Συντάκτης: Kostas Bertsias

 

•Ο θάνατος του Ραισι αποδεικνύει το νόμο της ματαιότητας που μας κυβερνά.

Όση εξουσία κι αν «χαρίζεις» στο Θεό,αυτός σου γνέφει ότι ,ως παντοδύναμος ,αδιαφορεί για τη διακυβέρνηση του Ιράν αλλά και οποιασδήποτε θεοκρατικης,άμεσα η έμμεσα χώρας. Ιδιως δεν ανακατεύεται ο Θεός όταν πετάς εν μέσω θεομηνίας με ελικόπτερο 50 ετών που δεν έχει ανταλλακτικά.Όσο πιστός και αν είσαι,όποιο αξίωμα κι αν έχεις.Η βασιλευς η στρατιώτης,η πλούσιος η πενης η δικαιος η αμαρτωλός.
•Οι αρμοί της εξουσιας στο στυγερο αυτό Κράτος παραμένουν.Ακλόνητοι ,τουλάχιστον φαινομενικά.Ο πνευματικός ηγέτης,οι μουλάδες,οι φρουροί της επανάστασης,η αστυνομία ηθών και όλα τα συναφή.
•Η μόνη ελπίδα για το λαό του Ιράν είναι τα κορίτσια του.Τα θαρραλέα , άφοβα αυτά πλάσματα που έπαιξαν το κεφάλι τους και τη ζωή τους κορόνα,γράμματα αντιπαλεύοντας την πλειοψηφικη φρίκη.Ίσως ,μαζί με τους άντρες τους ,κάνουν διακριτή την ύπαρξη τους στις «εκλογές» που θα γίνουν σε 50 μέρες.Ως εκεί μπορούν.Να διεκδικήσουν διακριτοτητα. Αν βρεθεί και κάποιος με το μυαλό εντός της κεφαλής του να εμφανιστεί ως υποψήφιος.
•Τα κορίτσια που πηγαίνουν/δυο δυο βιαστικά /στρίβουν από τη γωνία/για να πάνε σινεμά.Ήταν τραγούδι για την ελληνική επαρχία του 60.

Πάνος Μπιτσαξής

Στη διάρκεια της ζωής μας συλλέγουμε εμπειρίες, γινόμαστε εμπειρογνώμονες. Αλλά σε τι;

 

Ο Αλμπέρ Καμύ (γαλλικά: Albert Camus, 7 Νοεμβρίου1913 – 4 Ιανουαρίου1960) ήταν Γάλλοςφιλόσοφος, λογοτέχνης και συγγραφέας, ένας από τους πιο δημοφιλείς φιλόσοφους του 20ου αιώνα, και ένας από τους ιδρυτές του παραλογισμού. Ήταν επίσης ιδρυτής του Theatre du Travail (1935), για το οποίο δούλεψε ως σκηνοθέτης, διασκευαστής και ηθοποιός. Χρωστά σχεδόν εξίσου τη φήμη του στα μυθιστορήματά του Ο Ξένοςκαι Η Πανούκλα, στα θεατρικά του έργα Καλιγούλας και Οι δίκαιοι και τέλος στα φιλοσοφικά του δοκίμια Ο Μύθος του Σίσυφου και Ο επαναστατημένος άνθρωπος.

Τιμήθηκε το 1957 με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

«Ας φυλάξουμε μέσα μας μια βεβαιότητα ανώτερη από όλες τις άλλες: η ζωή δεν έχει νόημα, δεν μπορεί να έχει. Αν μια απρόβλεπτη αποκάλυψη μας έπειθε για το αντίθετο, θα έπρεπε να αυτοκτονήσουμε στη στιγμή. Αναπνέουμε ακόμα παρότι δεν υπάρχει αέρας αλλά θα παθαίναμε ακαριαία ασφυξία αν μας στερούσαν τη χαρά της ματαιότητας»

Εμίλ Σιοράν

Emil Mihai Cioran ( Ρουμανικά: [eˈmil tʃoˈran]^ⓘ ,Γαλλικά:[emilsjɔʁɑ̃]; 8 Απριλίου 1911 – 20 Ιουνίου 1995) ήταν Ρουμάνος φιλόσοφος,αφοριστήςκαι δοκιμιογράφος, ο οποίος δημοσίευσε έργα τόσο στα ρουμανικά όσο και στα γαλλικά. Το έργο του έχει διακριθεί για τον διάχυτο φιλοσοφικό απαισιοδοξία, το ύφος και τους αφορισμούς του. Τα έργα του ασχολούνταν συχνά με θέματα ταλαιπωρίας, φθοράς και μηδενισμού. Το 1937, ο Cioran μετακόμισε στησυνοικία Latin του Παρισιού, όπου έγινε η μόνιμη κατοικία του, όπου έζησε απομονωμένος με τη σύντροφό του, Simone Boué, μέχρι το θάνατό του το 1995.