νίκησαν τη γήρανση!

Αμερικανοί ερευνητές λένε ότι νίκησαν τη γήρανση

 

Γκριζομάλληδες άνδρες που βλέπουν ξανά να σκουραίνουν τα μαλλιά τους και κυρίως τα βιολογικά τους ρολόγια να γυρίζουν προς τα πίσω. «Αμερικανοί ερευνητές λένε ότι έχουν αναζωογονήσει εννέα ανθρώπους. Μπορεί να είναι αλήθεια;» διερωτάται η γερμανική Die Zeit.

Mια επανάσταση που θα αλλάξει ριζικά τη ζωή μας διακηρύσσει ο Γκρεγκ Φέιχι, δρ Βιολογίας και επιστημονικός διευθυντής της Intervene Immune, μιας βιοφαρμακευτικής εταιρείας που έχει την έδρα της κοντά στο Λος Άντζελες. Ο Φέιχι ήταν ένας από τους ομιλητές στο φετινό Συνέδριο για τη Γήρανση του Ιδρύματος Leaf. Τίτλος της παρουσίασής του: “Αντιστροφή της ανθρώπινης γήρανσης τώρα!”

«Για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, κατορθώσαμε να γυρίσουμε πίσω το ρολόι της ζωής, υποστηρίζει ο επιστήμονας. «Ένας συνδυασμός γνωστών δραστικών ουσιών γύρισε πίσω κατά δυόμισι χρόνια τη βιολογική ηλικία σε εννέα εθελοντές» υποστηρίζει ο Φέιχι.

 

Ακούγεται απίστευτο. Και πάντα, όταν κάτι ακούγεται απίστευτο στην επιστήμη, χρειάζεται προσοχή. Σε αυτή την περίπτωση, ακόμη πιο εξαιρετική προσοχή. Στην πραγματικότητα, τα αποτελέσματα που παρουσιάζει ο Φέιχι δεν έχουν ακόμη παρουσιαστεί σε επιστημονικό περιοδικό. Επομένως, δεν έχουν αντιμετωπίσει τον κριτικό έλεγχο άλλων επιστημόνων. Αυτό θα συμβεί αργότερα εντός του έτους, λέει ο Φέιχι αυτό το έτος. Επιπλέον, η πειραματική εθελοντική ομάδα είναι πολύ μικρή: Μόλις εννέα άνδρες – και καμία γυναίκα – έχουν λάβει τα φάρμακα αυτά και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ομάδα ελέγχου.

Κάποιες λεπτομέρειες της μελέτης αξιολογούνται επί του παρόντος από επιστήμονες δυο αμερικανικών πανεπιστημίων. Το κείμενο της μελέτης αυτής δόθηκε στη ZEIT ONLINE υπό την προϋπόθεση αυστηρής εμπιστευτικότητας. Ως εκ τούτου η γερμανική εφημερίδα αναφέρει μόνον τα αποτελέσματα που δημοσιοποιήθηκαν την Παρασκευή στη Νέα Υόρκη.

Τι θα σήμαινε αυτό για την κοινωνία μας;

Οι συνέπειες μιας τέτοιας θεραπείας θα ήταν ανυπολόγιστες φυσικά για την κοινωνία μας. Τα ευρήματα της ομάδας του Φέιχι και της εταιρείας του αξιολογούνται ήδη στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες και το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.

«Αν αποδειχθεί ότι κάτι τέτοιο όντως ισχύει και η ομάδα του Φέιχι έχει πραγματικά καταφέρει να αναζωογονήσει τους ανθρώπους τι θα σημαίνει αυτό για την κοινωνία μας; Πόσο ριζικά θα άλλαζε ο σχεδιασμός της ζωής, οι οικογενειακές δομές και τα ασφαλιστικά συστήματα; Ποιος θα χρειάζεται τον Θεό όταν εξαφανίζεται ο θάνατος;» διερωτάται η Die Zeit.

Η έρευνα για την αντίστροφη της Γήρανσης ξεκίνησε την άνοιξη του 2017 στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας από τον δρ Στηβ Χόρβαθ που εξέτασε τα τελευταία δείγματα αίματος από τους εννέα εθελοντές. Όπως είχε κάνει τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Και πάλι με το ίδιο αποτέλεσμα. Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία, τα αποτελέσματα ήταν σαφή. Ο Χόρβαθ έστειλε τα αποτελέσματα στην Intervene Immune και στον συνάδελφό του Γκρεγκ Φέιχι. Ακολούθησαν δύο χρόνια περαιτέρω ανάλυσης και μακρές συζητήσεις στην ομάδα. Στο τέλος υπήρξε μια απόφαση: να δημοσιεύσουν τα ευρήματα.

