Συντάκτης: Kostas Bertsias

Χαριλάου

Ένα στέκι των φοιτητικών μας χρόνων έκλεισε .. πόσες και πόσες ώρες περάσαμε στο πατάρι του, εκεί γύρω στα 1974 – 1976!!

Εξιχνιάστηκε η μεγάλη ζωοκλοπή

Αντιμέτωποι με κακουργηματικές διώξεις είναι οι 4 άνδρες που συνελήφθησαν το πρωί της Τρίτης σε περιοχές του Δήμου Γόρτυνας, κατηγορούμενοι για την ζωοκλοπή 150 προβάτων από ποιμνιοστάσιο ενός 34χρονου.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα ενώ πήραν προθεσμία για να απολογηθούν το πρωί της Παρασκευής.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, στην εξιχνίαση της υπόθεσης βοήθησε το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης των προβάτων είχε τοποθετήσει σε ένα από αυτά “σύστημα στιγματοθέτησης” (GPS).

To σύστημα είχε τοποθετηθεί στο κουδούνι του ζώου και βοήθησε τις αρχές να ανακαλύψουν τη…διαδρομή του κοπαδιού και των κλεφτών από την περιοχή των Ασιτών στην Γόρτυνα!

Το να περιμένεις να σου φερθεί ο κόσμος δίκαια επειδή είσαι καλός άνθρωπος, είναι σαν να περιμένεις να μη σου επιτεθεί ο ταύρος επειδή είσαι χορτοφάγος!!

Τίποτα δεν χαρίζεται. Όλα είναι δανεικά. Σε έναν κόσμο όπου όλα καταλήγουν στο μηδέν ο καθένας παλεύει για τον εαυτό του, γίνεται όλο και πιο εσωστρεφής και καχύποπτος απέναντι στον συνάνθρωπο του.

Δημήτρης Κατσαρός,ψυχολόγος, θεραπευτής.

Πηγή: Protagon.gr

Ουδείς πιο αχάριστος του ευεργετηθέντος. Καλλίμαχος

«Μια από τις πιο κοινές μορφές ψυχασθένειας είναι η αχαριστία. Όσοι θεωρούν υπερβολικό τον χαρακτηρισμό ας σκεφτούν πόσο λογική και φυσιολογική συμπεριφορά μπορεί να είναι, να τσακίζεις το χέρι που σε αγκάλιασε και σου πρόσφερε βοήθεια». Αυτό διάβασα κάπου πριν λίγο καιρό, και νιώθω ότι εκφράζει απόλυτα, αυτό που νοιώθω αυτή τη στιγμή μέσα μου. Δεν ξέρω τι είναι ακριβώς γιατί νοιώθω πολλά συναισθήματα μαζί. Είμαι μουδιασμένη. Είναι οργή; Πόνος; Πίκρα; Θυμός;  Θα καταφέρει κάτι άραγε, να ηρεμήσει αυτό το κύμα, που φουντώνει μέσα μου;

Ο αχάριστος άνθρωπος, είναι καμένο χαρτί. Όσα και να δώσεις, ό,τι και να κάνεις, δεν είναι ποτέ αρκετά. Έχεις νιώσει ποτέ σου, την αίσθηση που σου αφήνει η αχαριστία; Έχεις γευτεί αυτήν την πικρή γεύση στο στόμα σου, όταν κάποιος σε άδειασε; Ενώ πρώτα φρόντισε να ρουφήξει ό,τι ήταν προς συμφέρων του; Τότε καλώς ήρθες, στην παρέα μας. Σε περιμέναμε.

Είναι ένα ακόμα είδος τοξικού ανθρώπου. Γιατί οι κατηγορίες, είναι πολλές και διάφορες. Είναι σαν να διαβάζεις την ετικέτα, που έχει κάθε απορρυπαντικό. Βαθμός τοξικότητας 1-2-3 και φτάνει μέχρι το 10. Ε εκεί φτάνει κατά τη γνώμη μου, και ο αχάριστος άνθρωπος. Για εμένα είναι το νούμερο ένα. Και καλύτερα θα ήταν για σένα, και την οικογένεια σου να απομακρύνεις από τη ζωή σου, έναν τέτοιο άνθρωπο.

