«Ένας κόσμος μεστός νοήματος είναι ένας κόσμος που κρατά ένα μέλλον, το οποίο εκτείνεται πέρα από την ατελή προσωπική ζωή του ατόμου˙ έτσι ώστε μια ζωή που θυσιάζεται τη σωστή στιγμή είναι μια ζωή που έχει ξοδευτεί καλά, ενώ μια ζωή που την φυλάγουμε υπερβολικά προσεκτικά, τη διατηρούμε υπερβολικά ντροπιαστικά είναι μια ζωή τελείως υποταγμένη» (Λας Κ. 2006, Ο Ελάχιστος Εαυτός. εκδ. Νησίδες, σ. 67)
Τα σοβιετικά όνειρα του Τσίπρα
ΓΝΏΜΕΣ
Τα σοβιετικά όνειρα του Τσίπρα
Πέρασε απαρατήρητο, αλλά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ όντως είπε στη ΔΕΘ ότι όνειρό τους δεν είναι η ισότητα των ευκαιριών αλλά η ισότητα του… αποτελέσματος. Σπάνια ένα μεγάλο κόμμα της ευρωπαϊκής ηπείρου ομολογεί με τόσο απροκάλυπτο τρόπο την παλαιοκομμουνιστική του λογική και φιλοσοφία
Δημήτρης Ευθυμάκης
20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2019, 13:05
Μου διέφυγε από την ομιλία του Αλέξη στη ΔΕΘ και οικτίρω τον εαυτό μου διότι μοιάζω με δανειολήπτη που διάβασε τα πάνω-πάνω του συμβολαίου του και άφησε στην άκρη τα ψιλά γράμματα που θα τον καταστρέψουν. Επρόκειτο για ένα τόσο δα απόσπασμα μέσα στις χιλιάδες των λέξεων της ομιλίας του που εύκολα θα μπορούσε να περάσει ως μια ακόμα φλυαρία, αν δεν συνδυαζόταν περίφημα με το άλλο ανεπανάληπτο που είπε για την αύξηση των μισθών που φέρνουν την ανάπτυξη.
Μεταφέρω αυτούσιο το απόσπασμα: «Εμείς έχουμε κύριο στόχο τον περιορισμό των ανισοτήτων, δηλαδή την ισότητα αποτελέσματος. Και όχι απλώς την ισότητα ευκαιριών που θέλουν οι νεοφιλελεύθεροι. Διότι στον 21ο αιώνα καμία κοινωνία δεν πρέπει να εκδικείται και να περιθωριοποιεί όσους αποτυγχάνουν, όσους βρέθηκαν μπροστά σε ανυπέρβλητα εμπόδια, αλλά και όσους είχαν την ατυχία να μην ανήκουν στην τάξη των “κληρονόμων”».
Διαβάστε το καλά για να το εμπεδώσετε, διότι σπάνια ένα μεγάλο κόμμα της ευρωπαϊκής ηπείρου ομολογεί με τόσο απροκάλυπτο τρόπο την παλαιοκομμουνιστική του λογική και φιλοσοφία. Αφήνω κατά μέρος την ασυναρτησία ότι την ισότητα των ευκαιριών την θέλουν (μόνο;) οι νεοφιλελεύθεροι, κατατάσσοντας την στις συνήθεις αρλούμπες που εκστομίζει ο Αλέξης σε στιγμές ιδεολογικού vertigo. Πάω στο σοβαρότερο. Η ισότητα των αποτελεσμάτων είναι μια κατά βάση φρικιαστική θεώρηση του κόσμου μας και των ανθρωπίνων κοινωνιών. Γίνομαι κοινότοπος αν πω ότι εδράζεται πάνω στην περιφρόνηση για τον άνθρωπο δίχως ικανότητες και στο μίσος για τον ικανό και τον έξυπνο; Το μίσος αυτό δεν ενυπάρχει στον πυρήνα αυτής της θεωρίας, γίνεται όμως νομοτελειακό της αποτέλεσμα σε κάθε απόπειρα μερικής ή ολικής εφαρμογής αυτού του μοντέλου. Ο λόγος είναι απλός: ο έξυπνος και ικανός άνθρωπος αδυνατεί να συμβιβαστεί με το τέλμα του κατώτατου μέσου όρου, με αποτέλεσμα να είναι ο πρώτος που είτε εξεγείρεται εναντίον αυτού του συστήματος, είτε γίνεται παραβατικός για να το παρακάμψει. Και στις δυο περιπτώσεις καταλήγει αντιφρονών.
