του ΚΩΣΤΑ ΜΕΛΑ

Σε αντίθεση με τις αναθεωρημένες προς τα κάτω προβλέψεις του ΔΝΤ για την παγκόσμια οικονομία και ειδικότερα την ευρωπαϊκή, έκπληξη αποτέλεσε η αναθεώρηση του ρυθμού μεγέθυνσης της Ρωσίας για το 2022. Τον Απρίλιο, προέβλεπε ότι το ΑΕΠ της Ρωσίας θα μειωνόταν κατά 8,5%, τον Ιούλιο, κατά 6%, ενώ τώρα αναμένει πτώση κατά 3,4%, γεγονός που σημαίνει ότι η επίπτωση των κυρώσεων δεν θα είναι απότομη και μεγάλη το 2022, αλλά θα κατανεμηθεί πιο ομοιόμορφα το 2022 και το 2023.

Αρχικώς, οι δυτικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία επιδείνωσαν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της Ρωσίας. Ο αποκλεισμός της ένατης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο από την πρόσβαση σε ξένη τεχνολογία έχει μειώσει τη δυναμική της ανάπτυξής της κατά το ήμισυ.

Η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, η βαριά βιομηχανία της ρωσικής οικονομίας, είναι περίπου 3% χαμηλότερη από ό,τι πριν από την εισβολή και ενδέχεται να μειωθεί περαιτέρω μόλις τεθούν σε ισχύ τα ευρωπαϊκά εμπάργκο στις αρχές του επόμενου έτους

Σύμφωνα όμως με πρόσφατο άρθρο του Economist (“As Europe falls into recession, Russia climbs out”, Οκτώβριος 2022) παρά τα προβλήματα αυτά φαίνεται ότι η Ρωσία απέφυγε την οικονομική κατάρρευση, στηριζόμενη κυρίως σε εναλλακτικές αγορές για τις εξαγωγές, όπως η Ινδία και η Κίνα. Αν και πολλοί αμφισβητούν τα επίσημα στοιχεία του ΑΕΠ, από ορισμένες αναλύσεις διαφαίνεται ήπια ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητάς της.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον «δείκτη τρέχουσας δραστηριότητας» της εταιρείας Goldman Sachs, ο οποίος παρακολουθεί την πορεία της μεγέθυνσης της οικονομίας σε πραγματικό χρόνο. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο ο συγκεκριμένος δείκτης είχε μειωθεί δραστικά, ίσως κατ’ αναλογία θύμιζε την παγκόσμια κρίση του 2007-2009 ή την περίοδο της εισβολής στην Κριμαία το 2014. Αλλά στους επόμενους μήνες η οικονομική δραστηριότητα της Ρωσίας άρχισε να ανακάμπτει. Επίσης και άλλοι δείκτες υποδεικνύουν ότι θα υπάρξει ύφεση αλλά όχι βαθιά όπως προβλεπόταν. Σύμφωνα με την JP Morgan Chase, τον Ιούνιο η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε μόνο κατά 1,8% σε ετήσια βάση.

Είναι κλεμμένο το “Ντιρλαντά”; Ο Διονύσης Σαββόπουλος απαντά στο NEWS 24/7

Ο τραγουδοποιός εξήγησε στο Magazine τί ακριβώς συνέβη πριν 52 χρόνια με το περίφημο “Ντιρλαντά”. Ο καπετάν Παντελής Γκίνης, οι σφουγγαράδες της Καλύμνου, η πατρότητα του τραγουδιού, το πόρισμα του εισαγγελέα, η δίκη για τα δικαιώματα, η τελεσίδικη απόφαση. 

 

Τρία χρόνια μετά το δισκογραφικό του ντεμπούτο και το περίφημο “Φορτηγό” (1966), ο Διονύσης Σαββόπουλος κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο “Το περιβόλι του τρελλού”, μέσα στο οποίο βρίσκονταν μερικές από τις πιο εμβληματικές συνθέσεις του τραγουδοποιού: το Περιβόλι, η Θαλασσογραφία, Οι πίσω μου σελίδες, η Συννεφούλα, Είδα την Άννα κάποτε, η Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Στη δεύτερη πλευρά του δίσκου, υπήρχε και ένα τραγούδι με έναν περίεργο τίτλο, που έμελλε όχι μόνο να γίνει τεράστια επιτυχία, αλλά και να οδηγήσει τον Σαββόπουλο στα δικαστήρια.

