Συντάκτης: Kostas Bertsias

Από τον Γιάννη Αναγνωστάκη η πιο κάτω ανάρτηση :

ΒΑΛΕ ΤΟ “ΕΥ” ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ.

Αυτό σημαίνει:

δώσε χαρά στο σπίτι σου.

Γίνε άνθρωπος ευτυχισμένος,

για να ξεκουράζονται κι οι άλλοι

δίπλα σου.

Ευλογημένος,

για να εκπέμπεις τη θεία Χάρη.

Ευχάριστος,

για να αποφορτίζεται η ατμόσφαιρα

από κάθε ένταση.

Ευέλικτος,

για να αποφεύγονται

οι καυγάδες.

Ευαίσθητος,

ώστε να πιάνεις

τα μυστικά μηνύματα του άλλου.

Ευδιάθετος,

ώστε να διαλύεται

η όποια κατάθλιψη.

Ευαγγελικός,

ώστε τα λόγια του Χριστού να γίνουν πράξη.

Να βγουν απ’ τα χαρτιά και τα ιερά Βιβλία, και να χαίρεται κι η Παναγία.

Αυτή που μόνο πράξεις έκανε,

και λίγα λόγια είπε.

Γιαννης Αναγνωστάκης

ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟ (και δη αμυντικό):

1. Δεν αμφισβητείς τον αρχηγό του κράτους (Κ. Μητσοτάκης). Καλός, κακός, τώρα έχεις αυτόν, αν ζεις μετά τον πόλεμο και έχεις νικήσει εσύ και η οικογένειά σου, ψήφισε όποιον θες.

2. Δεν αμφισβητείς τον στρατηγό (Τσιόδρας). Μπορεί εσύ στον ύπνο σου (που έκανες λοιμοξιολογία στο Harvard) να ήσουν καλύτερος, και να δείχνεις πιο macho χωρίς γυαλάκια, αλλά τώρα στρατηγός είναι αυτός.

3. Δεν σπέρνεις διχόνοια και θεωρίες συνωμοσίας. Απλά κλείστο. Θα ντρέπονται τα παιδιά σου που θα σε διαβάζουν 30 χρόνια μετά.

4. Δεν τα βάζεις με τους στρατιώτες. Οι νοσοκόμοι/γιατροί/υπάλληλοι supermarket κάνουν ό,τι μπορούν νύχτα μέρα, το τελευταίο που χρειάζονται είναι να τους κατηγορείς από πάνω.

5. Δεν παραπονιέσαι για το όπλο που έχεις. Ναι, φαντάζομαι θα ήθελες να έχουμε 20% μικρότερο μισθό για να είμαστε σε περίπτωση πανδημίας που γίνεται κάθε 100 χρόνια πανέτοιμοι με mobile test vans και mobile testers σε κάθε γειτονιά, αλλά δεν έχουμε. Ούτε τις περισσότερες ΜΕΘ στην Ευρώπη, ούτε Super Puma να πετάνε τον κάθε party-goer και καρναβαλιστή σε μισή ώρα στην εντατική από τις παραλίες. Τώρα λοιπόν αν τα όπλα σου είναι μόνο ένα θερμόμετρο, η κοινή λογική και το “μείνε σπίτι” πολεμάς με αυτά. Αν δεν έχεις μάσκα, κόψε, ράψε μια πάνινη. Αν δεν έχεις detol wipes, βρες σαπούνι. You fight με νύχια και με δόντια. Μάλιστα σε αυτό τον πόλεμο η κοινή λογική θα είναι πιο σημαντική από 100 Super Puma. Και προπάντων βάλε θερμόμετρο πριν πας στο γραφείο ή στο εργοστάσιο.

6. Δεν αρχίζεις “γιατί εγώ πολεμάω στην πρώτη γραμμή και ο άλλος στο σπίτι του”. Η κάθε δουλειά που διαλέγεις έχει και την αποστολή της. Αν είσαι νοσοκόμα τώρα είσαι στην πρώτη γραμμή. Αν επιτεθούν άλλοι με όπλα θα είναι ο στρατιώτης. Αν είσαι εργάτης πρέπει να δουλέψεις στην παραγωγή. Αν είσαι μπογιατζής στούκο βενετσιάνο στα βόρεια προάστια θα κάτσεις σπίτι. Αν αρχίζουμε όλοι σε κάθε πόλεμο “γιατί εγώ και όχι αυτός” θα μας πάρουν φαλάγγι. Η μάχη του Μαραθώνα ήταν νικηφόρα γιατί το κέντρο της παράταξης των Αθηναίων με τον Αριστείδη και τον Θεμιστοκλή έκατσε “να την φάει” (για να το πω σε αρχαία ελληνικά) βάσει σχεδίου. Ο ρίψασπις εκτελείται, έστω κι αν στην σύγχρονη Ελλάδα “εκτελείται” απλά στην σιωπηρή συνείδηση των γονιών του, των συναδέλφων του και των φίλων του.

7. Δεν ρωτάς που θα πάμε διακοπές και τι θα φάμε; Θα πάμε τις διπλές διακοπές όταν τελειώσει ο πόλεμος, και θα φάμε ό,τι έχει.

