Συντάκτης: Kostas Bertsias

Από την καθημερινή διαβάζουμε:

Το ερωτικό κάλεσμα ενός αρσενικού ελαφιού αντιλαλεί στο βουνό, ακούγεται σαν απελπισμένο. Το φθινόπωρο είναι η εποχή αναπαραγωγής τους: στήνουν καρτέρι στις πηγές, από όπου σίγουρα θα περάσουν τα θηλυκά, και προσπαθούν να τα γοητεύσουν με μια αλλόκοτη κραυγή. Όταν μπει ο Νοέμβρης, τα ερωτικά ειδύλλια έχουν ήδη ολοκληρωθεί και ο χειμώνας τους στην Πάρνηθα συνεχίζεται ατάραχα. Δεν είναι τα μοναδικά ζώα του βουνού: αγριογούρουνα, κρητικοί αίγαγροι, αλεπούδες, ερπετά και πουλιά ζουν εδώ, ενώ πρόσφατα έκανε την επανεμφάνισή του και ο λύκος. Ναι, αυτό είναι μια χαρμόσυνη είδηση, διότι η Πάρνηθα είναι ένα αληθινό βουνό, που ευτυχώς ανακάμπτει παρά τις πυρκαγιές και τις κακοποιήσεις δεκάδων ετών. «Βλέπεις ανθρώπους να διαμαρτύρονται για τα αγριογούρουνα και τους λύκους, επειδή φοβούνται. Άλλοι ταΐζουν τα ελάφια, κάτι που φυσικά απαγορεύεται. Οι περισσότεροι έρχονται απροετοίμαστοι και χάνονται στα μονοπάτια. Η Πάρνηθα είναι εθνικός δρυμός, δεν είναι συνοικιακό πάρκο. Εμείς εισβάλλουμε στον χώρο των ζώων και σε καμία περίπτωση εκείνα στον δικό μας», μου λέει ο Γιάννης Χέλης, διαχειριστής του καταφυγίου Μπάφι, αναδεικνύοντας ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα που προέκυψε από την εποχή της πανδημίας, όταν οι Αθηναίοι άρχισαν να εκδράμουν και να εκτιμούν τη φύση, χωρίς όμως να είναι εξοικειωμένοι με την κουλτούρα και τους κανόνες του βουνού.

Λίγο πριν το τέλος της τελευταίες ποιητικής συλλογής, ο Κακριδής οραματίζεται μια μέρα που οι πόλεμοι θα εκλείψουν (για να το πάρει αμέσως μετά πίσω), ενώ αλλού εμφανίζεται βέβαιος για την εκ νέου ομόνοια των σλαβικών λαών ρωσικής προέλευσης σ’ ένα επόμενο χρονικό διάστημα

(«και θα τους δεις να σχηματίζουν πάλι / –Ρώσοι, Ουκρανοί και Λευκορώσοι– μία / μεγάλη συντροφιά. Ποιος αμφιβάλλει;»).

Αμήν

photo by streethacker

Το κόστος για την Αμερικανική οικονομία εκτιμάται σε 3,7 τρισ. δολάρια που αναλογεί έως και 14.000 σε κάθε ασθενή.

Το οικονομικό κόστος του long Covid, (της μακροχρόνιας εμφάνισης συμτωμάτων μετά από νόσηση λόγω κορονοϊού) που ταλαιπωρεί 23 εκατομμύρια Αμερικανούς έως σήμερα, αποδεικνύεται απροσδόκητα τεράστιο για την οικονομία των ΗΠΑ,με τους οικονομολόγους του Χάρβαρντ να θεωρούν οτι θα ξεπεράσει ακόμη και εκείνο του μεγάλου κραχ του 1929.