Το τραγούδι αυτό, το “Ντιρλαντά”, που δίπλα στον τίτλο και μέσα σε παρένθεση έγραφε “διασκευή Σαββόπουλου”, κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά (1969) και ως flip-side στο 45άρι με τη “Συννεφούλα”. Ποιο ήταν όμως το παραδοσιακό αυτό άσμα, την πατρότητα του οποίου διεκδίκησε ένας Καλυμνιώτης καπετάνιος σφουγγαράδικου, απαιτώντας να κατασχεθεί το “Περιβόλι του Τρελλού” από το εμπόριο, αλλά και να απαγορευθεί στον Σαββόπουλο να το παίζει; 

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Είναι κλεμμένο το “Ντιρλαντά”;”

Το Σάββατο 29/ 10 γιορτάζει ο δισυπόστατος Ναΐσκος στη θέση Τσούμα Πούσι στο Τσιγκουρατι. Ο ναΐσκος είναι αφιερωμένος στην υπεραγία Θεοτόκο (Ζωοδόχος Πηγή) και στην οσιομάρτυρα ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ την Ρωμαία.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ η Ρωμαία: Οσιομάρτυρας της Χριστιανικής Εκκλησίας, η μνήμη της οποίας τιμάται κάθε χρόνο στις 29 Οκτωβρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες φέρουν το όνομα Αναστασία.

Η Αναστασία καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Ρώμης και σε ηλικία 20 ετών εγκατέλειψε τα εγκόσμια και εκάρη μοναχή, παρά την αντίδραση της οικογένειάς της. Μαρτύρησε είτε κατά τους διωγμούς του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Δεκίου (249-251) ή του Βαλεριανού (253-260).

Ο αρχηγός μιας ομάδας πρέπει να μπορεί να πει: «Αυτό πρέπει να γίνει. Θα το κάνεις εσύ. Μ’ αυτόν τον τρόπο». Η επιβίωση της ομάδας εξαρτάται απ’ αυτήν την αδιαμφισβήτητη εξουσία. Χωρίς αυτήν, κανένας δεν αισθάνεται σιγουριά

Πήτερ Ντράκερ, 1909–2005

Η σκληρή δουλειά δεν σκότωσε ποτέ κανέναν. Οι άνθρωποι πεθαίνουν από ανία, ψυχολογικά προβλήματα και αρρώστιες. Μάλιστα, όσο πιο σκληρά εργάζονται οι άνθρωποι, τόσο πιο ευτυχισμένοι και υγιείς είναι.

Ντέιβιντ Όγκιλβυ, 1911-1999

Να αρχίσεις με καλούς ανθρώπους, να βάλεις κανόνες, να επικοινωνείς με το προσωπικό, να τους ενθαρρύνεις και να τους ανταμείβεις. Αν τα κάνεις όλα αυτά καλά, δεν υπάρχει περίπτωση να χάσεις.

Ο Λίντο Άντονι “Λι” Αϊακόκα (15 Οκτωβρίου 1924 – 2 Ιουλίου 2019) ήταν Αμερικάνος επιχειρηματίας που απασχολούνταν ως ανώτερο διοικητικό στέλεχος στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Αγίου Δημητρίου σήμερα…

Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς.
Μερικές φορές, μόλις έσβηνα το κερί, τα μάτια μου έκλειναν τόσο γρήγορα, ώστε δεν πρόφταινα ν’ αναλογιστώ: «Με παίρνει ο ύπνος».

