Συντάκτης: Kostas Bertsias

 

–Δεν μπορούν να ειπωθούν όλα σε όλους¨

Πυθαγόρας

 

*Κάρλος Ρουίθ Θαφόν, Ισπανός συγγραφέας, 1964-2020

Ο Πλάτων το έλεγε κάπως διαφορετικά

 «Οι σοφοί μιλούν επειδή έχουν κάτι να πουν. Οι ανόητοι μιλούν επειδή πρέπει κάτι να πουν»

 

Για να είσαι επιτυχημένος στη δουλειά σου και όχι μόνο, πρέπει να είσαι καλός στη λήψη αποφάσεων, και αυτό απαιτεί ριζοσπαστικό ανοιχτό μυαλό. Το ριζοσπαστικό ανοιχτό μυαλό είναι η ικανότητα να αναλύεις διαφορετικές απόψεις χωρίς να αφήνεις τον εγωισμό σου να σταθεί εμπόδιο.

Πριν πάρετε μια απόφαση, θα πρέπει πάντα να αφήνετε ανοιχτό το ενδεχόμενο να κάνετε λάθος. Στην πραγματικότητα, αναζητάς άτομα που μπορεί να διαφωνήσουν μαζί του, ώστε να κατανοήσεις το σκεπτικό τους. Μόνο αφού έχει εξετάσει όλες τις απόψεις και τις σχετικές πληροφορίες παίρνει μια απόφαση. 

«Όσο πιο ανοιχτόμυαλος είσαι, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να εξαπατήσεις τον εαυτό σου – και τόσο πιο πιθανό είναι οι άλλοι να σου δώσουν ειλικρινές feedback».

Γουόρεν Μπάφετ ήταν 69 ετών το 1999, όταν αποφάσισε να μη συμμετάσχει στο χρηματιστηριακό ράλι με επίκεντρο τις dot.com που «έσκασαν» το 2000. Φέτος, είναι 95 ετών και ακολουθεί την ίδια συντηρητική τακτική. Αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά;

Πολλές εταιρείες ήταν πρόθυμες να προσθέσουν ένα «.com» στο όνομά τους για να επωφεληθούν από την ευφορία που επικρατούσε στις χρηματιστηριακές αγορές στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Οι σημερινές εταιρείες δεν παραλείπουν να αναφέρουν στις τηλεδιασκέψεις για τα αποτελέσματά τους με τους αναλυτές ότι έχουν στρατηγική για την ΑΙ.

Πράγματι, το διαδίκτυο άλλαξε πολλά και ήταν μια πραγματικότητα το 1999-2000. Ομως, πολλοί επενδυτές την πάτησαν ποντάροντας σε εταιρείες που υπόσχονταν μεγάλα κέρδη στο μέλλον, λόγω της υπερβολικής ευφορίας.

Ο γκουρού Γουόρεν Μπάφετ δεν ήταν ένας από αυτούς. Οπως μας υπενθύμισε χθες ένας φίλος από την αγορά, στις 27 Δεκεμβρίου του 1999, το γνωστό εβδομαδιαίο αμερικανικό περιοδικό και εφημερίδα Barron’s είχε κυκλοφορήσει με τη φωτογραφία του Μπάφετ και τίτλο «Tι συμβαίνει Γουόρεν;» (What’s wrong Warren?) O λόγος;

Η μετοχή της Berkshire είχε υποχωρήσει 23% εκείνη τη χρονιά ενώ οι μετοχές των εταιρειών τεχνολογίας ήταν στα ύψη. Ο Μπάφετ δεν αγόραζε τις μετοχές τους το 1999. Και όχι μόνο αυτό. Είχε μειώσει την έκθεσή του στις μετοχές, έχοντας συσσωρεύσει ρευστότητα 13,1 δισ. δολαρίων, που αντιπροσώπευε το 23% του ενεργητικού της Berkshire.

Το 2025, στα 95 του, ο Μπάφετ ακολουθεί επίσης μια συντηρητική πολιτική. Η Berkshire είναι πολύ πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι ήταν το 1999 και έχει ρευστότητα πάνω από 340 δισ. δολάρια ή 30% περίπου του ενεργητικού της.

