


Λύκειο: Μίκης Θεοδωράκης


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.



Λύκειο: Μίκης Θεοδωράκης



Πριν 35 χρόνια …
Τα σκυλιά μάλωναν μέσα στο σκοτάδι και ο βοσκός τα άκουσε. Βγήκε απ’ το μαντρί του και, περίεργος, ακολούθησε τις φωνές τους. Τα είδε να έχουν τραβήξει μέσα από έναν πρόχειρο λάκκο ένα σκισμένο μπουφάν. Η μυρωδιά της σήψης ήταν παντού στον αέρα και ακριβώς μπροστά του, μέσα στον λάκκο, κάτω από την κοπριά ξεπρόβαλε το πτώμα ενός νέου άντρα. Ο Χρήστος Αγαθής δεν υποψιαζόταν ότι η αναστάτωσή των σκυλιών θα μπορούσε να είχε προκληθεί από κάτι τόσο μακάβριο. Δεν υποψιαζόταν όμως ακόμη ούτε και το πραγματικό μέγεθος της φρίκης. Σε πενήντα μέτρα από τον πρόχειρο τάφο του, η αστυνομία λίγη ώρα αργότερα θα ανακάλυπτε και το κεφάλι του πτώματος.
Ήταν 20 Ιουνίου του 1990 όταν στα Σκούρτα της Βοιωτίας δόθηκε τέλος στην αγωνία της οικογένειας του Γιάννη Τσατσάνη, ο οποίος είχε εξαφανιστεί από τις 18 Μαρτίου. Για την ακρίβεια είχε απαχθεί από φίλους του, οι οποίοι πίεζαν την ευκατάστατή του οικογένεια του για λύτρα. Όλα όμως πήγαν λάθος.
Ο 17χρονος Ρομά, Γιάννης (Μαρσελίνο) Τσατσάνης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αγία Βαρβάρα και ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην κοινότητά του. Οι ικανότητές του στο ποδόσφαιρο και οι εμφανίσεις του με την ομάδα του Κεραυνού Αγίας Βαρβάρας, το καμάρι της συνοικίας, τού χάρισαν το παρατσούκλι «Μαραντόνα». Η καριέρα του όμως θα τελείωνε απότομα.

