Συντάκτης: Kostas Bertsias

Δ. Σαββόπουλος

Στην ελληνική αγορά εργασίας, αλλά και διεθνώς, παρατηρείται ολοένα και πιο έντονα το φαινόμενο της “σιωπηρής απαξίωσης” των διευθυντικών στελεχών που έχουν περάσει το όριο των 45 ή 50 ετών. Παρότι πρόκειται για άτομα με πλούσια εμπειρία, βαθιά γνώση της αγοράς και διαμορφωμένη στρατηγική σκέψη, συχνά αντιμετωπίζονται από εργοδότες και recruiting agencies με καχυποψία ή και απόρριψη, χωρίς μάλιστα αυτό να εκφράζεται ευθέως. Το αποτέλεσμα είναι ένα κλίμα ανασφάλειας και απογοήτευσης για πολλά στελέχη που, ενώ διαθέτουν όλα τα εφόδια, βρίσκουν μπροστά τους κλειστές πόρτες και ασύμμετρη αντιμετώπιση σε σχέση με νεότερους υποψηφίους.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο κοινωνικό ή ηθικό. Είναι βαθιά οικονομικό. Μια αγορά που αγνοεί τη μισή της δεξαμενή στελεχών –εκείνη των πιο έμπειρων επαγγελματιών– αυτοκαταδικάζεται σε βραχυπρόθεσμες λύσεις και χαμηλότερη ανταγωνιστικότητα. Αντίθετα, μια αγορά που σέβεται και αξιοποιεί την εμπειρία, χτίζει σταθερές βάσεις για ανάπτυξη και καινοτομία. Η Ελλάδα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται ηγεσία με βάθος και συνέχεια, και αυτό δεν μπορεί να προκύψει εάν συνεχιστεί η απαξίωση σε όσα στελέχη έχουν περάσει τα 45 ή τα 50 έτη.

Πηγή: απόσπασμα από άρθρο του Μιχάλη Μάρκου στο capital.gr

Ηγεσία μέσα από την Αποτυχία: Το managerial μάθημα του Λίνκολν

Στον κόσμο των επιχειρήσεων, συχνά εξιδανικεύουμε την επιτυχία ως μια γραμμική πορεία προς τα πάνω. Όμως η πραγματική ηγεσία σφυρηλατείται στις ανωμαλίες, στις καθυστερήσεις, στις λάθος αποφάσεις και στις ήττες που προκύπτουν στην πορεία. Ο Αβραάμ Λίνκολν, ίσως το πιο φωτεινό παράδειγμα αντοχής, μας προσφέρει ένα εξαιρετικό managerial case study: πριν αναλάβει την Προεδρία στα 51 του, είχε περάσει περισσότερες αποτυχίες απ’ όσες συνήθως αντέχει ένας οργανισμός ή ένας άνθρωπος.

Πτωχεύσεις, πολιτικές ήττες, απορρίψεις, εσωτερικές συγκρούσεις, προσωπικές τραγωδίες. Αν κάποιος αξιολογούσε τον Λίνκολν με τα κριτήρια ενός σύγχρονου HR τμήματος, ίσως να μην τον επέλεγε καν για μεσαία διοικητική θέση. Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος διαμόρφωσε μια στρατηγική ανθεκτικότητας που σήμερα αποτελεί θεμελιώδη αρχή στο management: η ικανότητα να μαθαίνεις από τα λάθη γρηγορότερα απ’ όσο αυτά μπορούν να σε καταστρέψουν.

Στην επιχειρηματική πράξη, οι περισσότεροι οργανισμοί καταρρέουν όχι επειδή έκαναν ένα μεγάλο λάθος, αλλά επειδή δεν μπόρεσαν να μάθουν από τα μικρά. Ο Λίνκολν είχε μια εντυπωσιακή δεξιότητα: μετέτρεπε κάθε αποτυχία σε δεδομένο, κάθε ήττα σε ανατροφοδότηση και κάθε ταπείνωση σε στρατηγικό πλεονέκτημα. Όταν έχανε μια εκλογική μάχη, επέστρεφε με καλύτερο αφήγημα. Όταν το κόμμα του τον άφηνε εκτός, δημιουργούσε συμμαχίες που αργότερα αποδείχτηκαν καθοριστικές. Δεν έβλεπε τις αποτυχίες ως τελικές κρίσεις, αλλά ως μέρη της μαθησιακής διαδικασίας.

