Συντάκτης: Kostas Bertsias

Οδυσσέας Ελύτης – Η μεγάλη έξοδος

“Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε πλατείες με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια παλάμη τόπο κάτω από τ’ ανοιχτό πουκάμισο, με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος η Άνοιξη.

Και επειδή σίμωνε η μέρα που το Γένος είχε συνήθειο να γιορτάζει τον άλλο Σηκωμό, τη μέρα πάλι εκείνη ορίσανε για την Έξοδο. Και νωρίς εβγήκανε καταμπροστά στον ήλιο, με πάνου ως κάτου απλωμένη την αφοβία σα σημαία, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες. Και ακολουθούσανε άντρες πολλοί, και γυναίκες, και λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια. Όπου έβλεπες άξαφνα στην όψη τους τόσες χαρακιές, που ‘λεγες είχανε περάσει μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα.

Τέτοιας λογής αποκοτιά, ωστόσο, μαθαίνοντας οι Άλλοι, σφόδρα ταράχτηκαν. Και τρεις φορές με το μάτι αναμετρώντας το έχει τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια πήχη φωτιά κάτω απ’ τα σίδερα, με τις μαύρες κάννες και τα δόντια του ήλιου. Όπου μήτε κλώνος μήτε ανθός, δάκρυο ποτέ δεν έβγαλαν.

Και χτυπούσανε όπου να ‘ναι, σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση. Και η Άνοιξη ολοένα τους κυρίευε. Σαν να μην ήτανε άλλος δρόμος πάνω σ’ ολάκερη τη γη, για να περάσει η Άνοιξη παρά μονάχα αυτός, και να τον είχαν πάρει αμίλητοι, κοιτάζοντας πολύ μακριά, περ’ απ’ την άκρη της απελπισιάς, τη Γαλήνη που έμελλαν να γίνουν, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες, και οι άντρες, και οι γυναίκες, και οι λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια.

Και περάσανε μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα. Και θερίσανε πλήθος τα θηρία, και άλλους εμάζωξαν. Και την άλλη μέρα εστήσανε στον τοίχο τριάντα. “

***

Το ανάγνωσμα «Η μεγάλη Έξοδος» είναι βασισμένο σε ιστορικό γεγονός, στην εκδήλωση διαμαρτυρίας που έγινε στην Αθήνα με την ευκαιρία του απαγορευμένου εορτασμού της 25ης Μαρτίου 1942, εκδήλωση που χτυπήθηκε βίαια από τις δυνάμεις Κατοχής.

Από το Άξιον Εστί

του Οδυσσέα Ελύτη

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Μερικά από τα πιο γνωστά ρητά του διάσημου Ρώσου συγγραφέα.

1- Πρέπει να αγαπάς την ζωή περισσότερο από το ίδιο το νόημα της ζωής.

2- Ένα καινούργιο βήμα, μια καινούργια λέξη είναι ό,τι οι άνθρωποι φοβούνται.

3- Υπάρχουν όρια στο μυαλό του κάθε ενός, που πέρα από αυτά είναι επικίνδυνο να περάσεις. Μόλις περάσεις την γραμμή, είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω.

4- Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία αλλά στην προσπάθεια για αυτήν.

5- ‘Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι.

6- Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο να περιορισμό αλλά στον έλεγχο το εαυτού σου.

7- Η ευτυχία δεν αποκτάται με τα εύκολα πλούτη αλλά όταν μοχθήσεις για να τα αποκτήσεις.

8- Σε μια καρδιά που αγαπά πραγματικά ή η ζήλια θα σκοτώσει την αγάπη ή η αγάπη θα σκοτώσει την ζήλια.

9- Δεν χρειάζεται πολύ για να καταστρέψεις έναν άνθρωπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον πείσεις ότι η δουλειά που κάνει στερείται εντελώς και αναμφισβήτητα κάθε χρησιμότητα και νόημα.

10- Η σιωπή είναι πάντα όμορφη και το σιωπηλό πρόσωπο είναι πάντα όμορφο από αυτό που μιλάει.

11- ‘Ένα πρόσωπο μπορεί να είναι σοφό αλλά για να ενεργήσει σοφά, μόνο η εξυπνάδα δεν φτάνει.

12- Δεν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου αν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που γαβγίζει.

