὁ… δά­σκα­λος ὅ­λων σχε­δὸν τῶν ση­με­ρι­νῶν με­γά­λων λυ­ρά­ρη­δων. Κον­τεύ­ει τὰ ἑ­κα­τό, ἀλ­λὰ τά ‘­χει τε­τρα­κό­σια.

        Γύ­ρι­σα στὸ τρα­πέ­ζι καὶ βάλ­θη­κα νὰ τὸν πε­ρι­ερ­γά­ζο­μαι. Ὁ τα­βερ­νιά­ρης τὸν ρω­τοῦ­σε συ­νέ­χεια γιὰ νὰ τὸν κεν­τρί­ζει νὰ μι­λά­ει.

          Σὲ λί­γο στὸ στέ­κι μπῆ­κε «ὁ Ἀν­τώ­νης ὁ…»

        Θαυ­μά­σιος λυ­ρά­ρης, μα­θη­τὴς τοῦ μπάρ­μπα-Γιά­ννη. Ὁ Ἀν­τώ­νης ἄν­θρω­πος ἀ­μί­λη­τος καὶ βα­ρύς, μό­λις εἶ­δε τὸν δά­σκα­λο, χα­μο­γέ­λα­σε πλα­τιὰ κι ἄ­νοι­ξε τὴν ἀγ­κα­λιά του. Ἀλ­λὰ κι ὁ δά­σκα­λος, πα­ρὰ τὰ χρό­νια του, ση­κώ­θη­κε νὰ τὸν ὑ­πο­δε­χτεῖ ὄρ­θιος. Εἶ­χαν νὰ συ­ναν­τη­θοῦν του­λά­χι­στον δυ­ὸ δε­κα­ε­τί­ες. Σὲ λί­γο ὅ­μως μι­λά­γα­νε σὰ νὰ συ­νέ­χι­ζαν μιὰ κου­βέν­τα, ποὺ τὴν εἶ­χαν ἀ­φή­σει στὴ μέ­ση ἀ­πὸ τὴν προ­η­γού­με­νη μέ­ρα. Κα­μιὰ προ­σπά­θεια τοῦ χρό­νου ποὺ εἶ­χαν νὰ συ­ναν­τη­θοῦ­νε.

        Ὕ­στε­ρα ἀ­πὸ λί­γη ὥ­ρα ὁ Ἀν­τώ­νης εἶ­πε.

        — Δά­σκα­λε, θὰ μοῦ κά­νεις μιὰ χά­ρη;

        — Ὅ,τι θέ­λεις Ἀν­τώ­νη.

        — Θὰ μοῦ παί­ξεις ἕ­ναν αὐ­το­σχε­δια­σμὸ στὴ λύ­ρα;

        — Νὰ σοῦ παί­ξω, ἀλ­λὰ θά ‘ναι κα­λύ­τε­ρα, λέ­ω, νὰ μὲ συ­νο­δεύ­σεις κι ἐ­σὺ μὲ λα­γοῦ­το. (Ἐ­κτὸς ἀ­πὸ λύ­ρα ἤ­ξε­ραν καὶ οἱ δύ­ο καὶ λα­γοῦ­το.)

        — Κι ἴν­τα λο­γῆς αὐ­το­σχε­δια­σμὸς θά’ ναι αὐ­τός, ποὺ θὰ παί­ζου­νε δύ­ο;

        Νὰ σοῦ πῶ τί θὰ κά­νου­με: Θὰ πι­οῦ­με μα­ζί, θὰ μι­λή­σου­με μα­ζί, θὰ σω­πά­σου­με μα­ζὶ καὶ τέ­λος θὰ παί­ξου­με μα­ζί.

Κι ἔ­τσι ἔ­γι­νε.

