Συντάκτης: Kostas Bertsias

Οι άνθρωποι γενικά κρίνουν από τα φαινόμενα παρά από την πραγματικότητα, γιατί η όραση ανήκει σε όλους η αντίληψη όμως σε λίγους…” Μακιαβέλι

Πέφτουμε στις παγίδες που μας βάζουν ή βάζουμε μόνοι μας. Δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα, τουλάχιστον ας τα παρατηρούμε, να μαθαίνουμε και να μην είμαστε απόλυτοι.

Οι πολιτικοί γνωρίζουν καλά (εσείς δεν θέλετε να το πιστέψετε αλλά συμβαίνει), ότι οι οπαδοί μιας ιδεολογίας ή ενός κόμματος, σπάνια θα αλλάξουν την ψήφο τους. Αυτοί που συνήθως καθορίζουν τα εκλογικά αποτελέσματα στις οριακές περιπτώσεις είναι οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι.

Το κόστος των προκαταλήψεων και των μεροληψιών σας θα το πληρώσουν όλοι. Γι αυτό σταθμίστε καλά!

Η γερμανική κατοχή ψηφίζει τον υπάλληλο Τσίπρα!!

Δεν μας εξέπληξε καθόλου η αμέριστη στήριξη του Βόλφανγκ Σόιμπλε στον απερχόμενο πρωθυπουργό χτες για τις Πρέσπες. Ο οποίος ταυτίστηκε, συμπτωματικώς (!), με τη λυσσαλέα προπαγάνδα των συριζομέσων να πείσουν ότι και οι προηγούμενοι είχαν αναγνωρίσει τη Μακεδονία! Όλοι στο πλευρό του Ράιχ και των συμφερόντων του. Για μια καρέκλα κι ένα μισθουλάκο. Μόνο που ο Σόιμπλε ήταν και απειλητικός. Για τον επόμενο.

Ο άνθρωπος που γονάτισε τους Έλληνες πολίτες από καθαρή τιμωρητική διάθεση, όπως ομολόγησε η Μέρκελ και οι επικεφαλής της ΕΕ, χαρακτηρίζει σήμερα «υπεύθυνο πολιτικό» τον τσαρλατάνο της πολιτικής- και με γερμανικά κριτήρια- που «ξεμπλόκαρε τη σχέση της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία».

Ο Σόιμπλε δεν είναι ηλίθιος. Ξέρει ότι ο Τσίπρας είναι ένας επιπόλαιος τσαρλατάνος. Γιατί, μπορεί να είναι στυγνός και ανελέητος, αλλά ξέρει να ξεχωρίζει ποιος είναι σοβαρός και ποιος ανεύθυνος. Και ξέρει ότι τίποτε δεν ξεμπλοκαρίστηκε και ότι οι σχέσεις των δύο χωρών θα επιδεινωθούν εξ αιτίας της κατάπτυστης συμφωνίας, που δίνει το δικαίωμα στους σκοπιανούς να διεκδικούν έδαφος, γλώσσα, εθνικότητα που είναι ελληνικά. Αλλά, ξέρει ότι με τις Πρέσπες ξεμπλοκαρίστηκε ο αποκλεισμός των Σκοπίων από τις ευρωπαϊκές και Νατοϊκές δομές. Τον οποίο είχαν επιβάλλει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις επί τρείς δεκαετίες. Ξεμπλοκαρίστηκαν τα γερμανικά σχέδια του διαδρόμου των Βαλκανίων εδώ και 200 χρόνια.

Ο Σόιμπλε δεν έδωσε απλώς ψήφο εμπιστοσύνης με τις δηλώσεις του. Στην πραγματικότητα προειδοποίησε τον επόμενο πρωθυπουργό να μην τολμήσει να ακολουθήσει άλλη πολιτική στο Μακεδονικό. Εάν θέλει να λέγεται «statesman», δηλαδή υπεύθυνος πολιτικός (!), όπως ο Τσίπρας. Και για να μη μένει καμιά αμφιβολία για το τι εννοούσε, συμπλήρωσε ότι ο πρωθυπουργός «υποχρεώθηκε να υποστεί εσωτερική αντίδραση». Ότι θυσιάστηκε για το καλό!! Ποιά αντίδραση «υποχρεώθηκε» βρέ κακομοίρη; Ο Τσίπρας δεν ήξερε ούτε πού πέφτουν τα Σκόπια και νόμιζε ότι αφού ο Ζαχαριάδης ήθελε μια ανεξάρτητη Μακεδονία, θα την ήθελε και ο ελληνικός λαός. Εκεί ζούσε.

