Συντάκτης: Kostas Bertsias

Θανάσης Φαρμάκης, Σπύρος Αλεξανδράτος, Γιάννης και Καίτη Ζερβού

*Ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ιστορικός ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας (PCI) και πρωτεργάτης ευρωκομμουνισμού που δεν δίστασε να έρθει σε ρήξη με τη Μόσχα. Ο άνθρωπος που πριν από τις γενικές εκλογές του 1976 έπεισε έναν στους τρεις Ιταλούς (34,3%) να στηρίξει το κόμμα του με την ψήφο του και στη συνέχεια διαπραγματεύτηκε τον περίφημο «ιστορικό συμβιβασμό» (compromesso storico) με τους Χριστιανοδημοκράτες.

Ο Γιάννης_Σκαρίμπας, ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος. Το έργο του, εντυπωσιακό σε έκταση και ποικιλία, σημαδεύτηκε από την έντονη αντιδικία του με τις καθιερωμένες αξίες της ζωής και του αστικού πολιτισμού. Εισήγαγε επίσης υπερρεαλιστικά στοιχεία στην ελληνική πεζογραφία. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής λογοτεχνίας.

Στα γράμματα εμφανίστηκε κατά τη δεκαετία του 1910 με ποιήματα και πεζά που δημοσίευσε σε διάφορα περιοδικά της Αθήνας και στις εφημερίδες Εύριπος και Εύβοια της Χαλκίδας, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Κάλλις Εσπερινός. Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση με το πραγματικό του όνομα έγινε το 1929, όταν έλαβε το Α΄ βραβείο διηγήματος για το πεζό Ο καπετάν Σουρμελής ο Στουραΐτης, το οποίο δημοσίευσε στο περιοδικό Ελληνικά Γράμματα του Κωστή Μπαστιά. Ο Γιάννης Σκαρίμπας ήταν ό σημαντικότερος εκπρόσωπος του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα γιατί τόσο το εικονοκλαστικό του ύφος όσο και ή ιδιόρρυθμη γλώσσα πού χρησιμοποίησε στα έργα του,προκάλεσε αίσθηση για την εποχή εκείνη.

Αυτοσυστηνόταν, με το προσωπικό ύφος που τον χαρακτήριζε, ως: “… συνταξιούχος τελωνειακός, διασαφιστής και τάχα λογοτέχνης αλλά και ανάξιος απόγονος ορεσίβιων προγόνων αναφερόμενος στην καταγωγή του από την Φωκίδα”

Ο μπαρμπα-Γιάννης Σκαρίμπας, όπως ήταν γνωστός στους φίλους του, γεννήθηκε στην Αγια Ευθυμία Παρνασιδας, έζησε όμως όλη την ενήλικη ζωή του στη Χαλκίδα και ταξίδεψε ελάχιστα.

Πηγή:

Επιμ: Δ. Ντζαδήμα // www.fractalart.gr

Πάνω σὲ ἕνα ποίημα τοῦ Ζ. Παπαντωνίου

Σὰν ἔμαθε τὴν φράσι «εἶναι φασίστας»
ὁ παπαγάλος εἶπε ξαφνικά:
«εἶμαι ἀνώτερος ἀπ’ ὅλους φυσικά!
Τί κάθομαι ἔτσι ἄπραγος τουρίστας;»

Τὴν πράσινη μετάβασι φορεῖ
καὶ στὶς Βρυξέλλες τὶς φτεροῦγες του ἀνοίγει
νὰ δώσῃ ἀπ’ τὴν σοφία του ὀλίγη·
παίρνει μιὰ στάσι κάπως σοβαρή
–κάτι ἐν μέσῳ κατανύξεως καὶ νύστας–
καὶ λέει μὲ προφορά: «εἶναι φασίστας!»

Ὁ λόγος του εὐθὺς χειροκροτήθη,
κατέρρευσαν μεμιᾶς ὅλοι οἱ μῦθοι,
«τί διαβασμένος!» λένε εὐλαβῶς,
«ἂς προχωρήσουμε λοιπὸν γιὰ τὸ Νταβός!
Μ’ αὐτὸν ἀέρα θἄχουμε στὰ ἱστία,
τοῦ Χάρβαρντ παπαγάλος, ὄχι ἀστεῖα!
Τῶν πιὸ καινούργιων θεωριῶν μεγάλος ῥέκτης
καὶ στὴν ὁμάδα μας πολύτιμος ὡς παίκτης!
Κὺρ παπαγάλε μας, γιά πὲς καὶ παρακάτω,
στὰ σίγουρα θὰ πᾷς γιὰ νομπελίστας!»

Κι ὁ παπαγάλος, τί νὰ πῇ στὸ ἐκλεκτορᾶτο;
Ξανάπε μοναχά: «Εἶναι φασίστας!»