8. Δεν έχεις, και δεν θες να έχεις, όλες τις πληροφορίες και δεν θα στις δώσει ο στρατηγός. Κυρίως επειδή είσαι (είμαι) βλάκας και δεν μπορείς να τις αξιοποιήσεις. Και θα πανικοβληθείς. Δεν θα μας πουν με ακρίβεια γιατί δεν έχουν τεστ, ούτε πόσους νεκρούς θα ‘χουμε στο τέλος, ούτε ότι σήμερα είναι το “calm before the storm”. Θα σου πουν μόνο ένα πράγμα:

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ. Το χρωστάς και στους γονείς σου και στα παιδιά σου. Το αν και τι θα νικήσεις είναι δευτερεύον. Αν δεν πολεμήσεις δεν θα μπορέσεις να ξανακοιμηθείς.

Ένα λάθος δεν πρέπει να κάνουμε, να νομίσουμε ότι δεν έχουμε πόλεμο. Αυτός είναι πόλεμος και το γεγονός ότι ο εχθρός είναι 120nanometers ψηλός και δεν τον βλέπεις δεν σημαίνει ότι είναι διαφορετικός ή λιγότερο επικίνδυνος από την εικόνα που έβαλα.

Πολεμούν όλοι, ακόμα και αυτός που απλά “μένει σπίτι” και κάνει δύο τηλέφωνα συμπαράστασης στους ηλικιωμένους και διαβάζει τα παιδιά. Η νίκη είναι δεδομένη, και αν θα πάρει 1, 3 ή 9 μήνες είναι δευτερεύον. Δεν θα αφήσουμε τον κόσμο να πεθάνει.

ΜΕΊΝΕΤΕ ΣΠΊΤΙ ΚΑΙ ΚΆΝΤΕ ΠΡΟΣΕΥΧΉ ΓΙΑ ΌΛΟΥΣ

Δημοσίευση του ιατρού Νίκου Μουδατσακη, διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Αγ. Νικολάου.

Ένα νέο βιβλίο ρίχνει αδιάκριτες µατιές σε αυτά που η έρευνα συχνά αποσιωπά ή αντιπαρέρχεται συγκεντρώνοντας μια ανθολογία από σύντομα ιστορικά ανέκδοτα που προβάλλουν το άγνωστο, το περίεργο, το «ασήµαντο» –που όµως είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Ceasar Willich, Βυρωνικό θέμα, ελαιογραφία σε μουσαμά.

Πόσα γνωρίζουµε για την περίοδο της Τουρκοκρατίας και της Ελληνικής Επανάστασης; Τα µεγάλα και ένδοξα, οι µάχες και οι αγώνες των ραγιάδων, είναι γνωστά. Στις σελίδες της Ιστορίας ωστόσο υπάρχει πλήθος από άγνωστα περιστατικά, µαρτυρίες και διηγήσεις για τα καθηµερινά προβλήµατα των απλών ανθρώπων, τον τρόπο που ζούσαν, που σκέφτονταν, τον αγώνα τους για επιβίωση, αλλά και πολλές αφανείς πράξεις σπουδαίων ανδρών, που φωτίζουν τον χαρακτήρα, τη δράση και το ήθος τους.

Σε ένα φιλόδοξο εγχείρημα, οι εκδόσεις Μεταίχμιο συνέλεξαν μικρά κείμενα, κάποια με τη μορφή ανεκδότων, προσεγγίζοντας την Ιστορία μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα. Το βιβλίο Όσα δεν γνωρίζατε για την Τουρκοκρατία και την Επανάσταση του των Ιωάννη Γρυντάκη, Γεώργιου Δάλκου, Άγγελου Χόρτη και Έκτορα Χόρτη κυκλοφορεί τη Δευτέρα και το inside story προδημοσιεύει αποσπάσματα του.

Άλλα έχουν ενδιαφέρον ιστορικό και φωτίζουν γνωστά γεγονότα, άλλα μας ξαφνιάζουν για την παραδοξότητά τους, άλλα ανατρέπουν την “επίσημη” άποψη για μεγάλες προσωπικότητες και άλλα απλώς προκαλούν σκέψη.

Δραστική λύση

Το 1737 οι κάτοικοι στο χωριό Κοροβελέσι της Ηπείρου μαστίζονταν από πρωτοφανή σιτοδεία, ενώ ταυτόχρονα είχαν να αντιμετωπίσουν και τους τούρκους φοροεισπράκτορες, που τη χρονιά εκείνη απαιτούσαν περισσότερους φόρους. Στην περίοδο της μεγάλης Σαρακοστής, πριν από το Πάσχα, μην μπορώντας να ακολουθήσουν κατά γράμμα τη νηστεία, έστειλαν μια επιστολή στον μητροπολίτη της περιοχής, ζητώντας του να τους επιτρέψει να ανακατεύουν το αλεύρι και τα λάχανα με λίγο γάλα και τυρί, ώστε να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους. Ο μητροπολίτης τούς στόλισε με κατάρες και τους απείλησε ότι, αν έκαναν μια τόσο μεγάλη αμαρτία, θα πήγαιναν κατευθείαν στην Κόλαση. Τότε κι εκείνοι, για να αποφύγουν τον άμεσο θάνατο, εξισλαμίστηκαν με τη θέλησή τους ομαδικά…

Σ. Αραβαντινός, Χρονογραφία της Ηπείρου

Peter Von Hess, Αθηναϊκή οικογένεια επιστρέφει στο κατεστραμμένο σπίτι της, ελαιογραφία σε μουσαμά.

