Συντάκτης: Kostas Bertsias

Χρόνια πολλά Γρηγόρη και πάντα με νεανική διάθεση!

Αλλαγή κολώνας της ΔΕΗ έφερε ζημιά στο δίκτυο νερού…

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έγιναν μαζικές αγοροπωλησίες ακινήτων. Σπίτια και χωράφια πουλήθηκαν στο 1/10 έως και το 1/20 της προπολεμικής τους αξίας, ενώ ο αγοραστής με διάφορα προσχήματα καθυστερούσε την υπογραφή των συμβολαίων ώστε η τιμή έχανε και άλλο την αξία της ενώ ο πωλητής ήταν υποχρεωμένος να καταθέσει το ποσό της πώλησης στην τράπεζα και να κάνει αναλήψεις μικρών ποσών. Με τον καλπάζοντα πληθωρισμό τα ελάχιστα χρήματα της πώλησης έχαναν εντελώς την αξία τους και ο πωλητής έφτανε να εισπράττει το 1/100 της αξίας του ακινήτου.

Χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν στην ανάγκη να ξεπουλήσουν το σπίτι τους με ελάχιστο τίμημα και έμειναν χωρίς στέγη παλεύοντας να επιβιώσουν. 350.000 ήταν συνολικά τα ακίνητα που άλλαξαν χέρια κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Οι περισσότερες αγοροπωλησίες ακινήτων, σύνολο 259.000, έγιναν τα έτη 1941-1942, την περίοδο του λιμού που ο κόσμος πέθαινε στους δρόμους από την πείνα.

Το 77% των πωλητών ήταν ιδιοκτήτες μικρής κατοικίας που μεταπολεμικά αντιμετώπισαν μεγάλα οικονομικά προβλήματα στέγασης. “Πέντε χιλιάδες Έλληνες βγήκαν από την Κατοχή αισθητά πλουσιότεροι αγοράζοντας πάνω από τέσσερα ακίνητα”. Οι αγοραστές είχαν διασυνδέσεις με τους μαυραγορήτες, ήταν δοσίλογοι και συνεργάτες των Γερμανών.

Το φαινόμενο των μαζικών αγοροπωλησιών ακινήτων σε εξευτελιστική τιμή είχε επισημανθεί και από την κυβέρνηση του Καΐρου του Εμμανουήλ Τσουδερού αλλά και του Γεωργίου Παπανδρέου όταν έφτασε στην Ελλάδα στις 18 Οκτωβρίου 1944. Και οι δύο με δικά τους λόγια είχαν υποσχεθεί αποκατάσταση της αδικίας και της υφαρπαγής των σπιτιών. Περιττό να πούμε πως δεν έκαναν τίποτα και οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Όταν οι ηττημένοι Γερμανοί έφυγαν, άφησαν πίσω τους μία ρημαγμένη χώρα, με κατεστραμμένες υποδομές, χρεωμένη, με το 13% του πληθυσμού της να έχει χάσει τη ζωή του, 3.700 ήταν τα καμένα και λεηλατημένα χωριά, οι οικισμοί και οι πόλεις, πάνω από 1 εκατομμύριο Έλληνες ήταν άστεγοι και αντιμετώπιζαν πρόβλημα επιβίωσης, περίπου οι 2 στους 10 ζούσαν σε συνθήκες ανέχειας χωρίς τα βασικά αυτονόητα αγαθά όπως νερό, ρεύμα κ.λπ.

Μετά το τέλος της Κατοχής δημιουργήθηκε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πωλησάντων Ακίνητα επί Κατοχής και η αντίστοιχη των Αγοραστών. Παρά τις προσπάθειές τους δεν κατάφεραν να πάρουν πίσω τα σπίτια τους ενώ και μία Συντακτική Πράξη που εκδόθηκε λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές του 1946 ήταν καθαρά ψηφοθηρική. Και πως να μην ήταν όταν, για παράδειγμα, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γεώργιος Μαύρος είχε αγοράσει ένα μεγάλο οικόπεδο στο Πεδίον του Άρεως, αξίας 500 χρυσών λιρών;

Πολλοί πίστεψαν πως θα αλλάξει η κατάσταση με τη νέα ελληνική κυβέρνηση, μάταια όμως ήλπιζαν μία δικαίωση. Τα σπίτια τους είχαν χαθεί εκείνες τις μαύρες μέρες της Κατοχής.