13- Θέλω να μιλήσω για όλα με ένα τουλάχιστον πρόσωπο όπως μιλάω για τα πράγματα με τον εαυτό μου.

14- Είναι απίστευτο τι μπορεί να κάνει μια αχτίδα του ήλιου στην ψυχή σου.

15- Κανείς πρέπει να μιλά ανοιχτά με τους άλλους ώστε να αποκαλύπτει τις σκέψεις του μέσα από το πρόσωπό του, που δείχνει την ανησυχία που κρύβει η καρδιά του. Μια λέξη που λέγεται με πειθώ, με απόλυτη ειλικρίνεια και χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ κοιτάς τον άλλον μέσα στα μάτια σημαίνει πολλά περισσότερα από ότι πολλές σελίδες από ένα βιβλίο.

16- Κανείς αισθάνεται να πνίγεται χωρίς ένα σκοπό στην ζωή.

17- Η ψυχή γιατρεύεται όταν είσαι κοντά σε παιδιά.

18- Ακόμη και με τα χέρια δεμένα μπορεί κανείς να κάνει το καλό, αν το θέλει.

19- Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.

20- Οι άνθρωποι μερικές φορές μιλάνε για θηριώδη κακία αλλά αυτό είναι μεγάλη αδικία για τα θηρία. Ένα θηρίο δεν μπορεί ποτέ να είναι τόσο κακό όσο ο άνθρωπος, τόσο επιδέξια κακό.

21- Οι μεγάλοι δεν ξέρουν ότι ένα παιδί μπορεί να δώσει μια πολύ καλή συμβουλή ακόμη και για την πιο σοβαρή περίπτωση.

22- Μην γεμίζεις την μνήμη σου με όλες εκείνες τις φορές που αισθάνθηκες να σε προσβάλλουν. Ίσως καταλήξεις να μην έχεις χώρο για τις υπέροχες στιγμές που πέρασες.

23- ‘Ένας άνθρωπος που ξέρει πως να αγκαλιάσει έναν άλλον, είναι καλός άνθρωπος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΥ ΓΗ ΧΑΡΑΝ ΜΕΓΑΛΗΝ… Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΑΣ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ! ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΕΣ ΘΥΡΕΣ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ! ΧΑΊΡΕΤΕ !!!

Κ.Α.

Από τον φίλο Γιώργο Λ. η πιο κάτω ανάρτηση :

Σπιτοκλεισμένοι συμπατριώτες, Χρόνια Πολλά !!

“Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία”, έγραψε ο ποιητής πριν 200 χρόνια…

Ίσχυε τότε, ισχύει σήμερα και θα ισχύει για πάντα !!

Κι ο λόγος είναι απλός :

Η ελευθερία δομείται εσωτερικά, είναι πρωτίστως μία νοητική στάση και τα “δομικά υλικά” γι’ αυτό είναι η αρετή και η τόλμη.

Αρετή, γιατί ελευθερία δε σημαίνει ούτε είναι σωστό να εξελίσσεται σε ασυδοσία, ή σε επικράτηση του “δικαίου του ισχυρού”.

Τόλμη, γιατί οι “πρώτες μάχες” που πρέπει να κερδηθούν είναι απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό…αν οι ίδιες σου οι σκέψεις καταφέρουν να σε κάνουν να κιοτέψεις, να απομακρυνθείς από την αρετή, την αλήθεια και το δίκαιο, τότε δεν θα τα καταφέρεις ούτε με τον “εξωτερικό εχθρό”, όταν έρθει η στιγμή να τον αντιμετωπίσεις.  

Η ελευθερία μας δεν απειλείται λοιπόν μόνο από εξωτερικούς εχθρούς, ορατούς ή αόρατους (όπως στις μέρες που ζούμε).

Πρώτα απ’ όλα απαιτεί φροντίδα, εγρήγορση και ειλικρινή, αέναη εξάσκηση της αρετής και της τόλμης μας.

Και μόνο τότε… “τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου…”

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς και φρόνημα υψηλό !!✌

Γ.Λ.