Να θυμάσαι πως ό,τι και αν κάνεις, δεν είναι ποτέ αρκετό. Γιατί ο αχάριστος άνθρωπος, θέλει και άλλο και άλλο και άλλο. Είναι μία από τις χειρότερες πράξεις των ανθρώπων. Η αγνωμοσύνη απέναντι σε όλους εκείνους, που με τα λόγια και τις πράξεις του διευκόλυναν τη ζωή μας, σε μία δύσκολη στιγμή και μας συμπαραστάθηκαν.

Ο σοφός λαός παρομοιάζει την αχαριστία, με ένα βαρέλι δίχως πάτο, το οποίο όσο κι αν εσύ γεμίζεις, αυτό δε γεμίζει ποτέ!  Κανε το καλό, και ριξτό στο γιαλό λένε… Και εγώ αυτό έκανα. Και με το παραπάνω. Και πληγώθηκα, γιατί έπεσα έξω. Και βοήθησα, και έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου.Και τι πήρα ως αντάλλαγμα; Αχαριστία. Πήρε ό,τι ήταν να πάρει, έβαλε τη μάσκα του καλού, και με ξεγέλασε. Τα έδωσα όλα, έπεσα σε αυτήν την παγίδα. Και την πάτησα. Και ξαφνικά εφόσον με ξεζούμισε, έβγαλε τη μάσκα του καλού, και φάνηκε από κάτω το αληθινό πρόσωπο που έκρυβε προσεκτικά.

Δεν μπορούσα να το πιστέψω στην αρχή. Μετά σιγά σιγά, άρχισα να καταλαβαίνω, ποιος ήταν ο στόχος σου εξαρχής. Χτυπήθηκα κάτω άσχημα, κατηγόρησα τον εαυτό μου. Ποιος φταίει τελικά όμως; Αυτός που βοηθάει, δίνει, ενδιαφέρεται; Η ο αχάριστος; Που όσα και να πάρει, δεν είναι αρκετά; Η απλά θα πάρει αυτά που χρειάζεται, και μετά άντε γεια σας;

Τι πρέπει να κάνουμε τελικά; Να γυρνάμε το κεφάλι, όταν κάποιος μας ζητά βοήθεια; Να μην απλώνουμε το χέρι μας, από φόβο και μόνο την πέσουμε σε έναν ακόμα αχάριστο άνθρωπο; Μου τη δίνει ρε φίλε όμως. Γιατί από την καλή σου την καρδιά, τα κάνεις όλα. Γιατί υπάρχουμε και εμείς, που έχουμε φιλότιμο. Που δεν ξεχνάμε που ήμασταν.

Αχάριστος άνθρωπος φίλε μου. Και σωτηρία δεν υπάρχει να το ξέρεις. Σταμάτα να χτυπιέσαι. Σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου. Σταμάτα να αισθάνεσαι τύψεις, γιατί έκανες κάτι ανθρωπινό. Απλά βοήθησες με ό,τι περνούσε από το χέρι σου, έναν άνθρωπο που σε χρειαζόταν Δεν έκανες κάτι κακό. Δεν έχεις να ντρέπεσαι για τίποτα.

Σταμάτα να βομβαρδίζεις το μυαλό σου με γιατί. Δε φταις εσύ το καταλαβαίνεις αυτό; Δεν έχεις εσύ το πρόβλημα, αλλά άλλοι. Όσο πιο νωρίς το καταλάβεις, τόσο καλύτερα για σένα, και την ψυχολογία σου. Δεν μπορείς άλλωστε να αλλάξεις αυτό που έγινε. Ούτε μπορούμε να αλλάξουμε τους ανθρώπους. Δε θα μας κάνει όμως, κανένας αχάριστος άνθρωπος, να πάψουμε να κάνουμε μια καλή πράξη.