ΘΑ­ΝΆ­ΣΗΣ ΜΑ­ΝΙ­ΦΆ­ΒΑΣ

Πηγή: neoplanodion.gr

 

•Όλα είναι θέμα τύχης και τίποτα δεν είναι τυχαίο.Ισχυουν και τα δυο.Όπως ισχύει παράλληλα ότι δεν φτάνει μόνο η τυχη.Συν Αθηνά και χείρα κίνει.Όμως είναι θεμελιος λίθος ότι ο άνεμος των συμπτώσεων πρέπει να ειναι με το μέρος σου για να συμβεί κάτι έξω από κάθε έλλογη πιθανότητα.
•Το όνομα Ντιλαν Γιεσιλκιοζ-Ζεγκεριους,δύσκολο στην εκφορά,αν δεν το έχετε ήδη ακούσει θα το ακούσετε σύντομα.Θα είναι πιθανότατα η επόμενη συντηρητική πρωθυπουργός της Ολλανδιας στη θέση του ατυχησαντος Ρουτε.Την όμορφη Ντιλάν,46 ετών,συνοδεύει το παρατσούκλι «το συμπονετικο πίτμπουλ».
•Σε ηλικία 7 ετών,με βάρκα,κατέφυγε ως πρόσφυγας στην Κω.Ένα παιδάκι κουρδικής καταγωγής από πατερα Κούρδο και μητέρα Τουρκάλα.Πέρασε τα κύματα και το Ελληνικό λιμενικό χωρίς να ξέρει η ίδια το πως.Έτυχε.Από εκεί στο Άμστερνταμ.

Ο πατέρας αριστερός συνδικαλιστής διωκόμενος από τη χούντα Εβρεν.Η μητέρα μια υπερδραστήρια γυναίκα που έγινε διευθύντρια του Οργανισμου Μετανάστευσης της Ολλανδιας.Τίποτα δεν είναι τυχαίο και όλα είναι θέμα τύχης.Η Ντίλαν σπούδασε στη φιλόξενη Ολλανδία του 80.Ξεφρενη πολιτική πορεία.Δημοτική συμβουλος,βουλευτής,υπουργός σε καιριες θεσεις.Δεν την βρήκαν στον κουβά για να γίνει πρωθυπουργός.Είχε πορεία και προφανως πετυχημένη.Το εντυπωσιακό,το απίστευτο

Ενάντια στην ασύντακτη μετανάστευση.Εμβληματικό στοιχείο της παράξενης αυτης ταυτότητας.Κάτι ίσως ξέρει περισσότερο από μας.Δεν έχει βεβαια γίνει γνωστό τι λέει επ αυτού ο μπαμπάς και η μαμά της και ο Εβραίος Ολλανδός σύζυγος Ζεγκεριους με το ονομα του οποίου θέλει να την αποκαλούν μαζί με το πατρικό της.Επιπλέον άθεη και οπαδός φανατική του Άγιαξ.Χαρμάνι που δεν το λες και σύνηθες.

•Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Αρθουρ Καισλερ.Το μηδέν και το άπειρο και κυρίως το άγνωστο λίγο πολύ έργο του «οι ρίζες των συμπτώσεων».Έπεσε στα χέρια μου ως δώρο κάποτε από τη Λινα.Την ευχαριστώ αναδρομικά.Σε αυτό το βιβλίο ο Καισλερ εντρυφεί σε μια παράξενη και άκρως αμφίβολη μεταφυσική της τυχαιοτητας.Ότι οι συμπτώσεις δεν είναι συμπτώσεις.Εμείς τις βλέπουμε ετσι λόγω των βιολογικών νοητικών και αισθητικών περιορισμών μας.Γι αυτόν οι συμπτώσεις είναι εκδήλωση μιας κρυμενης αναγκαιότητας,μιας συμπαντικής νομοτέλειας.Διστάζω να συμφωνησω αν και με γοητεύει η συλλογιστική του.Εμμένω στο «αν έχεις τυχη διάβαινε και ριζικό περπατα».

Πάνος Μπιτσαξής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – Υπογραφή σύμβασης για μελέτες έργων διαχείρισης αστικών λυμάτων οικισμών της Δ.Ε. Δερβενοχωρίων, προϋπολογισμού 775.868,55 ευρώ, πλέον 24 % Φ.Π.Α

Την Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2023 υπεγράφη η σύμβαση για το έργο: «Μελέτες έργων διαχείρισης αστικών λυμάτων οικισμών της Δ.Ε. Δερβενοχωρίων», μεταξύ του δημάρχου Τανάγρας, Βασίλη Περγάλια και του νόμιμου εκπροσώπου της ανάδοχης εταιρείας «HYDROMENT ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ Α.Ε», η οποία αναδείχθηκε μειοδότης.

