— Τι ρόλο παίζει η λογοτεχνία στη ζωή σας; Υπάρχουν πράγματα που ανακαλύψατε για τον εαυτό σας μέσα από τη συγγραφή;
Η λογοτεχνία και η συγγραφή είναι ο λόγος που ζω. Δεν περνάει μέρα χωρίς να γράψω μια σελίδα ή να διαβάσω ένα βιβλίο, ή τουλάχιστον ένα κεφάλαιο. Ο μόνος μου φόβος είναι να στερηθώ μια μέρα την έμπνευση ή να μην μπορώ πλέον να εκτιμήσω τον καινοτόμο τρόπο ενός μυθιστορήματος, την ομορφιά ενός στυλ. Το να γράφουμε σημαίνει να ανακαλύπτουμε αυτό που σκεφτήκαμε καθώς ξετυλίγεται ο προβληματισμός: εφευρίσκουμε τον εαυτό μας πιστεύοντας ό,τι λέμε σ’ εμάς τους ίδιους και αυτό είναι που σκιαγραφεί το μονοπάτι μιας γραφής, αυτή την ασύγκριτη δημιουργική διαδρομή. Μια όμορφη ιδέα για ένα δοκίμιο ή ένα μυθιστόρημα είναι ένας θησαυρός για τον οποίο θα έδινα πολλά υλικά πλούτη.

— Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή;
Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να κρατάς ζωντανή την ενέργεια και την περιέργειά σου γιατί αυτά τα δύο σε κρατούν σε εγρήγορση σε σχέση με τον κόσμο και τους άλλους. Το πρώτιστο είναι να μπορείς να διατηρείς αμείωτο αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν «θαυμάζειν», δηλαδή την ικανότητα να εκπλήσσεσαι από τον κόσμο και τις καταστάσεις της καθημερινής ζωής. Επίσης, ότι είμαι ακόμα ζωντανός, ικανός να αγαπώ, να δουλεύω, να σκαρφαλώνω σε ένα βουνό, να ταξιδεύω. Αυτό λέγεται «θαύμα» και ευχαριστώ καθημερινά το Θεό που μου το παραχώρησε.

Απόσπασμα από συνέντευξη του στην lifo Πασκάλ Μπρυκνέρ*

Πασκάλ Μπρυκνέρ: πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να κρατάς ζωντανή την ενέργεια και την περιέργειά σου γιατί αυτά τα δύο σε κρατούν σε εγρήγορση σε σχέση με τον κόσμο και τους άλλους.

*Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ είναι Γάλλος συγγραφέας, ένας από τους λεγόμενους “νέους Φιλοσόφους”‘ που ήρθαν στο προσκήνιο τις δεκαετιες του ’70 και του ’80. Μεγάλο μέρος της δουλειάς του είναι αφιερωμένο σε κριτικές της γαλλικής κοινωνίας και κουλτούρας

•Δεν θα ασχολιόμουν καθόλου με τον κ.Παύλο Χαϊκάλη.Εξ επαγγέλματος σέβομαι τις ανθρώπινες ιδιορρυθμίες.Ασχολείται τώρα με την αστρολογία.Έτσι θα ξεπερνούσα τη δήλωση πως η αιτία της συμπεριφοράς κατηγορουμένου προς τη δωδεκάχρονη είναι ,κατα την έγκυρη γνώμη του, η «συναστρία» Κρόνου και Αφροδίτης που ,κατά τις γνώσεις του κυρίου,καθιστά τη ροπή στο σεξ αχαλίνωτη και ανεξέλεγκτη.Σε αυτες τις αστρικές συνθήκες λοιπόν δεν ευθύνεται ο άνθρωπος αλλά ο Κρόνος και η τροχιά των δακτυλίων του.Νομικά αυτό λέγεται «το ανθρωπίνως φευκτόν της υπαιτιότητας».Ο ύστατος νόμιμος λόγος απαλλαγής.Οι υπέρτερες του ανθρώπου δυνάμεις.
•Ο λόγος που ασχολούμαι είναι ότι ο κυριος αυτός διετέλεσε Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ.Μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου.Και επειδή όλοι απαιτούν τώρα η θεωρούν αυτονόητη τη γνώση των πάντων από τον Πρωθυπουργό δεν ακούω κανέναν να λέει και να τον πιστέψω καλόπιστα.Ναι τον κάναμε υφυπουργό συγγνώμη.Ναι ευτελίσαμε την υπουργική ιδιότητα αλλά δεν ξέραμε,δεν καταλάβαμε,είμασταν ανυποψίαστοι.Που να το φανταστούμε.Ούτε τον Κρόνο ξεραμε ούτε τα άλλα που τον αφορούσαν αδίκως.

