Συντάκτης: Kostas Bertsias

Όλοι κάνουμε όνειρα για τα παιδιά μας. Προσδοκούμε να τα δούμε να εξελίσσονται σε έξυπνους, καλούς κι ευτυχισμένους ανθρώπους. Τι μπορούμε όμως να κάνουμε από τώρα γι’ αυτό; Αρκεί να αφιερώνουμε λίγα λεπτά την ημέρα για να διαβάσουμε ένα βιβλίο μαζί με τα παιδιά μας.

Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, διαβάζοντας μαζί με το παιδί το βοηθάμε:

• να αναπτύξει την ικανότητά του να χρησιμοποιεί τη γλώσσα, να εξασκεί τη μνήμη και να εμπλουτίζει τη φαντασία του

• να καλλιεργήσει την κριτική σκέψη και τη δημιουργική αναζήτηση

• να οικοδομήσει μια δυνατή σχέση με τους γονείς του και να εξασφαλίσει μια ισορροπημένη συναισθηματική ανάπτυξη

• να καλλιεργήσει τις ηθικές αξίες του

• να βελτιώσει την ικανότητά του να συγκεντρώνεται και να μελετά με μεγαλύτερη ευκολία τα μαθήματά του στο σχολείο

• να αναπτύξει τη θέληση για μάθηση και την αυτό-εκτίμησή του

• να έρθει σε επαφή με άλλες κουλτούρες και ιδέες και να διευρύνει τον πνευματικό του ορίζοντα

• να εντάξει το διάβασμα στις καθημερινές του συνήθειες

Η καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας είναι, τελικά, η καλύτερη επένδυση για το μέλλον του παιδιού!

 

 

 

0-3 ετών

Διαβάζοντας σ’ ένα μωρό, του προσφέρουμε νοητικά ερεθίσματα και το βοηθάμε να συνδέσει το διάβασμα με συναισθήματα χαράς, ευχαρίστησης και ασφάλειας.

• Διαβάζουμε στο παιδί πριν ακόμα αρχίσει να μιλάει.

• Κρατάμε το παιδί στην αγκαλιά μας, με τα πρόσωπά μας κοντά, και διαβάζουμε έχοντας το βιβλίο ανοιχτό μπροστά μας.

• Μιλάμε καθαρά, με μικρές προτάσεις και συχνές παύσεις.

• Παίζουμε με τον τόνο της φωνής μας και με τις εκφράσεις του προσώπου μας, ή ακόμα και με το σώμα μας.

• Ενθαρρύνουμε το παιδί να συμμετέχει αγγίζοντας το βιβλίο, σηκώνοντας κινούμενα μέρη, ή ακόμα συμπληρώνοντας προτάσεις με ήχους και λέξεις.

• Αφήνουμε το βιβλίο αμέσως μόλις διαπιστώσουμε ότι το παιδί έχει κουραστεί ή δεν ενδιαφέρεται. Μπορούμε να συνεχίσουμε από το ίδιο σημείο την επόμενη φορά, ή να αναζητήσουμε ένα νέο βιβλίο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του παιδιού.

• Ξαναδιαβάζουμε, ακόμα και συνεχόμενα, τα αγαπημένα βιβλία του παιδιού, ενισχύοντας τα αισθήματα ασφάλειας και χαράς.

• Με μια τόσο απλή κίνηση –αγκαλιάζοντας το παιδί μας και κρατώντας το κοντά μας ενώ διαβάζουμε- μπορούμε να του δείξουμε την αγάπη και τη φροντίδα μας.

• Η μεγαλύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου πραγματοποιείται τα 3 πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού. Μιλώντας, τραγουδώντας, λέγοντας ιστορίες και διαβάζοντας, δημιουργούμε συνεχώς ερεθίσματα που είναι σημαντικά για την ανάπτυξή του.

•

4-11 ετών

Διαβάζοντας μαζί μ’ ένα παιδί, από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του, το βοηθάμε να αναπτύξει την περιέργεια που έχει για τον κόσμο και να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του και τους άλλους.

• Σ’ ένα ευχάριστο κι εποικοδομητικό διάλειμμα, επισκεπτόμαστε με το παιδί μας βιβλιοπωλεία ή βιβλιοθήκες και το βοηθάμε να έρθει σε επαφή με τα βιβλία και να εξοικειωθεί μαζί τους.

• Παροτρύνουμε το παιδί να επιλέξει το ίδιο τα βιβλία του και το βοηθάμε να ανακαλύψει τα κατάλληλα βιβλία για την ηλικία και τα ενδιαφέροντά του. Δεν κρίνουμε τις επιλογές του, ενώ το ενθαρρύνουμε να διαβάσει ποικιλία από βιβλία (π.χ. λογοτεχνία, κόμικς, περιοδικά, ποίηση, βιβλία με ανέκδοτα, βιβλία για αθλητισμό, ζώα, χόμπυ κ.ά.).