Ο ελληνικός λαός που θα πάει να ψηφίσει την Κυριακή θα πρέπει να έχει υπ όψιν του ότι ο στυγνότερος από τους τιμωρούς του, ο Σόιμπλε, είναι αυτός που υπονόμευσε την κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου, η οποία αρνιόταν να υπογράψει όσα εξοντωτικά υπέγραψε μετά ο Τσίπρας.

Ο δρ Σόιμπλε, που κάποτε για τους συριζέους ήταν ο «δρ θάνατος», προώθησε την εξαφάνιση του 25% του ΑΕΠ της χώρας και έσπρωξε τους Έλληνες να βλέπουν συμπολίτες στα συσσίτια και στους κάδους των σκουπιδιών και τους δρόμους έρημους με κλεισμένες επιχειρήσεις και μαγαζιά. Για τιμωρία. Όπως ομολόγησαν εκ των υστέρων όλοι οι δανειστές και η μαντάμ Μέρκελ. Με τη νοοτροπία των κατοχικών δυνάμεων που για έναν Γερμανό νεκρό έσφαζαν χωριά ολόκληρα.

Αυτός ο ανελέητος δρ Σόιμπλε στηρίζει Τσίπρα. Για … υπεύθυνο ηγέτη του ελληνικού λαού! Και των γερμανικών συμφερόντων. Έ, όχι.

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

Θέρος, Τρύγος, Πόλεμος, (και κάποιοι συμπληρώνουν και Έρως), είναι μια αρχαία ελληνική παροιμία, από τις πιο πολύχρησιμοποιημένες -συχνά άστοχα- καθώς το νόημα που της αποδίδεται είναι εντελώς λανθασμένο.

Πολλές φορές τείνουμε να θεωρούμε ότι, ο Θέρος και ο Τρύγος είναι Πόλεμος, δηλαδή μια χαοτική κατάσταση όπου ελλοχεύει ο κίνδυνος της ήττας. Η κρατούσα αντίληψη βέβαια είναι ότι και οι τρείς λέξεις που εμπεριέχονται στην παροιμία, απαιτούν τη μέγιστη κινητοποίηση όλης της κοινότητας για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και τις προκλήσεις που  οι δράσεις αυτές εμπεριέχουν και όταν ξεκινήσουν δεν πρέπει να διακοπούν πρέπει να φθάσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα στο τέλος -στο αποτέλεσμα-, δεν υπάρχει δηλαδή χρόνος για διακοπή και ξεκούραση.

Σήμερα το πρωί κάνοντας την βόλτα μου στο μικρό κάμπο του οροπεδίου των Σκούρτων στα ΒΔ της Πάρνηθας , έπεσα πάνω σε σύγχρονο θερισμό δημητριακών που δεν μοιάζει σε τίποτε με τον παροδοσιακό που κάποιοι μπορεί να έχουμε στο νου μας .

Ένα μηχάνημα τελευταίας τεχνολογίας με δορυφορική σύνδεση, με αυτόματους αισθητήρες για το ύψος και το πλάτος της κοπής και την αποφυγή εμποδίων . Με κάμερες για την καλύτερη και μέγιστη οπτική, ένα πιλοτήριο με klima, που προσομοιάζει με πιλοτήριο σύγχρονων αεροσκαφών και με joy stickdrive control , αυτόματη εν κινήσει παροχέτευση του καρπού στο φορτηγό μεταφοράς που κινείται σε παράλληλη τροχιά και άλλες τεχνολογικές καινοτομίες που μάλλον πρέπει ο συγχρονος θερισμός να αφαιρεθεί από την παροιμία !!!

Απόλαυσα ως συγκυβερνήτης για μια περίπου ώρα τον θερισμό τριάντα στρεμμάτων και κάνοντας παρέα, (μετα μουσικης παρακαλώ) , στον κυβερνήτη , τον νεαρό σύγχρονο αγροτοεπιχειρηματία Νίκο Γκίκα.

Μπράβο ρε Νικόλα και σε σένα Σπύρο που από το επίγειο control room έκανες τις παρεμβάσεις σου σαν ελεγκτής εναερίου κυκλοφορίας !!!

Ορεινός

Η ψήφος για την επιλογή των ηγετών μας έχει βαρύνουσα σημάσια για το παρόν και το μέλλον του δικού μας, της οικογένειας μας, του τόπου μας, της πατρίδας μας και του πλανήτη μας γενικότερα.

Η οικονομική και η πολιτική πορεία μιας χώρας είναι στενά συνυφασμένη με την ψήφο των πολιτών.

Αν ένας τόπος-μια χώρα-οπισθοδρομεί και βρίσκεται σε αποκλίνουσα κατεύθυνση με χώρες που προοδεύουν την μεγαλύτερη ευθύνη έχουν οι πολίτες της, που επέτρεψαν με τις επιλογές τους να διοικούνται από ανίκανους ή και φαύλους πολιτικούς .