«Άιντε, Τούρκος»

Μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Οθωμανούς (1669)

οι τοπικοί υπάλληλοι και διοικητές άρχισαν να καταπιέζουν με κάθε τρόπο τον χριστιανικό πληθυσμό, σκοτώνοντας, απάγοντας και κακοποιώντας τις γυναίκες, απαιτώντας χρήματα και εμποδίζοντας την τέλεση των θρησκευτικών καθηκόντων των ραγιάδων. Λόγω αυτής της βίας, πολλοί χριστιανοί αναγκάστηκαν να ασπαστούν τον ισλαμισμό, για να περισώσουν την περιουσία τους και την οικογενειακή τους τιμή. Οι εξωμότες αυτοί, με τον υπερβάλλοντα ζήλο του νεοφώτιστου, συχνά φέρονταν προς τους χριστιανούς χειρότερα απ’ ό,τι οι Τούρκοι. Υπήρχαν επίσης περιπτώσεις εξισλαμισμού ολόκληρων χωριών, ιδιαίτερα στις επαρχίες Σελίνου και Μονοφατσίου, των οποίων οι κάτοικοι μαζί με τους ιερείς πήγαιναν στα Χανιά ή στο Ηράκλειο και δήλωναν ότι ασπάζονται τον μωαμεθανισμό. Μερικές φορές μάλιστα η προσέλευση ήταν τόσο μαζική, ώστε οι ιμάμηδες δεν προλάβαιναν να κάνουν τις σχετικές τελετές και αρκούνταν στη φράση: «Άιντε, Τούρκος».

Ζαμπελίου και Κριτοβουλίδου, Ιστορία των επαναστάσεων της Κρήτης

Από τον ύπνο στον θάνατο

Κατά την έξοδο του Μεσολογγίου πολλά γυναικόπαιδα, όταν ακούστηκε η κραυγή «Πίσω, πίσω!», μπήκαν και πάλι στην πόλη, όπου σε λίγο τους ακολούθησαν οι εχθροί. Σύμφωνα με το σχέδιο της εξόδου, όσες μανάδες είχαν μικρά παιδιά τα είχαν ποτίσει με αφιόνι, για να μην κλαίνε και προδώσουν το σχέδιο. Ενώ, λοιπόν, οι Τούρκοι έσπερναν τον θάνατο και το αίμα έτρεχε σαν ποτάμι, πολλές γυναίκες έτρεχαν να βρουν κάποιο πηγάδι, όπου έριχναν τα μικρά παιδιά τους, για να περάσουν από τον ύπνο στον θάνατο χωρίς να το καταλάβουν…

Δ. Φωτιάδης, Μεσολόγγι, Το έπος της μεγάλης πολιορκίας

exodos_mesologgiou-2.jpg

François-Émile de Lansac, Σκηνή από την Έξοδο του Μεσολογγίου, περίπου 1827, Δημοτική Πινακοθήκη Μεσολογγίου.

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά

Στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου ο Μάρκος Μπότσαρης

έπαιξε σημαντικό ρόλο για τη σωτηρία της πόλης. Για τις υπηρεσίες του αυτές η κυβέρνηση του έστειλε δίπλωμα στρατηγού, αλλά, για να περιορίσει τη δύναμή του, έστειλε το ίδιο δίπλωμα και σε πολλούς άλλους αγωνιστές με ασήμαντη δράση. Ο Μάρκος τις μέρες εκείνες ετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει τους Τούρκους του Μουσταή πασά της Σκόδρας στο Καρπενήσι. Κάλεσε, λοιπόν, τους Σουλιώτες του, τους μίλησε για την ανάγκη να είναι ενωμένοι και, για να αποδείξει ότι δεν έχει ανάγκη από αξιώματα, έβγαλε το δίπλωμα της στρατηγίας και το έσκισε μπροστά τους λέγοντας: «Όποιος είναι άξιος παίρνει το δίπλωμα μεθαύριο, μπροστά στον εχθρό».

Χ. Στασινόπουλος, Λεξικό της ελληνικής επαναστάσεως του 1821

Χειρότεροι από Τούρκους

Τα πρωτοπαλίκαρα του Γκούρα, ο Μαμούρης και ο Κατσικογιάννης, πήραν την εντολή να επιβάλουν την τάξη στη Χασιά. Αυτοί χωρίς αναστολές λεηλάτησαν τα σπίτια των χωρικών, βασάνισαν τους ανθρώπους και βίασαν γυναίκες, λες και μπήκαν στο χωριό σαν τούρκοι κατακτητές. Όταν αργότερα ο Κιουταχής κυρίευσε την Αττική, απάλλαξε τους Χασιώτες από την τυραννία του Γκούρα και των παλικαριών του. Έτσι αυτοί όχι μόνο προσκύνησαν αλλά και βοηθούσαν τους Τούρκους στον πόλεμο εναντίον των Ελλήνων, τους οδηγούσαν από μονοπάτια που μόνο αυτοί ήξεραν και πολεμούσαν στο πλευρό τους…

Ι. Μακρυγιάννης, Απομνημονεύματα

kapetan_gkouras.jpg

Φίλιππος Μαργαρίτης, Ο καπετάν Γκούρας, μετά το 1843, λάδι σε μουσαμά, Εθνική Πινακοθήκη, Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη.