Πάνος Μπιτσαξής

όταν τα φώτα σβήνουν και παραδέρνω μόνος σκέφτομαι τα χρόνια που φεύγουν. Ξεγλιστράνε στον ορίζοντα και χάνονται στο πουθενά, δεν ξέρω αν είναι η νοσταλγία εκείνης της αρχαίας πηγής ή αν είναι ένας βαθύς λυγμός επειδή φοβάμαι ότι δεν θα το ξαναζήσω. Ό,τι κι αν είναι, με βοηθά να ανανεώνω τις αντοχές μου. Το πρόβλημα είναι ότι εκεί που ανανεώνεται η αντοχή, παραδίπλα στέκεται βλοσυρή η προοπτική της πλήρους εξασθένησης. Κι ενώ αυτό ακούγεται –και είναι– ως μια οριακή κατάσταση, επειδή μπαζώνεται με τους κόπους της καθημερινής βιοτής, η σημασία της λησμονείται. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουμε να χαθούμε; Να μην ξημερώσει για εμάς το αύριο;όταν τα φώτα σβήνουν και παραδέρνω μόνος. …

ΜΙΧΑΛΗΣΜΕΛΕΤΙΟΥ/neoplanodion

Το καρίκι και άλλα “δύσκολα” στην τηνιακή Marathia

Κομψή, αεράτη και casual, με “παράρτημα” στην απέναντι αμμουδιά της Μαραθιάς η ταβέρνα Marathia σε προκαλεί να τη δοκιμάσεις αν βρεθείς στην Τήνο. Αλλά όταν στο τραπέζι καταφθάνει ένα μεστό, στιβαρό μπλε τυρί που δύσκολα το φαντάζεσαι ελληνικό, το πράγμα σοβαρεύει. Εκεί, αναζητάς τον… φταίχτη, που ονομάζεται Μαρίνος Σουράνης και είναι πρόθυμος να σου περιγράψει τα μυστικά της Marathia: home made παράδοση, που περιλαμβάνει το σπάνιο τοπικό τυρί καρίκι, αλίπαστα, μαρινάτα, λιόκαφτα και καπνιστά φτιαγμένα με άψογη τεχνική -χώρια τα υπόλοιπα με highlight τον καπνιστό βλάχο και το δικό τους γνήσιο αβγοτάραχο. Focus, όμως σε αυτό το παράξενο τυρί, που δεν το βρίσκεις παρά μόνο στην Τήνο. Απλά, ωριμάζει μέσα σε κολοκύθα! Το καρίκι δεν είναι ένα εύκολο τυρί. Κληρονομιά των Φράγκων που άφησαν βαθιές σφραγίδες στο νησί, εικάζεται, γιατί θυμίζει δικές τους τεχνικές. 

Στη Marathia το φτιάχνουν μόνο για τους θαμώνες τους, από απαστερίωτο ντόπιο αγελαδινό γάλα, που ανεβάζει τη γευστική του παλέτα. Το φρέσκο τυρί “πέτρωμα” κλείνεται και σφραγίζεται μέσα σε ένα φλασκί, όπως λένε την κολοκύθα με τον λαιμό, αδειασμένη και στεγνωμένη. Εκεί, αφήνεται να παλαιώσει για 4 μήνες σε θερμοκρασία 18ο. Σε αυτό το διάστημα, παίρνει αρώματα και χρώματα από την κολοκύθα (ξανθό-πορτοκαλί) και από τον μύκητα (κοραλί κόκκινο, σκούρο μπλε ή και μαύρο). Και μετά… έρχεται η απόλαυση. Μόλις βγει θυμίζει stilton, αν μείνει και σκληρύνει 2-3 μέρες προσθέτει και αίσθηση παρμεζάνας. Με ωραία, βουτυράτη επίγευση. Εύστοχα, το συνδυάζουν με μια απλή και αρωματική μαρμελάδα πορτοκάλι με σαφράν και ροζ πιπέρι. Θα το βάζαμε χωρίς δισταγμό ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα ελληνικά τυριά. Αλλά, αν βρεθείτε στη Marathia, σίγουρα δεν θα είναι μόνο για το καρίκι…