Η μελέτη ονομάζεται TRIIM και εγκρίθηκε από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Η αναζωογόνηση δεν ήταν ο κύριος στόχος της εταιρείας, που αρχικά ήθελε μια θεραπεία που θα καθιστούσε την μεγαλύτερη ηλικία πιο υγιή. Για το σκοπό αυτό, οι ερευνητές στοχεύουν στον θύμο αδένα, ένα όργανο που διαπερνά πλήρως τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο συμπιέζεται μεταξύ της καρδιάς και του στέρνου και ζυγίζει μόλις 50 γραμμάρια.

Όπως λένε ειδικοί επιστήμονες στο ΑΠΕ ΜΠΕ «ο θύμος αδένας είναι εξειδικευμένο όργανο του ανοσοποιητικού συστήματος. Στο θύμο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία είναι σημαντικά για το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο θύμος αδένας είναι μεγαλύτερος και πιο ενεργός στην νεογνική και προ-εφηβική περίοδο. Με τα πρώτα χρόνια της εφηβείας, ο θύμος αρχίζει να ατροφεί και το θυμικό στρώμα αντικαθίσταται από λιπώδη ιστό. Παρόλα αυτά, η Τ-λεμφοποίηση συνεχίζεται σε όλη την ενήλικη ζωή».

Γνωστός στους αρχαίους Έλληνες ο θύμος αδένας

Ο θύμος αδένας ήταν γνωστός στους αρχαίους Έλληνες, και το όνομά του προέρχεται από τη λέξη «θυμός» (που σημαίνει: οργή, καρδιά, ψυχή, επιθυμία, ζωή) ενδεχομένως λόγω της θέσης του στο στήθος, κοντά στο σημείο όπου υποκειμενικά νιώθουμε τα συναισθήματα. Άλλο ενδεχόμενο είναι το όνομα να προέρχεται από το βότανο «θυμάρι». Ο Γαληνός ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι το μέγεθος του οργάνου αλλάζει κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου.

Ο Ζακ Μίλερ ανακάλυψε το 1961 τη σημασία του θύμου αδένα στο ανοσοποιητικό σύστημα με χειρουργική αφαίρεσή του από ποντίκια τριών ημερών, και παρατηρώντας την επακόλουθη ανεπάρκεια σε ένα πληθυσμό λεμφοκυττάρων.Ο Μίλερ ονόμασε τα Τ-κύτταρα από το όργανο της καταγωγής τους. Ο θύμος αδένας είναι μεγαλύτερος στα παιδιά ενώ στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας μόλις και μετά βίας διακρίνεται από τον περιβάλλοντα λιπώδη ιστό. Ως μία ηλικία ο θύμος σιγά-σιγά συρρικνώνεται και τελικά εκφυλίζεται σε μικρά νησίδια λίπους. Κατά την ηλικία των 75 ετών ζυγίζει μόλις 6 gr. Στα παιδιά έχει ένα γκριζωπό-ροζ χρώμα, ενώ στους ενήλικες έχει κίτρινο χρώμα.

Το πρώτο όργανο που πλήττεται από το στρες

Όπως λένε οι ίδιες πηγές στο ΑΠΕ ΜΠΕ «Ο θύμος αδένας είναι το πρώτο όργανο που πλήττεται από το στρες. Τα κύτταρα Τ βοηθούν τον οργανισμό να εντοπίσει και να απομακρύνει τα καρκινικά κύτταρα και άλλους εισβολείς. Ο θύμος αδένας αποδυναμώνεται από παράγοντες όπως δυσάρεστες ειδήσεις, αφυδάτωση ή κατανάλωση μη θρεπτικών, επεξεργασμένων τροφίμων ή ροφημάτων. Όλα αυτά επιδρούν αρνητικά στην ενεργοποίηση των κυττάρων Τ από τις ορμόνες του θύμου αδένα, και αφήνουν τον οργανισμό ανυπεράσπιστο απέναντι στην εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων και στην εμφάνιση ασθενειών. Με δεδομένη την καθημερινή μας έκθεση στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση, τις εφημερίδες, τις ανθυγιεινές τροφές, τις επιβλαβείς χημικές ουσίες που εμπεριέχονται σε τρόφιμα και ροφήματα, την περιβαλλοντική μόλυνση και τα αρνητικά όντα που συναντάμε, ο θύμος αδένας καλείται να αντιμετωπίσει πλήθος αρνητικών επιρροών».

