Συντάκτης: Kostas Bertsias

«Οι δυο γέφυρες»

Κάποτε, πριν το νερό σηκωθεί και σκεπάσει τα πάντα, στεκόντουσαν εκεί οι δυο γέφυρες, αδερφωμένες μέσα στη μεγάλη βραχοσχισμή στην άνω κοιλάδα του Μέγα ποταμού, πιο γνωστού ως Μόρνου.

Η πέτρινη, παλιά και σεβάσμια, είχε περάσει αιώνες κουβαλώντας βήματα μουλαριών, ανθρώπων προσκυνητών και εμπόρων, ακόμη θυμάται τα τρεμάμενα βήματα της μάνας του Μακρυγιαννη με το μικρό στην αγκαλιά της.

Η σιδερένια, νέα και περήφανη, ήρθε να δείξει την πρόοδο των ανθρώπων, τη δύναμη του σιδήρου απέναντι στην υπομονή της πέτρας. Θυμάται και αυτή πως γλύτωσε την καταστροφή από τους Άγγλους σαμποτέρ που ήθελαν να μην αφήσουν ανεμπόδιστους τους γερμανούς κατακτητές όταν εγκατέλειψαν την Ελλάδα.

Κάτω τους κυλούσε το ποτάμι, άλλοτε γαλήνιο, άλλοτε ορμητικό, ψιθυρίζοντας ιστορίες που μόνο εκείνες οι δυο μπορούσαν να καταλάβουν. «Θα ’ρθει η μέρα που δε θα περνούν πια άνθρωποι από πάνω μας», είπε μια φορά η παλιά γέφυρα με τη φωνή της πέτρας που ξέρει τη φθορά. «Θα ’ρθει η μέρα που θα περάσουν άνθρωποι από μέσα σου», αποκρίθηκε η σιδερένια με την αλαζονεία της νιότης.

Και ήρθε η μέρα. Το νερό ανέβηκε, ήσυχα, σταθερά, ώσπου σκέπασε το φαράγγι, τις όχθες, τα δέντρα. Οι δυο γέφυρες έμειναν αγκαλιασμένες κάτω απ’ το γαλάζιο πέπλο της λίμνης, σιωπηλές φρουροί ενός κόσμου που χάθηκε. Κι όταν φυσάει ο άνεμος πάνω στη λίμνη, μερικοί λένε πως ακούνε έναν ήχο μεταλλικό και βαθύ, σαν από δυο φωνές που ψιθυρίζουν ακόμα:

«Ήμασταν ο δρόμος των ανθρώπων, και τώρα είμαστε το πέρασμα των ψυχών…»

Vinícola Lampadistis – Eraclis Papachristou Architects
Στην ορεινή Κύπρο, πάνω από το χωριό Καλοπαναγιώτης, το οινοποιείο Lampadistis που σχεδίασε το γραφείο Eraclis Papachristou Architects, μοιάζει να ξεπηδά από το βουνό. Ένας στιβαρός όγκος από εμφανές σκυρόδεμα (béton brut) στεγάζει τους χώρους παραγωγής, ενώ το ξύλο από καμένες εκτάσεις που επαναχρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή, ντύνει τη ζώνη γευσιγνωσίας, συμβολίζοντας την αναγέννηση της φύσης. Ο δραματικός διάλογος ανάμεσα σε βαρύτητα και φως, γη και ουρανό, κάνει το έργο ένα από τα πιο δυνατά δείγματα σύγχρονης αρχιτεκτονικής στην Ανατολική Μεσόγειο.

•Η πιο δηλητηριώδης απάντηση που έχει δοθεί σε πολιτική αντιπαράθεση δόθηκε χτες από τους μητσοτακικούς «κύκλους» και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.Στην πολυθρύλητη συνέντευξη Σαμαρά ρωτήθηκαν και απάντησαν «ουδέν σχόλιο».Κρείττον του λαλειν το σιγαν.Ουδεν σχόλιο.Το ουδέν σχόλιο κατέλαβε το σύστημα κάθετα και οριζόντια.Μιλιά από τους Σαμαρικους(που είναι;),από τους Καραμανλικους(επιστροφή στο διαλογισμό του Βούδα),μιλια από την Αφροδίτη,το Βελόπουλο (πες κι άλλα ίσως έρθουν κατά μας)και την αντιπολίτευση της μεγάλης αμηχανίας(τώρα εμείς τι να πούμε;έλα ντε;)Μιλια κι από την εντός ΝΔ παλαιοπασοκικη συνιστώσα.Τι να πουν;(δεν είμαστε Σημιτικοι;)το προφανές το είδαμε όλοι.Το γινάτι βγάζει μάτι και η ΝΔ κυβερνά αμέριμνη .
•Γιατί τα όσα είπε Σαμαράς,πλην ενός ,δεν είχαν καμία σημασία.Σιγα μη χάσει τη ζαχαρένια του ο κόσμος για τους ομοφυλους γάμους και το καλώδιο.Ουδεν σχόλιο
.Όμως το ένα αυτό ,έδωσε στο Μητσοτάκη μια μεγάλη υποδορεια αβάντα.Τον αγαπά ο Αντώνης τον Κυριάκο,τον στηρίζει.Ολες σχέσεις έχουν τις κακιούλες.Η ΝΔ είπε έγινε ΠΑΣΟΚ.Αντε τώρα να εξηγήσει το ΠΑΣΟΚ ότι η ΝΔ δεν είναι ΠΑΣΟΚ ή ότι το ΠΑΣΟΚ δεν συνεργάζεται με το άλλο ΠΑΣΟΚ ενώ με τον Σαμαρα δεν είχε πρόβλημα γιατί αυτός ήταν Δεξιός και όχι ΠΑΣΟΚ.Στον απέραντο κόσμο των κεντροαριστερών αναποφάσιστων ο Σαμαράς έδωσε σήμα.Αφου ο Μητσοτάκης είναι ΠΑΣΟΚ,ακραιφνώς σοσιαλιστής.,ψηφίστε ΝΔ για να κυβερνά το ΠΑΣΟΚ και ο σοσιαλιστής Μητσοτακης.Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά.Αλλο που δεν θέλει ο Μητσοτάκης.Το ΠΑΣΟΚ ειναι εδώ.Αντε να κουνηθεί μετά η βελόνα Παύλο μου.
•Θα κάνει κόμμα ο Σαμαράς;Εγω νομίζω πως θα προτιμήσει να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ.Μας ενώνει η απέχθεια για το Μητσοτάκη.
•Μέχρι να καταλάβει ο Νίκος τι παίζεται θα βγάλει ο Τσίπρας και δεύτερο τόμο.Αν δεν έχουμε κυβερνησιμοτητα ο σοσιαλιστής Μητσοτάκης θα ναι ο μεγσλος τιμονιέρης.

Πάνος Μπιτσαξής