ΥΓ : Μια και εκ των πραγμάτων είστε κλεισμένοι στα σπίτια σας σήμερα, υψώστε και την ελληνική σημαία στα μπαλκόνια ή τις ταράτσες σας. Η μάνα μου (87 ετών), χωρίς να πει τίποτα σε κανέναν ανέβηκε μόνη της χθες το μεσημέρι και την ύψωσε στην ταράτσα του σπιτιού. Μας το ανακοίνωσε εκ των υστέρων όλο καμάρι…

Οι σχέσεις είναι δύσκολες. Οι άνθρωποι είναι περίεργοι. Καθένας μας με τις δικές του ιδιαιτερότητες και τις δικές του ανησυχίες. Όπως είπε και ο Bukowski «Ψάχνουμε κάποιον που οι δαίμονες του να παίζουν καλά με τους δικούς μας». Για να είναι ήσυχη η ψυχή μας. Για να ηρεμεί το μυαλό μας.

Διαφορετικές επιθυμίες και πολλοί κανόνες. Πάρα πολλά «πρέπει» που έχουν αποτυπωθεί μέσα μας, με αποτέλεσμα να βάζουμε όλο και περισσότερους περιορισμούς στον εαυτό μας. «Πρέπει» –που ενώ δεν θα έπρεπε– καθορίζουν τις πράξεις μας, τις σκέψεις μας και τις αλληλεπιδράσεις μας. Χαρακτήρες που έρχονται σε κόντρα και συνήθειες που δε συμβαδίζουν, αν και πολλές φορές τις αναγκάζουμε.

Δύο άνθρωποι δημιουργούν το «μαζί». Πόσο απέχει το μόνος απ’ το «μαζί» και πόσο σημαντικό είναι να απολαύσεις τη μοναξιά κι ό,τι έχει να σου προσφέρει πριν μετατραπείς από μονάδα σε δυάδα;

Φοβόμαστε τη μοναξιά. Μην τη συγχέουμε με τη μοναχικότητα. Φίλους έχουμε και τους αγαπάμε και μας αγαπάνε. Θα είναι εκεί για τα ποτά που θέλουμε να πιούμε, για τα δύσκολα, για τα ανάποδα, για τα ωραία. Το θέμα μας, λοιπόν, δεν είναι τα ωραία, αλλά τα μοιραία. Και πώς μπορούν να εμφανιστούν στη ζωή μας όταν θα είμαστε έτοιμοι για αυτά.

Στην προκειμένη περίπτωση, όταν μιλάμε για μοναξιά εννοούμε αυτό που ξαφνικά το κρεβάτι μας φαντάζει μεγάλο πια. Κάποτε ήταν γεμάτο, αλλά τώρα υπάρχει άπλετος χώρος. Εννοούμε τις νύχτες που θα αράξουμε για ταινία και θα πρέπει να φάμε όλα τα popcorn που φτιάξαμε μόνοι μας και που αν μας πάρει ο ύπνος στον καναπέ, θα πρέπει να μας φροντίσουμε μόνοι μας και να μας φέρουμε κουβέρτα να μας σκεπάσουμε.

Ακούγεται τρομακτικό, ε; Κι όμως, είναι ό,τι καλύτερο κι ό,τι πιο αναγκαίο για να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καθώς και το τι ψάχνουμε στον άνθρωπο που θα επιλέξουμε να σταθεί δίπλα μας. Όταν βγαίνουμε από μία σχέση –είτε είχε happy end είτε τελικά δεν έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα– οφείλουμε στον εαυτό μας μια περίοδο μοναξιάς. Είναι η περίοδος που θα κάνουμε ένα καλό restart ή ακόμα καλύτερα μια επαναφορά στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις. Γιατί;

Γιατί κάθε ανθρώπινη σχέση που τελειώνει, αφήνει κάτι πίσω της. Ίσως απωθημένα, πόνο, θλίψη. Ίσως απλά νοσταλγία για το ό,τι ζήσαμε. Πρόκειται για ένα συναισθηματικό φορτίο που κουβαλάς και θα κουβαλάς μέχρι να ξυπνήσει αυτή η φωνή μέσα σου που θα σου πει να προχωρήσεις. Όσο πιο μεγάλο το διάστημα που θα επιλέξουμε να είμαστε μόνοι, τόσο πιο συνειδητοποιημένη θα είναι κι αυτή η φωνή.

