Συντάκτης: Kostas Bertsias

Αν η ιστορία επαναλαμβάνεται και το απροσδόκητο πάντα συμβαίνει, πόσο ανεπίδεκτος μαθήσεως από την εμπειρία είναι ο άνθρωπος…..

Τζορτζ Μπέρναρντ Σο

31/5/2015

Με τον Τσίπρα τελειώνει και η αυταπάτη μου ότι μπορεί να «ευδοκιμήσει» αριστερή κυβέρνηση στο τροπικό κλίμα της Κίρκης του καπιταλισμού. Και τώρα τον Ελπήνορα δεν τον σώζει η θεά Αθηνά του Δραγασάκη που τον παρακολούθησε.

Ο πρωθυπουργός δυστυχώς δεν ξεπέρασε τον εαυτό του. Θεώρησε ανάξια λόγου τη διανόηση. Δεν κατάλαβε πως η σκέψη υπάρχει πέραν αλλά και εντεύθεν της πολιτικής. Θεωρώ καθήκον μου να κρίνω. Αλλωστε κάνω κριτική σημαίνει δυσχεραίνω τις εύκολες κινήσεις: τη «μεταστροφή» του, παραδείγματος χάριν.

Γιώργος Βέλτσος

Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι είναι να το κάνεις.

Ε.Τ.

Στη γλωσσική ομάδα Υπογλώσσια ανέκυψε χτες, για πέμπτη ή δέκατη φορά, το… ακανθώδες ερώτημα αν “το σωστό” είναι να λέμε “αυτό αφορά τον τάδε” ή “αυτό αφορά στον τάδε”. Έτσι γίνεται όταν συζητάμε στα ιστολόγια, τα φόρουμ και τα κοινωνικά μέσα, αφού το κοινό που απαρτίζει την ομήγυρη ανανεώνεται και μεταβάλλεται κι έτσι τα ίδια ερωτήματα, παρόλο που έχουν συζητηθεί ήδη, τίθενται ξανά και ξανά.

Το θέμα το έχουμε συζητήσει και εδώ, στο ιστολόγιο -και ως απάντηση στην ερώτηση παρέθεσα το περσινό μας άρθρο.

Μια φίλη, που είναι μάχιμη φιλόλογος, σχολίασε ως εξής:

Συμφωνώ απολύτως με την απρόθετη χρήση – και επίσης ταιριάζει περισσότερο στο γλωσσικό μου αισθητήριο. Αλλά έχω το εξής πρόβλημα: κρίνομαι ως φιλόλογος και στο μυαλό πολλών, αν με ακούσουν να λέω “αφορά το”, θα χαρακτηριστώ αστοιχείωτη. Αυτό με “υποχρεώνει” να χρησιμοποιώ το “αφορά στο”, ώστε να είμαι “σωστή” σε κάθε περίπτωση.

Και συνόδεψε το σχόλιό της με μια λυπημένη φατσούλα

για να δείξει ότι δεν το κάνει με χαρά της αυτό.

Η φίλη μας δηλαδή παραδέχτηκε ότι ενώ εκείνη θεωρεί σωστή και στρωτή τη σύνταξη “αυτό αφορά την τάξη μας”, επειδή είναι φιλόλογος και φοβάται μήπως άλλοι (γονείς μαθητών; συνάδελφοι; ο διευθυντής;) τη χαρακτηρίσουν αστοιχείωτη, εξαναγκάζεται να χρησιμοποιεί τη σύνταξη “αυτό αφορά στην τάξη μας” για να έχει τα νώτα της καλυμμένα (αυτήν ακριβώς τη διατύπωση χρησιμοποίησε στη συνέχεια της συζήτησης.

Το βρίσκω ανθρώπινο από μέρους της αλλά εξοργιστικό που αναγκάζεται σε μια τέτοια γλωσσική αυτολογοκρισία και στρέβλωση.

Της έγραψα: Αχ, σας καταλαβαίνω, αλλά είναι σωστό να κάνουμε το χατίρι των ηλιθίων; (Διότι ηλίθιος είναι όποιος κακοχαρακτηρίσει φιλόλογο επειδή γράφει “αφορά το τάδε θέμα” αντί για “αφορά στο τάδε θέμα”).

Τη δική μου θέση την ξέρετε. Θεωρώ εξίσου αποδεκτούς τους δύο τύπους και προσωπικά χρησιμοποιώ τον απρόθετο (“αφορά το”) πάντοτε. Άλλοι (λιγότεροι προς το παρόν) χρησιμοποιούν πάντοτε τον εμπρόθετο τύπο, κάποιοι χρησιμοποιούν πότε τον ένα και πότε τον άλλον ενώ κάποιοι κάνουν και διάκριση ανάλογα με τις σημασίες του ρήματος.

Το βέβαιο είναι ότι πριν από 25 χρόνια ο απρόθετος τύπος (αφορά το) ήταν ακόμα πιο συχνός απ’ό,τι είναι σήμερα. Την αύξηση της χρήσης του εμπρόθετου τύπου μπορούμε να την αποδώσουμε σε σημαντικό βαθμό στο λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη.

Στο λεξικό αυτό, σημειώνεται, σε ειδικό πλαίσιο και με μαύρα στοιχεία:

Η χρήση αφορά σε είναι λογιότερη και πιο προσεγμένη.

Πηγή: sanantakos.wordpress.com

Editorial

Σε μια περίοδο, όπου η επιχειρημα- τική ηθική αποτελεί άγνωστο όρο για κάποιους εξ όσων δραστηριοποι- ούνται στο επιχειρείν στην Ελλάδα, και μάλιστα και για νεόκοπους επι- χειρηματίες, υπάρχουν και φωνές, οι οποίες έρχονται να θυμίσουν σε όλους τα αυτονόητα στην επιχειρη- ματική πρακτική, που – δυστυχώς, όμως – παραμένουν ζητούμενα για πολλούς.

Άκουσα με πολλή προσοχή χθες, στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, τον ακαδημαϊκό, ομότιμο καθηγητή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, Θεοδόση Τάσσιο, να συζητά με το Θεόδωρο Φέσσα και να αναφέρει την πλέον χαρακτηριστική φράση: “Το ήθος γεννά πλούτο”.

Τόσο απλά.

Νεκτάριος Β. Νώτης

[email protected]

«Όλοι έχουν ίσα δικαιώματα στην ψευδαίσθηση, αφού δεν έχουν όλοι την ίδια ικανότητα ή το ίδιο θάρρος για γνώση.».

Παναγιώτης Κονδύλης