• Δε χρειάζεται να ανησυχούμε για το επίπεδο δυσκολίας ενός βιβλίου, καθώς το παιδί μπορεί να απολαύσει δυσκολότερα βιβλία από αυτά που μπορεί να διαβάσει μόνο του. Μπορούμε να διαβάσουμε μέρος του βιβλίου μαζί του και να συζητήσουμε για τις ιδέες και τις εικόνες.

• Δραματοποιούμε το περιεχόμενο του βιβλίου, ή επινοούμε παιχνίδια και δραστηριότητες, μετατρέποντας την ανάγνωση σε μια ευχάριστη εμπειρία.

• Συζητάμε με το παιδί και μοιραζόμαστε τα συναισθήματα που γεννήθηκαν κατά την ανάγνωση.

• Μπορούμε μάλιστα να κάνουμε αυτή τη συζήτηση και μπροστά σε άλλα σημαντικά πρόσωπα της οικογένεια – αδέλφια, παππούδες, ξαδέλφια κ.ο.κ.– παρακινώντας τη συμμετοχή τους. Με αυτό τον τρόπο το παιδί θα νοιώσει όμορφα και σπουδαία που μπορεί να εκφράσει την άποψή του, να καθοδηγήσει μία συζήτηση και να μοιραστεί τα συναισθήματά του.

• Διαβάζοντας οι ίδιοι για ευχαρίστηση, γινόμαστε το παράδειγμα, βοηθώντας τα παιδιά μας να ανακαλύψουν τον κόσμο του βιβλίου και να αναπτύξουν μία κλίση προς την ανάγνωση.

•

>11 ετών

Παρακινώντας έναν έφηβο να διαβάσει, τον βοηθάμε να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα της ηλικίας του και να αναπτύξει την αυτοεκτίμησή του.

• Μία αληθοφανής ιστορία με έναν κεντρικό χαρακτήρα περίπου στην ίδια ηλικία, ο οποίος βιώνει παρόμοιες καταστάσεις, μπορεί να βοηθήσει τον έφηβο να δει τρόπους που μπορεί να χειριστεί μία κατάσταση, ή να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι ο ίδιος η αιτία του προβλήματος.

• Συζητώντας με έναν έφηβο για το βιβλίο που διάβασε, μπορούμε να εστιάσουμε στις ανησυχίες του και να του δείξουμε έμπρακτα την υποστήριξή μας.

 

Ο χρόνος που τα παιδιά αφιερώνουν καθημερινά στις σχολικές τους δραστηριότητες είναι ο πιο παραγωγικός της ημέρας τους. Είναι λοιπόν αναγκαίο το σχολείο να αποτελεί την εστία αναζήτησης της γνώσης αλλά και της χαράς της δημιουργίας, ενισχύοντας την ισόρροπη ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών.

 

Η αλλαγή του χρώματος στα φύλλα το φθινόπωρο και μετά από λίγο καιρό το θέαμα των γυμνών δέντρων, είναι μια γνώριμη εικόνα για όλους μας.

Οι επιστήμονες ωστόσο πρόσφατα απάντησαν στο ερώτημα γιατί τα φυτά δαπανούν ενέργεια για να παράξουν κόκκινη χρωστική ουσία για τα φύλλα, ενώ αυτά μετά από λίγο πρόκειται να πέσουν…

Καθώς τα φύλλα «πεθαίνουν», η χλωροφύλλη μέσα τους, που χρησιμοποιείται για την φωτοσύνθεση εξασθενεί, έτσι οι κίτρινες και πορτοκαλί χρωστικές γίνονται πιο ορατές, ωστόσο ορισμένα είδη παράγουν από μόνα τους μία νέα κοκκινωπή χρωστική.

Αν και μπορεί να φαίνεται παράλογο, το φυτό δεν αποφασίζει ξαφνικά να δαπανήσει ενέργεια δίχως λόγο, αλλά για ορισμένα αποτελεί και μέρος της επιβίωσής τους.

Δόθηκε μάλιστα απάντηση και γιατί η χρωματική σηματοδότηση των διάφορων εποχών διαφέρει ανάλογα με ποιο μέρος του κόσμου βρεθείτε.

Ο William Hoch του πανεπιστημίου της Montana, διαπίστωσε ότι η χρωστική ουσία, που ακούει στο όνομα ανθοκυάνη, είχε μια λειτουργία, η οποία επέτρεπε στα φυτά να στείλουν θρεπτικές ουσίες στις ρίζες τους για τον επακόλουθο χειμώνα. Στην περίπτωση που εμπόδισαν τα φυτά να την παράγουν, τα φύλλα τους γινόντουσαν ευάλωτα στο ηλιακό φως.

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Τα στερνά και τα πρώτα της ΕΣΣΔ

Ο υπ. Εξωτερικών της ΕΣΣΔ Μολότοφ υπογράφει το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης. Πίσω του, με το μαύρο κοστούμι, ο Γερμανός υπ. Εξωτερικών Ρίμπεντροπ και ο Στάλιν.