Είναι ευκαιρία να δοκιμάσουμε νέα πράγματα που –μέχρι αυτή τη στιγμή– δεν είχαμε στη λίστα μας. Να πάμε το ταξίδι που πάντα θέλαμε, να μάθουμε εκείνη τη γλώσσα που ποτέ δε βρίσκαμε χρόνο να το κάνουμε. Να κοιμηθούμε ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο, αν το έχουμε ανάγκη ή να μην κλείσουμε μάτι όλο το βράδυ και να δούμε την ανατολή του ηλίου με τους φίλους μας χωρίς να δώσουμε αναφορά σε κανέναν. Όλα αυτά μας βοηθάνε να ανακαλύψουμε λίγο καλύτερα τις πτυχές μας, τι θέλουμε και τι ζητάμε.

Προετοιμάζουμε τον εαυτό μας έτσι ώστε στην επόμενη σχέση μας να ξέρουμε τι χρειαζόμαστε και να μη χαθούμε στις ανάγκες του άλλου, συστατικό απαραίτητο για να είναι επιτυχημένη.

Έχουμε το χρόνο να ξαναμπούμε στον κύκλο των ραντεβού, γεγονός που θα μας προμηθεύσει με πολλά εφόδια στην ανεύρεση του επόμενου συντρόφου μας. Οι άνθρωποι που κυκλοφορούν πάρα πολλοί κι οι προσωπικότητες αυτών αμέτρητες. Καλά παιδιά, κακά παιδιά, παιδιά που θα μας ανεβάσουν στα σύννεφα κι άλλα που θα μας ρίξουν χωρίς προειδοποίηση. Κάθε ραντεβού, κάθε συζήτηση, κάθε νέο μήνυμα σκιαγραφεί σιγά-σιγά αυτό που ψάχνουμε. Αυτόν που θα του ταιριάζουμε και θα μας ταιριάζει και θα τον προσκαλέσουμε συνειδητοποιημένα στο μυαλό μας και στην ψυχή μας.

Ας πάρουμε το χρόνο μας. Λίγο χρόνο ακόμα.

Συντάκτης: Θαλεία Σόκαλη

Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Στο Αγγλικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο μεταξύ Γραβιάς Φωκίδος και Μπράλου Φθιώτιδος έχουν ενταφιαστεί Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι αξιωματικοί ….

και στρατιώτες νεαρής ηλικίας της Κοινοπολιτείας του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου κατά την περίοδο 1918-1919 οι οποίοι απεβίωσαν από την λεγόμενη Ισπανική Γρίπη, νοσηλευόμενοι στο 49ο Νοσοκομείο που είχε σταδιακά μεταφερθεί στον Μπράλο. Η γρίπη αυτή οφείλονταν σε στέλεχος του γνωστού μας ιου H1N1 και εμφανίστηκε εντός του έτους 1918 στην Άπω Ανατολή η στην Αμερική, μεταπήδησε από τα πτηνά στους ανθρώπους, προσέβαλε το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού που τότε υπολογίζονταν σε 1,65 δισεκατομμύρια και σκότωσε από 20 έως 50 εκατομμύρια κατ’αλλους δε υπολογισμούς έως 100 εκατομμύρια. Οι προσβληθέντες, κατά πλειοψηφία νεαρής ηλικίας, πέθαιναν συνήθως εντός 24 ωρών από πνευμονία και οξύ πνευμονικό οίδημα.

Εξαφανίστηκε ξαφνικά όπως εμφανίστηκε μέσα σε περίπου 18 μήνες εντός του έτους 1919.

Η μόνη χώρα που γλύτωσε από την πανδημία της Ισπανικής Γρίπης ήταν η Αυστραλία λόγω μιας αυστηρής καραντίνας που εφάρμοσε η δε χώρα με τους περισσότερους νεκρούς ήταν η Ινδία καθώς υπολογίζεται ότι 5 έως 10 εκατομμύρια Ινδοί απεβίωσαν από αυτή

Ο σημερινός πληθυσμός του πλανήτη με στοιχεία του 2015 υπολογίζεται σε 7,6 δισεκατομμύρια, ο κορωνοιος SARS Covid 19 έχει προσβάλει από τις αρχές του 2020 που εμφανίστηκε μέχρι σήμερα 298262 άτομα και οι θάνατοι ανέρχονται σε 12755, κυρίως ηλικιωμένοι με υποκείμενα νοσήματα.