Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ν. Δήμου – Ο Μεγάλος Φόβος

Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα ζούσα μέσα σε μία ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Που δεν θα συνέβαινε στην φαντασία μου (ούτε καν του σεναριογράφου) αλλά θα ήταν μία καθημερινή πραγματικότητα.

Και τα θύματα της ταινίας δεν θα ήταν ηθοποιοί που μετά το γύρισμα θα επέστρεφαν στα σπίτια τους – αλλά άνθρωποι πάσχοντες, που θα υπέφεραν πραγματικά και θα πέθαιναν στ’ αλήθεια.

Σενάριο της ταινίας: στη χώρα που ζω – αλλά και σε όλες τις άλλες χώρες της γης –έχει εμφανιστεί ένας αόρατος θανατηφόρος ιός.

Φαίνεται ότι μολύνει τους πάντες χωρίς όμως να αρρωσταίνουν όλοι. Οι περισσότεροι είναι φορείς, αλλά όχι ασθενείς.

Οι υγιείς φορείς έχουν όμως την δυνατότητα να μεταδώσουν τον ιό σε οποιονδήποτε. Ο καθένας είναι ένας υποψήφιος ασθενής ή δολοφόνος.

Κάθε άνθρωπο που συναντάς αναρωτιέσαι: μήπως είναι αυτός που θα με μολύνει; Ο Μεγάλος Φόβος.

Οι υγιείς είναι υπό προϋποθέσεις υγιείς. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να κολλήσουν από κάποιον ασυμπτωματικό φορέα – ή να δραστηριοποιηθεί ο ιός που από μέρες κρύβουν μέσα στον οργανισμό τους – και να καταπέσουν.

Οι τυχεροί θα την βγάλουν με ένα γερό κρυολόγημα, ή μία κανονική γρίπη. Οι άτυχοι μπορεί να αρρωστήσουν βαριά, να χρειαστούν διασωλήνωση σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας – και ενδεχομένως να χάσουν την μάχη.

Αλλά το χειρότερο σε αυτή την ιστορία είναι ο διαρκής μεγάλος φόβος. Κανείς δεν ξέρει – όσο καλά κι αν νιώθει τώρα – αν θα είναι ο επόμενος άρρωστος ή ο επόμενος νεκρός.

Ειρωνεία: όποιος σχεδίασε αυτόν τον ιό, είχε άψογο μαύρο χιούμορ. Οι κυριότεροι φορείς του είναι τα παιδιά. Που όμως ποτέ δεν προσβάλλονται από αυτόν. Έτσι κυκλοφορούν υγιή και ανεμπόδιστα – ώστε να μολύνουν όλους τους άλλους.

Οι επιστήμονες ψάχνουν με όλα τα μέσα να μάθουν για την προέλευση του ιού, τις ιδιότητές του, τις αδυναμίες του – και φυσικά τον τρόπο αντιμετώπισής του. Είτε μεμονωμένα, είτε μαζικά. Ψάχνουν για φάρμακα, για εμβόλια, για θεραπείες.

Μαύρο σκοτάδι. Μετά από μήνες ερευνών όλων των επιστημονικών κέντρων και φορέων της γης – δεν έχουμε μάθει τίποτα. Χειρότερα: μάθαμε ότι ο ιός μεταλλάσσεται  συνεχώς κι έτσι κάθε γνώση σχετική με αυτόν είναι προσωρινή. Αύριο θα είναι άλλος.

Εντωμεταξύ οι στατιστικές κάθε μέρα αναφέρουν εκατοντάδες νεκρών και χιλιάδες νέων ασθενών. Οι κλάδοι υγείας έχουν γονατίσει.

Ακόμα περισσότερο έχει γονατίσει η οικονομία: βουλιάζουν τα χρηματιστήρια, τρέμουν οι τράπεζες, παραλύουν οι μεταφορές και οι συγκοινωνίες, σταματάει η κατανάλωση, εξαφανίζεται ο τουρισμός.

