Φίλος δεν είναι όποιος σταθεί δέκα λεπτά κοντά σου, μα όποιος πονεί στον πόνο σου και χαίρει στη χαρά σου.
Γιάννης ο εκ Κρήτης !
kubota tractor,total rebuilding
Έρχεται εργαλείο !!
Τρέμε γη των ορεινών δερβενοχωρίων !!
«Ο αληθινά ευτυχισμένος είναι ο ελεύθερος. Μιλώ για εκείνον που μήτε ελπίζει μήτε φοβάται τίποτα.»
Δημώναξ
Αγώνες για την δημοκρατία !
Νικηφόρος Βρετάκος
Βρες καιρό να σκεφτείς είναι πηγή δύναμης.
Βρες καιρό να προσευχηθείς , είναι η μεγαλύτερη δύναμη της γης.
Βρες καιρό να διαβάσεις είναι πηγή σοφίας.
Βρες καιρό να γελάσεις , είναι η μουσική της ψυχής.
Βρες καιρό να προσφέρεις τη φιλία σου,είναι ο δρόμος που οδηγεί στην ευτυχία.
Βρες καιρό να προσφέρεις είναι πολύ μικρή η μέρα για να είσαι εγωιστής.
Νικηφόρος Βρετάκος
Κατέβηκε ο Γιάννης Βρούτσης από τον τρίτο πυλώνα;
Κατέβηκε ο Γιάννης Βρούτσης από τον τρίτο πυλώνα;
Αν ήμουν συνταξιούχος θα έβλεπα φανατικά Αυτιά και θα έκανα εικόνισμα στον Γιάννη τον Βρούτση. Ο Γιάννης μοιράζει επιδόματα και αναδρομικά στους απόμαχους της ζωής. Να του δίνει ο Κύριος μέρες και να παίρνει χρόνια από εμάς της λέσχης των ανάλγητων. Όχι, η χώρα δεν κινδυνεύει να μην δώσει συντάξεις στο μέλλον. Κι ο τρίτος πυλώνας δεν χρειάζεται, είναι μία νεοφιλελεύθερη μπούρδα.
Προσωπικά διαφωνώ με όσους διαφωνούν με τα βοηθήματα προς τους οικονομικά ασθενέστερους συμπολίτες μας. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν απόλυτη ανάγκη και το τελευταίο ευρώ από ένα βοήθημα. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν είναι σωστό μια κυβέρνηση να αναλώνεται μόνο στην επιδοματική πολιτική. Τα επιδόματα δεν είναι λύση, δεν μπορούν να φέρουν ανάπτυξη. Ας μην ξεχνάμε ότι τα λεφτά που μοιράζει σήμερα ο κ. Βρούτσης δεν τα βγάζει από την τσέπη του για να τα δώσει στους συνταξιούχους. Είναι χρήματα που προέρχονται από άδικους φόρους, που «σκοτώνουν» την ανάπτυξη και στερούν πλούτο από την χώρα. Μπορούμε, λοιπόν, να αποδεχτούμε μια λογική επιδομάτων μόνο αν υπάρχει ένα σχέδιο για την μελλοντική κατάργησή τους. Σε διαφορετική περίπτωση είναι σαν να υπογράφουμε ένα μόνιμο συμβόλαιο με την φτώχεια, αφού θα έχουμε αποδεχτεί ότι η ανάπτυξη θα εξακολουθήσει να είναι μακρινή μουσική σε αυτή την χώρα.
Ειδικά με το ασφαλιστικό έχουμε σοβαρές επιφυλάξεις με τα όσα συμβαίνουν. Θα πρέπει η κυβέρνηση να μας πει αν έχει αλλάξει, έστω και στο ελάχιστο, η προεκλογική της θέση για τον τρίτο πυλώνα. Κι αν ναι, αν το νέο σχέδιο είναι βιώσιμο. Δεν έχει νόημα να μοιράζουν λεφτά που αύριο θα είναι υποχρεωμένοι να τα μαζέψουν πίσω. Ή να μας πουν ένα πρωί ότι θα χρειαστεί να επιβάλλουν έναν έκτακτο φόρο υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων.