Στις 18 Μαρτίου του 1990 ο Μαρσελίνο πίνει τον καφέ του στην καφετέρια ‘Τροπικάνα’. Οι κολλητοί του φίλοι, Κώστας Σπινιάρης και Δημήτρης Αγαπητός, θα τον πλησιάσουν και θα του πετάξουν το δόλωμα που θα χρειαστεί για να μπει σε εφαρμογή το σχέδιο της απαγωγής του. Θα του πουν ότι γνωρίζουν ποιοι είχαν κλέψει το ραδιοκασετόφωνο από το αυτοκίνητό του λίγο καιρό πριν και που βρίσκονται «αυτήν τη στιγμή που μιλάμε».
Ο 17χρονος θα τους πιστέψει και θα τους ακολουθήσει μέχρι τη Νίκαια. Εκεί θα αλλάξουν αυτοκίνητα. Η κατεύθυνσή τους είναι το Σχιστό και στα Πυροβολεία θα κάνουν μία απότομη στάση. Εκεί τρεις άντρες -ο Σταμάτης Γρυπαίος, ο Δημήτρης Σκαφτούρος και ο Γιάννης Λαζάρου- θα ορμήξουν στον Μαρσελίνο με το που βγαίνει από το αμάξι. Σύμφωνα με το σχέδιο, οι φίλοι του έπρεπε να κάνουν τους ανήξερους. Ένας απ’ τους τρεις άντρες θα ρίξει μία πιστολιά στον αέρα, δήθεν για εκφοβισμό, και οι φίλοι του θα αρχίσουν να τρέχουν “για να γλιτώσουν”.
Ένα τέταρτο πρόσωπο, ο Γιάννης Πετράκης, θα είναι εκείνος που θα ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του στους απαγωγείς. Είναι μαζί με τη φίλη του Θεοφανία Μεσμερλή και αργότερα θα ισχυριστεί στους αστυνομικούς ότι δεν γνώριζε τίποτα. Υποτίθεται ότι οι φίλοι του τον αιφνιδίασαν και έβαλαν ως όμηρο τον Μαρσελίνο μέσα στο σπίτι του στο Χαϊδάρι, χωρίς εκείνος να ξέρει τι σχεδίαζαν.
Η οικογένεια του θα ανησυχήσει από την πρώτη στιγμή. Εκείνο το βράδυ το παιδί τους δεν γύρισε στο σπίτι και έτσι την επόμενη ημέρα αποφάσισαν να πάνε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα για να καταγγείλουν την εξαφάνισή του.
Ο 17χρονος ποδοσφαιριστής θα περάσει τις επόμενες πέντε ημέρες δεμένος με χειροπέδες και με μία κουκούλα στο κεφάλι, στο διαμέρισμα του Πετράκη. Ο ένας απ’ τους τρεις απαγωγείς, ο Γρυπαίος, θα αρχίσει να τηλεφωνεί στον πατέρα του μικρού, ζητώντας του λύτρα. Για να μη δώσει στόχο, θα επαναλαμβάνει αυτά τα τηλεφωνήματα από διάφορα σημεία της Αθήνας, προσποιούμενος τον ξένο. Σε ένα φορητό κασετόφωνο, είχε ηχογραφημένη τη φωνή του Μαρσελίνο, και την έβαζε να παίζει δίπλα στο τηλέφωνο, δήθεν για να μιλάει στον πατέρα του. Η αλήθεια όμως ήταν ότι πατέρας και γιος, δεν μίλησαν ποτέ στην πραγματικότητα.
Στις 20 Μαρτίου ο Γρυπαίος θα πάρει πάλι τηλέφωνο τον Γιώργο Τσατσάνη και αυτή τη φορά θα του μιλήσει σε τρεις γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά και ιταλικά.
«Ο Μαρσελίνο είναι καλά ], θα του πει. «Αλλά για να τον ξαναδείς θα πρέπει να μας δώσεις 150 εκατομμύρια δραχμές». Όσο ο πατέρας τρέχει να μαζέψει 30 εκατομμύρια δραχμές, αυτά τα τηλεφωνήματα θα συνεχιστούν. Θα καταγγείλει την απαγωγή στην αστυνομία, αλλά αυτή η καθυστέρησή του στην παράδοση των λύτρων θα φοβίσει τους μελλοντικούς δολοφόνους του γιου του. Παρών στις επαφές του πατέρα με την αστυνομία ήταν και ένας ξάδερφος του παιδιού, ο Βασίλης Βασιλείου, που ήταν αναμεμιγμένος στην υπόθεση. Οι πληροφορίες που θα δώσει στους συνεργάτες του θα είναι καθοριστικές για το μέλλον του παιδιού.
Σίγουροι πλέον ότι μετά από τόσες μέρες, ο 17χρονος θα είχε αναγνωρίσει απ’ τη φωνή τον Σπινάρη και τον Αγαπητό, που ήταν φίλοι του και συμπαίκτες στην ομάδα, αποφασίζουν να τον σκοτώσουν. Θα τον σπρώξουν μέσα σε ένα αμάξι και θα τον μεταφέρουν στα Σκούρτα της Βοιωτίας. Θα αλλάξουν αυτοκίνητο, θα τον βάλουν σε ένα άλλο και θα τον πάνε μέχρι ένα ένα μαντρί στο Κάτω Πηγάδι Σκούρτων. Ο ρηχός λάκκος που θα σκέπαζε το πτώμα του, ήταν ήδη σκαμμένος. Δεν μπορούσαν όμως να συμφωνήσουν στο ποιος θα τραβούσε τη σκανδάλη.
Το περίστροφο άνηκε στον Σκαφτούρο, και ο Αγαπητός και ο Σπινάρης δεν ήθελαν να σκοτώσουν τον “φίλο” τους. Εκείνη τη στιγμή σε μια κρίση ευσυνειδησίας, θα θυμηθούν ότι έχουν μεγαλώσει μαζί.
Τελικά, τη σκανδάλη θα την τραβήξει δύο φορές ο Γρυπαίος, σημαδεύοντας μία την καρδιά και μία τον αυχένα. Μετά το φόνο, θα επιστρέψουν στην Αθήνα και θα συνεχίσουν να τηλεφωνούν στον πατέρα για λύτρα σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Η ανακάλυψη όμως του πτώματος από έναν κτηνοτρόφο, όπως είδαμε και στην αρχή της ιστορίας, θα δώσει τέλος στο σχέδιό τους. Η ταυτότητα των απαγωγέων θα γίνει γρήγορα αντιληπτή απ’ την αστυνομία και θα συλληφθούν.

