Συντάκτης: Kostas Bertsias

Δημοσιεύτηκε στισ

Θέρος, Τρύγος, Πόλεμος (Έρως;)

2019 Πριν ένα χρονο…

Θέρος, Τρύγος, Πόλεμος, (και κάποιοι συμπληρώνουν και Έρως), είναι μια αρχαία ελληνική παροιμία, από τις πιο πολυ χρησιμοποιημένες -συχνά άστοχα- καθώς το νόημα που της αποδίδεται είναι εντελώς λανθασμένο.

Πολλές φορές τείνουμε να θεωρούμε ότι, ο Θέρος και ο Τρύγος είναι Πόλεμος, δηλαδή μια χαοτική κατάσταση όπου ελλοχεύει ο κίνδυνος της ήττας. Η κρατούσα αντίληψη βέβαια είναι ότι και οι τρεις λέξεις που εμπεριέχονται στην παροιμία, απαιτούν τη μέγιστη κινητοποίηση όλης της κοινότητας για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και τις προκλήσεις που  οι δράσεις αυτές εμπεριέχουν και όταν ξεκινήσουν δεν πρέπει να διακοπούν πρέπει να φθάσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα στο τέλος -στο αποτέλεσμα-, δεν υπάρχει δηλαδή χρόνος για διακοπή και ξεκούραση.

Σήμερα το πρωί κάνοντας την βόλτα μου στο μικρό κάμπο του οροπεδίου των Σκούρτων στα ΒΔ της Πάρνηθας , έπεσα πάνω σε σύγχρονο θερισμό δημητριακών που δεν μοιάζει σε τίποτε με τον παραδοσιακό που κάποιοι μπορεί να έχουμε στο νου μας .

Ένα μηχάνημα τελευταίας τεχνολογίας με δορυφορική σύνδεση, με αυτόματους αισθητήρες για το ύψος και το πλάτος της κοπής και την αποφυγή εμποδίων . Με κάμερες για την καλύτερη και μέγιστη οπτική, ένα πιλοτήριο με klima, που προσομοιάζει με πιλοτήριο σύγχρονων αεροσκαφών και με joy stickdrive control , αυτόματη εν κινήσει παροχέτευση του καρπού στο φορτηγό μεταφοράς που κινείται σε παράλληλη τροχιά και άλλες τεχνολογικές καινοτομίες που μάλλον πρέπει ο συγχρονος θερισμός να αφαιρεθεί από την παροιμία !!!

Απόλαυσα ως συγκυβερνήτης για μια περίπου ώρα τον θερισμό τριάντα στρεμμάτων και κάνοντας παρέα, (μετα μουσικης παρακαλώ) , στον κυβερνήτη , τον νεαρό σύγχρονο αγροτοεπιχειρηματία Νίκο Γκίκα.

Μπράβο ρε Νικόλα και σε σένα Σπύρο που από το επίγειο control room έκανες τις παρεμβάσεις σου σαν ελεγκτής εναερίου κυκλοφορίας !!!

Ορεινός

Δημοσιεύτηκε στισ

Η ιστορία της μίνι φούστας

Η ιστορία της μίνι φούστας

Η εμφάνιση της μίνι φούστας (mini-skirt) θεωρήθηκε μία ακόμη ανατρεπτική πράξη, από τις πολλές που έφερε η δεκαετία του ‘60…

Η εμφάνιση της μίνι φούστας (mini-skirt) θεωρήθηκε μία ακόμη ανατρεπτική πράξη, από τις πολλές που έφερε η δεκαετία του ’60. Το μίνι εκδημοκρατικοποίησε τη μόδα, απελευθέρωσε τη γυναίκα και προκάλεσε τα πρώτα «εγκεφαλικά» στους άνδρες.

Τα συντηρητικά πνεύματα αντέδρασαν έντονα στην αρχή, αλλά στο τέλος υποκλήθηκαν στη νέα μόδα. Μέχρι και η δική μας χούντα προσπάθησε δια του Στυλιανού Παττακού να απαγορεύσει το μίνι, αλλά πολύ γρήγορα αναγνώρισε το μάταιο της προσπάθειάς της. Η μίνι φούστα είχε γίνει καθεστώς.

Το μίνι δεν είναι ανακάλυψη της δεκαετίας του ’60. Μινιφορούσες υπήρχαν στην Αρχαία Σπάρτη («φαινομηρίδες»), σε φυλές της Κίνας και της Αφρικής από τα μεσαιωνικά χρόνια. Κάποιοι ιστορικοί της μόδας εντάσσουν και την ένδοξη φουστανέλα στην κατηγορία του μίνι. Το 1926 η αμερικανίδα τραγουδίστρια Ζοζεφίν Μπέικερ τόλμησε να εμφανισθεί σε κλαμπ του Παρισιού μ’ ένα καυτό μίνι, φτιαγμένο από μπανάνες. Τη δεκαετία του ’50 μπορούσε να δει κάποιος μινιφορούσες σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας, στα γήπεδα του τένις και στα παγοδρόμια. Μίνι φορούσαν οι χορεύτριες και οι τσιρλίντερς.

Η επιβολή και η διάδοση της μίνι φούστας είναι συνδεδεμένη με την αγγλίδα σχεδιάστρια και επιχειρηματία Μαίρη Κουάντ (γ. 1934). Η Κουάντ διατηρούσε την μπουτίκ Bazaar στο Τσέλσι του Λονδίνου και από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 άρχισε να πειραματίζεται με το μήκος της φούστας. Η ληξιαρχική πράξη γέννησης του μίνι θεωρείται η 10η Ιουλίου 1964, όταν η 30χρονη Κουάντ παρουσίασε την πρώτη της ολοκληρωμένη της κολεξιόν με μίνι φούστες και προκάλεσε μεγάλο θόρυβο στον κόσμο της μόδας. Η ονομασία «μίνι» προέρχεται από το αγαπημένο της αυτοκίνητο, μάρκας Μίνι Κούπερ.

Επιδίωξη της Κουάντ ήταν να φτιάξει ένα πρακτικό και συνάμα απελευθερωτικό ρούχο για τη γυναίκα, που «να τις επιτρέπει να τρέξει για να προλάβει το λεωφορείο». Η ίδια αναγνωρίζει ότι το μίνι το ανακάλυψαν οι πελάτισσές της. «Έρχονταν στο μαγαζί για να προβάρουν μια φούστα και μου έλεγαν να την κάνω όλο και πιο κοντή». Την πατρότητα του μίνι διεκδίκησαν και διεκδικούν ακόμη δύο σχεδιαστές, ο γάλλος Αντρέ Κουρέζ (1923 – 2016) και ο άγγλος Τζον Μπέιτς (γ. 1938).

Τη δεκαετία του ’70 η βιομηχανία της μόδας ξαναγύρισε στα πιο μακριά φορέματα, το μίντι και το μάξι, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 το μίνι επέστρεψε δυναμικά. Το μόνο που αμφισβητεί την κυριαρχία του στις μέρες μας είναι το «καυτό σορτς» (hot pants), δημιουργία κι αυτό της Μαίρης Κουάντ από τη δεκαετία του ’60.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/798