Συντάκτης: Kostas Bertsias

Το καρίκι και άλλα “δύσκολα” στην τηνιακή Marathia

Κομψή, αεράτη και casual, με “παράρτημα” στην απέναντι αμμουδιά της Μαραθιάς η ταβέρνα Marathia σε προκαλεί να τη δοκιμάσεις αν βρεθείς στην Τήνο. Αλλά όταν στο τραπέζι καταφθάνει ένα μεστό, στιβαρό μπλε τυρί που δύσκολα το φαντάζεσαι ελληνικό, το πράγμα σοβαρεύει. Εκεί, αναζητάς τον… φταίχτη, που ονομάζεται Μαρίνος Σουράνης και είναι πρόθυμος να σου περιγράψει τα μυστικά της Marathia: home made παράδοση, που περιλαμβάνει το σπάνιο τοπικό τυρί καρίκι, αλίπαστα, μαρινάτα, λιόκαφτα και καπνιστά φτιαγμένα με άψογη τεχνική -χώρια τα υπόλοιπα με highlight τον καπνιστό βλάχο και το δικό τους γνήσιο αβγοτάραχο. Focus, όμως σε αυτό το παράξενο τυρί, που δεν το βρίσκεις παρά μόνο στην Τήνο. Απλά, ωριμάζει μέσα σε κολοκύθα! Το καρίκι δεν είναι ένα εύκολο τυρί. Κληρονομιά των Φράγκων που άφησαν βαθιές σφραγίδες στο νησί, εικάζεται, γιατί θυμίζει δικές τους τεχνικές. 

Στη Marathia το φτιάχνουν μόνο για τους θαμώνες τους, από απαστερίωτο ντόπιο αγελαδινό γάλα, που ανεβάζει τη γευστική του παλέτα. Το φρέσκο τυρί “πέτρωμα” κλείνεται και σφραγίζεται μέσα σε ένα φλασκί, όπως λένε την κολοκύθα με τον λαιμό, αδειασμένη και στεγνωμένη. Εκεί, αφήνεται να παλαιώσει για 4 μήνες σε θερμοκρασία 18ο. Σε αυτό το διάστημα, παίρνει αρώματα και χρώματα από την κολοκύθα (ξανθό-πορτοκαλί) και από τον μύκητα (κοραλί κόκκινο, σκούρο μπλε ή και μαύρο). Και μετά… έρχεται η απόλαυση. Μόλις βγει θυμίζει stilton, αν μείνει και σκληρύνει 2-3 μέρες προσθέτει και αίσθηση παρμεζάνας. Με ωραία, βουτυράτη επίγευση. Εύστοχα, το συνδυάζουν με μια απλή και αρωματική μαρμελάδα πορτοκάλι με σαφράν και ροζ πιπέρι. Θα το βάζαμε χωρίς δισταγμό ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα ελληνικά τυριά. Αλλά, αν βρεθείτε στη Marathia, σίγουρα δεν θα είναι μόνο για το καρίκι…

Μαραθιά, Άγιος Φωκάς Τήνου τηλ. 22830 23249

 

Η επισήμως καταγραφόμενη επαγγελματική πορνεία είναι ως γνωστόν μονάχα η κορυφή του παγόβουνου ενώ η ερασιτεχνική, με όγκο ακαταμέτρητο, υπερτερεί κατά πολύ. Άλλοτε τα κορίτσια που συμπλήρωναν το πενιχρό τους εισόδημα με σεξεργατικές υπερωρίες ήταν στην πλειονότητά τους καπελούδες ταπεινές, λουλουδούδες νυχτερινών απόκεντρων ή μοδιστρούλες από φτωχογειτονιές. Σήμερα, στις περιστασιακά εκδιδόμενες συγκαταλέγονται επίσης, φοιτήτριες, μικροαστές νοικοκυρές, πωλήτριες και υπάλληλοι γραφείων.

Οι πολλές είναι ευχερώς προσβάσιμες μέσω των ποικίλων πορνοσκοπικών δικτύων μα οι πιο υψηλόπυγες δηλώνουν τραγουδίστριες, μοντέλες και ηθοποιές, συχνάζουν σε γκλαμουράτες πρωινές εκπομπές, μιλούν για ινστιτούτα αισθητικής ή διαφημίζουν γυμναστήρια, μεθόδους αδυνατίσματος και ανορθωτικές πλαστικές. Μαζί με τον ποπό ψηλώνει και ο νους τους, ψάχνουν νεόπλουτους χορηγούς και βρίσκουν τους πιο επιτήδειους προαγωγούς. Δεν είναι πάντως του ανωνύμου πλήθους οι κοινές, έχουν ακόλουθους πιστούς κι ένθερμους θαυμαστές – με τις ίδιες να μένουν ψυχρές. Αντί για μακροσκελείς ερωτικές εξομολογήσεις προτιμούν τους ισοσκελισμένους επί κλίνης λογαριασμούς και τις ταχείες εξοφλήσεις.