Οι επιστήμονες λένε ότι μπορούμε να τονώσουμε όχι μόνο τον θύμο αδένα, αλλά όλο μας τον οργανισμό κάνοντας πράγματα που μας αναζωογονούν και μας εμψυχώνουν, καταναλώνοντας θρεπτικές τροφές, ακούγοντας χαλαρωτική μουσική, χορεύοντας και αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο σε εξορμήσεις στην ύπαιθρο παρά μέσα στο σπίτι ή μπροστά από μια τηλεόραση. Είτε επιλέγουμε να αποδυναμώσουμε το σώμα μας είτε να το τονώσουμε, εφαρμόζουμε στην πράξη την «δύναμη της θέλησης».

Στόχος να αναγεννηθεί ο θύμος αδένας των ηλικιωμένων ανδρών, ο οποίος αποτελείτο μόνο από λίπος

Ήταν εύκολο να βρει εθελοντές στην Καλιφόρνια για μια τέτοια δοκιμή. Ειδικά στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο, υπάρχει μια ομάδα «μετανθρωπιστών και των μαθητών κατά της γήρανσης». Η ομάδα του Φέιχι στρατολόγησε γρήγορα εννέα άτομα ηλικίας μεταξύ 51 και 65 ετών και άρχισε να τα θεραπεύει. Για δώδεκα μήνες ελάμβαναν την αυξητική ορμόνη hGH, την ουσία DHEA και τη μετφορμίνη που χρησιμοποιείται σε διαβητικούς. Η ορμόνη hGH προκαλεί την αύξηση του θύμου αδένα και οι άλλες δύο ουσίες χρησιμοποιούνται κυρίως για να εμποδίσουν τις παρενέργειές της. Όλα αυτά τα φάρμακα είναι γνωστά και διαθέσιμα εδώ και χρόνια στην Αμερική. Οι εννέα άντρες εξετάζονταν τακτικά με μαγνητική τομογραφία και αναλύσεις αίματος. Και πράγματι: τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο θύμος αδένας αυξήθηκε και τα κύτταρα του αίματος άλλαξαν. Η αναλογία των λεγόμενων μονοκυττάρων προς τα λευκοκύτταρα που σχετίζονται με την ηλικία ήταν παρόμοιος με αυτόν των πολύ νεότερων ατόμων στο τέλος της μελέτης. Επίσης, τα φλεγμονώδη επίπεδά τους στο αίμα μειώθηκαν.

«Υποψιαζόμαστε», είπε ο Φέιχι στους Times Online ότι «ένα βιολογικό πρόγραμμα επανενεργοποιήθηκε, το οποίο βοηθά στην επαναφορά του θύμου αδένα στην αρχή της ζωής». Οι δοσολογίες και το σχήμα χορήγησης είναι γνωστές στο TIME ONLINE αλλά για λόγους ασφαλείας το αμερικανικό περιοδικό αποφάσισε να μην δημοσιεύσει λεπτομέρειες. Η μετφορμίνη και ειδικά η hGH μπορεί να έχουν σοβαρές και επικίνδυνες παρενέργειες, προειδοποιεί το Time.

Τα ρολόγια του DNA καθορίζουν τη βιολογική ηλικία

Ο δρ Φέιχι πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του ερευνώντας τον θύμο αδένα. Όπως λέει, απέδειξε ότι ένας ανέπαφος θύμος αδένας λειτουργεί στα συστήματα σηματοδότησης στο σώμα, τα οποία αλλάζουν με την ηλικία. Ο Φέιχι συνεργάζεται με τον Γερμανό καθηγητή Γενετικής Στηβ Χόρβαθ, που σύμφωνα με την Die Zeit «είναι ένα είδος ροκ σταρ στην επιστήμη της γήρανσης τα τελευταία χρόνια. Ο καθηγητής της γενετικής έχει αναπτύξει μεθόδους που επιτρέπουν την πρώτη φορά να μετρηθεί αξιόπιστα και αντικειμενικά η βιολογική ηλικία των ανθρώπων. Η βιολογική ηλικία είναι, αν θέλετε, η σωστή ηλικία ενός ατόμου. Σε αντίθεση με τη χρονολογική ηλικία, αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι οι άνθρωποι γερνούν με διαφορετικούς ρυθμούς. Οποίος χρησιμοποιεί τη βιολογική ηλικία, μπορεί να προβλέψει με μεγαλύτερη ακρίβεια εάν ένα άτομο θα έχει μια ασθένεια που σχετίζεται με την ηλικία ή ακόμα και θα πεθάνει σύντομα» γράφει η Die Zeit.

