Στην κατηγορία των πιο υγιεινών λαχανικών, το μπρόκολο κατέχει αναμφισβήτητα την πρώτη θέση

Πηγή : in.gr

Με καταγωγή από την Ιταλία, το μπρόκολο ανήκει στην οικογένεια των σταυρανθών λαχανικών (στην οποία ανήκει και το λάχανο, το κουνουπίδι και τα λαχανάκια Βρυξελλών). Οι ειδικοί μάς συστήνουν να καταναλώνουμε 3-4 μερίδες σταυρανθών λαχανικών την εβδομάδα για να επωφεληθούμε από τις ευεργετικές τους ιδιότητες.

Τι μας προσφέρει

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κανένα θρεπτικό συστατικό δεν λείπει από το μπρόκολο. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες Κ, Α, Β1, Β6, C και φυλλικό οξύ, καθώς και σε χρώμιο, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο και μαγγάνιο. Αυξημένη η περιεκτικότητα του μπρόκολου και σε φυτικές ίνες.

Επίσης, περιέχει σχεδόν όλα τα υπόλοιπα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες σε μικρότερη ποσότητα. Οσο μάλιστα πιο έντονο το πράσινο χρώμα του, τόσο μεγαλύτερη η εγγύηση ότι περιέχει όλα αυτά τα πολύτιμα συστατικά.

Φροντίζει την καρδιά

 

Τα κραμβοειδή λαχανικά, όπως το μπρόκολο και το κουνουπίδι, φαίνεται ότι δρουν ευεργετικά στο καρδιαγγειακό σύστημα, χάρη στην πλούσια αντιοξειδωτική τους σύνθεση. Μάλιστα, μια ουσία του μπρόκολου, η ινδόλη-3-καρβινόλη (I3C), μπορεί να μειώσει στο μισό την απο-λιποπρωτεΐνη Β, τον «μεταφορέα» της χοληστερίνης στους ιστούς, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of Nutrition». Επίσης, τα κραμβοειδή είναι από τα κυριότερα λαχανικά που μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικού, σύμφωνα με μακροχρόνια επιδημιολογική έρευνα του Πανεπιστημίου του Harvard.

Προφυλάσσει από τον καρκίνο

 

Χάρη σε μια σειρά επιδημιολογικών μελετών μπορούμε να τοποθετήσουμε το μπρόκολο κοντά στην κορυφή της κλίμακας των τροφίμων με αντικαρκινική δράση. Η ιδιότητα έχει αποδοθεί στην υψηλή περιεκτικότητά του σε ουσίες όπως η σουλφοραφάνη, οι ινδόλες και τα καροτενοειδή. Πιο συγκεκριμένα, έχει συσχετιστεί με την πρόληψη συγκεκριμένων μορφών καρκίνου, όπως του προστάτη, των ωοθηκών και της χοληδόχου κύστης.

Είναι φιλικό για το στομάχι

 

Η σουλφοραφάνη που περιέχει συνδέεται με την καταπολέμηση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, που ενοχοποιείται για την πρόκληση της γαστρίτιδας και του πεπτικού έλκους. Φαίνεται επίσης ότι έχει ισχυρή δράση κατά των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά μικροοργανισμών.

Ωφελεί τα μάτια

 

Το μπρόκολο, μαζί με το σπανάκι, έχει συσχετιστεί με τον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καταρράκτη, σύμφωνα με τα συμπεράσματα των ερευνητών της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Harvard. Επιπλέον, η διατροφική πρόσληψη λουτεΐνης και ουσιών που περιέχονται στο μπρόκολο σχετίζεται με περιορισμένο κίνδυνο άλλων προβλημάτων της όρασης, όπως είναι η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Ενισχύει την άμυνα του οργανισμού

 

Το μπρόκολο είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά που ενισχύουν την άμυνα του ανοσοποιητικού

 

Θεωρείται μια υπερτροφή με αντιγηραντικές ιδιότητες που είναι γεμάτη με τη βιταμίνη που χρειάζεται το σώμα μας για να παράγει κολλαγόνο, καθώς και με αντιοξειδωτικά. Προκειμένου το σώμα μας να παράγει κολλαγόνο (αυτή την πρωτεΐνη που μας διατηρεί νέους και για την οποία ακούμε συνέχεια), το οποίο κάνει το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια μας να δείχνουν υπέροχα, χρειάζεται βιταμίνη C. Το μπρόκολο είναι γεμάτο βιταμίνη C.

Τι να προσέξετε στο μαγείρεμα

 

Μην παραβράζετε το μπρόκολο! Εκτιμάται ότι οι αντιοξειδωτικές ουσίες του είναι έως και τρεις φορές περισσότερες στο ελαφρά βρασμένο μπρόκολο ή στο μπρόκολο στον ατμό, σε σύγκριση με το παραβρασμένο μπρόκολο, που χάνει έως και το 66% των ωφέλιμων συστατικών του.