Μην θεωρείτε ότι αυτά που γράφω είναι τραβηγμένα απ’ τα μαλλιά επιχειρήματα, απέναντι σε μια καλοπροαίρετη αντίληψη που θέλει όλοι οι άνθρωποι να είναι ίσοι και να περνούν εξίσου καλά, δίχως τις σημερινές θηριώδεις κοινωνικές ανισότητες. Την πρακτική της εφαρμογή την είδαμε σε ήπια μορφή κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης Τσίπρα, όταν αυτός που έβγαζε 2.000 ευρώ τον μήνα έπρεπε μέσω της φορολογίας του να περνά με τα ίδια λεφτά με κάποιον που δεν έβγαζε τίποτα. Την ακραία και πιο μακροχρόνια μορφή αυτής της αντίληψης την είδαμε στην Σοβιετία επί 70 χρόνια.
Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί τα μεν φασιστικά ή δικτατορικά καθεστώτα της Δύσης χρησιμοποιούσαν για τους εσωτερικούς τους αντιπάλους φυλακές και ξερονήσια, ενώ ο υπαρκτός σοσιαλισμός χρησιμοποιούσε τα περίφημα ψυχιατρεία του; Κάποιοι θα πουν ότι ήθελαν να τους κάνουν φυτά, όμως πίσω απ’ αυτό υπήρχε ιδεολογικό υπόβαθρο. Μια κοινωνία που εξασφάλιζε ισότητα ευκαιριών και αποτελεσμάτων για όλους, μια κοινωνία που προχωρούσε με βάση την ατσάλινη νομοτέλεια της Ιστορίας προς την ανθρώπινη ευτυχία, ήταν μια κοινωνία τέλεια. Ως εκ τούτου, όποιος διαφωνεί με μια τέλεια κοινωνία, δεν μπορεί παρά να είναι είτε πράκτορας είτε τρελός. Εξ ου και τα ψυχιατρεία. Ούτε είναι τυχαίο που η Σοβιετική Ενωση χρειάστηκε πάνω από είκοσι χρόνια για να φτιάξει εγκληματολογικά τμήματα στην αστυνομία της. Σε μια τέλεια κοινωνία δεν υπάρχουν οι κοινωνικές προϋποθέσεις για να γίνει κανείς απατεώνας ή φονιάς.
Αυτά είναι καπιταλιστικά απόνερα, όπως η Κόκα Κόλα είναι καπιταλιστικό ζουμί. Θα μου πείτε τώρα, τι σχέση έχουν όσα είπε ο Τσίπρας στη ΔΕΘ με την Σοβιετική Ένωση που μνημονεύω. Συμφωνώ κι εγώ, καμία. Όμως αυτά που λέει είναι βαθύτατα σοβιετικά. Για σκεφτείτε μια ελληνική κοινωνία όπου όλοι θα είχαν ίσες ευκαιρίες, θα κατέληγαν όλοι σε ίσα αποτελέσματα και η αύξηση των μισθών θα έφερνε την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και της κοινωνίας. Κωμωδία, έτσι; Αρα γιατί τα λέει; Μα διότι ποτέ δεν είχε σημασία τι έλεγε ο Αλέξης. Πάντα είχαν σημασία αυτά που έκανε. Δεν τον νοιάζει διόλου αν αυτά που ξεφουρνίζει παραπέμπουν στον Πολ Ποτ της Καμπότζης, στον Ιωσήφ Στάλιν της Σοβιετίας, στον Ανδρέα Παπανδρέου της Ελλάδας ή στον Φράνκο της Ισπανίας. Αυτός ψάχνει αφελή πλην ευήκοα ώτα. Για τα υπόλοιπα θα δούμε όταν (και αν) ξανανέβει στην εξουσία…
Πηγή: Protagon.gr
Μύκονος: Συνελήφθη ο αεροπειρατής της TWA, 34 χρόνια μετά!