Η ψήφος είναι το πιο αποτελεσματικό εργαλείο που διαθέτει ο πολίτης μιας δημοκρατικής χώρας για να καθορίζει την πορεία την δίκη του και των συνανθρώπων του .

Γιαυτό θα πρέπει να την χρησιμοποιεί σωστά.

Πρέπει να ψηφίζει και να μην απέχει .

Πρέπει να μάθει να ψηφίζει ορθολογικά .

Πρέπει η ψήφος μας να είναι προϊόν σκέψης αφού λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις παραμέτρους αναζητώντας μάλιστα πληροφορίες που οι πολιτικοί σχηματισμοί τεχνηέντως κρύβουν .

Πρέπει η ψήφος μας να μην είναι αποτέλεσμα συνήθειας,οικογενειακών καταβολών και άλλων παραμέτρων που δεν έχουν ορθολογική βάση .

Έχουμε αναρωτηθεί τι σημαίνει πρακτικά σήμερα αριστερός – δεξιός ,φιλελεύθερος – νεοφιλελεύθερος -απολυταρχικός, σοσιαλιστής κτλ .

Πως επιρεάζουν την επιλογή μας οι ετικέτες που πολύ έξυπνα χρησιμοποιούν οι πολιτικοί για να αναδείξουν τα δήθεν σημεία υπεροχής τους η να αποδομήσουν τα προγράμματα των αντιπάλων τους .

Είμαστε στον εικοστό πρώτο αιώνα και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει την τύχη να βιώνει κοσμογονικές αλλαγές στον τεχνολογικό τομέα .

Η συμποσούμενη γνώση των τελευταίων πενήντα χρόνων έχει υπερκαλύψει τη συνολική γνώση από υπάρξεως κόσμου .

Ενώ ζούμε αυτή την φοβερή πρόοδο έχουμε μείνει στάσιμοι στα συστήματά διακυβερνήσης και κυρίως στον τρόπο επιλογής των κυβερνητών ηγετών .

Η Πολιτική δεν έχει την ανάλογη προοδο που έχουν όλοι σχεδόν οι τομείς και κυρίως ο τεχνολογικός .

Οι πολιτικοί φορείς δεν έχουν ανανεωθεί, αναλύουν κσι ερμηνεύουν τον σημερινό κόσμο με εργαλεία περασμένων αιώνων που σαφώς δεν μπορεί να λάβουν υποψη τους όλα τα καινούργια που σήμερα βιώνουμε .

Τι μπορεί να σου προσφέρει μια μαρξιστική ανάλυση η αν θέλετε και μια κεϋνσιανή η οποιαδήποτε άλλη παραφυάδα αυτών των ιδεολογικών ρευμάτων, που όταν εκφράστηκαν και διαμορφώθηκαν είχαμε φεουδάρχες και εργοστασιάρχες αφεντικά ….

Τι ομοιότητες υπάρχουν, μεταξύ των κοινωνιών και των αντίστοιχων προβλημάτων, του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου αιωνα ;

Αν επικεντρωθούμε στα της Ελλαδος παρατηρούμε ότι η στασιμότητα αυτή είναι χαρακτηριστική και η οικονομική κρίση είναι απόρροια αυτού του γεγονότος .

Υπήρξε μάλιστα επιδείνωση και λόγω της έλλειψης ηγετικών προσωπικοτήτων που θα μπορούσαν να καλύψουν θεσμικές ατέλειες .

Όλα τα παραπάνω κάνουν ακόμη πιο σημαντική την ψήφο μας και οι επιλογές μας αξίζουν πολύ περισσότερο από οτι φαινομενικά έχει μια μεμονωμένη ψήφος .

Ορεινός

1993

Η προκατάληψη της ομάδας ή προδιάθεση υπέρ των δικών μας (Ingroup bias)

Η τάση να υιοθετούμε ευνοϊκή αντιμετώπιση για τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας (ή του κόμματός μας) και σπάνια να αμφισβητούμε τα πιστεύω τους. Δυστυχώς ο εγκέφαλός μας είναι έτσι κατασκευασμένος, αναζητά τη συμφωνία με τους γύρω του.

Βλέπουμε τον κόσμο με το μανιχαιστικό μυωπικό δίπολο: οι καλοί κι οι κακοί (κι οι άσχημοι;)

καλημέρα !!!

«‘Ουδέν μορφώνει όσο το παράδειγμα, ουδέν επιβάλει όσο η ευπρέπεια: πρέπει να σεβόμαστε τον συνεργάτη/ συνάδελφο μας και να ηγούμαστε δια του παραδείγματος.»