Έλληνες… μισέλληνες!

Σε πολλά νησιά των Κυκλάδων υπήρχαν Έλληνες που πίστευαν στο καθολικό δόγμα. Οι περισσότεροι από αυτούς, μόλις ξέσπασε η Επανάσταση, τάχθηκαν με το μέρος των Τούρκων, στους οποίους συνέχισαν να πληρώνουν κανονικά τους φόρους. Ειδικότερα στη Σύρο οι καθολικοί ήταν φανερά φιλότουρκοι. Τα πραγματικά αισθήματά τους για την Επανάσταση φάνηκαν καθαρά μετά την καταστροφή της Χίου το 1822

. Όταν ήρθε η είδηση της φοβερής σφαγής, οι καθολικοί Έλληνες της Σύρου ενθουσιάστηκαν τόσο, που βγήκαν στους δρόμους του νησιού χορεύοντας και τραγουδώντας…

Τ. Σταματόπουλος, Ο εσωτερικός αγώνας

Έβαλαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα

Όταν ξέσπαγαν πυρκαγιές στην Πόλη, οι γενίτσαροι γίνονταν πυροσβέστες, είχαν μάλιστα και τον κατάλληλο εξοπλισμό. Δεν ήταν όμως λίγες οι περιπτώσεις που εκμεταλλεύονταν τον πανικό που προκαλούσαν οι πυρκαγιές, για να εκβιάζουν τους άρχοντες και να πετυχαίνουν έκτακτες αμοιβές. Άλλοτε, πάλι, άφηναν τις φλόγες να φουντώνουν, ενώ αυτοί επιδίδονταν σε λεηλασίες των σπιτιών και των καταστημάτων. Το 1775, στη διάρκεια μιας τεράστιας πυρκαγιάς, που ξέσπασε μάλλον ύστερα από εμπρησμό, οι γενίτσαροι που είχαν πάει για να τη σβήσουν διασκέδαζαν στρέφοντας τη μάνικα όχι προς τη φωτιά αλλά προς το πανικόβλητο πλήθος…

G. Goodwin, Οι γενίτσαροι

s._i._benoit_darondeau_ellinides_se_sklavopazaro_elaiografia_se_moysama.jpg

S. Η. Benoit Darondeau, Ελληνίδες σε σκλαβοπάζαρο, ελαιογραφία σε μουσαμά.

Απαγορεύεται η είσοδος.

Οι Τούρκοι συνήθιζαν να αποκαλούν τις ελληνικές εκκλησίες «αχούρ», δηλαδή στάβλους, και πολλές φορές έβαζαν μέσα σε αυτές τα άλογά τους. Γι’ αυτό και παρατηρήθηκε το παράξενο φαινόμενο να χτίζονται ναοί με χαμηλές και στενές πόρτες, που δεν επέτρεπαν την είσοδο των αλόγων.

Φιλήμων, Δοκίμιον ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρίας

Επαναστατική πειρατεία

Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1770-1774)

Τα Ορλωφικά,

οι Ψαριανοί είχαν κυριαρχήσει με τα πάνω από 50 καταδρομικά τους πλοία στην περιοχή του Αιγαίου και είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων. Χωρίς να λογαριάζουν τον οθωμανικό στόλο, είχαν διακόψει τις εμπορικές επικοινωνίες των πλοίων με τουρκική σημαία από και προς τη Μακεδονία, την Θράκη και τα μικρασιατικά παράλια, αποκομίζοντας τεράστιες λείες από το κούρσεμα πλοίων και παράλιων περιοχών. Οι πειρατικές αυτές επιδρομές έφταναν και μέχρι τα παράλια της Συρίας. Λέγεται μάλιστα ότι πολλές φορές ανέβαζαν με βίντσι στα πλοία τους κιβώτια με ασημένια τουρκικά νομίσματα από τις καταδρομικές τους επιχειρήσεις. Ονομαστοί για την τόλμη και τις ικανότητές τους καπεταναίοι υπήρξαν ο Βαρβάκης, ο Καραπατάκης, ο Μανόλαρος, ο Σαρηγιάννης και ο Καλημέρης.

Κ. Σάθας, Τουρκοκρατουμένη Ελλάς

chios_aivaz.jpg

Ivan Aivazovsky, Η Μάχη της Χίου, 1848.