Μαραθιά, Άγιος Φωκάς Τήνου τηλ. 22830 23249

 

Η επισήμως καταγραφόμενη επαγγελματική πορνεία είναι ως γνωστόν μονάχα η κορυφή του παγόβουνου ενώ η ερασιτεχνική, με όγκο ακαταμέτρητο, υπερτερεί κατά πολύ. Άλλοτε τα κορίτσια που συμπλήρωναν το πενιχρό τους εισόδημα με σεξεργατικές υπερωρίες ήταν στην πλειονότητά τους καπελούδες ταπεινές, λουλουδούδες νυχτερινών απόκεντρων ή μοδιστρούλες από φτωχογειτονιές. Σήμερα, στις περιστασιακά εκδιδόμενες συγκαταλέγονται επίσης, φοιτήτριες, μικροαστές νοικοκυρές, πωλήτριες και υπάλληλοι γραφείων.

Οι πολλές είναι ευχερώς προσβάσιμες μέσω των ποικίλων πορνοσκοπικών δικτύων μα οι πιο υψηλόπυγες δηλώνουν τραγουδίστριες, μοντέλες και ηθοποιές, συχνάζουν σε γκλαμουράτες πρωινές εκπομπές, μιλούν για ινστιτούτα αισθητικής ή διαφημίζουν γυμναστήρια, μεθόδους αδυνατίσματος και ανορθωτικές πλαστικές. Μαζί με τον ποπό ψηλώνει και ο νους τους, ψάχνουν νεόπλουτους χορηγούς και βρίσκουν τους πιο επιτήδειους προαγωγούς. Δεν είναι πάντως του ανωνύμου πλήθους οι κοινές, έχουν ακόλουθους πιστούς κι ένθερμους θαυμαστές – με τις ίδιες να μένουν ψυχρές. Αντί για μακροσκελείς ερωτικές εξομολογήσεις προτιμούν τους ισοσκελισμένους επί κλίνης λογαριασμούς και τις ταχείες εξοφλήσεις.

Αφήνουν στους ιδεολόγους τα κινήματα και διαδηλώνουν με κουνήματα τον πόθο τους για ιδεώδη ανώτερα: πισίνες, ακριβά αυτοκίνητα και κότερα. Ενδέχεται να μη ξημεροβραδιάζονται με την φαινομενολογία του πνεύματος, κατέχουν στην εντέλεια ωστόσο την αντίστοιχη του σώματος. Δίχως την οπισθοβουλία των πολιτικών, πάνε μπροστά πρεσβεύοντας μια συνεπή πολιτική των οπισθίων όψεων του κόσμου. Ίσως να είναι άμοιρες γραμμάτων, πλεονεκτούν εντούτοις σε μηριαίες αποκαλύψεις και γραμμώσεις των κοιλιακών μυών. Μπορεί να μη ξέρουν ποιήματα από στήθους αλλά προβάλουν, όλως ποιητικά, στηθαία επιχειρήματα. Τόσο αφοπλιστικά προσοντούχες, στα είκοσί τους ονειρεύονται κροίσους, στα τριάντα ξυπνούν ελπίζοντας μόνο σε κάποια αρπαχτή εις τας κοσμικάς νήσους και στα σαράντα –έτσι τα φέρνει η σκρόφα η ζωή– κάποιες τους γίνονται θεούσες!

ΠΗΓΉ:neopnanodion/ΗΡΑΚΛΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