Ιδέες για να το γευτούμε

 

Μπορούμε να το σοτάρουμε ελαφρά με ελαιόλαδο και σκόρδο και να το βάλουμε στη μακαρονάδα μας, στην ομελέτα μας ή να το παρουσιάσουμε ως συνοδευτικό των ψητών κρεάτων και ψαριών. Εναλλακτικά μπορούμε να το κάνουμε σούπα ή να το ψήσουμε στον φούρνο (π.χ. μπρόκολο ογκρατέν με μπαχαρικά και ποικιλία τυριών). Τη γεύση του αναδεικνύει το λεμόνι, το κάρι και το κύμινο.

*Tο μπρόκολο που παράγεται τον χειμώνα περιέχει διπλάσια ποσότητα βιταμίνης C σε σύγκριση με το μπρόκολο του καλοκαιριού, ίσως επειδή το φυτό παράγει περισσότερες αντιοξειδωτικές ουσίες για να αμυνθεί απέναντι στο κρύο.

*Για να αποκομίσετε τα ευεργετικά οφέλη του, καλό είναι να τρώτε ένα φλιτζάνι μπρόκολο τρεις φορές την εβδομάδα.

Πλούσιο φωτορεπορτάζ του έτερου ανταποκριτή μας g.papafopoulos από Ελβετία

Η χαρά είναι μια βιωματική εμπειρία η οποία έχει ελάχιστη σχέση με τις εξωτερικές συνθήκες. Όπως είπε ο Χένρι Ντέιβιντ Θόρο “Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα: όσο την κυνηγάς σου ξεφεύγει, αλλά αν στρέψεις την προσοχή σου σ’ άλλα πράγματα, θα έλθει και θ’ ακουμπήσει απαλά στον ώμο σου…”

Φωτογραφικό ρεπορτάζ από την Ευρώπη του ανταποκριτή μας Nick Lagaras

Όταν ο Πλάτων διατύπωσε τον γνωστό ορισμό για τον άνθρωπο: «Ζώον δίπουν άπτερον» (ζώο με δύο πόδια και χωρίς φτερά) ο Διογένης μάδησε ένα πετεινό και τον παρουσίασε στην αγορά λέγοντας «Ιδού ο άνθρωπος του Πλάτωνος» κι αυτός τότε συμπλήρωσε τον ορισμό με το «και πλατώνυχον».

Χριστούγεννα πριν από 40+76 χρόνια (του Κ. Βάρναλη)

–«Οι αιώνες αντιγράφουν αλλήλους» λένε οι μεν. «Δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης»(1), λένε οι δε. Αλλά τι μας χρειάζεται τώρα η φιλοσοφία; Εγώ προσπάθησα να μπω στο ποτάμι του χρόνου και δε βρήκα ούτε σταλιά από το ίδιο νερό. Είναι πολλοί που κάνουνε την ίδια βουτιά και φτάνουνε στη θάλασσα πριν απ’ το ποτάμι. Αυτοί είναι οι οραματιστές του μέλλοντος. Δύσκολη δουλειά! Όμως έκανα κάτι πιο εύκολο (ας το πούμε εύκολο). Πήγα κόντρα στο ρέμα. «Άνω ποταμών χωρούσι παγαί»(2). Κι οραματίστηκα τα περασμένα. Γι’ αυτήν τη δουλειά χρειάζεται μονάχα μνήμη και καημός· για την άλλη, την προφητική, χρειάζεται θείο χάρισμα. Κι εγώ δεν έχω.

Αυτά έλεγε παλαιός νοσταλγός των περασμένων.

–Θυμάμαι (ας πάρουμε ένα ορόσημο) εδώ και σαράντα χρόνια την Αθήνα τέτοιες μέρες. Θυμάμαι, είναι μια κουβέντα. Γιατί όλα είναι θολά στο βάθος του ορίζοντα. Κι ό,τι ξεχωρίζω είναι κομμάτια ασύνδετα. Θυμάμαι λοιπόν τους άστρωτους δρόμους, τη λάσπη στην οδό Σταδίου και την Πατησίων, τα μόνιππα και τα διπλά στην Ομόνοια με τις ψηλοκαπελαδούρες των αμαξάδων, τον ιπποσιδηρόδρομο με τους «αχαμνόοντας»(3), το Σταμάτη του Φαλήρου και το Θερίο της Κηφισιάς, τις γλώσσες του γκαζιού, τις κατσίκες στους δρόμους, τα στενά πανταλόνια των αντρών και τις μακριές φούστες των γυναικών, με τους λαχανόκηπους στο κεφάλι, τις μπαρμπέτες του Ειρηναίου Ασωπίου(4), την ομπρέλα και το κλακ του Μιστριώτη(5) με το ιαμβικό περπάτημα, το σάλι του Μυριανθούση, τη μύτη του Αποστόλη, το μαντιλοδεμένο κεφάλι του Σακουλέ, τη χρυσή φουστανέλα του Στριφτόμπολα και τη βαφή Μποτσαράκου(6).