Η δίκη θα ξεκινήσει τον Δεκέμβριο του 1991 στο κακουργιοδικείο της Αθήνας. Οι συγγενείς του παιδιού και οι φίλοι του θα επιτεθούν πολλές φορές στους κατηγορούμενους, μέσα και έξω απ’ την αίθουσα των δικαστηρίων, παρά την επιθυμία του πατέρα που δεν ήθελε άλλες φασαρίες -όπως έλεγε «η βεντέτα δεν θα έφερνε πίσω στη ζωή το παιδί του». Μάλιστα κατά τη μεταγωγή του ο Σπινάρης θα δεχτεί πυροβολισμούς μέσα στο περιπολικό και οι οποίοι θα τον τραυματίσουν.
Στις 19 Δεκεμβρίου, το δικαστήριο θα κηρύξει ένοχους τους οχτώ κατηγορούμενους, επιβάλλοντας μάλιστα και την ποινή του θανάτου στον Γρυπαίο και στον Σπινάρη, παρά την κατάργησή της. Ο δεύτερος, το 2005 θα παραβιάσει την άδεια που θα πάρει από τις φυλακές Αλικαρνασσού και θα το σκάσει στην Τουρκία. Ένα χρόνο μετά όμως θα συλληφθεί εκ νέου για μια άλλη υπόθεση στη γειτονική χώρα -για εμπόριο ναρκωτικών- και μέχρι το 2015 θα μείνει κρατούμενος στις τουρκικές φυλακές. Το 2015 θα είναι η χρονιά που θα τον εκδώσουν πίσω στην Ελλάδα για να συνεχίσει εδώ την ποινή του.
•Όλοι ασχολούνται,ορθώς εκ πρώτης όψεως,με αυτούς που τα έδωσαν.Και την ενδεχόμενη ανοχή του Βορίδη και του Αυγενάκη.Αυτοι όμως που τα πήραν χαίρουν στην Ελληνική κοινή γνώμη ,αλλά και το πολιτικό σύστημα μιας απίστευτης ασυλίας ,αν όχι επιδοκιμασίας.Μαγκες,καπάτσοι.Τακτοποιημενοι από όλες τις πλευρές του φάσματος.Κανεις δεν τα βάζει με αυτούς.Καλως έπραξαν αφού μπόρεσαν και κορόιδεψαν ή διέφθειραν ηλίθιους ή επιορκους υπαλλήλους ,διοικητές και ίσως υστερόβουλους στραβοματακηδες
υπουργους.
•Γιατί;Πρώτον γιατί είναι αγρότες και κτηνοτροφοι άνθρωποι του μόχθου.Εχει βεβαια ελιες κι ο Μητσοτακης αλλά αυτό είναι εξαίρεση.Αλλωστε τις φροντίζει με πάσα επιμέλεια.Ακριβυναν τα λιπάσματα και οι ζωοτροφές.Ε τι να κάνουν οι έρημοι αγρότες και οι γιδοβοσκοί. Δευτερον γιατί οι περισσότεροι είναι Κρητικοί λεβεντογεννημενοι Κυριάκο ,Νίκο μας και Στέφανε μας και όλοι σεις η ένδοξη φύτρα των εκ Μεγαλονησσου βουλευτών, που έχετε πιει το αμίλητο νερό και μουρμουριζετε στο παρασκήνιο.Ποιος να τα βάλει με τους Κρητικούς.Να βγουν κουμπούρια;στοχευμένες μπαλωθιες;πρώτα από όλα ψηφίζουν.Και με το δίκιο τους θα εξεγερθούν.Ποιοι είστε εσείς που ζητάτε πίσω τα κλεμμένα;γιατί εσείς δεν κλέβετε;Εδώ που τα λέμε χωρίς να το προσωποποιώ άδικο θαχουν;Και ναχουν ποιος Ελληνας θα το πιστέψει.Τρίτον γιατί έτσι γινόταν πάντα.Τωρα ξυπνήσατε;Α να χαθεί αυτή η Ευρωπαία Εισαγγελέας.Μαζεψτε τη γιατί θα γίνει Κουγκι.Που βρέθηκε αυτή στα καλά του καθουμενου.
•430 εκ.προστιμο.Το νουμερακι είναι θηριώδες.Η κυβέρνηση θα κάνει έφεση.Good Luck.Δεν με προσέλαβε να αναπτύξω τα παραπάνω πειστικά επιχειρήματα.Θα συγκινούσα με το πάθος μου όλο το Λουξεμβούργο.(εκεί είναι το Δικαστήριο).Επειδη ίσως δεν νοιωθουμε τι σημαίνει αυτό το ποσό σας λέω παραδείγματα.Ακριβως τόσο είναι όλο το διετές κτιριακό πρόγραμμα του Υπουργείου Δικαιοσύνης.Ειναι το σύνολο της ετήσιας δαπάνης για 4 χρόνια όλου του ελληνικού αθλητισμού.Ποιος θα το πληρώσει αυτό;μα ο φορολογούμενος ποιος άλλος.Ολοι;Οχι όλοι μόνο οι έντιμοι φορολογούμενοι.Για τους λοιπούς είναι δωρεάν.
•Πίσω από κάθε επιλήψιμη επιδότηση υπάρχει μια απάτη.Ενας ευρηματικος απατεων.Σε ένα άσυλο απατεώνων που λέγεται ΟΠΕΚΕΠΕ.Καποιος δήλωσε πρόβατα που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί Έχει και επιχείρημα.Οι κατσίκες μου είναι έγκυες.Κι αν δεν είναι ακόμα θα φροντίσω να μείνουν έγκυες σύντομα.Αν μετρησεις τα μελλογεννητα τα δήλωσα σωστά.Καποιος δήλωσε βοσκοτόπια που δεν υπάρχουν.Ε δεν πειράζει.Οπου ναναι θα καεί το δάσος και θα γίνουν βοσκότοποι.Αν χρειαστεί θα το κάψουμε εμεις.Τι ταχουμε τα Canadair.Η δήλωση μου είναι ακριβής αλλά πρόωρη.Δεν χάθηκε ο κόσμος.
•Ζητειστε πίσω τα λεφτά να πληρωθεί το πρόστιμο ή έστω ένα μέρος του.Εδω και τωρα και αμέσως.Δωστε προθεσμία να επιστραφούν τα αχρεωστητως καταβληθέντα.Ποινικοποιειστε αυστηρά και αυτοτελώς την παράλειψη διόρθωσης της δήλωσης όσων τέλεσαν την απάτη.Εστέ επιεικείς σε όσους το κάνουν «οικειοθελως».Αμειλικτοι σε όσους επιμείνουν στην ουσιαστική αποπεράτωση της απατης.Γιατι η πρωτογενης απάτη είναι πλημμεληματική.Μεχρι να γίνει έλεγχος θα έχει παραγραφεί.
•Μην ξεφτιλίζετε τη χώρα.Δεν της αξίζει.Αλλωστε αν τα κάνετε αυτά ίσως μειωθεί το πρόστιμο με την αρμόζουσα ντροπιαστική κλαψούρα.Οπως έλεγε υπέροχος δικηγόρος της προηγούμενης από μένα γενιάς. «Δεν εκλεψαμεν το ωρολόγιον κ.Προεδρε.Αλλα αν ο μη γενοιτο το εκλεψαμεν δεν ητο χρυσουν».
Πάνος Μπιτσαξής









