Συντάκτης: Kostas Bertsias

·Δ. Σαββόπουλος

*Νίτσε

Μια ανθρώπινη ύπαρξη είναι σαν ένα ποτάμι – μικρό στην αρχή, περιορισμένο από τις όχθες του, που κυλάει ορμητικά ανάμεσα σε βράχους και πάνω από καταρράκτες. Σταδιακά το ποτάμι φαρδαίνει, οι όχθες υποχωρούν, τα νερά ηρεμούν, και στο τέλος, ανεπαίσθητα, αφομοιώνονται με τη θάλασσα και χάνουν ανώδυνα την ατομική τους ύπαρξη….

Μπέρτραντ Ράσελ

Βγήκαν σε έναν μεγάλο, ανοιχτό κόσμο, με κλειστές καρδιές. Με ένα σοβαρό έλλειμα δηλαδή στην ικανότητα να τον κατανοήσουν, να τον συγχωρήσουν, να τον αλλάξουν. Δεν έχει τόση σημασία τι γράφει η σημαία που ακολουθείς. Εσύ δίνεις νόημα σε ό,τι γράφει , όχι το αντίστροφο.

Οδυσσέας Ιωάννου