Εξ οικείων τα βέλη

Στη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου που επιχείρησε η Αικατερίνη Β’ (1787­-1792)

ο Λάμπρος Κατσώνης είχε πολλές επιτυχίες εναντίον του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο. Ο ίδιος ο σουλτάνος έφτασε στο σημείο να του παραχωρήσει την Τζια, τη Μύκονο, την Πάρο και άλλα μικρότερα νησιά, με τον όρο να σταματήσει τις επιθέσεις του εναντίον του τουρκικού στόλου. Ο Κατσώνης δεν δέχτηκε και συνέχισε τη δράση του. Όμως τον Φεβρουάριο του 1790 υποχρεώθηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο τουρκικό και αλγερινό στόλο στο στενό μεταξύ Εύβοιας και Άνδρου. Η ναυμαχία ήταν πολύωρη και οι απώλειες μεγάλες και από τις δύο πλευρές. Ο Κατσώνης μόλις που κατόρθωσε να διασωθεί με τρία πολεμικά πλοία. Τότε κυκλοφόρησε και το γνωστό δίστιχο: «Αν σ’ αρέσει, μπαρμπα-Λάμπρο, ξαναπέρνα από την Άνδρο». Το δίστιχο αυτό είναι αποτέλεσμα της ποιητικής έμπνευσης Υδραίων ναυτικών που υπηρετούσαν σε πλοία του τουρκικού στόλου…

Χ. Στασινόπουλος, Λεξικό της ελληνικής επαναστάσεως του 1821

Τα τίμια ρούχα

Ο Μάρκος Κυριακόπουλος ήταν χριστιανός από την Κρήτη, που εξισλαμίστηκε στα 14 του χρόνια. Επειδή τον βασάνιζαν οι τύψεις, μεγάλος πια, πήγε στη Σμύρνη και δήλωσε επίσημα ότι επέστρεψε στη θρησκεία των γονιών του. Αρχικά οι Τούρκοι τον πήραν για τρελό και τον έδεσαν. Στη συνέχεια, επειδή επέμενε να δηλώνει την πίστη του, τον βασάνισαν απάνθρωπα και τον αποκεφάλισαν. Οι χριστιανοί εντυπωσιάστηκαν από την καρτερικότητα με την οποία υπέμεινε το μαρτύριό του και τον θεώρησαν μάρτυρα. Οι Τούρκοι όμως εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός για να κερδίσουν χρήματα. Έτσι, πούλησαν το πτώμα του για 400 σκούδα. Τα κουρελιασμένα ρούχα του έπιασαν πολύ περισσότερα…

Γ. Γρυντάκης, Ελλήνων επιφανών θάνατοι

theodoros_vryzakis_grateful_hellas_1858.jpg

Θεόδωρος Βρυζάκης, Η Ελλάς Ευγνωμονούσα, 1858, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα. [Wikimedia Commons]

Από τύφο στον τάφο

Η Μαντώ Μαυρογένους

καταγόταν από πλούσια οικογένεια και ξόδεψε όλη της την περιουσία στον αγώνα, εξοπλίζοντας πλοία και συντηρώντας εκστρατευτικά σώματα. Μετά την Επανάσταση ζούσε πότε στην Πάρο και πότε στην πατρίδα της, τη Μύκονο, φτωχή και ξεχασμένη. Η βαυαρική κυβέρνηση της είχε χορηγήσει μια μικρή σύνταξη, σαν αυτές που έπαιρναν οι χήρες των αγωνιστών, η οποία, όπως έλεγε η Μαντώ, δεν έφτανε ούτε για να πληρώνει την υπηρέτριά της. Μάταια έστελνε αναφορές στην κυβέρνηση, γράφοντας τα παράπονά της. Τέλος, αποφάσισε να πάει στην Αθήνα, για να δώσει η ίδια μια νέα αναφορά στον Όθωνα. Για κακή της τύχη, προσβλήθηκε από τύφο, που εκείνη την εποχή είχε εξαπλωθεί στην πρωτεύουσα. Έτσι, όταν γύρισε πίσω, δεν άντεξε και έπειτα από λίγο πέθανε.

Χ. Στασινόπουλος, Λεξικό της ελληνικής επαναστάσεως του 1821

 

Το βιβλίο Όσα δεν γνωρίζατε για την Τουρκοκρατία και την Επανάσταση του 1821

 (Ιωάννης Γρυντάκης, Γεώργιος Δάλκος, Άγγελος Χόρτης, Έκτορας Χόρτης) κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Οδυσσέας Ελύτης – Η μεγάλη έξοδος

“Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε πλατείες με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια παλάμη τόπο κάτω από τ’ ανοιχτό πουκάμισο, με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος η Άνοιξη.

Και επειδή σίμωνε η μέρα που το Γένος είχε συνήθειο να γιορτάζει τον άλλο Σηκωμό, τη μέρα πάλι εκείνη ορίσανε για την Έξοδο. Και νωρίς εβγήκανε καταμπροστά στον ήλιο, με πάνου ως κάτου απλωμένη την αφοβία σα σημαία, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες. Και ακολουθούσανε άντρες πολλοί, και γυναίκες, και λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια. Όπου έβλεπες άξαφνα στην όψη τους τόσες χαρακιές, που ‘λεγες είχανε περάσει μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα.

Τέτοιας λογής αποκοτιά, ωστόσο, μαθαίνοντας οι Άλλοι, σφόδρα ταράχτηκαν. Και τρεις φορές με το μάτι αναμετρώντας το έχει τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια πήχη φωτιά κάτω απ’ τα σίδερα, με τις μαύρες κάννες και τα δόντια του ήλιου. Όπου μήτε κλώνος μήτε ανθός, δάκρυο ποτέ δεν έβγαλαν.

