Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ’ τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφίνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ’ τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Τάσος Λειβαδίτης

Στις 15 Νοεμβρίου του 1943, ο αρχηγός των SS Χάινριχ Χίμλερ εξέδωσε μία διαταγή, με την οποία οι τσιγγάνοι εξομοιώνονταν με τους εβραίους, όσον αφορά τη θέση τους στη γερμανική κοινωνία. Το άμεσο αποτέλεσμα αυτής της απόφασης ήταν χιλιάδες τσιγγάνοι της Γερμανίας να οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως και οι εβραίοι συμπολίτες τους, και να βρουν φρικτό θάνατο στα κρεματόρια των Ναζί. Το δικό τους Ολοκαύτωμα το ονομάζουν στη γλώσσα τους Ποράιμος (Porrajmos), δηλαδή Αφανισμό.

Το Τρίτο Ράιχ, ως γνωστόν, ήθελε να εξολοθρεύσει όσους δεν ανήκαν στο ξανθό γένος, δηλαδή την Αρεία Φυλή. Οι τσιγγάνοι αποτέλεσαν ένα πρόβλημα για τον Χίτλερ στην αρχή. Οι καθεστωτικοί ανθρωπολόγοι τους αναγνώριζαν, λόγω γλώσσας, την άρεια καταγωγή. Όμως, επικράτησε η άποψη του Χανς Γκίντερ ότι ήταν από κατώτερη γενιά. Έτσι, έπρεπε να αφανισθούν από προσώπου γης.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο αριθμός των τσιγγάνων που έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αγγίζει τις 800.000 ψυχές.

Οι ναζιστικές κυβερνήσεις της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας και της Κροατίας είχαν τη δική τους συνεισφορά στον μακάβριο απολογισμό. Όμως, ο δικός τους Αφανισμός επισκιάσθηκε από το εβραϊκό Ολοκαύτωμα. Η Θυσία τους παραμένει άγνωστη ακόμη και σήμερα στους πολλούς, ίσως επειδή οι τσιγγάνοι ή Ρόμα όπως θέλουν να τους ονομάζουμε, είναι διεσπαρμένοι και ανοργάνωτοι, χωρίς κρατική οντότητα για να υποστηρίξει την υπόθεσή τους.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/

Παγκόσμιο viral ο Ρώσος ΥΠΕΞ με iPhone, Apple Watch και μπλουζάκι made in USA

— Τι ρόλο παίζει η λογοτεχνία στη ζωή σας; Υπάρχουν πράγματα που ανακαλύψατε για τον εαυτό σας μέσα από τη συγγραφή;
Η λογοτεχνία και η συγγραφή είναι ο λόγος που ζω. Δεν περνάει μέρα χωρίς να γράψω μια σελίδα ή να διαβάσω ένα βιβλίο, ή τουλάχιστον ένα κεφάλαιο. Ο μόνος μου φόβος είναι να στερηθώ μια μέρα την έμπνευση ή να μην μπορώ πλέον να εκτιμήσω τον καινοτόμο τρόπο ενός μυθιστορήματος, την ομορφιά ενός στυλ. Το να γράφουμε σημαίνει να ανακαλύπτουμε αυτό που σκεφτήκαμε καθώς ξετυλίγεται ο προβληματισμός: εφευρίσκουμε τον εαυτό μας πιστεύοντας ό,τι λέμε σ’ εμάς τους ίδιους και αυτό είναι που σκιαγραφεί το μονοπάτι μιας γραφής, αυτή την ασύγκριτη δημιουργική διαδρομή. Μια όμορφη ιδέα για ένα δοκίμιο ή ένα μυθιστόρημα είναι ένας θησαυρός για τον οποίο θα έδινα πολλά υλικά πλούτη.

— Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή;
Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να κρατάς ζωντανή την ενέργεια και την περιέργειά σου γιατί αυτά τα δύο σε κρατούν σε εγρήγορση σε σχέση με τον κόσμο και τους άλλους. Το πρώτιστο είναι να μπορείς να διατηρείς αμείωτο αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν «θαυμάζειν», δηλαδή την ικανότητα να εκπλήσσεσαι από τον κόσμο και τις καταστάσεις της καθημερινής ζωής. Επίσης, ότι είμαι ακόμα ζωντανός, ικανός να αγαπώ, να δουλεύω, να σκαρφαλώνω σε ένα βουνό, να ταξιδεύω. Αυτό λέγεται «θαύμα» και ευχαριστώ καθημερινά το Θεό που μου το παραχώρησε.