Εχει δίκιο ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος όταν γράφει για τις απαρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ότι «λάθη γίνανε και από τις δημοκρατικές δυνάμεις των δημοκρατικών χωρών τόσο για την Τσεχοσλοβακία όσο και για την Ισπανία όπου δεν σήκωσαν ούτε το δαχτυλάκι τους είτε να αποτρέψουν το διαμελισμό της πρώτης είτε να στηρίξουν τη δημοκρατική κυβέρνηση της δεύτερης. Λάθη γίνανε και από τα κεντρώα κόμματα στη Γερμανία» (Facebook 22.9.2019).

Μόνο που το σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ, μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας και της κομμουνιστικής Σοβιετικής Ενωσης, ήταν χειρότερο από λάθος. Ηταν έγκλημα. Δεν εμπεριείχε μόνο μέτρα (της αποτυχημένης, όπως αποδείχθηκε) πολιτικής κατευνασμού του θηρίου, όπως η συμφωνία του Μονάχου, που υπέγραψαν οι δυτικές δυνάμεις με τον Χίτλερ το 1938. Ο Στάλιν δεν προσπαθούσε να αποτρέψει τον πόλεμο, όπως ο δυστυχής πρωθυπουργός της Βρετανίας Nέβιλ Τσάμπερλεν. Συμφώνησε με τον Χίτλερ να τον ξεκινήσει και να μοιραστούν το τρόπαιο που ήταν η Πολωνία, συν κάποιες βαλτικές χώρες. Σχηματικά θα λέγαμε ότι με τη συμφωνία του Μονάχου οι Δυτικοί ήταν ένοχοι για την εγκατάλειψη θύματος· δήλωσαν ότι δεν θα έκαναν πόλεμο για χάρη της αδύναμης Τσεχοσλοβακίας. Με το σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ η ΕΣΣΔ ήταν συνένοχη για τον φόνο –έμπηξε βαθιά το μαχαίρι στο σώμα της Πολωνίας– και για τη μοιρασιά της λείας.

Βεβαίως, η Ιστορία δεν σταματά στις 23 Αυγούστου 1939 όταν ο υπουργός Εξωτερικών της ναζιστικής Γερμανίας Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ και ο υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ενωσης Βιατσεσλάβ Μιχάιλοβιτς Μολότοφ υπέγραψαν τη συμφωνία· ούτε στις 31 Αυγούστου του ίδιου έτους όταν τη συμφωνία επικύρωσε το Ανώτατο Σοβιέτ· ούτε την 1η Σεπτεμβρίου που οι ναζιστικές δυνάμεις επιτέθηκαν στην Πολωνία· ούτε στις 17 Σεπτεμβρίου που οι σοβιετικές δυνάμεις επιτέθηκαν πισώπλατα χωρίς κήρυξη πολέμου στη χώρα που αγωνιζόταν κατά των ναζί· ούτε τους δύο μήνες, Απρίλιος-Μάιος του 1940, που οι μυστικές υπηρεσίες της ΕΣΣΔ εκτέλεσαν 200.000 αξιωματικούς, αξιωματούχους, διανοούμενους κ.λπ. της Πολωνίας. Υπάρχει και η φωτογραφία με τους Σοβιετικούς στρατιώτες να υψώνουν την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ στις 2 Μαΐου του 1945, φωτογραφία που κοσμεί τη σχετική ανάρτηση του κ. Τσακαλώτου στο Facebook.

Είναι αληθές ότι η μετέπειτα αντίσταση των Σοβιετικών, όταν ο Χίτλερ παραβίασε το 1941 το σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ και εισέβαλε στην ΕΣΣΔ, ήταν μεγαλειώδης.

Η συμβολή της ΕΣΣΔ στη νίκη κατά του ναζιστικού τέρατος ήταν τεράστια, όπως και ο αριθμός των θυμάτων της. Ομως το δόγμα «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» έχει και δύο αστερίσκους. Πρώτον, η περίοδος 1941-1945 δεν ήταν τα στερνά της Σοβιετικής Ενωσης. Ακολούθησε η περίοδος 1945-1990, όταν οι χώρες που απελευθέρωσε ο Κόκκινος Στρατός άλλαξαν ολοκληρωτισμό. Μπορεί οι κομμουνιστικές δικτατορίες να ωχριούν μπροστά στις ναζιστικές θηριωδίες, αλλά οι λαοί της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Ανατολικής Γερμανίας κ.λπ. δεν ρωτήθηκαν για το μέλλον τους. Ο Κόκκινος Στρατός, που τους απελευθέρωσε από τους ναζί, τους υποδούλωσε στο ΚΚΣΕ.

Εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονήθηκαν και εξορίστηκαν, εκατομμύρια σκλαβώθηκαν. Αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να το κρύψει η κόκκινη σημαία πάνω από το Ράιχσταγκ. Δεύτερον, μπορεί τα στερνά να τιμούν, αλλά δεν αποσιωπούν τα πρώτα. Και τα πρώτα δεν δείχνουν ότι ο Στάλιν καιγόταν για την «απελευθέρωση των λαών».

Δείχνουν μόνο ότι τον έπιασε κορόιδο ο Χίτλερ. Εκεί που ήταν να μοιραστούν την Ανατολική Ευρώπη, έφτασαν τα γερμανικά πάντσερ έξω από τη Μόσχα…

Έντυπη καθημερινή