Πολλοί θεωρούν ότι ο Μπάφετ έχει μειώσει την έκθεση της εταιρείας του στις μετοχές γιατί δεν βλέπει επενδυτικές ευκαιρίες και θεωρεί ότι η αγορά είναι υπερτιμημένη. Οπως το 1999.

Δεν είναι ο μοναδικός. Αλλοι έχουν μιλήσει πιο ανοικτά για φούσκα της ΑΙ. Σύμφωνα με τον Torsten Slok, επικεφαλής οικονομολόγο της Apollo Global Management, η διαφορά μεταξύ της σημερινής φούσκας της ΑΙ και της φούσκας των τεχνολογικών εταιρειών στις αρχές του 2000 είναι ότι οι 10 κορυφαίες εταιρείες του χρηματιστηριακού δείκτη S&P 500 σήμερα είναι πιο υπερτιμημένες απ’ ό,τι ήταν τότε.

Με άλλα λόγια, οι τιμές των μετοχών των Nvidia, Apple, Alphabet (Google), Microsoft, Amazon, Meta είναι πιο αποκομμένες από τα κέρδη τους σε σχέση με εταιρείες όπως η AOL και η Cisco τη χρυσή περίοδο των dot.com.

Η αγορά τιμολογεί ως βέβαιη την εκπλήρωση των υποσχέσεων της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) για επανάσταση στην παραγωγικότητα και θεωρεί ότι οι ανωτέρω εταιρείες θα ωφεληθούν τα μέγιστα. Αναμφίβολα, η ΑΙ υπόσχεται πολλά για κατακόρυφη αύξηση της παραγωγικότητας και της οικονομικής ευημερίας -αφήνουμε στην άκρη τις ανησυχίες για την ασφάλεια και τις χαμένες θέσεις εργασίας.

Ομως, θα ήταν επίσης λάθος να ξεχάσουμε ότι μεταξύ 2000 και 2002, χρηματιστηριακές αξίες κάπου 5 τρισ. δολαρίων εξανεμίστηκαν, δικαιώνοντας την επενδυτική επιλογή του Γουόρεν Μπάφετ που το Barron’s αμφισβητούσε το 1999.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.

Πηγή: Euro2day.gr.

Καφέ Βυζάντιον, πλατεία Κολωνακίου

Η έννοια «διανοούμενος» μάλλον καθαγιάστηκε σε αυτά ακριβώς τα τραπέζια, αφού το Βυζάντιον ήταν συνώνυμο με τους πανεπιστημιακούς και πάσης φύσεως θεωρητικούς της εποχής, ειδικά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Αργότερα, ειδικά τη δεκαετία του ’70, στα παρηκμασμένα του τραπέζια βρήκαν καταφύγιο οι μπίτνικς. Για χρόνια, επίσης, η γνωστή ενδυματολόγος Ντένη Βαχλιώτη και ο θεατράνθρωπος Χρήστος Βαχλιώτης έδιναν διαλέξεις για το σινεμά ανάμεσα στους καφέδες. Το Βυζάντιον συνδέθηκε, όμως, και με την παρέα των Ελλήνων μοντερνιστών, με τακτικούς θαμώνες τα μέλη του περιοδικού «Πάλι» και την εμβληματική φυσιογνωμία του Νάνου Βαλαωρίτη.

Θαμώνες: Εκτός από τον Ελύτη και τον Γκάτσο, όλη η ελληνική πρωτοπορία: Δημήτρης Πουλικάκος, Πάνος Κουτρουμπούσης, Τάσος Φαληρέας, Σπύρος Μεϊμάρης, Μαρία Μήτσορα.

Χαρακτήρας: Εξωστρέφεια, τραπεζάκια έξω, σεμνή πολυτέλεια, ήταν μερικά από τα στοιχεία που τιμούσαν τον αυτοκρατορικό τίτλο του Βυζάντιον, με τα χαρακτηριστικά λευκά τραπεζομάντιλα και τα γκαρσόνια με την απαραίτητη στολή. Έκλεισε τη δεκαετία του ’70, έχοντας ωστόσο μεταλλάξει για πάντα την εικόνα της πλατείας, που έκτοτε συνενώνει αρμονικά τους ντόπιους αστούς με τους εναλλακτικούς ρέκτες της διανόησης.

Πηγή: Τίνα Μανδηλαρά/lifo.gr

Π. ΚΑΡΑΛΗΣ Μ. ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ (Ν Ν)