Στην φωτό ο Γιάννης, δεύτερος από δεξιά δίπλα, στον Δ. Κοντομηνά (δεκαετία 70)
Από το 1969 στην Ιντεραμέρικαν μέχρι την συνταξιοδότηση του αγαπητός και καλοσυνάτος από χαρακτήρα, η απώλεια του σκόρπισε θλίψη σε όλους τους συναδέλφους του, θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του.
Προσωπικά είχα την τύχη να είναι ο πρώτος μου προϊστάμενος όταν άρχισα το 1976 να εργάζομαι στη εταιρία. Έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από αυτή την συνεργασία. Καλό κατευόδιο αγαπητέ Γιάννη..
Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη
Κ Μ

Ο Μάνος ο γιος του Γιάννης έγραψε για τον εκλιπόντα πατέρα του:
Δυστυχώς χθες το βράδυ αργά ο πολυαγαπημένος μας πατέρας Γιάννης έφυγε από τη ζωή. Αντιμετώπισε τα τελευταία 2 χρόνια με περίσσια παλικαριά ένα πολύ επιθετικό είδος καρκίνου. Πέρασε κάθε προσδόκιμο, έζησε αξιοπρεπώς, ταλαιπωρήθηκε ελάχιστα (μόνο λίγο τώρα πριν το τέλος), ουδέποτε γκρίνιαξε ή παραπονέθηκε παρά το δύσκολο των θεραπειών.
Ευτυχώς πρόλαβε να ζήσει και λίγο την εγγονούλα του, την «αγάπη μου» όπως της έλεγε, αλλά όχι τόσο όσο του άξιζε.
Υπήρξε ένας καλός πατέρας που κύριο μέλημά του ήταν να μην μας λείψει τίποτα, μας έμαθε να είμαστε καλοί και σωστοί άνθρωποι στη κοινωνία, μας έμαθε να βοηθάμε τον συνάνθρωπό μας και να είμαστε δοτικοί χωρίς να αποσκοπούμε σε ανταλλάγματα, μας έμαθε να είμαστε αξιοπρεπείς, μας έμαθε να αγαπάμε πραγματικά και να συγχωρούμε.
«Προσοχή στη μάνα σας» έλεγε ακόμα και λίγο πριν το τέλος. Μία γυναίκα όπου χάνει τον άνθρωπό της που ήταν σε όλα μαζί, κοντά μισό αιώνα.
Ένα 10% να μπορέσω να δώσω στη κόρη μου από αυτά που μας έδωσε, θα είμαι επιτυχημένος πατέρας.
Αντίο πατέρα και να συνεχίσεις να μας προσέχεις από εκεί που είσαι. Σε αγαπούμε πολύ..