Πάντα συμβουλεύω τους ανθρώπους να μη δίνουν συμβουλές!!
´Όποιος κοιτάζει προς τα έξω ονειρεύεται. Όποιος κοιτάζει μέσα του ξυπνάει..
Να γίνει πάλι κράτος η Συρία, / με τους στρατούς της, με τους στόλους της, / με τα μεγάλα κάστρα, με τα πλούτη ”.
Κωνσταντίνος Καβάφης
Το πιο σπάνιο είδος ανθρώπου είναι αυτός που σε θυμάται χωρίς να σε χρειάζεται!!
Είναι ανθρωπιστές;
Για να είμαι ειλικρινής, τίποτα από όσα έγιναν στην πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση του Δήμου Αθηναίων στο Σύνταγμα, δεν με εξέπληξε. Η περσινή «πρώτη» της θητείας του Δημάρχου, αλλά και επόμενες, εντός του 2024, στάσεις του, δεν άφηναν απολύτως κανένα περιθώριο για να μην περιμένει κανείς την καφίγια της δημοφιλούς τραγουδίστριας, το σύνθημά της για λευτεριά, και τις σημαίες που κυμάτιζαν μπροστά στη σκηνή.
Θυμίζω, έτσι ως απλό απολογισμό, ότι ο Δήμαρχος, όταν έγινε δέκτης πολλών αντιδράσεων στην περσινή εκδήλωση, δικαιολογήθηκε ότι βρέθηκε και ο ίδιος προ εκπλήξεως. Το Πάσχα ακύρωσε προγραμματισμένη από καιρό μουσική εκδήλωση του Δήμου με Ισραηλινούς καλλιτέχνες, τον Μάϊο αρνήθηκε να συναντήσει γονείς των Ισραηλινών ομήρων της Χαμάς, και τον Σεπτέμβριο συναντήθηκε με κάποιους που μπροστά του έκαναν δηλώσεις για το «λεγόμενο κράτος του Ισραήλ», χωρίς ο ίδιος να αντιδράσει, ενώ για αρκετούς μήνες στο καρακέντρο της πόλης δεν «βλέπει» το σύνθημα Fuck Israel για να δώσει την εντολή να σβηστεί.
Γιατί επομένως να εκπλαγώ; Ο Δήμαρχος Αθηναίων, δικαιούται, και έχει κάνει τις επιλογές του, επιλογές μονόπλευρης και επιλεκτικής ευαισθησίας, για τις οποίες επικαλείται συναισθήματα ανθρωπισμού. Και βέβαια ως Δήμαρχος, έχει την δυνατότητα να ανοίγει αυτό το πεδίο και σε άλλους που «συγκινούνται» από τον ανθρωπισμό του και δεν διστάζουν να τον εκφράζουν όποτε τους δίνεται η ευκαιρία.
Το γεγονός βέβαια έγκειται στο τι ορίζεται σήμερα ως ανθρωπισμός.
Το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης, ορίζει ως σύγχρονο ανθρωπισμό «Μια φιλοσοφία ή ένα ηθικό σύστημα που επικεντρώνεται στην έννοια της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της αξίας των ανθρώπινων όντων».
To Chat GPT, αναφέρει ότι «ο ανθρωπισμός προέκυψε ως φιλοσοφία στην Αναγέννηση με επίκεντρο στις κλασσικές επιστήμες, την τέχνη, την λογοτεχνία, υποστηρίζοντας τη δυναμική της ανθρώπινης δημιουργικότητας, ενώ στις σύγχρονες συνθήκες, ο ανθρωπισμός συχνά αποτελεί τη βάση για κινήματα κοινωνικής δικαιοσύνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προωθώντας την ενσυναίσθηση, την ισότητα και την εγγενή αξία κάθε ατόμου».
Είναι νομίζω προφανές ότι στην καρδιά της έννοιας «ανθρωπισμός», κυριαρχεί η αναφορά σε «ανθρώπινα όντα» και «κάθε άτομο». Με άλλα λόγια, ο ανθρωπισμός είναι απολύτως ξένος ως έννοια με την «επιλεκτικότητα» σε κάποια ανθρώπινα όντα ή κάποια άτομα. Δεν ξέρω αν η επίκληση ένδειξης ανθρωπισμού μόνον προς «κάποιους» έχει αποδεκτή ορολογία στα λεξικά, στη δική μου αντίληψη πάντως ταυτίζεται με τον ρατσισμό. Για να το κάνω δηλαδή πιο απλό, αυτός που τοποθετείται ως «ανθρωπιστής» απέναντι στην στέρηση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας κάποιων που ο ίδιος επιλέγει, δεν είναι παρά ρατσιστής. Και αυτό, γιατί αδιαφορεί ή δεν συγκινείται από την ίδια στέρηση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας των υπολοίπων ανθρώπων.