Και ο Μεγάλος Φόβος συνεχίζεται

Οργιάζουν οι θεωρίες συνωμοσίας: πρόκειται  για μυστικό όπλο εξωγήινων που θέλουν να καταλάβουν τον πλανήτη, είναι πείραμα κρυφού βιολογικού υπερόπλου που ξέφυγε από το εργαστήριο και αυτονομήθηκε, είναι παγίδα συμμορίας που κατέχει και το αντίδοτο – αλλά θα απαιτήσει δισεκατομμύρια για να μας το δώσει…

Όλοι αυτοί, που ως τώρα ήταν αρνητές του εμβολιασμού και δεν μπόλιαζαν τα παιδιά τους, εκλιπαρούν να βρεθεί ένα εμβόλιο.

Οι συνήθεις ύποπτοι (Μασόνοι, Εβραίου, Αμερικάνοι, Κινέζοι, κλπ) δεν αναφέρονται πια καθόλου – διότι και αυτοί είναι ανάμεσα στα θύματα: φοβούνται, υποφέρουν και πεθαίνουν.

Και όσο τραβάει αυτή η ιστορία, χωρίς να φαίνεται λύση στον ορίζοντα, ο λοιμός θα γίνει και λιμός. Επιχειρήσεις κλείνουν, η ανεργία φουντώνει, ο κόσμος πεινάει…

Ζούμε όλοι έναν εφιάλτη. Ο Μεγάλος Φόβος μας παραλύει. Και δεν ξέρουμε αν και πότε θα ξυπνήσουμε.

***

Πηγή: doncat

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Ολλανδία: Ενα πρωτοποριακό οικιστικό πείραμα Μια ολλανδική κοινότητα ενθαρρύνει τους κατοίκους της να σχεδιάζουν οι ίδιοι τα σπίτια τους και να αναλαμβάνουν οι ίδιοι τη διαμόρφωση της περιοχής.

Στην αρχιτεκτονική, τα καλύτερα έργα είναι αποτέλεσμα της έντασης ανάμεσα στην ελευθερία και τους περιορισμούς. Αναρωτιόμαστε πώς ένα κτίριο, του Φρανκ Γκέρι για παράδειγμα, μπορεί να στέκεται όρθιο, με τόσες εντυπωσιακές καμπύλες και συστροφές που έχει η μορφή του. Οσο παράξενη, όμως, κι αν είναι η μορφή τους, εκτός από τους νόμους της βαρύτητας, τα κτίρια πρέπει να υπακούουν και στους τοπικούς όρους δόμησης.

Και τώρα στην Ολλανδία,  σε μια περιοχή 43.000 στρεμμάτων υλοποιείται το project Almere Oosterwold, μια δημοκρατική εκδοχή της ισορροπίας αυτών των παραγόντων, που πειραματίζεται τραβώντας στα άκρα τα όρια της δόμησης των σπιτιών σε μια χώρα γνωστή για την αυστηρή νομοθεσία της.

Η μικρή Ολλανδία με το μεγάλο (αγροτικό) θαύμα Το project σχεδιάστηκε από το πολεοδομικό γραφείο MVRDV με έδρα το Ρότερνταμ, σε συνεργασία με τον δήμο της πόλης Αλμίρ και την Κρατική Υπηρεσία Ακινήτων (Rijksvastgoedbedrijf). Οι ιδιοκτήτες, γράφει ο Τεντ Λόος στους New York Times έχουν την ελευθερία να σχεδιάζουν ό, τι θέλουν -με ή χωρίς αρχιτέκτονα, ή με τη βοήθεια λογισμικού που σχεδιάστηκε ειδικά για το συγκεκριμένο project- αρκεί να πληροί τους όρους. Ένα σπίτι στην κοινότητα του Αλμίρ Οστερβόλντ τροφοδοτείται ενεργειακά από ένα ποδήλατο και είναι τοποθετημένο πάνω σε ράγες έτσι ώστε να μπορεί να στρέφεται ακολουθώντας τον ήλιο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα υπάρχουν προκατασκευασμένα σπίτια, μικροσκοπικές κατοικίες και ένα «σπίτι-γκαράζ» με τροχόσπιτα, που ανήκουν στους προηγούμενους ενοίκους του, οι οποιοι ταξιδεύουν πολύ και μένουν εκεί κατά καιρούς.