Δε θα χάσουμε την ανθρωπιά μας, από φόβο μην την πατήσουμε ξανά. Όχι όμως ότι θα αφήσουμε τους εαυτούς μας, να πιαστούν και πάλι κορόιδα. Θα βοηθήσουμε ξανά, απλά πιο προσεκτικά αυτήν τη φορά. Γιατί είμαστε άνθρωποι. Και εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια.

Κλείνοντας αφιερώνω αυτό το μικρο κομμάτι, σε όλους εμάς που γευτήκαμε την αχαριστία. Άλλα αυτό δε θα μας αλλάξει. Θα μας κάνει όμως σοφότερους. Πλησίασε περισσότερο τους ανθρώπους, που σε κάνουν να χαμογελάς. Που εκτιμούν αυτά που τους δίνεις. Να θυμάσαι τα λόγια του Earl Nightingale: «η στάση μας απέναντι στη ζωή, καθορίζει και τον τρόπο που θα μας αντιμετωπίσει η ίδια η ζωή».

Πηγή : maxmag.gr

ΕΙΡΉΝΗ ΤΣΟΛΑΚΊΔΟΥ

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΣΙΓΚΟΥΡΑΤΙΟΥ (ΣΟΦΤ):

 

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ,

 

ΣΤΗΝ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ ΣΤΑ ΣΚΟΥΡΤΑ,

 

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020 ΚΑΙ Η ΩΡΑ 11:00

 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΑ ΜΑΣ ΔΟΘΕΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΤΗΣΙΟ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ,

 

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ.

 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΤΙΜΗΣΕΙ ΚΑΙ ΧΑΡΟΠΟΙΗΣΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ.

 

 

Ο πρόεδρος

Γιάννης Αναγνωστάκης

 

Η παλαίωση ή cellaring ενός κρασιού σημαίνει ότι αποφασίζετε να πάρετε ένα κρασί που έχετε αγοράσει και να το αποθηκεύσετε σε ένα δροσερό, σκοτεινό μέρος για αρκετά χρόνια, επιτρέποντας στο κρασί να βελτιωθεί καθώς παραμένει στο μπουκάλι. Ωστόσο, οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα ποια κρασιά πρέπει να παλαιώσουν και ποια κρασιά πρέπει να πίνονται φρέσκα, αλλά ευτυχώς υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που κάνουν αυτή την απόφαση αρκετά εύκολη.

Η βιομηχανία οίνου αγαπά να μιλά για την παλαίωση και τη διατήρηση του κρασιού επειδή το να πίνει κανείς ένα πραγματικά παλιό κρασί έχει μια ρομαντική γοητεία. Ένα παλιό κρασί μας δίνει έναν τρόπο να ξαναζήσουμε αναμνήσεις που ήταν ξεχωριστές στη μνήμη μας, ίσως το έτος της γέννησης ή της επετείου μας, ή να πιούμε ένα κρασί που έρχεται από μια εποχή που δεν ήμασταν καν ζωντανοί. Πέρα από αυτό, όταν πιούμε ένα παλαιωμένο κρασί, θα παρατηρήσουμε ότι η παλαίωση του κρασιού βοηθάει στη δημιουργία γεύσεων και υφών που δεν θα είχαμε ποτέ βιώσει εάν το κρασί δεν είχε παλαιώσει.

Όμως, μόνο το 1% του συνόλου του οίνου που παράγεται στον κόσμο προορίζεται να για παλαίωση.

Αυτός είναι ίσως ο λόγος για τον οποίο η κατανάλωση ενός παλαιωμένου κρασιού θεωρείται κάτι τόσο πολύ ρομαντικό, επειδή είναι λίγα μπουκάλια στον κόσμο που μπορούν να αντέξουν και πραγματικά επωφελούνται από την παλαίωση.

Αυτό σημαίνει επίσης ότι το 99% όλων των οίνων που αγοράζουμε προορίζεται για άμεση κατανάλωση. Αυτό δεν σημαίνει ότι το κρασί λήγει – όσο το αποθηκεύετε σωστά – απλώς σημαίνει ότι δεν υπάρχει λόγος να το παλαιώσετε, γιατί δεν θα έχετε κανένα όφελος από την αναμονή.

