Κάθε απόπειρα εξωραϊσμού της ζωής είναι μασκάρεμα. Όλες οι καθιερωμένες δράσεις ισοδυναμούν με λήθη και απώθηση, νάρκωση και αποχαύνωση. Βιασύνη, άγχος, ιδρώτας, λαχάνιασμα, κόπωση, μίμηση, φιλοδοξίες, σχέδια, στόχοι: συμπτώματα μιας συλλογικής υστερίας που βυθίζει το εγώ μας στην αυταπάτη μιας αδιατάρακτης μονιμότητας, το εθίζει σε μια τυπική διαχείριση της ζωής και το καθιστά ανίκανο να στοχαστεί με θάρρος τα βασικά δεδομένα της ύπαρξης. Όμως οι απωθημένες αλήθειες κάποτε φανερώνονται. Μπορεί η είδηση ενός ξαφνικού θανάτου ή η αποκάλυψη μιας τερματικής ασθένειας να μας θυμίσει το αναπότρεπτο. Ή μπορεί κάποιο βράδυ η κούραση να έχει ασυνήθιστη κατάληξη. Μπροστά στον καθρέφτη, το είδωλό μας μάς κοιτάζει περίεργα. Η μάσκα ξεθωριάζει, το κρανίο αποκαλύπτεται: σύμβολο της ματαιότητας, τελική μορφή του μέλλοντός μας, υπαινιγμός θανάτου που διαρκεί όσο και το κοίταγμα. Το ίδιο φευγαλέα είναι και τα ερωτήματα. Γιατί υπάρχουμε; Τι νόημα έχει τόση κούραση; Προς τι όλα αυτά αφού κάποτε θα πεθάνουμε; Ενοχλητικά ερωτήματα. Τα απωθούμε ξανά. Τα προσπερνάμε και συνεχίζουμε. Ξεγελάμε τον εαυτό μας και περιμένουμε…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΡΑΣΛΙΑΣ

Έγινε τεχνητή κατολίσθηση από ειδικούς αναρριχητές και με ελεγχόμενο τρόπο. Πρόκειται για επικίνδυνα βράχια που θα μπορούσαν να αποκολληθούν και να προκαλέσουν σοβαρά ατυχήματα.

Προληπτική παρέμβαση έγινε χθες Σάββατο 18 Μαΐου με πρωτοβουλία του Αντιπεριφερειάρχη Βοιωτίας Γιώργου Ντάτση στη Στεφάνη, στον πολύπαθο δρόμο που ενώνει τα Δερβενοχώριαμε την Ελευσίνα.

Πιο συγκεκριμένα, με ελεγχόμενο τρόπο και υπό την επίβλεψη των τεχνικών υπηρεσιών, της πολιτικής προστασίας και της αστυνομίας, έγινε τεχνητή κατολίσθηση από ειδικούς αναρριχητές. 

 

Πρόκειται για επικίνδυνα βράχια που θα μπορούσαν να αποκολληθούν και να προκαλέσουν σοβαρά ατυχήματα. 

Ανάρτηση του αντιπεριφερειάρχη Βοιωτίας Γιώργου Ντασιώτη στα social media

ΕΝΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ !!!

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΓΑΛΑΤΕΣ ζούσαν με το φόβο μην πέσει ο Ουρανός στο κεφάλι τους. Για το λόγο αυτό έκαναν και θυσίες στους Θεούς τους.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως ότι πέφτει από ψηλά, καλό είναι να μη σε βρει από κάτω, γιατί τα πράγματα, μάλλον δε θα είναι καλά.

Η ΠΡΟΛΗΨΗ, λοπόν, των ενδεχόμενων κινδύνων, είναι πολύ σημαντική υπόθεση και είναι Η ΚΥΡΙΟΤΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, όσων κατέχουν θέσεις ευθύνης, που αφορούν την προστασία των πολιτών.

ΣΗΜΕΡΑ, στη ΣΤΕΦΑΝΗ ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ, στον πολύπαθο δρόμο, που ενώνει με την Ελευσίνα, κάναμε ακριβώς αυτό. ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΓΚΡΕΜΙΣΑΜΕ, με ελεγχόμενο τρόπο, επικίνδυνα βράχια, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρά ατυχήματα.

ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ, οι Τεχνικές μας υπηρεσίες, για την επίβλεψη, η Πολιτική μας προστασία για τη φύλαξη, η αστυνομία, η Π.Υ. και φυσικά οι ΕΙΔΙΚΟΙ ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΕΣ , που γκρέμιζαν τα επικίνδυνα βράχια.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ, λοιπόν, πολλοί και ο φόβος των Αρχαίων Γαλατών υπαρκτός, αν, οι αρμόδιοι, δεν ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ τα γεγονότα και, κυρίως αν, ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ !!