Χρειάστηκε, όμως, πολύ μεγάλος προγραμματισμός από την πλευρά της κυβέρνησης μέχρι να ανοίξουν οι ροές της αυτο-έκφρασης: Το Αλμίρ Οστερβόλντ μπορεί να είναι το πιο προγραμματισμένο μη προγραμματισμένο μέρος της χώρας. Ο σχεδιασμός του project άρχισε πριν από μια δεκαετία και περισσότερο, και σήμερα η κοινότητα έχει περίπου 1.000 ολοκληρωμένα σπίτια, και χιλιάδες στην αναμονή. Είναι η πρώτη από τις τέσσερις προγραμματισμένες «πόλεις κήπους», που έχουν σχεδιαστεί να γίνουν στο Αλμίρ, οι οποίες θα έχουν διαφορετικό concept και χαρακτήρα, από τις πόλεις όπως τις γνωρίζουμε. Μόλις 32 χλμ ανατολικά του Άμστερνταμ, σε γη που δημιουργήθηκε με προσχώσεις στη θάλασσα, το Αλμίρ είναι μια πόλη που έγινε δήμος τη δεκαετία του 1980.

Το αστυνομικό τμήμα του, μάλιστα, ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο έργο του διάσημου ολλανδού αρχιτέκτονα Ρεμ Κούλχαας. «Αναπτύξαμε μια στρατηγική που θα μπορούσε να προσελκύσει ανθρώπους δίνοντάς τους πλήρη ελευθερία για το σχήμα, για την πυκνότητα», δήλωσε στους New York Times ο αρχιτέκτονας -πολεοδόμος Βίνι Μάας συνιδρυτής  της εταιρίας MVRDV, «Οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ό, τι θέλουν, αλλά δεν μπορούν να βλάψουν το γείτονά τους καθόλου», λέει. Η ζήτηση είναι αρκετά μεγάλη, γιατί όπως είπε ο παθιασμένος ολλανδός πολεοδόμος «η ιδέα έχει αγγίξει κάτι στη νεότερη γενιά» και πρόσθεσε: «Με κάποιον τρόπο εκφράζει μια θεμελιώδη πτυχή της ελευθερίας. Και σε μια χώρα που κυριαρχείται τόσο πολύ από κανόνες, είναι ένα είδος ανακούφισης».

Η χρήση ίδιων πόρων στην κοινότητα του Αλμίρ Οστερβόλντ δεν περιορίζεται στην αισθητική: οι κάτοικοι είναι επίσης υπεύθυνοι για την ενέργεια, τα λύματα και τους δρόμους, πράγμα που οδήγησε τουλάχιστον ένα άτομο κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών να ρωτήσει τον Μάας  «Είστε τρελοί;»… Το λογισμικό HomeMaker, που χρησιμοποιούν, προορίζεται να μετριάζει τις ανησυχίες. «Το κάναμε για να υπολογίζουμε την τιμή των εκτάσεων, την ποσότητα νερού, την ποσότητα των ηλιακών κυττάρων που χρειάζονται», δήλωσε ο Βίνι Μάας. Με το λογισμικό οι κάτοικοι μπορούν να δουν ακόμη, πώς να φτιάξουν έναν δρόμο, όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για τους επόμενους. Tο concept απαιτεί έναν νέο τρόπο σκέψης για τους Ολλανδούς.

Η χώρα τους έχει παράδοση πολεοδομικού σχεδιασμού, η οποία, όμως, δεν επιτρέπει καμιά ατομική πρωτοβουλία. «Από αυτή την άποψη, είναι πρωτοποριακό», δήλωσε η Μισέλ Προβόστ, ιστορικός της Αρχιτεκτονικής και διευθύντρια του Διεθνούς Ινστιτούτου Νέας Πόλης στο Ρότερνταμ. Αυτό που είναι ασυνήθιστο, ωστόσο, είναι η κλίμακα και η πυκνότητα. Όταν ολοκληρωθεί, η κοινότητα θα έχει 15.000 σπίτια και περίπου 40.000 κατοίκους. Η Ολλανδία είναι η 32η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο, γνωστή για την αξιοποίηση της φύσης με κανάλια και ανεμόμυλους. Το project Almere Oosterwold είναι οικολογικό και οι νέες κατασκευές επιτρέπεται να καταλαμβάνουν μόνο το ένα τέταρτο της γης ενώ περίπου το ήμισυ αφιερώνεται στη γεωργία, για να ενισχυθεί ένα βιώσιμο οικοσύστημα.