Και χτυπούσανε όπου να ‘ναι, σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση. Και η Άνοιξη ολοένα τους κυρίευε. Σαν να μην ήτανε άλλος δρόμος πάνω σ’ ολάκερη τη γη, για να περάσει η Άνοιξη παρά μονάχα αυτός, και να τον είχαν πάρει αμίλητοι, κοιτάζοντας πολύ μακριά, περ’ απ’ την άκρη της απελπισιάς, τη Γαλήνη που έμελλαν να γίνουν, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες, και οι άντρες, και οι γυναίκες, και οι λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια.

Και περάσανε μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα. Και θερίσανε πλήθος τα θηρία, και άλλους εμάζωξαν. Και την άλλη μέρα εστήσανε στον τοίχο τριάντα. “

***

Το ανάγνωσμα «Η μεγάλη Έξοδος» είναι βασισμένο σε ιστορικό γεγονός, στην εκδήλωση διαμαρτυρίας που έγινε στην Αθήνα με την ευκαιρία του απαγορευμένου εορτασμού της 25ης Μαρτίου 1942, εκδήλωση που χτυπήθηκε βίαια από τις δυνάμεις Κατοχής.

Από το Άξιον Εστί

του Οδυσσέα Ελύτη

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Μερικά από τα πιο γνωστά ρητά του διάσημου Ρώσου συγγραφέα.

1- Πρέπει να αγαπάς την ζωή περισσότερο από το ίδιο το νόημα της ζωής.

2- Ένα καινούργιο βήμα, μια καινούργια λέξη είναι ό,τι οι άνθρωποι φοβούνται.

3- Υπάρχουν όρια στο μυαλό του κάθε ενός, που πέρα από αυτά είναι επικίνδυνο να περάσεις. Μόλις περάσεις την γραμμή, είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω.

4- Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία αλλά στην προσπάθεια για αυτήν.

5- ‘Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι.

6- Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο να περιορισμό αλλά στον έλεγχο το εαυτού σου.

7- Η ευτυχία δεν αποκτάται με τα εύκολα πλούτη αλλά όταν μοχθήσεις για να τα αποκτήσεις.

8- Σε μια καρδιά που αγαπά πραγματικά ή η ζήλια θα σκοτώσει την αγάπη ή η αγάπη θα σκοτώσει την ζήλια.

9- Δεν χρειάζεται πολύ για να καταστρέψεις έναν άνθρωπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον πείσεις ότι η δουλειά που κάνει στερείται εντελώς και αναμφισβήτητα κάθε χρησιμότητα και νόημα.

10- Η σιωπή είναι πάντα όμορφη και το σιωπηλό πρόσωπο είναι πάντα όμορφο από αυτό που μιλάει.

11- ‘Ένα πρόσωπο μπορεί να είναι σοφό αλλά για να ενεργήσει σοφά, μόνο η εξυπνάδα δεν φτάνει.

12- Δεν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου αν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που γαβγίζει.

13- Θέλω να μιλήσω για όλα με ένα τουλάχιστον πρόσωπο όπως μιλάω για τα πράγματα με τον εαυτό μου.

14- Είναι απίστευτο τι μπορεί να κάνει μια αχτίδα του ήλιου στην ψυχή σου.

15- Κανείς πρέπει να μιλά ανοιχτά με τους άλλους ώστε να αποκαλύπτει τις σκέψεις του μέσα από το πρόσωπό του, που δείχνει την ανησυχία που κρύβει η καρδιά του. Μια λέξη που λέγεται με πειθώ, με απόλυτη ειλικρίνεια και χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ κοιτάς τον άλλον μέσα στα μάτια σημαίνει πολλά περισσότερα από ότι πολλές σελίδες από ένα βιβλίο.

16- Κανείς αισθάνεται να πνίγεται χωρίς ένα σκοπό στην ζωή.

17- Η ψυχή γιατρεύεται όταν είσαι κοντά σε παιδιά.

18- Ακόμη και με τα χέρια δεμένα μπορεί κανείς να κάνει το καλό, αν το θέλει.

19- Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.

20- Οι άνθρωποι μερικές φορές μιλάνε για θηριώδη κακία αλλά αυτό είναι μεγάλη αδικία για τα θηρία. Ένα θηρίο δεν μπορεί ποτέ να είναι τόσο κακό όσο ο άνθρωπος, τόσο επιδέξια κακό.

21- Οι μεγάλοι δεν ξέρουν ότι ένα παιδί μπορεί να δώσει μια πολύ καλή συμβουλή ακόμη και για την πιο σοβαρή περίπτωση.

22- Μην γεμίζεις την μνήμη σου με όλες εκείνες τις φορές που αισθάνθηκες να σε προσβάλλουν. Ίσως καταλήξεις να μην έχεις χώρο για τις υπέροχες στιγμές που πέρασες.

23- ‘Ένας άνθρωπος που ξέρει πως να αγκαλιάσει έναν άλλον, είναι καλός άνθρωπος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΥ ΓΗ ΧΑΡΑΝ ΜΕΓΑΛΗΝ… Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΑΣ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ! ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΕΣ ΘΥΡΕΣ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ! ΧΑΊΡΕΤΕ !!!

Κ.Α.

