Ο 103ος Ψαλμός.
Ο 103ος Ψαλμός[1]
Ο πλέον «εικαστικός» ψαλμός. Ο υπέροχος αυτός ύμνος είναι μια πανέμορφη ζωγραφιά της εν χρόνω δημιουργίας του κόσμου. Είναι δοσμένο το βιβλίο της Γενέσεως της Βίβλου, καθώς και ένα άλλο, θα λέγαμε, πρόσθετο βιβλίο …«Λειτουργίας» του κόσμου, σε…35 μόνο στίχους!
Όλη αυτή η θαυμάσια εικόνα είναι και μια ξεχωριστή, εμπνευσμένη, ευχαριστιακή και ταυτόχρονα δοξαστική καθημερινή προσευχή, που κάθε πιστός άνθρωπος αξίζει να την απαγγέλει ως εξαίρετο ποίημα, να την κοιτάζει ως ανυπέρβλητη ζωγραφιά, να τη βιώνει δηλαδή και ως αισθητική απόλαυση, και ταυτόχρονα να την απευθύνει ως δέηση, ως ευχαριστία και ως δόξα προς τον Θεό Δημιουργό.
Μια προσευχή που οδηγεί τον κάθε πιστό, όχι μόνο να ανέλθει πνευματικά και να επικοινωνήσει με το θείο, αλλά και να ηρεμήσει η ψυχή του, να στοχαστεί, να φιλοσοφήσει, και, εντέλει, να συνειδητοποιήσει σε όλες τις διαστάσεις τον θαυμάσιο κόσμο, μέσα στον οποίο τον έφερε το σχέδιο του Θεού, σε ύπαρξη, για να βιώσει και να συμβάλλει και αυτός – τι μεγαλύτερη τιμή, αλλά και ευθύνη – στην ολοκλήρωση της θείας δημιουργίας. Να τοποθετήσει, δηλαδή, και τον εαυτό του μέσα στον εξαίσιο πίνακα, τον οποίο περιδιαβαίνει νοερά, απολαμβάνει αισθητικά και με τον οποίο εξυμνεί και ψάλλει.
Μακάρι αυτή την ποιητική ζωγραφιά οι αγιογράφοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας να την υλοποιούσαν συχνά, προς όφελος των πιστών, με έμπνευση και ευρηματικότητα, μέσα στα διαθέσιμα τύμπανα των παράπλευρων επιφανειών των ιερών ναών.
***
ΕΥΛΟΓΕΙ, ἡ ψυχή μου, τὸνΚύριον. Κύριε ὁ Θεός μου, ἐμεγαλύνθης σφόδρα, ἐξομολόγησιν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐνεδύσω.
Ψυχή μου, ευλόγησε τον Κύριο! Κύριε, Θεέ μου, πόσο είσαι μεγάλος! Ντύθηκες λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια.
2.Ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρριν·
Σε, που ακτινοβολείς ολόγυρά σου το φως, σαν να το έχεις ντυθείως ένδυμα· απλώνοντας στον ουρανό από το ένα άκρο του ορίζοντα έως στο άλλο, σαν πολύτιμο δερμάτινο κάλυμμα σκηνής.
3.ὁ στεγάζων ἐν ὕδασι τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ [2], ὁ τιθεὶς νέφη τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων·
ο Κύριος είναι εκείνος, ο οποίος στεγάζει τα ανώτερα στρώματα του ουρανού με ύδατα νεφών, αυτός που επιβαίνει επάνω στα σύννεφασαν σε πολυτελή ταχέα άρματα· αυτός που περιπατεί με ταχύτητα φερόμενος πάνω στα φτερά των ανέμων.
4.ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα.
αυτός κάνει τους αγγέλους τουσαν ανέμους, κι αυτούς που τον υπηρετούν, σαντη φλόγατης φωτιάς.
5.Ὁ θεμελιῶν τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς, οὐκ λιθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
Αυτός είναι εκείνος, ο οποίος στερέωσε με ασφάλεια τη γη πάνω σε θεμέλια απαρασάλευτα, ώστε να μη κλονισθείποτέ στον αιώνα.
6. Ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ, ἐπὶ τῶν ὀρέων στήσονται ὕδατα·
Άβυσσος υδάτων την σκεπάζει σαν ιμάτιο, και επάνω στα όρη έχουν σταθεί υπό τη μορφή χιονιού τα ύδατα.
7. ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται, ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν.
όταν,όμως, αντηχήσει η προσταγή σου, Κύριε, τα ύδατα θα υποχωρήσουν, θα φύγουν, θα κατεβούν στις πεδιάδες, θα καταλήξουν στις θάλασσες. Η βροντερή φωνή σου τα αναγκάζει να αποχωρήσουν και να φανεί η ξηρά.
8.Ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσι πεδία εἰς τὸν τόπον ὃν ἐθεμελίωσας αὐτά·
Ανυψώνονται τα όρη προς τα πάνω και οι πεδιάδες φέρονται προς τα κάτω, το καθένα στους τόπους, όπου Συ τα θεμελίωσες.
9. ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσι καλύψαι τὴν γῆν.
έθεσες όριο ανάμεσα στη θάλασσα και την ξηρά, το οποίο τα ύδατα της θάλασσας δεν θα υπερβούν, ούτε θα επιστρέψουν πλέον για να κατακλύσουν τη γη.
10.Ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν, ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα·
Αυτός είναι, που έστειλε και καθόρισε τις πηγές να αναβλύζουν ανάμεσα στα φαράγγια και έτσι δια μέσου των βουνών διέρχονται τα ύδατά τους.
Στάθης Ασημάκης
Ιεράπετρα.
Βίκτωρ – Σπυρίδων.
Να ζήσει ο νεοφώτιστος !!
Ιεράπετρα