Το ασφαλιστικό είναι ένα δύσκολο θέμα που γίνεται ακόμη πιο δύσκολο σε συνδυασμό με το δημογραφικό. Κλωτσώντας το τενεκεδάκι λίγο πιο κάτω δεν έχουμε αποτέλεσμα. Το αντίθετο, θα συναντήσουμε το ίδιο πρόβλημα σε χειρότερη μορφή στην συνέχεια. Επί Γιαννίτση υπήρχε η δικαιολογία ότι ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος. Τον λογαριασμό τον πλήρωσαν τελικά αυτοί που συμμετείχαν στις τότε ογκώδεις διαδηλώσεις. Σήμερα, όμως, δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Ο κόσμος ψήφισε την φιλελεύθερη ατζέντα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Επειδή κατάλαβε ότι κάθε ευρώ που δίδεται χωρίς σχέδιο είναι χιλιάδες ευρώ που θα αφαιρεθούν αύριο από τα παιδιά μας.
Αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι αν ο κ. Βρούτσης βρήκε έναν ακόμη τρόπο για να κάνει χαρούμενους τους συνταξιούχους. Αλλά αν υπάρχει βιώσιμο σχέδιο για το συνταξιοδοτικό. Σε αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει ο υπουργός στην επόμενη παρουσία του στην φιλόξενη τηλεοπτική εκπομπή του Γιώργου Αυτιά. Ναι, το κόμμα των συνταξιούχων θα μπορούσε να πάρει ακόμη και την κυβέρνηση. Σε ποια χώρα είναι το ζήτημα…
Θανάσης Μαυρίδης
[email protected]
Χρυσός κανόνας
Όποιος έχει τον χρυσό κάνει και τους κανόνες !
Πείρα
Το απόγευμα ξέρεις ό,τι το πρωί δεν μπορούσες να υποπτευθείς …
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ
Είμαι ογδόντα οχτώμισι ακριβώς.
Στο ούζο οφείλω την υγεία μου.
Μπορώ να πιω ίσαμε ένα μπουκάλι την ημέρα.
Και από φαγητά, τρώω απ’ όλα.
Είχαμε κάποτε έναν οικογενειακό γιατρό,
Θεός σχωρές τον.
Ταξιδεύαμε από την Αθήνα στη Χαλκίδα με τρένο.
Εγώ εδώ,
ο γιατρός απέναντί μου, δίπλα μου μία κυρία.
Κουβεντιάζαμε γόνα με γόνα με την κυρία,
που κάποια στιγμή σκύβει και με ρωτάει:
”Κυρ Γιάννη, ο κύριος είναι γιατρός;”
”Ναι”, της λέω,
”Και είναι καλός;”
”Θαύμα είναι. Μου έχει σώσει τη ζωή.
Κάποτε αρρώστησα βαριά,
αλλά έλειπε στο Παρίσι, κι έτσι σώθηκα.”
Έβαλε τα γέλια η γυναίκα και γέλαγε σε όλο το ταξίδι.
Γεννήθηκα το 1893,
στο χωριό Αγιά Θυμιά της Παρνασσίδος.
Εδώ, στη Χαλκίδα, ελθόντας για στρατιώτης
το 1914, παντρεύτηκα εξ έρωτος.
Έκτοτε,
σχεδόν δεν ”το κούνησα” από την πόλη ετούτη.
Έκανα οικογένεια. Παιδιά, νύφες κι εγγόνια
και μνέσκω ακόμα γράφοντας
λογοτεχνία και ιστορία.
Αλλά και ποίηση και θέατρο.
Εφησυχάζω σχεδόν μόνος στο σπιτάκι μου,
ζων ”αεί – μη – διδασκόμενος”,
εν αναμονή του ”εσχάτου μου μαθήματος”,
ευχαριστώντας εκείνο που ονομάζουμε Θεό,
”για να βουνά και τα δάση που είδα”
– του Ζαχαρία Παπαντωνίου.
Μόνο εγώ, μόνο εγώ ποτέ δεν ήμουν πλοίο
μήτε αερινό όνειρο, μήτε πουλί σε αυτό,
ήρθα στον κόσμο με πλατύ μέτωπο ορθό και λείο,
μόνο δυο στίχους μου σκληρούς να πω και να χαθώ.
Γιάννης Σκαρίμπας
Σαν σήμερα, το 1984, έφυγε από τη ζωή.
Πηγές:
Εφημερίδα Ελευθεροτυπία
συνέντευξη στον Δημήτρη Γκιώνη
Περιοδικό Ταχυδρόμος
συνέντευξη στον Κώστα Ρεσβάνη