Αφήνουν στους ιδεολόγους τα κινήματα και διαδηλώνουν με κουνήματα τον πόθο τους για ιδεώδη ανώτερα: πισίνες, ακριβά αυτοκίνητα και κότερα. Ενδέχεται να μη ξημεροβραδιάζονται με την φαινομενολογία του πνεύματος, κατέχουν στην εντέλεια ωστόσο την αντίστοιχη του σώματος. Δίχως την οπισθοβουλία των πολιτικών, πάνε μπροστά πρεσβεύοντας μια συνεπή πολιτική των οπισθίων όψεων του κόσμου. Ίσως να είναι άμοιρες γραμμάτων, πλεονεκτούν εντούτοις σε μηριαίες αποκαλύψεις και γραμμώσεις των κοιλιακών μυών. Μπορεί να μη ξέρουν ποιήματα από στήθους αλλά προβάλουν, όλως ποιητικά, στηθαία επιχειρήματα. Τόσο αφοπλιστικά προσοντούχες, στα είκοσί τους ονειρεύονται κροίσους, στα τριάντα ξυπνούν ελπίζοντας μόνο σε κάποια αρπαχτή εις τας κοσμικάς νήσους και στα σαράντα –έτσι τα φέρνει η σκρόφα η ζωή– κάποιες τους γίνονται θεούσες!

ΠΗΓΉ:neopnanodion/ΗΡΑΚΛΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ

 

Το 500 π.Χ. οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, επινόησαν τον όρο «ύβρις» για την αλαζονεία που οδηγεί το άτομο στη θεία δίκη ή «Νέμεσις», δηλαδή την ολέθρια τιμωρία ή πτώση…

by dasarxeio

Ο καστανιώνας της Αγιάσου, ένα μοναδικό φυσικό στολίδι του ορεινού όγκου του Ολύμπου στο νησί της Λέσβου, είναι ένα µη αυτοφυές δάσος καστανιάς, έκτασης 11.000 στρεµµάτων, που αποτελεί οικότοπο µε ιδιαίτερη χλωρίδα και πανίδα. Ο πολυαγαπηµένος για τους Λέσβιους αλλά και για τους επισκέπτες του νησιού καστανιώνας, εξασφάλιζε για αιώνες ένα σηµαντικό εισόδηµα στους κατοίκους της Αγιάσου.

Το Αγιασώτικο κάστανο είναι ένα περιζήτητο ντόπιο προϊόν, που χαίρει ακόµα της εκτίµησης του καταναλωτικού κοινού. Μεγάλη αξία έχει και η ξυλεία που παράγεται από την καστανιά όπως επίσης και το καστανόχωµα για την καλλιέργεια διακοσµητικών φυτών. Χρόνια τώρα το ξύλο της καστανιάς έντυνε τα σπίτια του νησιού µε κουφώµατα, έπιπλα, πετσώµατα σκεπών και σαχνισίνια (ξύλινες προεξοχές σπιτιών).

Γυναίκες από την Αγιάσο μαζεύουν κάστανα, την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022. Το μάζεμα του κάστανου αποτελεί μια επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία. Οι καλλιέργειες του κάστανου στην περιοχή της Αγιάσου γίνονται με φυσικό τρόπο, χωρίς ψεκασμούς, λιπάσματα, ποτίσματα κλπ. οπότε και οι βροχές μέσα στον Οκτώβριο είναι απαραίτητες ώστε να μεγαλώσει ο καρπός του. Η ανοβμρία τη φετινή χρονιά είχε ως αποτέλεσμα τη μειωμένη παραγωγή κάστανου, που αποτελεί βασικό εισόδημα για μεγάλο μέρος των κατοίκων του χωριού.

Από την καστανιά επίσης γίνονται και οι “τέµπλες”, τα ξύλινα κοντάρια που χρησιµοποιούν οι ελαιοπαραγωγοί για να ραβδίσουν τις ελιές. Τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, λόγω εγκατάλειψης ή παύσης της συστηµατικής καλλιέργειάς της καστανιάς η παραγωγή έχει µειωθεί σηµαντικά. Αν και τα παραγόµενα κάστανα της Αγιάσου είναι εξ ολοκλήρου βιολογικά – επειδή η καλλιέργειά τους χρόνια τώρα γίνεται µε φυσικό τρόπο – οι ασθένειες της καστανιάς, η χαµηλή τιµή του προϊόντος, η µη ύπαρξη αντισταθµιστικών οικονοµικών παροχών αλλά και η κλιµατική αλλαγή, οδηγούν σε συνεχή µείωση του συνολικού παραγόµενου προϊόντος.

Ως εκ τούτου είναι επιτακτική ανάγκη, και γίνεται προσπάθεια από τους παραγωγούς, να ανανεωθεί ο καστανιώνας µε νέα δέντρα έτσι ώστε να συνεχίζει να “ζει” και να προσφέρει τα δώρα του τόσο στους ανθρώπους όσο και στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πρωινά καρπολογήματα από το κτήμα Αφθονία