Πηγή: Παναγιώτης Σάμιος, Αγοραπωλησίες ακινήτων, 1941-1944. Οι “χρυσές” ευκαιρίες της Κατοχής, εκδόσεις Εταιρεία Σύγχρονης Ιστορίας

Στο βιβλίο σου είσαι επικριτικός έναντι του Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίον θεωρώ σκέτη καταστροφή… Κι όμως, πολλοί άνθρωποι —δημοσιογράφοι, πολιτικοί κτλ— αναφέρονται σ’ αυτόν ως «αείμνηστο», ως μεγάλο μεταρρυθμιστή. Οι νεκροί δεδικαίωνται και τα τοιαύτα. Ωστόσο, αν δεν αποτιμήσουμε το κακό που έκανε ο παπανδρεϊσμός στην Ελλάδα δεν θα γυρίσουμε οριστικά σελίδα.
Και μόνο που διάλεξε τα Carmina Burana του Orff (άραγε ήξερε τι περιέχει το λατινικό κείμενο…;) σαν εισαγωγή στις συγκεντρώσεις του με τις απέραντες «λαοθάλασσες», αρκεί για να τον χαρακτηρίσει. Μεταξύ άλλων, μας άφησε ένα μεγάλο χρέος. Ευτυχώς ήρθε μετά ο Κώστας Σημίτης (ο μοναδικός σοβαρός πολιτικός μέχρι τον Κυριάκο Μητσοτάκη) και μάζεψε μερικά σπασμένα. Τα οποία ξανάεσπασε ο Καραμανλής Β’ και μας οδήγησε κατευθείαν στην χρεοκοπία.

Σχολιάζεις τον γερμανικό και γενικότερα τον ευρωπαϊκό φιλελληνισμό και το πώς η πραγματική Ελλάδα ήταν πάντοτε σκέτη απογοήτευση μπροστά στη μυθολογική. Πιστεύεις ότι μετά από αιώνες καθυστέρησης, ανατολίτικης εσωστρέφειας και εθνικιστικής κακομοιριάς, είμαστε έτοιμοι για ένα καινούργιο nationbranding; Για μια εικόνα της Ελλάδας που να περιέχει σοβαρότητα, αξιοπρέπεια, ευρωπαϊκή κουλτούρα, καινοτομία, κύρος;
Δεν ξέρω αν είμαστε έτοιμοι για ένα καινούργιο nation branding. Βλέπω όμως ότι μας χρειάζεται επειγόντως. Κι έχουμε τόσο ωραίο υλικό! Ακριβώς όπως το περιγράφεις: Με σοβαρότητα, αξιοπρέπεια ευρωπαϊκή κουλτούρα καινοτομία, κύρος.

Φυσικά, αυτό το υποτιθέμενο nation branding θα έπρεπε να περιέχει μια λιγότερο, ή καθόλου, ιδεολογική χρήση της Ιστορίας. Το ότι το 2023, υπάρχει ακόμα ένα σταλινικό κόμμα που ψεύδεται ασυστόλως για το παρελθόν είναι ένδειξη του ελληνικού εξαιρετισμού ο οποίος μας καθηλώνει. Θέλω να πω ότι μια από τις αιτίες που επιζεί το ΚΚΕ είναι η άγνοια της ιστορίας, η ακραία διαστρέβλωσή της. Συντρέχουν κι άλλοι παράγοντες πολιτικής διαστροφής.
Συμφωνώ απολύτως για το ΚΚΕ. Ίσως όμως στο νέο Branding, το ΚΚΕ να χρησίμευε ως αξιοπερίεργο.

Nίκος Δήμου είναι γνωστός σε όλους.