Βεβαίως και θα αξιοποιήσω ως παράδειγμα την παντελή έλλειψη ενσυναίσθησης και ανθρωπιστικών ευαισθησιών προς τους ομήρους της 7ης Οκτωβρίου 2023. Δεν είναι άραγε αυτοί «ανθρώπινα όντα» για να διεγείρουν τον ανθρωπισμό; Δεν είναι άραγε αυτοί το πιο ζωντανό παράδειγμα παραβίασης κάθε έννοιας σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ατομικής ελευθερίας; Δεν είναι άραγε αυτοί θύματα της πιο βάρβαρης σύγχρονης έκφρασης ρατσισμού μιας και ανήκουν σε συγκεκριμένη εθνική / θρησκευτική ομάδα;
Οι δήθεν ανθρωπιστές, συγχέουν και φοβούνται ότι τυχόν έκφραση ανθρωπισμού προς αυτά τα θύματα, θα ισοδυναμούσε με την υποστήριξη του Κράτους του Ισραήλ, κάτι που είναι για τους ίδιους ασύλληπτο. Οπότε, μπροστά στον τρόμο να τους προσαφθεί τέτοια κατηγορία, επιλέγουν απλά να είναι ρατσιστές.
Αλλά και άλλα πολλά παραδείγματα υπάρχουν που ενισχύουν την άποψη ότι ο επιλεκτικός «ανθρωπισμός», δεν είναι παρά μόνο διάκριση των ανθρώπων σε όσους αξίζουν και σε όσους δεν αξίζουν τον «ανθρωπισμό» μας, δηλαδή με μια λέξη ρατσισμός.
Υποκρίνονται επομένως τους ανθρωπιστές ενώ στην ουσία είναι ρατσιστές, όσοι πιστεύουν ότι η εξουσία τους ή το βήμα που τους προσφέρεται, είναι πόρτα για να επιδείξουν τον «ανθρωπισμό» τους.
Για να είσαι σήμερα ανθρωπιστής, απαιτείται βαθιά παιδεία και γνώση, αλλά κυρίως μια εξαιρετικά ισχυρή εσωτερική αρετή : Να είσαι αμερόληπτος/η και να μπορείς να λειτουργήσεις χωρίς προκαταλήψεις.
Όλα τα άλλα είναι επιφανειακές και ευκαιριακές δηθενιές.
Καλή χρονιά.
Minos Moissis
Πρόεδρος Δημοκρατίας
•Το πρώτο πολιτικό γεγονός του 2025 είναι η εκλογή ΠτΔ.Το ενδιαφέρον για το θέμα είναι εξαιρετικά χαμηλό παρά τις προσπάθειες των μέσων να δημιουργήσουν suspense.
•Όμως το ζήτημα είναι σημαντικό.Ο Πρόεδρος δεν έχει αρμοδιότητες αλλά έχει ρόλο και δη κρίσιμο όταν το απαιτήσουν οι περιστάσεις.Ειναι το μόνο ασθενικό-είναι αλήθεια- αντίβαρο στην πρωθυπουργική θεσμική παντοδυναμία.Το βασικό έλλειμμα στην πολιτειακή μας τάξη είναι η έλλειψη αντίβαρων στην εκτελεστική εξουσία.Η ανισορροπία αυτή είναι αντιληπτή δια των αισθήσεων σε περιόδους κρίσης.Τι κάνει ο πρόεδρος;Ναι πάει στις παρελάσεις αλλά καθώς έλεγε ο Κ.Καραμανλης «στη πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται».Αν διερωτασθε τι είναι αυτό θυμηθείτε το θέρος του 2015,προ των πυλών της ασύντακτης καθολικής κατάρρευσης.
•Στο μυαλό του Μητσοτάκη δεν είμαι.Το δίλημμα όμως λογικά είναι μονοσήμαντο.Εναν άχρωμο αδιάφορο πρόεδρο που διακριτικά τον στηρίζει κυρίως με τη σιωπή;άντε και με κάποιες γενικόλογες αποχρώσεις κοινωνικής ευαισθησίας και ολιγο woke πασπάλισμα;Ή μήπως έναν στιβαρό πρόεδρο με λόγο και βάρος ικανό να παίξει ρόλο στη σχεδόν βέβαια αστάθεια που θα έρθει το 2027;
•Το θέμα εξαρτάται από αυτά «που γίνονται και δεν λέγονται».
Πάνος Μπιτσαξής
