Λένε ότι η εξουσία διαφθείρει, αλλά το πιο σωστό είναι ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.

David Brin, συγγραφέας

Διήγημα μικρής φόρμας

Μπού­λη Ἀν­δρε­ά­δου

«Ἡ τελευταία τρύπα»

ΠΟ ΜΙΚΡΗ ἀπε­χθα­νό­ταν τὶς τρῦ­πες. Τὶς τρῦ­πες στὰ ροῦ­χα της, τὶς τρῦ­πες στὸ χῶ­μα ὅπου χά­νον­ταν μέ­σα τὰ μυρ­μήγ­κια, τὶς τρῦ­πες στὰ δέν­τρα ποὺ μέ­σα τους κρύ­βον­ταν οἱ φί­λοι της οἱ σκί­ου­ροι, τὴν τρῦ­πα τοῦ στό­μα­τος ποὺ ἐξα­φά­νι­ζε τὸ φα­γη­τό, τὶς τρῦ­πες τῶν μα­τιῶν πού, ὅταν ἄνοι­γαν, ξε­θώ­ρια­ζαν τὰ ὄνει­ρα. Ὅμως πιὸ πο­λὺ τὴν ἐνο­χλοῦ­σαν οἱ τρῦ­πες ποὺ σχη­μά­τι­ζαν τὰ σύν­νε­φα στὸν οὐ­ρα­νό.

       Ὀνει­ρευό­ταν νὰ γί­νει μπα­λω­μα­τοῦ. Ἕνω­σε πι­ρού­νια καὶ ἔφτια­ξε μία τε­ρά­στια βε­λό­να. Πῆ­ρε κου­κού­λια με­τα­ξο­σκώ­λη­κα καὶ μία με­γά­λη σκά­λα. Θὰ ἀνέ­βαι­νε στὸν οὐ­ρα­νὸ νὰ μπα­λώ­σει τά σύν­νε­φα.

       Ἕνας κε­ραυ­νὸς τῆς χά­λα­σε τὰ σχέ­δια. Μία τρῦ­πα ἄνοι­ξε γι’ αὐ­τὴν τὴν ἄλ­λη μέ­ρα στὸ νε­κρο­τα­φεῖο τοῦ χω­ριοῦ.

750 εκ. ευρώ ως αποζημιώσεις μετά από φυσικές καταστροφές!

το 2024 δόθηκαν 750 εκ. ευρώ ως αποζημιώσεις μετά από φυσικές καταστροφές, έναντι 200 εκ. το 2021, ενώ για το 2025 έχουν προβλεφθεί 600 εκ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά την κακοκαιρία Daniel που έπληξε την Θεσσαλία, η αντιμετώπιση των συνεπειών της στοίχισε 3,5 δισ. ευρώ και η Ελλάδα έλαβε από το Ταμείο Αλληλεγγύης της ΕΕ 100 εκ. ευρώ. Ανακατεύθυνε 600 εκ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και 1 δισ. από το ΕΣΠΑ και τα υπόλοιπα θα καλυφθούν από εθνικούς πόρους….

Πηγή: από ομιλία του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκου Παπαθανάση.

Το Τόκιο «κειται μακράν»

•Στις δύο φωτό απεικονίζονται δύο νοοτροπίες,δύο αντιλήψεις του κόσμου.Διαλεξτε και πάρτε.Στην πρώτη αριστερά φωτό για να τη δείτε πρέπει να τη μεγεθύνετε.Απο το παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου θολά για να μην έχουμε προσωπικά δεδομένα.Οδος Ιθακης απόγευμα φεύγοντας από το γραφείο.Αναπηρος μετανάστης σε αμαξίδιο.Το κινεί αγκομαχώντας.Αδυνατον να κινηθεί στο πεζοδρόμιο χωρίς να τουμπαρει.Εχει εμπόδια που του απαγορεύουν τη κίνηση.Κατεβαινει αναγκαστικά στο οδόστρωμα.Κουβαλαει συναρμοσμενη στο αμαξίδιο μια σακούλα με ψώνια.Ιδρωνει.Στην Ιθακης αυτοκίνητα παρκαρισμένα κι από τις δυο μεριές.Που να πάει ο άνθρωπος.Προσπαθει να επιταχύνει ιδρώνοντας έχει και ηλικία για να φτάσει στο φανάρι των πεζών στη συμβολή με τη Πατησίων.Δεν μπορώ και δεν θέλω να τον προσπεράσω ξυστά.Επιβραδυνω σχεδόν σταματώ για να του δώσω χρόνο.Οι από πίσω μου κορνάρουν δαιμονιωδώς .Προχωρα ρε μάλακα.Βαριεμαι να τσακωθώ.Δεν έχει και νόημα.Μια φωνή ακούγεται από το αμαξίδιο.Μη φωνάζετε ρε.
•Στη δεύτερη φωτό.Τοκιο.Σταση λεωφορείου.Θεσεις αναμονής.Κατω από τις καλαισθητες θεσεις έχουν πετάλια.Οι αναμένοντες κάνουν ορθοπεταλιές και έτσι παράγεται ενέργεια που ανάβει τα φωτάκια στο πεζοδρόμιο.Γυμναζονται δωρεάν περιμένοντας το λεωφορείο και προσφέρουν υπηρεσία.Το Τόκιο κειται μακράν.

Πάνος Μπιτσαξής

“Time present and time past Are both perhaps in the time future And time future contained in time past” ** (T.S. Eliot)

Χ Ρ Ο Ν Ο Σ

του Τ.Σ. Έλιοτ

Ο παρών χρόνος και ο παρελθών χρόνος
είναι ίσως και οι δύο παρόντες στο μέλλοντα χρόνο
και ο μέλλων χρόνος να περιέχεται στον παρελθόντα χρόνο.
Αν όλος ο χρόνος είναι αιωνίως παρών
όλος ο χρόνος δεν μπορεί να πληρωθεί.
Ό,τι θα μπορούσε να συμβεί είναι μια αφαίρεση
που παραμένει μια διαρκής δυνατότητα
μόνο σ’ έναν κόσμο από εικασίες.
Ό,τι θα μπορούσε να συμβεί και ό,τι συνέβη
δείχνουν σ’ ένα τέλος που είναι πάντοτε παρόν.

μετάφραση: Χάρης Βλαβιανός