Από τον φίλο Γιώργο Λ. η πιο κάτω ανάρτηση :

Σπιτοκλεισμένοι συμπατριώτες, Χρόνια Πολλά !!

“Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία”, έγραψε ο ποιητής πριν 200 χρόνια…

Ίσχυε τότε, ισχύει σήμερα και θα ισχύει για πάντα !!

Κι ο λόγος είναι απλός :

Η ελευθερία δομείται εσωτερικά, είναι πρωτίστως μία νοητική στάση και τα “δομικά υλικά” γι’ αυτό είναι η αρετή και η τόλμη.

Αρετή, γιατί ελευθερία δε σημαίνει ούτε είναι σωστό να εξελίσσεται σε ασυδοσία, ή σε επικράτηση του “δικαίου του ισχυρού”.

Τόλμη, γιατί οι “πρώτες μάχες” που πρέπει να κερδηθούν είναι απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό…αν οι ίδιες σου οι σκέψεις καταφέρουν να σε κάνουν να κιοτέψεις, να απομακρυνθείς από την αρετή, την αλήθεια και το δίκαιο, τότε δεν θα τα καταφέρεις ούτε με τον “εξωτερικό εχθρό”, όταν έρθει η στιγμή να τον αντιμετωπίσεις.  

Η ελευθερία μας δεν απειλείται λοιπόν μόνο από εξωτερικούς εχθρούς, ορατούς ή αόρατους (όπως στις μέρες που ζούμε).

Πρώτα απ’ όλα απαιτεί φροντίδα, εγρήγορση και ειλικρινή, αέναη εξάσκηση της αρετής και της τόλμης μας.

Και μόνο τότε… “τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου…”

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς και φρόνημα υψηλό !!✌

Γ.Λ.

ΥΓ : Μια και εκ των πραγμάτων είστε κλεισμένοι στα σπίτια σας σήμερα, υψώστε και την ελληνική σημαία στα μπαλκόνια ή τις ταράτσες σας. Η μάνα μου (87 ετών), χωρίς να πει τίποτα σε κανέναν ανέβηκε μόνη της χθες το μεσημέρι και την ύψωσε στην ταράτσα του σπιτιού. Μας το ανακοίνωσε εκ των υστέρων όλο καμάρι…

Οι σχέσεις είναι δύσκολες. Οι άνθρωποι είναι περίεργοι. Καθένας μας με τις δικές του ιδιαιτερότητες και τις δικές του ανησυχίες. Όπως είπε και ο Bukowski «Ψάχνουμε κάποιον που οι δαίμονες του να παίζουν καλά με τους δικούς μας». Για να είναι ήσυχη η ψυχή μας. Για να ηρεμεί το μυαλό μας.

Διαφορετικές επιθυμίες και πολλοί κανόνες. Πάρα πολλά «πρέπει» που έχουν αποτυπωθεί μέσα μας, με αποτέλεσμα να βάζουμε όλο και περισσότερους περιορισμούς στον εαυτό μας. «Πρέπει» –που ενώ δεν θα έπρεπε– καθορίζουν τις πράξεις μας, τις σκέψεις μας και τις αλληλεπιδράσεις μας. Χαρακτήρες που έρχονται σε κόντρα και συνήθειες που δε συμβαδίζουν, αν και πολλές φορές τις αναγκάζουμε.

Δύο άνθρωποι δημιουργούν το «μαζί». Πόσο απέχει το μόνος απ’ το «μαζί» και πόσο σημαντικό είναι να απολαύσεις τη μοναξιά κι ό,τι έχει να σου προσφέρει πριν μετατραπείς από μονάδα σε δυάδα;

Φοβόμαστε τη μοναξιά. Μην τη συγχέουμε με τη μοναχικότητα. Φίλους έχουμε και τους αγαπάμε και μας αγαπάνε. Θα είναι εκεί για τα ποτά που θέλουμε να πιούμε, για τα δύσκολα, για τα ανάποδα, για τα ωραία. Το θέμα μας, λοιπόν, δεν είναι τα ωραία, αλλά τα μοιραία. Και πώς μπορούν να εμφανιστούν στη ζωή μας όταν θα είμαστε έτοιμοι για αυτά.

Στην προκειμένη περίπτωση, όταν μιλάμε για μοναξιά εννοούμε αυτό που ξαφνικά το κρεβάτι μας φαντάζει μεγάλο πια. Κάποτε ήταν γεμάτο, αλλά τώρα υπάρχει άπλετος χώρος. Εννοούμε τις νύχτες που θα αράξουμε για ταινία και θα πρέπει να φάμε όλα τα popcorn που φτιάξαμε μόνοι μας και που αν μας πάρει ο ύπνος στον καναπέ, θα πρέπει να μας φροντίσουμε μόνοι μας και να μας φέρουμε κουβέρτα να μας σκεπάσουμε.