ΑΑΡΩΝ ΜΝΗΣΙΒΙΑΔΗΣ

*Ο Αντό­νιο Γκράμ­σι ήταν ο πρώ­τος ανά­με­σα στους ση­μα­ντι­κούς στο­χα­στές του μαρ­ξι­σμού που αντι­λή­φθη­καν την ανά­γκη, όχι μό­νο της ανα­νέ­ω­σης αλ­λά της υπέρ­βα­σής του. Σύμ­φω­να με την έκ­φρα­σή του, ο μαρ­ξι­σμός πρέ­πει να νο­η­θεί ως «ανοι­χτός κύ­κλος» και όχι ως δόγ­μα. Θε­ώ­ρη­σε ότι στη με­γά­λη «ηθι­κή και δι­α­νο­η­τι­κή ανα­μόρ­φω­ση» όλης της κοι­νω­νί­ας που συ­νι­στού­σε το πρό­ταγ­μά του, ο ανα­νε­ω­μέ­νος μαρ­ξι­σμός θα δι­α­δρα­μά­τι­ζε πρω­τεύ­ο­ντα, κα­θο­δη­γη­τι­κό ρό­λο.

•Που να βρίσκεται η χαρτοπετσέτα;Αν υπάρχει θαπρεπε να στηθεί γι αυτήν ένα μεγαλόπρεπο μνημείο με τίτλο «η κατανομή της ισχύος».Να ανεμίζει μια γλυπτή χαρτοπετσέτα τεχνοτροπίας Σβορώνου.Ειναι η περίφημη συμφωνία των «ποσοστών» στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 1944.Μεταξυ Τσώρτσιλ και Στάλιν.Ο Τσόρτσιλ έγραψε στην χαρτοπετσέτα τη μοιρασιά και ο Στάλιν έβαζε τσεκ.Ειναι άραγε αλήθεια;δεν ξέρω.Ελλαδα:Αγγλία 90% Σοβιετική Ένωση 10%.Έτσι γλυτωσαμε την ένταξη μας στον γοητευτικό κομμουνιστικό κόσμο.Η συμφωνία της χαρτοπετσέτας δεν είχε επίσημη μορφή γιατί δεν ήταν μέσα οι Αμερικάνοι.Ομως σε γενικές γραμμές τηρήθηκε και διαμόρφωσε τον διπολικό κόσμο και το πέρασμα από τον θερμό στον ψυχρό πόλεμο.
•Όταν συναντηθούν,πρόσωπο με πρόσωπο,ο Τραμπ και ο Πούτιν,που δεν κρύβουν τον παθιασμένο αμοιβαίο τους έρωτα,ομοϊδεάτες γαρ και ομογάλακτοι,το θέμα δεν θα είναι η Ουκρανία.Το θέμα θα είναι η νέα μοιρασιά του κόσμου.Η Κίνα εκ του σύνεγγυς.Επειδη τώρα είναι πιο μπερδεμένη η κατάσταση θαχουν μαζί τους χαρτομάντιλα.Ευρωπη.50%-50%.Οποιος πρόλαβε τον κύριο είδε.
•Εσύ την Ουκρανία εγώ τον Παναμα,εσύ τη Συρία εγώ τον Καναδά κάπως έτσι.Η Αμερική δεν έχει πια τις δυνάμεις για την διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονιας.Θελει στενή αλλά απόλυτη σφαίρα επιρροής στο δικό της ημισφαίριο.Για το υπόλοιπο ως εκεί που μπορεί.Ας παίξουν μπάλα οι Ρώσοι κι οι Κινέζοι αρκεί να μην μας χώνονται στα πόδια.Η ηγεμονία θα κατακτηθεί με την τεχνητή νοημοσύνη πιστεύει ο Τραμπ όχι με έδαφος.Τι να το κάνουμε το έδαφος.500 δις επένδυση στην ΑΙ.Μπορει και να χει δίκιο.Ισως να τουχουν πει για την «Αυτοκρατορία» του τρομοκράτη Νεγκρι.
•Τραμπ Πούτιν.Ερως ανίκατε μάχαν.

Πάνος Μπιτσαξής

Γάμος στην Άμφισσα το 1956. Γαμπρός Σπύρος Κ. ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ , νύφη Κατίνα Γ. Καραδήμα.

Στα αριστερά η Ευθυμία ΜΠΕΡΤΣΙΑ σύζυγος Γεωργίου, ο πεθερό της Κωνσταντίνος Μπερτσιάς και ο μικρός Κώστας Μπερτσιάς.

Μπορεί να διοριστείς μάναντζερ, αλλά δεν είσαι ηγέτης αν δεν αναγνωριστούν και γίνουν αποδεκτά από τους άλλους η προσωπικότητα σου και ο χαρακτήρας σου, οι γνώσεις και η ικανότητα σου να χειρίζεσαι τις λειτουργίες της ηγεσίας. Το management είναι ηγεσία χωρίς έμπνευση ..

John Adair

Ο John Eric Adair (γεννημένος στις 18 Μαΐου 1934) είναι Βρετανός ακαδημαϊκός που είναι θεωρητικός της ηγεσίας και συγγραφέας περισσότερων από σαράντα βιβλίων (μεταφρασμένα σε δεκαοκτώ γλώσσες) για επιχειρήσεις, στρατιωτικούς και άλλους τομείς ηγεσίας.