Η αιματοβαμμένη αεροπειρατεία της πτήσης 847 της TWA που ξεκίνησε από το Ελληνικό
ΚΩΣΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
21 ΣΕΠ 2019
Ένας εκ των Λιβανέζων αεροπειρατών της πτήσης 847 της TWA απειλεί με πιστόλι συνεργείο δημοσιογράφων του ABC
Η αεροπειρατεία της πτήσης 847 της αμερικανικής TWA, μία από τις πλέον μεγαλύτερες σε διάρκεια καθώς έφθασε τις 17 ημέρες, οδήγησε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις σε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις της σύγχρονης ιστορίας τους.
Η σύλληψη του 65χρονου Λιβανέζου στη Μύκονο, ο οποίος ήταν ένας εκ των αεροπειρατών της αμερικανικής TWA επαναφέρει στη μνήμη τη σοκαριστική ιστορία της πτήσης 847 που διαδραματίστηκε το 1985 και οδήγησε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις σε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις της σύγχρονης ιστορίας τους.
Η πτήση της ΤWA ξεκίνησε από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, στις 14 Ιουνίου του 1985 και καταγράφεται ως μία από τις πλέον μεγαλύτερες σε διάρκεια καθώς έφθασε τις 17 ημέρες και ουσιαστικά ήταν μία οδύσσεια από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο στη λεκάνη της Μεσογείου.
Είκοσι λεπτά μετά την απογείωση του Boeing 727 της πτήσης 847 από την Αθήνα προς Ρώμη δύο Λιβανέζοι που χρησιμοποιούσαν πλαστά διαβατήρια και είχαν επιβιβαστεί στο αεροδρόμιο του Ελληνικού κατευθύνθηκαν οπλισμένοι στο πιλοτήριο και απείλησαν τον πιλότο ότι θα ανατινάξουν το αεροσκάφος εάν δεν αποδεχτεί τις αξιώσεις τους. Τη στιγμή εκείνη μέσα στο αεροσκάφος βρίσκονταν 153 επιβάτες και μέλη του πληρώματος ενώ οι Έλληνες επιβάτες ανέρχονταν σε 8 και ανάμεσα τους βρίσκονταν και ο διάσημος τραγουδιστής και συνθέτης Ντέμης Ρούσσος.
Συνέντευξη Τύπου δύο Λιβανέζων που έκαναν αεροπειρατεία σε πτήση Αθήνας προς Ρώμη, στις 14 Ιουλίου 1985 ASSOCIATED PRESS
Την ίδια ώρα πίσω στο Ελληνικό, συλλαμβάνεται ένας τρίτος Λιβανέζος – συνεργός των αεροπειρατών – ο οποίος δεν μπόρεσε να επιβιβαστεί λόγω της πληρότητας του αεροσκάφους. Οι αεροπειρατές που είναι οπλισμένοι με αυτόματα και χειροβομβίδες έχουν ως μοναδικό τους αίτημα την απελευθέρωση από το Ισραήλ 766 κρατουμένων τόσο Παλαιστινίων όσο και Λιβανέζων. Πρώτος σταθμός που αναγκάζεται να προσγειωθεί το αεροσκάφος είναι η Βηρυτός όπου απελευθερώνονται ορισμένες γυναίκες και παιδιά. Ακολουθεί μία πτήση στο Αλγέρι όπου και εκεί θα αφεθούν ελεύθεροι μερικοί ακόμη επιβάτες. Εκεί το αεροσκάφος θα ανεφοδιαστεί με καύσιμα και θα επιστρέψει πίσω στην Βηρυτό όπου οι αεροπειρατές θα σκοτώσουν έναν Αμερικανό πεζοναύτη θέλοντας να δείξουν ότι έχουν πυγμή.
Ο πιλότος της ΤWA, Τζον Τεστρέικ, με το πιστόλι στον κρόταφο θα μιλήσει από το πιλοτήριο στους δημοσιογράφους εξηγώντας την σοβαρότητα της κατάστασης. Ο ίδιος παρέμενε ατάραχος διαβάζοντας την Βίβλο στις 17 ημέρες που κράτησε η αεροπειρατεία ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες των αεροπειρατών.
Στις 15 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί άλλη μία πτήση στο Αλγέρι όπου θα απελευθερωθούν άλλοι 67 όμηροι μεταξύ των οποίων και όλοι οι Έλληνες – με εξαίρεση τον Ντέμη Ρούσσο – ως αντάλλαγμα της απελευθέρωσης του συνενόχου από τις ελληνικές αρχές, κίνηση η οποία εξόργισε τους Αμερικανούς οι οποίοι και θα εκδώσουν τις επόμενες ημέρες ταξιδιωτική οδηγία κατά της Ελλάδας.