Προκειμένου να προσδιοριστεί η βιολογική ηλικία, ο Χόρβαθ μελετά τις χημικές μεταβολές στα κληρονομικά μόρια και στο DNA. Έχει δημιουργήσει τέσσερα ρολόγια του DNA και το πιο πρόσφατο που το ονομάζει DNAmGrimAge Clock ( Aging: Lu et al., 2019) καθορίζει, πάνω απ ‘όλα, πόσο υψηλός είναι ο κίνδυνος ενός ατόμου να αναπτυχθεί ή να πεθάνει τα επόμενα χρόνια. Τα επιγενετικά ρολόγια είναι η πιο ακριβής μέθοδος για τον προσδιορισμό της πραγματικής ηλικίας ενός ατόμου.

Οι εννέα άνδρες είχαν κερδίσει δυόμισι χρόνια ζωής

Ο Χόρβαθ χρησιμοποίησε τα βιολογικά του ρολόγια για να καθορίσει τη βιολογική ηλικία των εννέα εθελοντών του Φέιχι κατά τη διάρκεια της μελέτης. Τα αποτελέσματα φαίνονται απίστευτα. Οι εννέα άνδρες αναζωογονήθηκαν μέσω της θεραπείας. Στους δώδεκα μήνες που διήρκεσε το πείραμα, το βιολογικό τους ρολόι έδειξε οτι οι εννέα άνδρες είχαν κερδίσει δυόμισι χρόνια ζωής. Και αυτό δεν ήταν το μόνο : Η αναζωογονητική επίδραση, σύμφωνα με τις μετρήσεις του Χόρβαθ , είχε κάνει τα βιολογικά ρολόγια να γυρίζουν όλο και πιο γρήγορα προς τα πίσω. Ένας γκριζομαλλης εθελοντης είδε μάλιστα τα μαλλιά του να σκουραίνουν πάλι, γράφει η ZEIT ONLINE

Ο σκεπτικισμός των επιστημόνων

Όλα αυτά ακούγονται απίστευτα. Μπορεί το μέχρι σημερα απίστευτο όνειρο της αιωνιας νεότητας να γίνει τόσο απροσδόκητα πραγματικότητα; Με μερικά γνωστά φάρμακα; Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για σκεπτικισμό: Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η μελέτη με μόνο εννέα εθελοντές είναι πολύ μικρή και δεν έχει περάσει ακόμα απο πλήρη επιστημονική αξιολόγηση . Επιπλέον, δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου που να έλαβε θεραπεία με εικονικό φάρμακο, το οποία συνηθιζεται σε δοκιμασία πρώιμης φάσης. Επίσης, δεν είναι σαφές πόσο καιρό η επίδραση διαρκεί και αν έχει παρενέργειες. Και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι το εντυπωσιακό αποτέλεσμα να καταρρεύσει σε μια ευρύτερη έρευνα με εκατοντάδες συμμετέχοντες. Και επίσης τι γίνεται με τις γυναίκες; Είναι γνωστό ότι η hGH μπορεί να έχει διαφορετικές επιπτώσεις στα φύλα, λέει ο Φέιχι. Ωστόσο, ειναι σίγουρος ότι η θεραπεία θα έχει επίσης θετική επίπτωση στις γυναίκες. Η εταιρεία του σχεδιάζει περαιτέρω δοκιμές για γυναίκες και άνδρες.

Μια θεραπεία που παρατείνει τη ζωή θα αποφέρει δισεκατομμύρια

Επειδή διακυβεύονται πολλά. Για περαιτέρω μελέτες, η Intervene Immune χρειάζεται επιχειρηματικό κεφάλαιο. Οι αναλυτές προβλέπουν ότι μια εταιρεία που αναπτύσσει μια θεραπεία που δίνει στους ανθρώπους δύο χρόνια ζωής θα μπορούσε να φτάσει γρήγορα στην αγορά να έχει αξία 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Παρόλα αυτά, τα νέα αποτελέσματα δείχνουν ένα πράγμα: Δεν είναι πλέον αδύνατον να πιστεύουμε ότι μια μέρα θα υπάρξει μια θεραπεία που θα επεκτείνει την υγιή διάρκεια ζωής του ανθρώπου . Τα αποτελέσματα της μελέτης TRIIM – τουλάχιστον όπως παρουσιάζονται τώρα – είναι αξιοσημείωτα.

