Συντάκτης: Kostas Bertsias

Η κοιλάδα απλωνόταν πλατιά, σαν μια ανοιχτή αγκαλιά που χωρούσε ζωές, αγώνες και αναμνήσεις αιώνων. Στο κέντρο της κυλούσε ο Μόρνος, αδερφωμένος με τα μικρότερα ποταμάκια και ρέματα, ποτίζοντας τα χωράφια της κοιλάδα, χαρίζοντας δροσιά στα πλατάνια και ζωή στα χωριά που είχαν απλωθεί στις όχθες του. Εκκλησίες παλιές, με καμπαναριά που ξυπνούσαν το χάραμα τον κάμπο, πέτρινες γέφυρες που ένωναν τις δύο πλευρές, αγροτόσπιτα ταπεινά, μ’ έναν καπνό να ανεβαίνει κάθε δειλινό από τα τζάκια τους.

Εκεί, λένε, υπήρχε και μια αρχαία πόλη των Αιτωλών∙ τα ερείπιά της μαρτυρούσαν την περασμένη δόξα, τα χορταριασμένα τείχη ψιθύριζαν ιστορίες πολέμων και θυσιών. Το τοπίο ήταν ένα μωσαϊκό μνήμης: τα σπαρτά που κιτρίνιζαν τον Ιούλιο, τα καλαμπόκια και τα σιτάρια στις αποθήκες, οι φωνές των παιδιών στο ποτάμι το καλοκαίρι. Ένα ολόκληρο οικοσύστημα, δεμένο με τον χρόνο, σμιλεμένο από γενιές.

Μα η κοιλάδα κουβαλούσε και μνήμες αγώνων. Κάτω από τις σκιές της, στεκόταν κάποτε η πέτρινη ενετική γέφυρα∙ κι εκεί, που,η μάνα του μικρού Μακρυγιάννη, μαζί με άλλους καταδιωκόμενους από τους Τούρκους, έπρεπε να την περάσει. Το μωρό έκλαιγε και οι φύλακες μπορούσαν να τους συλλάβουν . Κάποιοι την προέτρεψαν να το εγκαταλείψει για να σωθεί. Μα εκείνη δεν το δέχτηκε∙ κρύφτηκε μονάχη ώσπου το κλάμα κόπασε, κι ύστερα πέρασε τη γέφυρα με το παιδί στην αγκαλιά. Εκείνο το παιδί θα γινόταν αργότερα ο στρατηγός Μακρυγιάννης, μορφή φωτεινή της Ελληνικής Επανάστασης.

Ώσπου ήρθαν οι μηχανές. Το νερό, που άλλοτε έτρεφε, αποφασίστηκε να γίνει δεξαμενή για μια πόλη μακρινή. Σιγά σιγά, η κοιλάδα χάθηκε κάτω από τον υδάτινο όγκο της λίμνης. Τα σπίτια πνίγηκαν, οι εκκλησίες σιώπησαν, οι γέφυρες – ακόμη και η ενετική – βυθίστηκαν. Το μόνο που έμεινε είναι οι μνήμες των ανθρώπων που έζησαν εκεί∙ μνήμες που, όπως τα φύλλα του φθινοπώρου, γυρνούν ξανά κάθε φορά που κάποιος θυμάται ή αφηγείται.

Κι έτσι η κοιλάδα ζει ακόμη∙ όχι πια στο φως του ήλιου, μα στη μνήμη όσων τη γνώρισαν. Εκεί, κάτω από τον καθρέφτη της λίμνης, κρύβεται ένας κόσμος που δεν υπάρχει πια – κι όμως, συνεχίζει να αναπνέει μέσα από τις ιστορίες.

creator,ai

•Λοιπόν.Αν δεν το ξέρετε αποδεικνύεται από το ηχητικό της Κρητης.Ολη η έγνοια του Τραμπ αυτή την εποχή δεν είναι άλλη.Ξυπναει και κοιμάται με την ανησυχία αν ο Μελχισεδεκ θα γίνει μητροπολίτης Χανίων.Ομως σκοτεινές δυνάμεις εμποδίζουν τον πλανητάρχη να κάνει το σωστό για την Ορθοδοξία.Γι αυτό και ο γραφικός, φερόμενος ως αρχηγός μιας εκ των πολλών μαφιών της Κρήτης ,πήρε την Προεδραρα,έτσι τον αποκαλεί τον Καμμένο,να λύσει το θέμα.Να παρέμβει δυναμικά.Και πήρε την κατηγορηματική διαβεβαίωση ότι «θα καθαρίσει».Με την Κιμπερλι ελέγχει πλήρως του είπε τον «αμερικανικό παράγοντα».Ο Μελχισεδεκ μπορεί να κοιμάται ήσυχος.Καθαριζει ο Πάνος.Δεν μπορεί ο Τραμπ αλλά μπορεί ο Πανος.Αλλωστε οι προθέσεις του κατηγορούμενου ξενοδόχου ήταν αγνές.

Τι ζητούσε ο Χριστιανός; Ενα μικρό τεμάχιο Τιμιου Ξύλου.Και ένα ιστο τεμάχιο των λειψάνων ενός Αγίου.Να τον φυλανε από τις κακοτοπιές.Επαιρνε και τα μέτρα του να είναι το λείψανο γνήσιο και όχι μούφα από ζώο.Ο Μελχισεδεκ υπεσχεθη μόνο το δεύτερο αλλά έστω.Και ως προς τη γνησιότητα θύμωσε.Μη λες μαλακιες είπε στον ξενοδόχο.Πως σκέφτηκες να με αμφισβητήσεις.
•Είπε και κάτι άλλο ελπιδοφόρο ο Πάνος στον ξενοδόχο.Ερχομαστε πάλι του δήλωσε.Περιμενε τον Νοέμβριο και ερχόμαστε.Με ποιον ελπίζει να έρθει;Τι θα γίνει τον Νοέμβριο;
•Πάνος Καμμενος.Βραχος ακλόνητος.5 χρόνια Υπουργός Εθνικής Αμυνας.Προστατευσε τη χώρα αποφασιστικά από τα κουνούπια drones που είχε εξαπολύσει εναντίον μας ο παγκόσμιος σιωνισμός.Για να μας παρακολουθεί και να μας ψεκάζει με χημικα για να είμαστε παθητικοί και άβουλοι στα μνημόνια.Εδιωξε τα αεροπλάνα της CIA και των παγκόσμιων ελίτ πάνω από τα κεφάλια μας να σπέρνουν ατμούς που αποκοιμίζουν.Με τον Χαικαλη υφυπουργό μεταξύ άλλων σούργελων ,που τώρα διαπρέπει ως μέντιουμ και χαρτορίχτρα.Εκανε και τη Μπουμπουλίνα υποναύαρχο όχι ναύαρχο μην το πάρει και πάνω της.Και μας έφερε και ως αρχηγό κράτους την Αγία Βαρβαρα.Βραχος ακλόνητος μας λείπει Αλέξη μας.

•Ελπίζω κατά την επάνοδο σου να διευκρινίσεις Αλέξη,έγκαιρα,ότι δεν θα δούμε ως «αναγκαστική λύση» συγκυβέρνηση που θα πουλάει ευλογημένες αλοιφές κα χειρόγραφα του Ιησού.Γιατι όλα είναι πιθανά στον απόλυτο αμοραλισμό που σε διακρίνει.Ισως να τον έχεις ξεπεράσει αλλά πέστο μας.

Πάνος Μπιτσαξής