(οι πρώτες μνημειώδεις φράσεις από το «Αναζητώντας τον Χαμένο χρόνο»)

Marcel Proust, 1871-1922

Σπούδασε νομικά, πολιτικές επιστήμες και φιλοσοφία. Yπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μυθιστοριογράφους του 20ου αιώνα κι ένας από τους πιο σημαντικούς κριτικούς της εποχής του. Tο έργο του προκάλεσε έναν τεράστιο αριθμό από αναλυτικές εργασίες και συνθετικές μελέτες και επηρέασε πολλούς κατοπινούς λογοτέχνες. Το έργο της ζωής του ήταν το “Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο” που θεωρείται το καλύτερο μυθιστόρημα όλων των εποχών.

•Οι κάτοχοι του απροσμέτρητου πλούτου απαρτίζουν αρκετές «φυλές», ματαιόοδοξες ,ψωνισμένες,ανήθικες,βρώμικες,ξιπασμενες.

Μεταξύ όμως αυτών ξεχωρίζει μια την οποία υπολήπτομαι και θαυμάζω.Τη φυλή των υπέρ πλουσίων που απέκτησε το πλούτο χαρις στην επινοητητικοτητα ,την αυτοδημιούργητη τόλμη ,τη γνώση,αλλά και τη σκληρή προσωπική εργασία.

Όταν το τελικό αποτελεσμα πέρασε τα σαράντα κύματα και τους χιλιους κινδυνους αποτυχιας.Αυτή η φυλή είναι πηγή ραγδαίας κατακλυσμικής προόδου για την ανθρωπότητα.Αν και συχνά σκληροί στο επιχειρείν αξιοποιούν τη δυναμη προς θετική κατεύθυνση.

Σπάνε αβγά αλλά δημιουργούν την ομελέτα.Μια από τις μεγάλες δυνάμεις που διαθέτουν είναι η δυναμη να επιβάλλουν το θέμα της συζήτησης.
•Ο Ελον Μασκ έκανε ένα tweet με μια λέξη ελληνική και την έγραψε και ελληνικά.ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ.Ουδεν άλλο.Μια λέξη.Ίσως την θυμήθηκε στο διήμερο που πέρασε στις Κυκλαδες.Δεν είναι λίγος χρόνος ένα διήμερο.Αυτοί οι άνθρωποι μαθαίνουν γρήγορα και συλλαμβάνουν τα «πέραν των πραγμάτων» νοήματα,κατα Ράμφο,αστραπιαία.Εκατομμυρια άνθρωποι ψάχνονται τώρα τι ήθελε να πει.Μεταξύ δε αυτών και κυβερνήσεις,γιατί μια λέξη όπως αυτή εν δυνάμει μπορει να επηρρεασει.Όχι βέβαια αν τη πω εγώ.Αν τη πει ο Ελον Μασκ ή ο Μπιλ Γκειτς.
•Είναι προφανές ότι αναφερόταν στην Ουκρανία.Η πρωτογενής ελληνική ρίζα της διαλεκτικής είναι ο διάλογος.Ο τρόπος συνενόησης των ελευθερων ανθρώπων έλεγαν οι προγονοι μας ενώ ο τυραννος «μονολογεί».

Αλλά η διαλεκτική ως τρόπος σκέψης και κατανοησης του κόσμου,έχει αλλάξει ρότα στην μακραίωνη πορεία της.Δεν είναι μόνο ο διάλογος.Ειναι η αρμονική αλλά αεναως μαχόμενη συνύπαρξη-ενότητα-των αντιθεσεων.Ότι η «θέση» παράγει την «αντίθεση» και αυτά συναρμόζονται στην «σύνθεση» που με τη σειρά της αποτελεί μια «νέα θέση».Ο πρώτος νόμος του διαλεκτικού υλισμού.Από τον Χέγκελ στον Μαρξ και τον Έγκελς.Αλλά και στον πρόδρομο μεσαιωνικό καλόγερο που μίλησε για την Coincidentia oppositorum (η σύμπτωση των αντιθετων).Η μυστικη ενοτητα των αντιφάσεων του αείμνηστου φιλου μου Γιάννη Καραχισαρίδη,ενα έργο που άξιζε ένα μεγαλύτερο κύκλο προσοχής.
•Ο Ελον Μασκ δεν φλυάρησε όπως εγώ.Έγραψε στο tweet τη λεξη ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ.Δηλαδή υπέδειξε την οδό και το εργαλείο της ειρήνης αλλά και την ετεροκλητη αντιθετική ουσία της.
•Σας ζάλισα.