Απόσπασμα από συνέντευξη του στην lifo Πασκάλ Μπρυκνέρ*

Πασκάλ Μπρυκνέρ: πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να κρατάς ζωντανή την ενέργεια και την περιέργειά σου γιατί αυτά τα δύο σε κρατούν σε εγρήγορση σε σχέση με τον κόσμο και τους άλλους.

*Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ είναι Γάλλος συγγραφέας, ένας από τους λεγόμενους “νέους Φιλοσόφους”‘ που ήρθαν στο προσκήνιο τις δεκαετιες του ’70 και του ’80. Μεγάλο μέρος της δουλειάς του είναι αφιερωμένο σε κριτικές της γαλλικής κοινωνίας και κουλτούρας

•Δεν θα ασχολιόμουν καθόλου με τον κ.Παύλο Χαϊκάλη.Εξ επαγγέλματος σέβομαι τις ανθρώπινες ιδιορρυθμίες.Ασχολείται τώρα με την αστρολογία.Έτσι θα ξεπερνούσα τη δήλωση πως η αιτία της συμπεριφοράς κατηγορουμένου προς τη δωδεκάχρονη είναι ,κατα την έγκυρη γνώμη του, η «συναστρία» Κρόνου και Αφροδίτης που ,κατά τις γνώσεις του κυρίου,καθιστά τη ροπή στο σεξ αχαλίνωτη και ανεξέλεγκτη.Σε αυτες τις αστρικές συνθήκες λοιπόν δεν ευθύνεται ο άνθρωπος αλλά ο Κρόνος και η τροχιά των δακτυλίων του.Νομικά αυτό λέγεται «το ανθρωπίνως φευκτόν της υπαιτιότητας».Ο ύστατος νόμιμος λόγος απαλλαγής.Οι υπέρτερες του ανθρώπου δυνάμεις.
•Ο λόγος που ασχολούμαι είναι ότι ο κυριος αυτός διετέλεσε Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ.Μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου.Και επειδή όλοι απαιτούν τώρα η θεωρούν αυτονόητη τη γνώση των πάντων από τον Πρωθυπουργό δεν ακούω κανέναν να λέει και να τον πιστέψω καλόπιστα.Ναι τον κάναμε υφυπουργό συγγνώμη.Ναι ευτελίσαμε την υπουργική ιδιότητα αλλά δεν ξέραμε,δεν καταλάβαμε,είμασταν ανυποψίαστοι.Που να το φανταστούμε.Ούτε τον Κρόνο ξεραμε ούτε τα άλλα που τον αφορούσαν αδίκως.

Πάνος Μπιτσαξής

όταν τα φώτα σβήνουν και παραδέρνω μόνος σκέφτομαι τα χρόνια που φεύγουν. Ξεγλιστράνε στον ορίζοντα και χάνονται στο πουθενά, δεν ξέρω αν είναι η νοσταλγία εκείνης της αρχαίας πηγής ή αν είναι ένας βαθύς λυγμός επειδή φοβάμαι ότι δεν θα το ξαναζήσω. Ό,τι κι αν είναι, με βοηθά να ανανεώνω τις αντοχές μου. Το πρόβλημα είναι ότι εκεί που ανανεώνεται η αντοχή, παραδίπλα στέκεται βλοσυρή η προοπτική της πλήρους εξασθένησης. Κι ενώ αυτό ακούγεται –και είναι– ως μια οριακή κατάσταση, επειδή μπαζώνεται με τους κόπους της καθημερινής βιοτής, η σημασία της λησμονείται. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουμε να χαθούμε; Να μην ξημερώσει για εμάς το αύριο;όταν τα φώτα σβήνουν και παραδέρνω μόνος. …

ΜΙΧΑΛΗΣΜΕΛΕΤΙΟΥ/neoplanodion