Το συνολικό κόστος του έργου, βάσει του αρχικού προϋπολογισμού του, ανέρχεται στα 775.868,55 ευρώ, πλέον 24 % Φ.Π.Α και η χρηματοδότησή του θα γίνει από το πρόγραμμα «ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ» και από ίδιους πόρους του Δήμου Τανάγρας.

Τα έργα αφορούν τις μελέτες για την κατασκευή του εσωτερικού δικτύου αποχέτευσης ακαθάρτων των οικισμών Πύλης, Σκούρτων, Πάνακτου, Πράσινου και Στεφάνης της Δημοτικής Ενότητας Δερβενοχωρίων – συμπεριλαμβανομένων των ιδιωτικών συνδέσεων, των αγωγών μεταφοράς των αστικών λυμάτων, μετά των απαραίτητων αντλιοστασίων, στην προτεινόμενη ΕΕΛ, και την κατασκευή της ΕΕΛ για την επεξεργασία των λυμάτων των οικισμών αυτών.

Η προθεσμία περαίωσης του αντικειμένου της σύμβασης ορίζεται σε δεκατέσσερις (14) μήνες από την υπογραφή του συμφωνητικού.

Οι οικισμοί της Δ.Ε. Δερβενοχωρίων στερούνται δίκτυο συλλογής ακαθάρτων και οποιασδήποτε εγκατάστασης επεξεργασίας λυμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την οικονομική επιβάρυνση των κατοίκων με τη συχνή εκκένωση των βόθρων αλλά και ενδεχόμενη περιβαλλοντική επιβάρυνση, λόγω της πιθανής απόρριψης των ανεπεξέργαστων λυμάτων στο περιβάλλον, που συνεπάγεται τη ρύπανση των υπόγειων και επιφανειακών υδροφόρων και εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.

Ο Δήμαρχος Τανάγρας, Βασίλης Περγάλιας, δηλώνει ότι:

«Ξεκινά ένα ακόμη σημαντικό έργο για να παραχθεί το σύνολο των μελετών που απαιτούνται για να υλοποιηθούν έργα υποδομών στη Δ.Ε. Δερβενοχωρίων, τα οποία θα συμβάλουν στην επίλυση του προβλήματος της διαχείρισης υγρών αποβλήτων, προάγοντας τις αρχές της βιωσιμότητας και της αειφόρου ανάπτυξης.

Συνεχίζουμε απρόσκοπτα να επενδύουμε σε έργα ουσίας και να υλοποιούμε μεγάλα έργα υποδομών στον Δήμο μας, θέτοντας τα θεμέλια για τον μετασχηματισμό του τόπου μας.

Στόχος μας είναι να αναβαθμίσουμε την ποιότητα ζωής των κατοίκων, να βελτιώσουμε τις υγειονομικές συνθήκες και να αλλάξουμε το περιβαλλοντικό αποτύπωμα στην περιοχή».

Η διαθήκη μου.

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.

Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός .

Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πoλυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι

σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα

στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας

ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.

Ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός εντάσσεται από τους κριτικούς στην πρώτη μεταπολεμική λογοτεχνική γενιά. «Ιδιόρρυθμος, αμφισβητίας, μέσα από έναν ρομαντικό και πιο πολύ ρητορικό αναρχισμό», σύμφωνα με τον κριτικό Μιχάλη Μερακλή, είναι γνωστός για το ποίημα του «Η Διαθήκη Μου», που περιλαμβάνεται στην κορυφαία ποιητική του δημιουργία «Κατά Σαδδουκαίων» (1953)

Ο Μιχάλης Κατσαρός γεννήθηκε το 1919 στην Κυπαρισσία της Μεσσηνίας