Συντάκτης: Kostas Bertsias

Άλλωστε, πώς μπορούμε να είμαστε αληθινοί και πραγματικοί στη γραφή μας αν ξεχνάμε τον θάνατο; Τι νόημα έχει να λέμε απλώς ιστορίες; Όπως έλεγε ο Χάιντεγκερ*, η μόνη αλήθεια είναι ότι κάποτε θα πεθάνουμε και αυτό είναι που μας κάνει να είμαστε ουσιαστικοί και να ακολουθούμε έναν αυθεντικό τρόπο ζωής…

Γιόν Φόσε ο σπουδαιότερος συγγραφέας της Νορβηγίας μετά τον Ίψεν.

*ο Χάιντεγκερ θεωρείται ο θεμελιωτής του υπαρξισμού.

Η άγνοια είναι η πιο ευχάριστη επιστήμη στον κόσμο, γιατί αποκτάται χωρίς κόπο και κρατάει το μυαλό μακριά από την μελαγχολία…

Τζιορντάνο Μπρούνο, Ιταλός φιλόσοφος, μαθηματικός, ποιητής και αστρονόμος, το 1600 καίγεται στην πυρά ο «αιρετικός», είχε καταδικαστεί από την καθολική εκκλησία.

Η συμπεριφορά είναι ένας καθρέφτης όπου ο καθένας δείχνει την εικόνα του.

Βόλφγκανγκ Γκαίτε, μέγιστος ποιητής της Γερμανίας και ένας από τους πιο επιφανείς στο διεθνές πνευματικό στερέωμα!

Δ´ γυμνάσιο Χαλανδρίου φωτο: ΓΖ

Οι αείμνηστοι:Στέλιος Αυγίκος, Κωστας Ανδρεόπουλος και Δημήτρης Φωτόπουλου.

Και οι εν ζωή επί του «παρόντος»: Κωστας Μπερτσιάς και Κώστας Τσαμπούκος.

Κι αν είναι δω στη γης τόση μιζέρια

είναι από σένανε, αδερφέ μου,

Αν είμαστε ετσι πεινασμένοι κ’ έτσι τσακισμένοι

Αν είμαστε γδαρμένοι ως το μεδούλι

και πατημένοι σαν τσαμπιά να δώσουμε όλο το κρασί μας

Τάχα θα πω πως είναι από δικό σου φταίξιμο; – όχι,

Όμως και συ αδερφέ μου, φταις καμπόσο.

Κέδρος, Α΄ έκδοση 1966

Β΄ έκδοση, 1970

ΠΡΟΛΟΓΟΣ και ΑΠΟΔΟΣΗ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

«Ο Ναζίμ Χικμέτ δεν ήταν διόλου αυτό που αποκαλούμε «διανοούμενος». Δεν κατασπαταλούσε τις αισθήσεις του σε άπειρες κι αόριστες πνευματικές μεταπλάσεις. Τις βίωνε. Αισθανόταν απέραντα και σκεφτόταν με γενικές ιδέες, πάνω σε βασικά, λογικά σχήματα. Δεν ανακάλυπτε, ούτε αποκάλυπτε, αλλά επαλήθευε παραδεγμένες ήδη ιδέες, και στοχαζόταν φυσικά πάνω απ’ το αίσθημά του, κι όχι μέσα απ’ το αίσθημά του. Κι η σύμπτωση του αισθήματος και της ιδέας (και η ισορροπία τους μέσα στο έργο του) είναι φυσική στην περίπτωση του Χικμέτ, κι όχι καταναγκαστική.

Ναι, δεν είναι «διανοούμενος». Δεν κατεχόταν απ’ το συναίσθημα της αμηχανίας μπροστά στους ανθρώπους, στα γεγονότα, το χρόνο  ─ δεν ένιωθε ούτε «ξένος» ούτε «ιδιαίτερος» ούτε «μονάχος». Δε ζούσε μέσα στη σκοτεινή «χιλιοόμματη καχυποψία» που εξαντλείται σε μιαν ανεξάντλητη έρευνα, ψηλαφώντας απίθανες περιοχές διαρκώς επικρεμάμενων «αόρατων απειλών» και δημιουργώντας «απαραβίαστα καταφύγια» μιας καταπληκτικής τεχνικής ευστροφίας. Οι απειλές γι’ αυτόν είχαν οριστεί μέσα στον συγκεκριμένο ιστορικό, κοινωνικό χώρο. Κι ο αγώνας του, ο αγώνας της τέχνης του, είχε ορισμένο, ορατό στόχο. Δεν ένιωθε την ανάγκη μιας εσωτερικής αυτοπροστασίας. Προστατευόταν, προστατεύοντας τους άλλους, και μαχόταν με την πιο γυμνή παρρησία».

(Απόσπασμα από τον πρόλογο του Γιάννη Ρίτσου)
===================================

Το ζώο έχει πρόσωπο – ο άνθρωπος έχει μάσκα. Το ζώο το κοιτάζεις και βλέπεις την ψυχή του ζώου. Αν ξέρεις να βλέπεις, βλέπεις την αλήθεια του. Τον άνθρωπο τον κοιτάζεις και βλέπεις τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να κρύψει την ψυχή του. Αν ξέρεις να βλέπεις, βλέπεις το ψέμα του.

Γ Μπλάνας /neoplanodion.gr

“Όλα όσα ξέρω για την ηθική
μου τα έμαθε το ποδόσφαιρο”

Αλμπέρ Καμύ

Ο Αλμπέρ Καμύ ήταν Γάλλος φιλόσοφος, λογοτέχνης και συγγραφέας, ένας από τους πιο δημοφιλείς φιλόσοφους του 20ου αιώνα, και ένας από τους ιδρυτές του παραλογισμού, βραβείο Νόμπελ 1957.