Σύμφωνα με μια πρώτη εκτίμηση, η χρόνια ασθένεια του κορονοίου, θα κοστίσει στην Αμερικανική οικονομία 3,7 τρισεκατομμύρια δολάρια, με το επιπλέον ιατρικό κόστος να ανέρχεται σε 528 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αυτό αποτελεί μια ένδειξη του πόσο τρομακτικό θα μπορούσε να είναι το κόστος του κορονοϊού για οικονομίες όπως της Ευρώπης αλλά και για κάθε χώρα ξεχωριστά, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, αλλά και για τις επιπτώσεις της νόσησης από Covid-19 σε επί μέρους κατηγορίες – όπως οι μη-εμβολιασμένοι ασθενείς, οι ευπαθείς, τα παιδιά κλπ.

Το βαρύ κόστος θα μπορούσε στο άμεσο μέλλον να επιβαρύνει σημαντικά και τον κρατικό προυπολογισμό, καθώς οι ιατρικές δαπάνες αναμένεται να αυξηθούν κατακόρυφα μέσα στα επόμενα χρόνια.

Δυσβάσταχτο το κόστος για ασθενείς και ταμεία

Τα συμπτώματα, τα οποία ανέρχονται σε εκατοντάδες, μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά και να επιμείνουν για μήνες ή και χρόνια, αναγκάζοντας τους ασθενείς να παίρνουν φάρμακα, να υποβάλλονται σε πολυδάπανες εξετάσεις και να νοσηλεύονται για μέρες ακόμη και σε ΜΕΘ.

Ο Ντέιβιντ Κάτλερ, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και η ομάδα του, υπογράφουν την πρώτη μελέτη για το οικονομικό κόστος του long covid στις ΗΠΑ.

Όπως αναφέρει στην έκθεσή του, το ατομικό ιατρικό κόστος της νόσου είναι κατά μέσο όρο περίπου 9.000 δολάρια το χρόνο για κάθε ασθενή.Ωστόσο, το πραγματικό κόστος μπορεί να κυμαίνεται από 3.700 δολάρια έως και 14.000 δολάρια ενώ μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερο, αν ο ασθενής έχει υποκείμενες ασθένειες.

Εκεί που όμως η κατάσταση μπορεί να βγει εκτός ελέγχου, είναι εάν ο κορονοϊός επηρεάσει την ικανότητα του ατόμου να εργαστεί, οπότε οι κρατικοί και ιδιωτικοί ασφαλιστικοί φορείς αναλάβουν για μεγάλο χρονικό διάστημα την κάλυψη των ιατρικών λογαριασμών.

Παρόμοιο με το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης

Η οικονομική εκτίμηση του Cutler για τον κορονοϊο βασίστηκε σε προηγούμενη έρευνα για τη θεραπεία της μυαλγικής εγκεφαλομυελίτιδας, μιας κατάστασης που είναι γνωστή ως Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης ή ME/CFS.

Ο Δρ Greg Vanichkachorn, ιατρικός διευθυντής του Προγράμματος Αποκατάστασης Δραστηριότητας Covid της Mayo Clinic, υποστηρίζει ότι η έρευνα του Χάρβαρντ είναι η καλύτερη προσέγγιση μέχρι αυτή τη στιγμή.

Οπως υποστηρίζει, η θεραπεία και η αξιολόγηση του long covid, είναι παρόμοιες με εκείνες του ME/CFS. «Δεν υπάρχει θεραπεία ή εγκεκριμένη θεραπεία για το ME/CFS. όπως συμβαίνει και με τον long Covid» υποστηρίζει

«Νομίζω ότι είναι σημαντικό ωστόσο να υπογραμμίσουμε ότι αυτή είναι μια εκτίμηση», είπε ο Vanichkachorn. «Καθώς βγαίνουν νέα μέτρα θεραπείας, τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πιο ακριβά ή, όπως ελπίζουμε, πιο προσιτά».

Οι πολλές θεραπείες αυξάνουν το κόστος

Μια από τις αιτίες που το ιατρικό κόστος εκτοξεύεται στην περίπτωση του long covid είναι εξαιτίας της δύσκολης διάγνωση του.

Οι ασθενείς συχνά υποβάλλονται σε μια σειρά εξετάσεων για να αποκλειστούν άλλες ασθένειες, που συχνά είναι εξειδικευμένες και πολύ ακριβές. 

