Συντάκτης: Kostas Bertsias

Το 500 π.Χ. οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, επινόησαν τον όρο «ύβρις» για την αλαζονεία που οδηγεί το άτομο στη θεία δίκη ή «Νέμεσις», δηλαδή την ολέθρια τιμωρία ή πτώση…

by dasarxeio

Ο καστανιώνας της Αγιάσου, ένα μοναδικό φυσικό στολίδι του ορεινού όγκου του Ολύμπου στο νησί της Λέσβου, είναι ένα µη αυτοφυές δάσος καστανιάς, έκτασης 11.000 στρεµµάτων, που αποτελεί οικότοπο µε ιδιαίτερη χλωρίδα και πανίδα. Ο πολυαγαπηµένος για τους Λέσβιους αλλά και για τους επισκέπτες του νησιού καστανιώνας, εξασφάλιζε για αιώνες ένα σηµαντικό εισόδηµα στους κατοίκους της Αγιάσου.

Το Αγιασώτικο κάστανο είναι ένα περιζήτητο ντόπιο προϊόν, που χαίρει ακόµα της εκτίµησης του καταναλωτικού κοινού. Μεγάλη αξία έχει και η ξυλεία που παράγεται από την καστανιά όπως επίσης και το καστανόχωµα για την καλλιέργεια διακοσµητικών φυτών. Χρόνια τώρα το ξύλο της καστανιάς έντυνε τα σπίτια του νησιού µε κουφώµατα, έπιπλα, πετσώµατα σκεπών και σαχνισίνια (ξύλινες προεξοχές σπιτιών).

Γυναίκες από την Αγιάσο μαζεύουν κάστανα, την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022. Το μάζεμα του κάστανου αποτελεί μια επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία. Οι καλλιέργειες του κάστανου στην περιοχή της Αγιάσου γίνονται με φυσικό τρόπο, χωρίς ψεκασμούς, λιπάσματα, ποτίσματα κλπ. οπότε και οι βροχές μέσα στον Οκτώβριο είναι απαραίτητες ώστε να μεγαλώσει ο καρπός του. Η ανοβμρία τη φετινή χρονιά είχε ως αποτέλεσμα τη μειωμένη παραγωγή κάστανου, που αποτελεί βασικό εισόδημα για μεγάλο μέρος των κατοίκων του χωριού.

Από την καστανιά επίσης γίνονται και οι “τέµπλες”, τα ξύλινα κοντάρια που χρησιµοποιούν οι ελαιοπαραγωγοί για να ραβδίσουν τις ελιές. Τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, λόγω εγκατάλειψης ή παύσης της συστηµατικής καλλιέργειάς της καστανιάς η παραγωγή έχει µειωθεί σηµαντικά. Αν και τα παραγόµενα κάστανα της Αγιάσου είναι εξ ολοκλήρου βιολογικά – επειδή η καλλιέργειά τους χρόνια τώρα γίνεται µε φυσικό τρόπο – οι ασθένειες της καστανιάς, η χαµηλή τιµή του προϊόντος, η µη ύπαρξη αντισταθµιστικών οικονοµικών παροχών αλλά και η κλιµατική αλλαγή, οδηγούν σε συνεχή µείωση του συνολικού παραγόµενου προϊόντος.

Ως εκ τούτου είναι επιτακτική ανάγκη, και γίνεται προσπάθεια από τους παραγωγούς, να ανανεωθεί ο καστανιώνας µε νέα δέντρα έτσι ώστε να συνεχίζει να “ζει” και να προσφέρει τα δώρα του τόσο στους ανθρώπους όσο και στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πρωινά καρπολογήματα από το κτήμα Αφθονία

«Όταν τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη τυφλώνονται και αγνοούν τους κινδύνους της αλαζονείας, ίσως η πτώση να μην είναι μακρυά. Στο πλαίσιο αυτό, ο εγωτισμός, είναι η μεγάλη ασθένεια των διευθυντικών στελεχών που πάσχουν από το σύνδρομο της υπερβολικής αυτοπεποίθησης».

Αυτά τονίζει ο καθηγητής μάνατζμεντ Γκάρυ Στέρν και αναφέρει χαρακτηριστικές περιπτώσεις, όπως αυτές της Enron, Swissair, Lehman Brothers, και άλλες.

Πενηντάχρονες αναμνήσεις ..

Ο ώριμος άνθρωπος οφείλει

–πριν πεθάνει– να ξοδέψει όλα τα αποθέματα που διαθέτει. Και σωματικά και ψυχικά. Αν είναι δυνατόν, να μην αφήσει στον Χάρο τίποτε άλλο παρά μόνο ένα πέτσινο σακί γεμάτο με θρυμματισμένα κόκκαλα. Οι δεξαμενές αυτών των αποθεμάτων όμως πλάθονται και γεμίζουν όταν μέσα τους καταλήγουν τα πλουσιοπάροχα νερά της νεότητας. Άρα είναι ένα μέγεθος που καθορίζεται νωρίς στη ζωή του ανθρώπου. Τα ύδατα αυτά, αν και έχουν τη δυνατότητα να είναι χειμαρρώδη και γεμάτα με εύφορη ύλη, δεν σημαίνει ότι θα είναι και τέτοια. Ούτε σημαίνει ότι όλοι μας θα μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο πλησμονής. Χρειάζεται μέριμνα από νωρίς.

Πηγή:Μ. Μελετίου/neoplanodion