Όπως σημειώνει στο εξώφυλλο της αυτοβιογραφίας του που κυκλοφόρησε πριν από σχεδόν μια δεκαετία, πέρασε από όλα τα στάδια: πλούτο και φτώχεια, δύναμη και αδυναμία, έρωτα και μοναξιά· σπούδασε φιλοσοφία με τους πιο δύσκολους Ευρωπαίους δασκάλους· έγραψε 64 βιβλία που πούλησαν μισό εκατομμύριο αντίτυπα σε πάνω από 40 χώρες· εργάστηκε στη διαφήμιση, στη φωτογραφία, στον Τύπο, στην τηλεόραση, στην πληροφορική· και γνώρισε σημαντικούς ανθρώπους και πολλούς τόπους. Άργησα να τον γνωρίσω: ακόμα και τις τηλεοπτικές εκπομπές του Διάλογοι, Περιπέτειες Ιδεών και Μεγάλες Παρεξηγήσεις, τις είδα σε επανάληψη. Αργότερα, πολύ αργότερα, γράφαμε στο ίδιο περιοδικό για την αυτοκίνηση. Ο Νίκος Δήμου υπήρξε για πολλές δεκαετίες «μόνος» στον χώρο του δημόσιου διαλόγου —και ένιωθε μόνος: η συνέπεια, η δυστυχία, του να είσαι Έλληνας που βλέπεις ό,τι οι άλλοι απλώς κοιτάνε. Ελπίζω ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρεί, αν και πάντοτε με την αμφιβολία που κρατάει το πνεύμα ζωντανό, ότι συμφωνούν μαζί του όλο και περισσότεροι άνθρωποι.

Το σύντομο αυτό βιβλίο «Η αντίσταση στον Δαρβίνο και άλλα 13 ετερόδοξα κείμενα» περιλαμβάνει μια σειρά ζητήματα στα οποία αν συμφωνήσουμε, αν δεν αντισταθούμε όπως αντιστεκόμαστε στη θεωρία της εξέλιξης των ειδών, θα βελτιώσουμε τη ζωή μας εδώ σ’ αυτή την άκρη της Ευρώπης.

Πηγή:Athens voice

Το ελληνικό δημόσιο πούλησε τις συμμετοχές στις τράπεζες με ζημία 40 δισεκ.

Πρώτη φορά στην παγκόσμια οικονομική ιστορία που το δημόσιο έχει υποστεί τέτοια ζημιά και πρώτη φορά που το δημόσιο χαίρεται που πήρε από τα 44 δισεκ. επένδυση… 4 δισεκ. ευρώ.

Η Moody’s ήταν βέβαιο ότι θα ήταν τελευταία που θα αναβάθμιζε την Ελλάδα σε επενδυτική βαθμίδα… οπότε η επόμενη αξιολόγηση μεταφέρεται για τον Σεπτέμβριο 2024 και ούτε τότε είναι βέβαιο ότι θα αναβαθμίσει.

Η συμπεριφορά του ελληνικού ΑΕΠ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ροές χρήματος από την ευρωζώνη όπως το Ταμείο Ανάκαμψης αλλά τα χρήματα τελειώνουν και η Ελλάδα θα πρέπει να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα που είναι ρυθμοί ανάπτυξης 2% και με υποχρέωση πρωτογενών πλεονασμάτων για το χρέος.

Μπλέξαμε τα μπούτια μας!
Πλέξαντες μηροίσι πέρι μηρούς – Ανακρέων

Η φώτιση δεν χρειάζεται μόρφωση.Γι’ αυτό ο (παρά,-) μορφωμένος δεν είναι φωτισμένος.Στις μέρες μας έχουμε γαλουχήσει και "παρα-μορφώσει" τα παιδιά μας με την αντίληψη της χρηματικής απολαβής στην επι-δίωξη των σπουδών τους μα...τα χρήματα μπορεί να αγοράζουν κρεβάτι, αλλά όχι ύπνο. Βιβλία, αλλά όχι μόρφωση. Ωραία ρούχα, αλλά όχι φινέτσα. Διασκέδαση, αλλά όχι ευτυχία. Ανθρώπους, αλλά όχι ανθρωπιά…