Πηγή: Protagon.gr

Όλα τα καλά βιβλία έχουν κάτι κοινό, όταν διαβάζεις ένα βιβλίο νιώθεις πως ό,τι έχει γράφει έχει συμβεί, πως έχει συμβεί σε σένα και επομένως ανήκει σε σένα για πάντα: η ευτυχία και η δυστυχία, το καλό και το κακό, η έκσταση και ο πόνος. Αν μπορείς να δώσεις αυτό στον αναγνώστη τότε είσαι συγγραφέας.

Το άκουσα από τον Χρήστο Μίχα στο Τσούμα Πούσι αλλά πρέπει να προσθέσω ότι κάτι παρόμοιο είχε πει και ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ!!



   Από τον φίλο μας Γ. Λ. πήραμε το παρακάτω και το δημοσιεύουμε .

Πολλά γράφονται, ακούγονται, αναμεταδίδονται…

            Τι είναι fake news και τι όντως ισχύει, θα το δείξει ο καιρός και ο χρόνος.

            Εύχομαι να είμαστε όλοι καλά στο τέλος της διαδρομής…

            Ξεχώρισα το παρακάτω άρθρο – σχόλιο του Έλληνα καθηγητή στατιστικής,  με ειδίκευση στο “crisis simulation and modelling”, Χριστόφορου Αναγνωστόπουλου, που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο.

            Μπορεί να μην είναι γιατρός, αυτό όμως που περιγράφει μου ακούγεται πάρα πολύ λογικό (με δεδομένη την πορεία που έχει διαγράψει ο ιός μέχρι σήμερα παγκοσμίως και τα διδάγματα που βγαίνουν από αυτό).

            Αφιερώστε λίγο χρόνο να το μελετήσετε…άλλωστε έτσι όπως πάει το πράγμα, τις επόμενες μέρες θα έχουμε πολύ χρόνο για διάβασμα…

            Καλή δύναμη σε όλες/-ους !!

            Γ.Λ.

 

https://www.pronews.gr/ygeia/856901_ellinas-kathigitis-gia-koronoio-krisimoi-oi-epomenoi-dyo-mines-foto

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ :  …….. Αν νοσήσει το 10% του πληθυσμού (συντηρητικό – η εποχική γρίπη φτάνει το 20% και ο covid-19 φαίνεται να είναι δύο φορές κολλητικότερος), και το 5% αυτών χρειαστούν ΜΕΘ με μέση διάρκεια 4 εβδομάδων, το 0.5% του ελληνικού πληθυσμού θα χρειαστεί να είναι σε ΜΕΘ για 4 εβδομάδες. Τα τελευταία νούμερα που γνωρίζω μιλούν για 6 κλίνες εντατικής θεραπείας ανά 100Κ πληθυσμού, δηλαδή 0.006%. Ογδόντα φορές μικρότερο. Επαναλαμβάνω. Ογδόντα φορές. Αν γεμίσουν οι ΜΕΘ, η θνησιμότητα θα εκτιναχθεί από το 1% στο 5%, γιατί αν χρειάζεται κάποιος ΜΕΘ αλλά είναι σπίτι του, υποκύπτει. Ένα αντίστοιχο επιχείρημα ισχύει και για τις απλές κλίνες νοσοκομείου. Φτάνουμε λοιπόν στο οικονομικό κόστος και τον πανικό .Ακούστε λίγο προσεκτικά. Η δημοκρατία αντέχει καταστάσεις έκτακτης ανάγκης βασιζόμενη στη συνείδηση του δημοκρατικού πολίτη να ακολουθεί οδηγίες χωρίς την απειλή των όπλων. Η οδηγία είναι σαφής: μείνετε σπίτι, όσο μπορείτε. Ο οικονομικός αντίκτυπος είναι αναπόφευκτος.