Η κίνηση της παραμονής των Χριστουγέννων στην Αγορά, που έκανε τόσην εντύπωση τότε, τώρα μου φαίνεται αστεία. Υπήρχε περισσότερο πράμα παρά κόσμος. Το μοσχάρι δυο δραχμές την οκά, οι κότες ένα τάλιρο η μια, το τυρί Παρνασσού τέσσερις δραχμές και το σεμιγδαλένιο καρβέλι άλλες τόσες.

Φτωχός φοιτητής, έτρωγα στα υπόγεια της οδού Αθηνάς ή στου Κόπανου στην οδό Σόλωνος. Πενήντα λεφτά η μερίδα το αρνάκι του γάλακτος καπαμά και σαράντα το μοσχάρι βραστό. Η φασουλάδα δυο δεκάρες και το κρασί τέσσερις—και το βούτυρο δραχμές τέσσερις!

Πώς λοιπόν σου λένε: «οι αιώνες αντιγράφουν αλλήλους»;

Οι φοιτητές μαζευόμαστε στου Γαμβέτα ή στου Καρατζά το καφενείο, όσες φορές δε μας έβγαζε στους δρόμους η μετάφραση της «Ορέστειας»(7) ή ο τόπος που έπρεπε να στηθεί το άγαλμα του Κολοκοτρώνη!(8) Όταν ξενυχτούσαμε στην ταβέρνα της γειτονιάς μας, κατηφορίζαμε τα χαράματα την οδό Αθηνάς, όπου υπήρχε «πατσάς νυχτός» (δυο δεκάρες) και κρασί Μεσογείων. Κι ύστερα ξαναγυρνούσαμε στη Νεάπολη, για να ξαπλώσουμε στο σανιδένιο κρεβάτι με τα στρίποδα, με την πήλινη λεκάνη του πλυσίματος, με το κουτσό τραπεζάκι και την ψάθινη καρέκλα και το σπαρματσέτο στο… ποτήρι.

Την παραμονή όμως των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους μαζευόμαστε όλοι οι συμπατριώτες (σπουδαστές ή εργάτες) και κάναμε τη βόλτα μας στην Αγορά και στην οδόν Ερμού, για να ιδούμε την «κίνηση». Μόνο να ιδούμε. Γιατί οι κολλαριστοί «λιμοκοντόροι», τα μονόδραχμα, που μοιάζανε με μεγάλα γραμματόσημα, μας λείπανε. Όταν όμως τύχαινε κάποιος από μας να έχει πάρει το μηνιάτικό του, ε, τότε εκλέγαμε φροντιστή μας τον Κιουλάμπεη (ένα άντρακλα ως εκεί απάνου, ψιλικατζή το επάγγελμα, αλήτη τον περισσότερο καιρό, φωνή καμπάνα και εύθυμο όσο δεν παίρνει) να ψωνίσει μισό αρνί κλπ. και να το ετοιμάσει για το βράδυ.

Αλλά μια χρονιά μας την έσκασε. Πήρε το ρεφενέ μας και χάθηκε. Το βράδυ τον περιμέναμε να φέρει το ταψί, η ώρα περνούσε αλλά πουθενά ο φίλος.

–Κάπου έμπλεξε στην μπάτσικα [παιχνίδι με χαρτιά], είπε ο ένας.

–Να πάμε να τον βρούμε. Αλλά πού να είναι;

–Πηγαίνει σε κάποιο γωνιακό καφενείο στην οδό Κυκλοβόρου.

Πεινασμένοι, μελαγχολικοί και ξεδέκαροι, τραβήξαμε να πάμε να τον βρούμε. Ωστόσο, για να περνάει η ώρα, τραγουδούσαμε περπατώντας. Και τότε μας σταμάτησε απειλητική μια άλλη παρέα από νέους με κιθάρες και μαντολίνα.

–Γιατί τραγουδάτε;

–Έτσι θέλουμε!

–Για την Ελένη τραγουδάτε;

Τότε καταλάβαμε.

–Την πείνα μας τραγουδάμε, είπε ένας μας γελώντας. Είμαστε περαστικοί από τη γειτονιά σας.

Η εξήγηση ματαίωσε την «παρεξήγηση», που ήτανε τότες απαραίτητο γνώρισμα της παλικαριάς.

Επιτέλους τον βρήκαμε τον φίλο.

–Πού είναι το γιουβέτσι;

–Αύριο δεν είπαμε;

–Τι αύριο, ψεύτη! Δώσε μας τα λεφτά πίσω!

–Τα έχω στο σπίτι…

«Πιάσε το στραβό και βγάλε του τα μάτια» λέει η παροιμία. Κείνο το βράδυ γιορτάσαμε με μπακαλιαράκια και κουνουπίδι σαλάτα, βερεσέ. Μακάρι να το είχα και τώρα το βερεσέ!

Πηγή : sarantakos.wordprees.com

Καλό είναι να υπάρχεις,
Αλλά να ζεις είναι άλλο πράγμα !!

σε λίγο το facebook και η google θα μα ξέρουν πολύ καλλίτερα από ότι γνωρίζουμε τους εαυτούς μας και η αυτογνωσία θα χάσει το νόημα της !!!!