Καλημέρα σε όσους άντεξαν να το διαβάσουν.Πάω στο Δικαστηριο.Σε μια παρεμφερή διαλεκτική.

Πάνος Μπιτσαξής

Χρόνια πολλά πατριώτη Δημήτρη !

«Το ότι ερωτευόμαστε τόσο απότομα, οφείλεται μάλλον στο ότι η διάθεση για έρωτα έχει εκδηλωθεί πριν δούμε το προσφιλές πρόσωπο – η ανάγκη επινοεί τη λύση της.

Η εμφάνιση του προσφιλούς προσώπου δεν είναι παρά το δεύτερο στάδιο στην προγενέστερη ανάγκη να ερωτευτούμε.

Η ερωτική μας πείνα αρπάζεται από τα δικά του χαρακτηριστικά, και η λαχτάρα μας στερεοποιείται πάνω του».

«Σύμφωνα με τον Όσκαρ Ουάιλντ, κάθε φορά που ερωτευόμαστε, απαιτείται να θριαμβεύσει η ελπίδα επί της αυτογνωσίας.

Ερωτευόμαστε ελπίζοντας ότι δεν θα βρούμε στον άλλο όσα γνωρίζουμε ότι ενυπάρχουν σε μας: τη δειλία, την αδυναμία, την οκνηρία, την ανειλικρίνεια, τους συμβιβασμούς, την ωμή βλακεία.

Κυκλώνουμε σε ένα ερωτικό σιρίτι τον καλό μας ή την καλή μας, και αποφασίζουμε πως, κατά κάποιον απροσδιόριστο τρόπο, ότι περικλείεται από αυτό δεν θα βαρύνεται από τα δικά μας ελαττώματα και άρα θα είναι αξιέραστο.

Βρίσκουμε στο προσφιλές μας πρόσωπο μια τελειότητα που αδυνατούμε να την διακρίνουμε στον εαυτό μας και ελπίζουμε ότι, μέσω της ένωσης μας μαζί του, κάπως θα γίνει και θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε (παρά τις αντενδείξεις της αυτογνωσίας μας) μια έστω επισφαλή πίστη στο ανθρώπινο γένος». 

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αλέν ντε Μποττόν, Μικρή Φιλοσοφία του Έρωτα, εκδ. Πατάκη.

O Αλέν ντε Μποτόν (Alain de Botton) (20 Δεκεμβρίου 1969) είναι Ελβετός συγγραφέας, φιλόσοφος και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα βιβλία και οι εκπομπές του πραγματεύονται σύγχρονα θέματα τονίζοντας τη σχέση της φιλοσοφίας με την καθημερινότητα. Σε ηλικία 23 ετών, εξέδωσε τη Μικρή φιλοσοφία του έρωτα (Εκδόσεις Πατάκη 2003), η οποία πούλησε δύο εκατομμύρια αντίτυπα. Άλλα σημαντικά βιβλία του είναι Πώς ο Προυστ μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου (Εκδόσεις Πατάκη 2006), Περί του κοινωνικού status (Εκδόσεις Πατάκη 2005), και Η αρχιτεκτονική της ευτυχίας (Εκδόσεις Πατάκη 2007). Τον Άυγουστο του 2008, ίδρυσε μαζί με άλλους ένα νέο εκπαιδευτικό κέντρο στο κεντρικό Λονδίνο το Σχολείο της Ζωής. Το Μάιο του 2009, ήταν ένας εκ των ιδρυτών ενός νέου αρχιτεκτονικού οργανισμού ονόματι Living Architecture. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, ο Αλέν ντε Μποτόν ανακηρύχθηκε επίτιμος εταίρος του Βασιλικού Ινστιτούτου Βρετανών Αρχιτεκτόνων ως αναγνώριση των υπηρεσιών του στην αρχιτεκτονική. Το 2011, ο Μποτόν εξελέγη Εταίρος της Βασιλικής Εταιρίας Λογοτεχνών. 

Πηγή: www.doctv.gr