Φυσικά, και εκτός από τη μελέτη του Φέιχι , η έρευνα κατά της γήρανσης έχει κάνει τεράστια πρόοδο σε λίγα χρόνια. Ένα ολόκληρο φάσμα φαρμάκων και διαδικασιών δοκιμάζονται που θα μπορούσαν να επιβραδύνουν, να σταματήσουν ή και να αναστρέψουν τη γήρανση. Ο Στηβ Χόρβαθ πιστεύει ότι έχουμε φτάσει σε μια “ιστορική στιγμή”. Μια στιγμή που η γήρανση δεν είναι πια ένας νόμος της φύσης.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2019/07/amerikanoi-ereunites-lene-oti-nikisan-ti-giransi-borei-na-einai-alitheia.html#ixzz5tjbJVCLB

Αγία Μαρίνα

Το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στην Πάρνηθα είναι ένα από τα πιο ωραία της Αττικής. Η προσέγγιση γίνεται από τον οικισμό του Αυλώνα με το αυτοκίνητο να πρέπει να διανύσει από την εκκλησία της Αγίας Τριάδος Αυλώνος 5 περίπου   χιλιόμετρα χωματόδρομου έως ότου αναγκαστικά σταματήσει στην αρχή ενός μονοπατιού στη θέση Βούντιμα .

Από κει και πέρα η διαδρομή είναι σχετικά εύκολη, ευχάριστη, με περίπου μίση ώρα πεζοπορία μέσα σε πευκοδάσος. Το εκκλησάκι βρίσκεται πάνω σε έναν βράχο που βγαίνει από μία «θάλασσα με πεύκα» και θυμίζει τα μοναστήρια του Άγιου Όρους.

Χτίστηκε πριν από 800 χρόνια από πιστούς για να τιμήσουν την Αγία Μαρίνα. Δίπλα από την εκκλησία βρίσκεται σπηλιά όπου, σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, βρέθηκε η εικόνα της Αγίας Μαρίνας.

Photo by Manolis

«Ουδείς ών ράθυμος ευκλεής ανήρ, άλλ’ οι πόνοι τίκτουσι την ευδοξίαν».Κανείς δεν αποκτά φήμη αν είναι τεμπέλης, αλλά οι κόποι γεννούν τη δόξα.

Ευριπίδης,

Αρχαίος τραγικός ποιητης.

Τρεις εχθροί πολεμούν των ανθρώπων το γένος. Οι δαίμονες, η ιδία μας φύσις και η συνήθεια. Εκτός τούτων άλλος πόλεμος δεν υπάρχει.

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Η παιδική ηλικία δείχνει τον άνθρωπο, όπως το πρωί τη μέρα.

Από την πρώτη ανυπακοή τον Ανθρώπου, και τον καρπό εκείνου του απαγορευμένου δέντρου που η θανάσιμη γεύση του έφερε το θάνατο στον κόσμο, και όλη τη συμφορά μας, με την απώλεια του Παραδείσου.

“Χαμένος παράδεισος”.

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Κομισιόν

Εξελέγη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως διάδοχος του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ συγκεντρώνοντας 383 θετικές ψήφους – την υποψηφιότητά της καταψήφισαν 327 ευρωβουλευτές

Protagon Team

Καλλιτέχνης

Ο καλλιτέχνης είναι ένα ευαίσθητο δοχείο. Εύθραυστο και μελωδικό. Για ν’ ακουστεί ο ήχος του χωρίς να σπάσει πρέπει να γεμίσει με το κατάλληλο υλικό.

Μαζεύει εμπειρίες και ιδέες από παντού, ακόμα κι από στιγμές που σε άλλους ανθρώπους μοιάζουν αδιάφορες, τετριμμένες, ανούσιες. Ο τρόπος που τις επιλέγει είναι η βάση της τέχνης του.

Κάθε καλλιτέχνης έχει τις εμμονές του. Μοιάζει λες και προσπαθεί να λυτρωθεί από κάτι, καθώς πάλλεται. Κάθε καλλιτέχνης έχει τους δαίμονες του.