Ακούγεται τρομακτικό, ε; Κι όμως, είναι ό,τι καλύτερο κι ό,τι πιο αναγκαίο για να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καθώς και το τι ψάχνουμε στον άνθρωπο που θα επιλέξουμε να σταθεί δίπλα μας. Όταν βγαίνουμε από μία σχέση –είτε είχε happy end είτε τελικά δεν έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα– οφείλουμε στον εαυτό μας μια περίοδο μοναξιάς. Είναι η περίοδος που θα κάνουμε ένα καλό restart ή ακόμα καλύτερα μια επαναφορά στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις. Γιατί;

Γιατί κάθε ανθρώπινη σχέση που τελειώνει, αφήνει κάτι πίσω της. Ίσως απωθημένα, πόνο, θλίψη. Ίσως απλά νοσταλγία για το ό,τι ζήσαμε. Πρόκειται για ένα συναισθηματικό φορτίο που κουβαλάς και θα κουβαλάς μέχρι να ξυπνήσει αυτή η φωνή μέσα σου που θα σου πει να προχωρήσεις. Όσο πιο μεγάλο το διάστημα που θα επιλέξουμε να είμαστε μόνοι, τόσο πιο συνειδητοποιημένη θα είναι κι αυτή η φωνή.

Είναι ευκαιρία να δοκιμάσουμε νέα πράγματα που –μέχρι αυτή τη στιγμή– δεν είχαμε στη λίστα μας. Να πάμε το ταξίδι που πάντα θέλαμε, να μάθουμε εκείνη τη γλώσσα που ποτέ δε βρίσκαμε χρόνο να το κάνουμε. Να κοιμηθούμε ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο, αν το έχουμε ανάγκη ή να μην κλείσουμε μάτι όλο το βράδυ και να δούμε την ανατολή του ηλίου με τους φίλους μας χωρίς να δώσουμε αναφορά σε κανέναν. Όλα αυτά μας βοηθάνε να ανακαλύψουμε λίγο καλύτερα τις πτυχές μας, τι θέλουμε και τι ζητάμε.

Προετοιμάζουμε τον εαυτό μας έτσι ώστε στην επόμενη σχέση μας να ξέρουμε τι χρειαζόμαστε και να μη χαθούμε στις ανάγκες του άλλου, συστατικό απαραίτητο για να είναι επιτυχημένη.

Έχουμε το χρόνο να ξαναμπούμε στον κύκλο των ραντεβού, γεγονός που θα μας προμηθεύσει με πολλά εφόδια στην ανεύρεση του επόμενου συντρόφου μας. Οι άνθρωποι που κυκλοφορούν πάρα πολλοί κι οι προσωπικότητες αυτών αμέτρητες. Καλά παιδιά, κακά παιδιά, παιδιά που θα μας ανεβάσουν στα σύννεφα κι άλλα που θα μας ρίξουν χωρίς προειδοποίηση. Κάθε ραντεβού, κάθε συζήτηση, κάθε νέο μήνυμα σκιαγραφεί σιγά-σιγά αυτό που ψάχνουμε. Αυτόν που θα του ταιριάζουμε και θα μας ταιριάζει και θα τον προσκαλέσουμε συνειδητοποιημένα στο μυαλό μας και στην ψυχή μας.

Ας πάρουμε το χρόνο μας. Λίγο χρόνο ακόμα.

Συντάκτης: Θαλεία Σόκαλη

Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Στο Αγγλικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο μεταξύ Γραβιάς Φωκίδος και Μπράλου Φθιώτιδος έχουν ενταφιαστεί Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι αξιωματικοί ….

και στρατιώτες νεαρής ηλικίας της Κοινοπολιτείας του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου κατά την περίοδο 1918-1919 οι οποίοι απεβίωσαν από την λεγόμενη Ισπανική Γρίπη, νοσηλευόμενοι στο 49ο Νοσοκομείο που είχε σταδιακά μεταφερθεί στον Μπράλο. Η γρίπη αυτή οφείλονταν σε στέλεχος του γνωστού μας ιου H1N1 και εμφανίστηκε εντός του έτους 1918 στην Άπω Ανατολή η στην Αμερική, μεταπήδησε από τα πτηνά στους ανθρώπους, προσέβαλε το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού που τότε υπολογίζονταν σε 1,65 δισεκατομμύρια και σκότωσε από 20 έως 50 εκατομμύρια κατ’αλλους δε υπολογισμούς έως 100 εκατομμύρια. Οι προσβληθέντες, κατά πλειοψηφία νεαρής ηλικίας, πέθαιναν συνήθως εντός 24 ωρών από πνευμονία και οξύ πνευμονικό οίδημα.

Εξαφανίστηκε ξαφνικά όπως εμφανίστηκε μέσα σε περίπου 18 μήνες εντός του έτους 1919.

Η μόνη χώρα που γλύτωσε από την πανδημία της Ισπανικής Γρίπης ήταν η Αυστραλία λόγω μιας αυστηρής καραντίνας που εφάρμοσε η δε χώρα με τους περισσότερους νεκρούς ήταν η Ινδία καθώς υπολογίζεται ότι 5 έως 10 εκατομμύρια Ινδοί απεβίωσαν από αυτή

Ο σημερινός πληθυσμός του πλανήτη με στοιχεία του 2015 υπολογίζεται σε 7,6 δισεκατομμύρια, ο κορωνοιος SARS Covid 19 έχει προσβάλει από τις αρχές του 2020 που εμφανίστηκε μέχρι σήμερα 298262 άτομα και οι θάνατοι ανέρχονται σε 12755, κυρίως ηλικιωμένοι με υποκείμενα νοσήματα.