«Σε αντίθση με άλλες ασθένεις στον long covid δεν θεραπεύονται τα αίτια της ασθένειας αλλά αντιμετωπίζονται τα συμπτώματα του» είπε ο Δρ Τζεφ Πάρσονετ, λοιμωξιολόγος και ιδρυτής της κλινικής για την αντιμετωπιση του Covid στο Ιατρικό Κέντρο Dartmouth Hitchcock.

Μερικά από τα πιο κοινά μακροχρόνια συμπτώματα του Covid περιλαμβάνουν κόπωση, αδιαθεσία μετά την άσκηση, χρόνιο πόνο, γνωστική δυσλειτουργία (επίσης γνωστή ως «ομίχλη του εγκεφάλου»), νευρολογικό τρόμο, κατάθλιψη, άγχος και καρδιακή ή πνευμονική δυσλειτουργία, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας των Η.Π.Α.

Ο μακροχρόνιος Covid μπορεί επίσης να προκαλέσει άλλες χρόνιες παθήσεις, όπως διαβήτη, μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα ή σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και καρδιακές παθήσεις,

Μια σειρά από παθήσεις που αυξάνουν σημαντικά το ιατρικό κόστος για κάθε ασθενή καθώς μπορεί να εξελιχθούν σε χρόνιες νόσους.

Πληροφορίες από CNBC

Πηγή:Greece HuffPost

Ο σεξισμός και τα δείπνα!

Συναντήθηκαν οι νέες και όμορφες πρωθυπουργοί της Φιλανδίας και της Νέας Ζηλανδιας.Ευτυχούν αμφότερες να είναι στο τιμόνι χωρών-προτύπων και καλών πρακτικών.Το έργο τους πιο εύκολο από το «εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε-γέλασε» του Διονύση.

Εκεί δημοσιογράφος έκανε τη σεξιαστική ερώτηση και έγινε χαμός στο ίσιωμα.Ταρακουνήθηκε η πολιτική ορθότης ,που μου του τη δινει όλο και περισσότερο.Γιατί συναντηθήκατε;Επειδή είστε στην ίδια ηλικία και έχετε κοινά ενδιαφέροντα;Άρθρα επι άρθρων για το σεξιστικό χαρακτήρα της ερώτησης.Κανείς δεν είπε το απλό.Ότι πρόκειται για χαζή ερώτηση.Ρε προβλήματα που έχει ο κόσμος.

•Έτσι και εγώ,αν ήμουν δημοσιογράφος,με κίνδυνο να κατηγορηθώ για σεξισμό,θα σκεπτόμουνα να κάνω παρόμοια ερώτηση στον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά που δείπνησαν χτες για δεύτερη φορά σε ταβέρνα.Το ανακοίνωσαν δε για να μην γίνει γνωστό από τον σιωπηλό κ.Δεμίρη.
Γιατί δειπνείτε τόσο συχνά;Επειδή είστε της ίδιας ηλικίας και έχετε κοινά ενδιαφέροντα;
•Τελικά θα απέφευγα την ερώτηση.Μην διαταράξω την πολιτική ορθότητα.Άλλωστε είναι σαφές το γιατί.Αφενός η πορεία του Παναθηναϊκού και η επίπτωση της στις παγκόσμιες εξελίξεις.Αφετέρου η φιλοσοφία.

Το ον και η ύπαρξη.Τι θα γίνει αν αυτό και τι θα γίνει αν εκείνο;πως θα συντονιστεί ο βιορυθμός μας στην πιθανότητα, ξέρετε ποιά.Ταβέρνα ήταν.Είχε παλιά τραγούδια;Μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω απ τη Κικη και τη Κοκο ποια θα διαλέξω.Μπορεί και τίποτα από αυτά.Μπορεί να πρόκειται για μια ζεστή φιλία.

Πάνος Μπιτσαξής

O Πέρσης ποιητής και δάσκαλος θεολογίας και δικαίου Jalaluddin Rumi είπε κάποτε ότι η πληγή είναι το μέρος απ’ όπου μπαίνει το φως. Τίποτα δεν μας φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια.