Φυσιολογικοί άνθρωποι δεν υπάρχουν, είναι ένας μύθος η κανονικότητα. Ακόμα κι εκείνος που σου φαίνεται τόσο κανονικός, τόσο απλός, κρύβει στην ντουλάπα του σκελετούς και δυναμίτες, πτώματα, ενοχές και πόθους που θα ‘καναν τον Εμπειρίκο να κοκκινίσει.

Ο καλλιτέχνης υπάρχει-γεννιέται όταν τολμάει να βγάλει στο φως τους δικούς του σκελετούς, τις δικές του μαύρες τρύπες.

Δεν είναι διαφορετικός ούτε ανώτερος. Αντιθέτως: Είναι ένα εύθραυστο δοχείο που πρέπει να ξεσπάσει (με λέξεις-νότες-κινήσεις-εικόνες), πρέπει να αδειάσει για να μη σπάσει.

gelotopoios.

Διαδικτυακό ψευδώνυμο ενός Μπλογκοτέχνη και ελεύθερου στοχαστή, αυτοδίδακτος, αγνωστικιστής ένθεος, ανένταχτος και άνευ πεποιθήσεων. Πίνει μόνο κρασί.

Ο άρτος ο επιούσιος

Στο Μυστικό δείπνο ο Ιησούς ευλόγησε ένα ψωμί, το έκοψε σε κομμάτια και είπε: «Λάβετε, φάγετε, αυτό είναι το σώμα μου». Μετά ευλόγησε το κρασί και έδωσε το ποτήρι του σε όλους και είπε: «Πιείτε από αυτό όλοι, αυτό είναι το αίμα μου». Στην προσευχή που έδωσε ο ίδιος ο Χριστός, υπάρχει αίτημα για τον άρτον τον επιούσιον.

Περίπου σχέσεις, περίπου άνθρωποι, περίπου αισθήματα και πουθενά αλήθεια…..

Πάρτο αλλιώς !!

Από τον Γιάννη τον Αναγνωστάκη στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση .

Ήμουν πενήντα δύο χρονών και σύμφωνα με τα σύγχρονα πορίσματα της επιστήμης ακόμα νέος. Ένιωθα ακόμα νεότερος. Είχα μια δουλειά τζετ σε πολυεθνική που μου επέτρεπε να πληρώνω τη διατροφή της γυναίκας μου που με ξεπουπούλιασε στο διαζύγιο, να κυκλοφορώ με μια άλλη δεκατέσσερα χρόνια μικρότερη από εμένα και να ζω άνετα. Η κρίση με είχε αγγίξει και εμένα κάπως αλλά ας μην είμαστε παράλογοι. Σε σχέση με τον μέσο Έλληνα, την πέρναγα κοτσάνι.

Ξαφνικά, μια μέρα ενώ κάλπαζα στον διάδρομο και χάζευα μία έναν αγώνα τένις στην τηλεόραση του γυμναστηρίου και μία τον κώλο της μπροστινής, ένιωσα έναν έντονο πόνο στο στήθος. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία αλλά εκείνη τη μέρα δε γυμνάστηκα παρά το πειθαρχημένο πρόγραμμα μου. «Ας μην προκαλώ την τύχη μου και πάω σαν το σκυλί στο αμπέλι, όπως ο Μηνάς», σκέφτηκα. Με το δεύτερο κρούσμα σταμάτησα να εθελοτυφλώ και επισκέφθηκα τον παθολόγο πρωτοξάδελφο μου από την πλευρά της μάνας μου.

«Ξάδελφε, ίσως είναι νευρόπονος αλλά μπορεί να είναι και καρδιά, δεν παίζουμε με αυτά τα πράγματα. Θα σου γράψω κάποιες εξετάσεις και θα σε στείλω σε έναν πολύ καλό καρδιολόγο που ξέρω, να σε δει. Στο ενδιάμεσο, κομμένες οι έντονες δραστηριότητες.»

«Και τι σου χρωστάω, ξάδελφε;»

«Τίποτα».

«Επιμένω».

«Έλα, μην είσαι μαλάκας» μου λέει και ανοίγει την πόρτα του γραφείου του. Τι να πεις, το αίμα νερό δε γίνεται.