Για τις επιχειρήσεις σήμερα, αυτό δεν είναι θεωρία – είναι πρακτική ανάγκη. Σε μια εποχή που το περιβάλλον αλλάζει ταχύτερα από τις οργανωτικές μας δομές, το μόνο σταθερό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα είναι η ανθεκτικότητα, η προσαρμοστικότητα και η ψύχραιμη επιμονή. Ο Λίνκολν δίδαξε ότι το ταλέντο χωρίς επιμονή είναι ανώριμο, αλλά η επιμονή χωρίς μάθηση είναι επικίνδυνη. Το ιδανικό μοντέλο ηγεσίας συνδυάζει και τα δύο.

Γι’ αυτό και η ιστορία του Λίνκολν δεν είναι απλώς βιογραφία· είναι ένα διαχρονικό μήνυμα προς κάθε ηγέτη: μην φοβάσαι την αποτυχία — φοβήσου το να μη μάθεις από αυτήν. Η επιτυχία είναι το αποτέλεσμα πολλών μικρών διορθώσεων, όχι ενός μεγάλου άλματος. Και ο πραγματικός ηγέτης είναι εκείνος που, όπως ο Λίνκολν, συνεχίζει να προχωρά, ακόμη κι όταν όλα γύρω του δείχνουν ότι θα έπρεπε να σταματήσει.

Τι είναι ο “Athens Patrol”;

Πρόκειται για έναν αγώνα – άσκηση στρατιωτικού τύπου που απευθύνεται κυρίως σε εφέδρους, μέλη εφεδροπολεμικών συλλόγων και ομάδων στρατιωτικής προσομοίωσης. Δεν είναι στρατολογική υποχρέωση, αλλά εθελοντική συμμετοχή, συχνά με υψηλό επίπεδο οργάνωσης.

Τι περιλαμβάνουν αυτοί οι αγώνες;

Συνήθως περιλαμβάνουν:

Περιπολία μεγάλης απόστασης (day & night patrol) Προσανατολισμό σε δύσκολο έδαφος Τακτικές περιπόλου και επιβίωσης Ασκήσεις πρώτων βοηθειών μάχης (TCCC) Σενάρια έρευνας – διάσωσης Αντοχή, φυσική κατάσταση και ομαδικότητα

Είναι κάτι σαν “military challenge” που μιμείται πραγματικές συνθήκες αποστολής.

Γιατί στα Δερβενοχώρια;

Τα Δερβενοχώρια επιλέγονται γιατί έχουν:

Δασικό – ορεινό έδαφος ιδανικό για περιπόλους Απομόνωση και μεγάλη έκταση Παράδοση σε στρατιωτικές ασκήσεις και πεδία εκπαιδεύσεων

Ποιοι συμμετέχουν;

Ομάδες εφέδρων από όλη την Ελλάδα Συλλόγοι εφέδρων ειδικών δυνάμεων Διεθνείς ομάδες ορισμένες χρονιές Παρατηρητές/υποστηρικτές

Στόχος της διοργάνωσης

Διατήρηση εφεδρικής ετοιμότητας Εξάσκηση σε ρεαλιστικές συνθήκες Ενίσχυση συνεργασίας και ομαδικού πνεύματος Δικτύωση εφεδροπολεμικών ομάδων

Δεν είναι οι άνθρωποι που χρειάζονται την επιχείρηση – είναι η επιχείρηση που χρειάζεται τους σωστούς ανθρώπους.

Ο αείμνηστος Ηρακλής Αγαθης

Πάτρα 2002.