Μέσα από τις δοκιμασίες αναδείχτηκαν οι δυνατότερες ψυχές. Οι πιο ισχυροί χαρακτήρες σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο σφραγίστηκαν με σημάδια. Δείτε τα ως μια ένδειξη ότι πετύχατε, επιζήσατε και έχετε αυτά τα σημάδια να το αποδεικνύουν! Είναι μια ευκαιρία να γίνετε ακόμα πιο δυνατοί.

Δεν θα έχει σημασία που μεγαλώνεις, αν δεν σταματάς να ονειρεύεσαι..

Πριν 25 χρόνια

Ο Δεκέμβριος είναι ο δωδέκατος μήνας και τελευταίος του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Η ονομασία του ετυμολογείται από τη λατινική λέξη December, η οποία προέρχεται από το αριθμητικό decem (δέκα)… Ιανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Απρίλιος Μάιος Ιούνιος Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος Δεκέμβριος 

Πίνακας του Γιάννη Τσαρούχη

Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Δεκέμβριος μετακινήθηκε στη δωδέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία, παρότι τον 2ο αιώνα μ.Χ. ο ρωμαίος αυτοκράτορας Κόμμοδος θέλησε να τη μετονομάσει σε Αμαζόνιο, προς τιμήν της σύζυγό του Βρουτίας, που ήταν όμορφη σαν Αμαζόνα.

Στην αρχαία Αθήνα ο Δεκέμβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ποσειδεώνα, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον θεό Ποσειδώνα. Οι κυρίαρχες γιορτές ήταν τα Πομπαία και τα Βραυρώνια.

Στο λαϊκό καλεντάρι ο Δεκέμβριος ονομάζεται Ασπρομηνάς και Χιονιάς για το πυκνό του χιόνι.

Οι Ρωμαίοι είχαν δύο σημαντικές γιορτές τον Δεκέμβριο:

• Τα «Σατουρνάλια», προς τιμή του θεού Σατούρνους (ο Κρόνος των Ελλήνων), ήταν γιορτή χαράς και ξενιασιάς, όπου εκτός από τις καθιερωμένες θυσίες, κυρίαρχη θέση είχαν η ανταλλαγή δώρων και τα τυχερά παιγνίδια. Διαρκούσαν από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου.
• Ακολουθούσαν στις 25 Δεκεμβρίου τα Βρουμάλια, γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου, όπου τιμούσαν τον Ήλιο, που ως θεότητα του φωτός ταυτιζόταν με τον Μίθρα των Περσών. Και στις δύο γιορτές θυσίαζαν χοίρους, τους οποίους στη συνέχεια κατανάλωναν.

Οι παγανιστικές αυτές γιορτές ήταν αρκετά δημοφιλείς και επέζησαν έως το 12ο αιώνα, παρά τις απαγορεύσεις, κληροδοτώντας σε μας τις δοξασίες και τους θρύλους για τους καλικάντζαρους και τα άλλα δαιμόνια. Η Χριστιανική Εκκλησία προσπάθησε να επωφεληθεί από τη δημοφιλία των δύο αυτών εορτών και να τις καταπολεμήσει ως ειδωλολατρικές, τοποθετώντας τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με μία θεωρία. Η άλλη θεωρία στηρίζεται σε ημερολογιακούς υπολογισμούς για να απαντήσει στο ερώτημα πώς επιλέχθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων.

Εκτός από τα Χριστούγεννα, που κυριαρχούν τον Δεκέμβριο, με τα θρησκευτικά και κοσμικά τους συμφραζόμενα, ξεχωριστή θέση έχουν από θρησκευτικής πλευράς και τα λεγόμενα Νικολοβάρβαρα, που περιλαμβάνουν τις εορτές της Αγίας Βαρβάρας (4 Δεκεμβρίου), Αγίου Σάββα (5 Δεκεμβρίου) και Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου).

Πηγή: https://www.sansimera.gr/