Για σκεφτείτε: πότε ήταν η τελευταία φορά που γελάσατε με την ψυχή σας, κλάψατε λυτρωτικά, ποθήσατε κάτι χωρίς αμέσως να σας σταματήσουν τα πώς και τα πρέπει; Η καρδιά -πώς να σας το πω να το καταλάβετε- ελλείψει ερεθισμάτων ατροφεί. Με πιο απλά λόγια μαραζώνει.

Κάνω τις εξετάσεις και κλείνω ραντεβού με τον καρδιολόγο για την μεθεπόμενη βδομάδα, στο ενδιάμεσο ήταν κλεισμένος. Μιλούσε και σε ένα συνέδριο στη Φρανκφούρτη, όπως με πληροφόρησε η γραμματέας του. Αλήθεια, ψέματα δεν ξέρω.

Κατεβαίνω με το αμάξι την Κηφισίας και το αφήνω στο πάρκινγκ του Πολεμικού Μουσείου. Κλασικά, στο Κολωνάκι ο γιατρός. Μπαίνω στο ιατρείο. Πολυτελές και κλασικό με δερμάτινους καναπέδες Chesterfield και έναν ευμεγέθη πίνακα του Φασιανού. Το γούστο των πλουσίων: οτιδήποτε, αρκεί να είναι αναγνωρίσιμο. Η γραμματέας του μια καλοβαλμένη και όμορφη αλλά όχι sexy σαραντάρα.

Φτάνει η σειρά μου, μπαίνω μέσα, Ο Καθηγητής, γέρος, σίγουρος, μετρίως προσιτός, ότι φαντάζεστε όταν σας έρχεται στο μυαλό η λέξη Καθηγητής. Κοιτάει για δυο λεπτά τις εξετάσεις μου και αποφαίνεται. «Μάλιστα, στεφανιαία νόσος. Δυο αρτηρίες με μέτρια προς μεγάλη στένωση» «Μισό λεπτό γιατρέ, είμαι μόλις πενήντα δύο χρονών», του λέω. «Δεν καπνίζω, δεν πίνω, ασκούμαι δυο φορές τη βδομάδα, τρώω ελάχιστο κρέας και δεν έχω άγχος, στα πλαίσια της λογικής βέβαια. Πώς είναι δυνατόν να μου λέτε ότι έχω στεφανιαία;”, ρώτησα και βύθισα νευρικά το δεξί μου πόδι στο ακριβό περσικό χαλί του ιατρείου του. Ο Καθηγητής χάιδεψε ασυναίσθητα τα λίγα, λευκά μαλλιά που του είχαν απομείνει, ακούμπησε τα γυαλιά πρεσβυωπίας πάνω στο γραφείο από μασίφ καρυδιά και μου είπε με σοβαρό ύφος:

«Αγαπητέ, τα πορίσματα της επιστήμης έχουν αλλάξει ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Για αιώνες πιστεύαμε ότι ο εγκέφαλος είναι το κέντρο του σώματος και αυτό ισχύει εν μέρει ως προς τις καθαρά νοητικές λειτουργίες όπως π.χ. τα μαθηματικά αλλά τελικά ανακαλύψαμε ότι κατά βάση κάναμε λάθος. Ο σοφός λαός είχε δίκιο. Η ψυχή κατοικεί στην καρδιά. Με τα χρόνια ο άνθρωπος -ιδίως ο άνθρωπος της πόλης- σταματά να ελπίζει, σταματά να ποθεί, σταματά να χαίρεται, σταματά ακόμα και να οδύνεται αν θέλετε και όλα αυτά αντικαθίστανται από μια παγερή και μόνιμη δυσθυμία. Για σκεφτείτε: πότε ήταν η τελευταία φορά που γελάσατε με την ψυχή σας, κλάψατε λυτρωτικά, ποθήσατε κάτι χωρίς αμέσως να σας σταματήσουν τα πώς και τα πρέπει; Η καρδιά -πώς να σας το πω να το καταλάβετε- ελλείψει ερεθισμάτων ατροφεί. Με πιο απλά λόγια μαραζώνει».

«Δεν καταλάβατε γιατρέ. Εγώ έχω μια καλή ζωή»

«Ναι, αλλά είστε ευτυχισμένος;»

«Ξέρω, γω; Έτσι νομίζω. Τέλος πάντων. Και τώρα τι μπορώ να κάνω;»

“Εδώ που φτάσαμε θα σας γράψω κάποια χάπια και μετά το σπινθηρογράφημα θα κανονίσουμε το μπαλονάκι. Από εκεί και πέρα θα σας συμβούλευα έναν καλό ψυχίατρο ή κάποιον καλό ιερέα, εσείς θα αποφασίσετε. Πρέπει πάση θυσία να ξαναμάθετε να αγαπάτε. Και -αυτό δεν εξαρτάται μόνο από εσάς βέβαια- ει δυνατόν, να αγαπηθείτε”.