Όταν λέμε ότι ένα κρασί προορίζεται για άμεση κατανάλωση, εννοούμε ότι προορίζεται να καταναλωθεί μέσα σε ένα έως πέντε (σε εξαιρετικές περιπτώσεις) περίπου χρόνια από την αγορά του. Μετά από αυτά τα χρόνια, το κρασί μπορεί πραγματικά να αρχίσει να χαλάει και να χάσει πολλές από τις ιδιότητες που το έκαναν τόσο νόστιμο.

Το κρασί είναι ένα ζωντανό πράγμα. Αλλάζει με το χρόνο στο μπουκάλι. Ανάλογα με το κρασί, μπορεί να πάρει από μερικά χρόνια έως δεκαετίες για τη μεταβολή της μοριακής δομής. Αλλά οι αλλαγές συμβαίνουν κατά την διάρκεια που βρίσκεται αποθηκευμένο στο κελάρι του σπιτιού.

Αν έχετε αμφιβολίες για αυτό, απλά ανοίξτε ένα μπουκάλι κρασιού από πρόσφατη σοδειά μαζί με το ίδιο κρασί από ένα προηγούμενο τρύγο, ίσως από 15-20 χρόνια πριν και μπορείτε εύκολα να δείτε, να μυρίσετε και να δοκιμάσετε τη διαφορά.

Για τους έμπειρους δοκιμαστές κρασιού, η μαγεία στο μπουκάλι δεν δείχνει αληθινά την πολυπλοκότητα του μέχρι να γίνει σωστά η παλαίωση. Η υφή του ουρανίσκου, το προφίλ γεύσης και τα επίπεδα αρωματικής πολυπλοκότητας που εμφανίζονται σε παλαιότερα, ώριμα μπουκάλια κρασιού προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες γευσιγνωσίας που δεν μπορούν να αναπαραχθούν σε νεαρότερα κρασιά.

Η ποικιλία του σταφυλιού(ών), η αμπελουργική προσέγγιση, το terroir, τα επίπεδα ωριμότητας κατα τον τρύγο, οι κλιματολογικές συνθήκες και πολλά άλλα στοιχεία παίζουν ρόλο για την παλαίωση ενός κρασιού.

Πραγματικά δεν επωφελούνται από την παλαίωση όλα τα κρασιά και, γι΄αυτό υπάρχουν ειδικοί κανόνες για κάθε κρασί, που υπαγορεύουν πόσο καιρό θα πρέπει να παλαιώσουν και πότε είναι η καλύτερη στιγμή τους.

Το κλειδί για την αποθήκευση και παλαίωση του κρασιού, είναι ο έλεγχος της θερμοκρασίας και η υγρασία, μαζί με την έλλειψη φωτός και κραδασμών.

Ανεξάρτητα από τον τύπο του κρασιού και το μέγεθος του κελαριού σας, αυτά τα τέσσερα σημεία είναι το μοναδικό σας μέλημα. Τα κρασιά με την ικανότητα να παλαιώνουν και να εξελίσσονται σε κάτι μεγαλύτερο, είναι σπάνια και ακριβά. Ανάλογα με το κρασί και την σοδειά, μπορεί να χρειαστούν χρόνια, ή πολλές δεκαετίες, για να φτάσει το κρασί στην τέλεια ωριμότητα.

Με αυτό κατά νου, είναι επιτακτική ανάγκη να αποθηκεύσετε το κρασί σας σωστά.

Δεδομένου ότι οι περισσότεροι από εμάς θα αγοράσουν κρασιά για άμεση κατανάλωση, ας τηρήσουμε αυτόν τον κανόνα: όλοι οι οίνοι, ακόμη και οι αυτοί που αξίζουν να παλαιώσουν, προορίζονται για κατανάλωση, όχι για να μείνουν σε μια συλλογή. Γι΄αυτό αποθηκεύστε το κρασί σας καλά είτε σε οριζόντιο ράφι είτε δημιουργήστε το δικό σας κελάρι κρασιού και να πίνετε συχνά.  

Στην υγειά σας!