Με τον Λουκά τον Γαλαξιδιώτη, παλιό μου φίλο, στου Νικοδήμου τα ονομαστηρια!

Πηγή:Σάκης Μουμτζής/Καθημετινή

Είναι ένας από τους κανόνες της ζωής να μην εκτιμάμε αυτό που έχουμε και να καταλαβαίνουμε την αξία του όταν το χάσουμε. Βέβαια, ένας ευφυής άνθρωπος δεν χρειάζεται να χάσει αυτό που έχει για να αντιληφθεί την αξία του. Αρκεί να κοιτάξει γύρω του για να δει πόσοι θέλουν να βρεθούν στη θέση του. Να έχουν αυτά που έχει αυτός. Τότε θα συνειδητοποιήσει πόσο προνομιούχος είναι. Επί του θέματος: σχεδόν όλοι γκρινιάζουμε για την Ευρώπη μας. Βλέπουμε τις καθυστερήσεις, τις ανεπάρκειες και τις στρεβλώσεις, και έχουμε την τάση να μεμψιμοιρούμε μονίμως, παραβλέποντας τη μεγάλη ευρωπαϊκή εικόνα, μια εικόνα λαμπερή για τους εκτός των τειχών. Για τους κατοίκους της Γεωργίας οι οποίοι διαδηλώνουν μαζικά στην Τιφλίδα, στην κεντρική πλατεία που την ονόμασαν Ευρώπη. Γιατί διαδηλώνουν; Διότι δεν θέλουν να ρωσοποιηθεί η πολιτική ζωή της πατρίδας τους, μια πορεία που ξεκινά με την ψήφιση του ρωσικής εμπνεύσεως νόμου «περί ξένων πρακτόρων». Ενας νόμος που θέλει να περιορίσει ή και να εξαλείψει ακόμη τις ανεξάρτητες φωνές.

Σε αυτές τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, εκτός από χιλιάδες Γεωργιανούς πολίτες, συμμετείχαν και τρεις υπουργοί κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της Λιθουανίας, της Λετονίας, της Εσθονίας, καθώς και της Ισλανδίας, οι οποίοι έθεταν το ερώτημα στους διαδηλωτές: Πού πάμε; Και αυτοί απαντούσαν με μία φωνή: Στην Ευρώπη! Δηλαδή, σε μια μεγάλη πολιτική και οικονομική οικογένεια στην οποία διεξάγονται αδιάβλητες εκλογές, υπάρχει ελευθερία του λόγου, υπάρχει σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτος δικαίου, η μια χώρα δεν επιβουλεύεται τα εδάφη της άλλης και υπάρχει ένα κατακτημένο μίνιμουμ επίπεδο εκπαίδευσης.

Ολα αυτά για τα οποία αγωνίζονται στους δρόμους και στις πλατείες οι κάτοικοι της Γεωργίας, εμείς οι Ευρωπαίοι πολίτες όχι μόνο τα θεωρούμε αυτονόητα και δεδομένα, αλλά πολύ συχνά τα υποτιμάμε κιόλας.

Η Γεωργία, όπως και η Αρμενία, βρέθηκε και άλλες φορές στο ιστορικό σταυροδρόμι: στα χνάρια της Ρωσίας ή στα χνάρια της Ευρώπης. Και τις απαντήσεις δεν τις έδιναν μόνον οι εσωτερικοί συσχετισμοί δυνάμεων, καθώς αυτοί διαμορφώνονταν και με τις παρεμβάσεις, άμεσες ή έμμεσες, της Ρωσίας του Πούτιν. Η ΕΣΣΔ σίγουρα δεν μπορεί να ανασυσταθεί, είναι ένα ιστορικό απολίθωμα, όμως μπορεί το πνεύμα της να αναβιώσει. Δηλαδή, οι χώρες που τη συγκροτούσαν τότε, σήμερα να έχουν πολίτευμα με παρόμοια ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά με αυτά της Ρωσίας. Ο Τζέιμς Μάτις, υπουργός Αμυνας επί Ντόναλντ Τραμπ, στην επιστολή παραίτησής του σημείωνε: «Είναι ξεκάθαρο πως Κίνα και Ρωσία… θέλουν να διαμορφώσουν έναν κόσμο που θα συνάδει με το απολυταρχικό τους μοντέλο –αποκτώντας δικαίωμα βέτο στις διπλωματικές, οικονομικές αποφάσεις άλλων εθνών– για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα εις βάρος των γειτόνων τους, της Αμερικής και των συμμάχων μας». Στη Γεωργία, αυτό ακριβώς γίνεται