Δεν είχα διάθεση να παραιτηθώ από τη ζωή και ακολούθησα αμέσως τη συμβουλή του. Ψάχνω στην ατζέντα μου για φίλους. Ποιότητα ζωής θέλεις; Ποιότητα ζωής θα αποκτήσω! Περιέργως δεν μου έκανε κανένας. Από τα επτά, οκτώ ονόματα που είχα κατά νου, οι τρεις ήταν συνάδελφοι από τη δουλειά που ευχαρίστως θα με καρφώνανε στον Διευθύνοντα αν μυρίζανε αίμα για να μου φάνε τη θέση, οι δύο ήταν καλοί για χαβαλέ αλλά όχι για να πεις τον πόνο σου και οι υπόλοιποι παντρεμένοι με παιδιά, δηλαδή οιονεί ξεγραμμένοι. Το γκομενάκι, ούτε γι’ αστείο. «Δεν κωλώνουμε, προχωράμε στο σχέδιο Β’», σκέφτηκα. «Παπάς ή ψυχίατρος» Ποτέ δεν ήμουν άνθρωπος της αναβολής άλλωστε. «Ας αποφασίσει η Τύχη, κορώνα γιατρός, γράμματα παπάς» Τελικά βγήκε γράμματα. «Δε γαμιέται, θα πάω σε γιατρό, σιγά μην τρέχω στο παπαδαριό», είπα και γύρισα την πλάτη μου στη θεά που σεβόταν μέχρι και ο Δίας. Παίρνω πάλι τηλέφωνο τον ξάδελφο, βρίσκω και τρελόγιατρο.

Πάω στον γιατρό, το και το. Ο γιατρός κάνει μια σύντομη παύση, με ζυγίζει και αρχίζει το λογύδριο. «Κύριε Παπαδόπουλε, είστε ένας σύγχρονος δυτικός άνθρωπος και σε πολύ καλύτερη μοίρα από τους περισσότερους όπως κι εσείς ο ίδιος καταλαβαίνετε. Πάσχετε από μια ελαφρά κατάθλιψη και κάποιους ψυχαναγκασμούς αλλά σπουδαία τα λάχανα! Ποιος δεν έχει; Θα μπορούσα να σας αρχίσω θεωρίες για το Υπερεγώ ή για τραύματα της παιδικής σας ηλικίας για να σας πάρω τα λεφτά όπως κάποιοι συνάδελφοι αλλά θα ήμουν ψεύτης. Συνεχίστε τη ζωή σας. Αν θέλετε πάρτε ένα κατοικίδιο, πάτε καμιά εκδρομή και -αν μου επιτρέπετε- βρείτε μια γυναίκα της ηλικίας σας. Από εμένα είστε εντάξει».

Βγαίνοντας μπερδεμένος και μάλλον απογοητευμένος από το ιατρείο του ψυχιάτρου και την έντιμη απάντηση του, περπάτησα λίγο να καθαρίσει το μυαλό μου και να βάλω τις σκέψεις μου σε μια τάξη. Το βλέμμα μου τότε πλανήθηκε στον χώρο, κοίταξε τον συννεφιασμένο ουρανό και σταμάτησε σε ένα εκκλησάκι στο κέντρο. Άγιος Νικόλαος. «Τι έχω να χάσω;», σκέφτηκα, σήκωσα τους ώμους μου και μπήκα να ανάψω ένα κεράκι. Προσευχήθηκα χωρίς να πολυπιστεύω, να βρω μια άκρη στο πρόβλημα μου. Αυτό ήταν.

Θα είχα κι άλλα να γράψω αλλά δυστυχώς πρέπει να σας αφήσω. Έχω να ταΐσω τα ζωντανά και μετά να πάω στον Εσπερινό χωρίς να χάσω λεπτό. Ο Ηγούμενος είναι αυστηρός. Ο Κύριος μεθ’ ημών.

Αδελφός Πορφύριος

δόκιμος μοναχός

Ιεράς Μονής Παντοκράτορος

Άγιον Όρος