Απελευθέρωση ενός εκ των ομήρων της πτήσης 847 της αμερικανικής TWA, ο οποίος κρατά στην αγκαλιά του ένα μικρό κορίτσι ASSOCIATED PRESS
Στις 17 Ιουνίου το Boeing θα φτάσει για τρίτη φορά στην Βηρυτό όπου ανάμεσα στην νέα παρτίδα από απελευθερωθέντες ήταν και ο Ντέμης Ρούσσος. Ο ίδιος απέφυγε τους δημοσιογράφους που τον περίμεναν στην επιστροφή του στο Ελληνικό και όταν μετά από πολύ πίεση τους δέχτηκε στο σπίτι του στην Βουλιαγμένη αρκέστηκε να πει: «Εδώ δεν είναι showbiz, δε δίνω συνέντευξη για κάποιο δίσκο μου. Στο αεροδρόμιο ήταν επιλογή μου να αποφύγω οποιαδήποτε συνομιλία μαζί σας. Σκεφτείτε ότι υπάρχουν ακόμη ζωές που κινδυνεύουν. Είμαι καλά, δόξα τω Θεώ, δεν σας εύχομαι να ζήσετε αυτό που έζησα».
Σε αυτή την τελευταία δόση θα τελειώσει η αεροπειρατεία όχι όμως και η ομηρία 44 ατόμων (41 επιβάτες και 3 μέλη του πληρώματος) που είχαν απομείνει. Οι όμηροι αποβιβάζονται και μεταφέρονται σε διάφορα σημεία της πόλης υπό την φρούρηση της Αμάλ, μίας ισχυρής οργάνωσης Σιιτών. Ξεκινάει ένα διαπραγματευτικός μαραθώνιος μεταξύ κρατών που επίσημα δεν έχουν διπλωματική επαφή (ΗΠΑ, Συρία, Ιράν, Ισραήλ αλλά και εκπροσώπους της Αμάλ και της Χεζμπολάχ).
Μέχρι τις 26 Ιουνίου θα αφεθούν ελεύθεροι πέντε όμηροι που παρουσίαζαν προβλήματα υγείας ενώ στις 30 Ιουνίου οι υπόλοιποι 39 οδηγούνται στη Δαμασκό ανοίγοντας έτσι ο δρόμος προς την ελευθερία. Το αίσιο τέλος δόθηκε χάρη στην προσωπική διαβεβαίωση του προέδρου της Συρίας Άσαντ, ότι το Ισραήλ θα αφήσει σύντομα ελεύθερους τους αιχμαλώτους κάτι που πραγματοποιήθηκε τελικά το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς.
Για την Ελλάδα αυτή η αεροπειρατεία αυτή, στο ξεκίνημα της τουριστικής περιόδου, πέρα από το κόστος σε φήμη στοίχισε οικονομικά πάνω από 300 εκατ. δολάρια μέσα από μαζικές ακυρώσεις που ακολούθησαν. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία είχε επανεκλεγεί πρόσφατα, ότι τα συμβάντα αυτά είναι αποτέλεσμα της φιλοαραβικής πολιτικής της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο δεύτερος αεροπειρατής ήταν ο υπαρχηγός της Χεζμπολάχ, Ιμάντ Μουγκνίγια, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 2008.
τρύγος 2019 /ροδίτες
αδύσσωπος!!
Η σημαντικότητα της αμπελουργίας
Ενδεικτική της σημαντικότητάς είναι ότι, κατά την αρχαία Ελλάδα, στην αμπελουργία και την οινοποίηση δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ δούλοι. Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά; Μόνο ελεύθεροι, δημιουργικοί άνθρωποι, κάτοχοι υψηλής τεχνογνωσίας αλλά και μεγάλων προσδοκιών για διάκριση μπορούν να αναμετρηθούν με τις απεριόριστες δυνατότητες της πολύτιμης, αλλά και απαιτητικής αυτής πρώτης ύλης.
έλα μικρό μου, μη με φοβάσαι , είμαι φυτοφάγος όπως και συ…τα αφεντικά σου να φοβάσαι!!!
